|
Het leven gaat verder. Ook na het afscheid van Phaido stond er weer een hele dag senioren-fotograferen op het programma vandaag. Het komt goed uit dat ik het zo druk heb dezer dagen, bezigheidstherapie noemen we dat. Zo zit ik tenminste niet de ganse dag te treuren en te kniezen.
De meeste bewoners van de zorgtehuizen laten zich best vlot fotograferen, werken mee en tonen hun mooiste glimlach als je het hen vraagt. Maar het gaat wel eens net iets moeilijker. En heel soms komt dan plots hulp uit onverwachte hoek. Een lieve mevrouw reageerde helemaal niet op onze pogingen om haar aandacht te verkrijgen, ze zat daar maar doezelig en suffig voor zich uit te staren, zich helemaal niet bewust zijnde van de fotoshoot of wat dan ook. Familiebezoek bleek de sleutel tot succes. Haar dochters wilden graag mee op de foto en voor ons eigenlijke echte onderwerp bleek dat het kantelpunt want daarna kon ik ook van haar een mooi plaatje schieten. Dat gaat in de komende tentoonstelling maar de familiefoto wil ik nu al tonen.
|
