|
Ik werd vandaag voor het eerst geconfronteerd met een minder leuk aspect van het elektrisch fietsen. Je kunt maar beter met een volle batterij vertrekken. Gisteren had ik al een kort rondje gereden en in mijn overmoed, getriggerd door de reclame-boodschap dat maximaal 120 km bereik mogelijk is, kwam ik ergens in de buurt van Aarschot ineens tot de vaststelling dat ik al aan het op drie na laatste streepke aan het knabbelen was qua ondersteuning. Ik heb dan maar zo snel mogelijk het steven terug richting Lichtaart gekeerd, maar de laatste 3 km moesten op eigen spierkracht en die zo geprezen e-bike is verdomd veel zwaarder dan mijn gewone fiets.
Ik had ondertussen natuurlijk al wel enkele geocachen en de nodige leuke foto's gescoord en naast het feit dat ik het lijf zo in beweging houd, doe ik het daar voor. In deze corona-tijden, waarin je als senior, je nakomelingschap nauwelijks mag zien, ontmoeten, laat staan knuffelen vond ik de combinatie van de oude Buulmolen die een exemplaar van de jongere generatie onder de arm neemt, een beeld dat me aan het denken zette.
|
