|
Ik zal het maar meteen toegeven, ik heb geen groene vingers. Om het gras niet te maaien haal ik vaak het argument aan dat ik de kruiden ( onkruid bestaat niet ) en de bloemekes die in een ongemaaid grasveld welig tieren veel mooier vind dan zo'n akelig gemillimetreerd gazon. Dat is trouwens geen drogreden, ik meen dat echt.
Maar enkele keren per jaar kan ik helaas de sociale druk en de dringende vraag van het vrouwke niet weerstaan en moet ik wel de grasmaaier uit de garage halen. Voor ik vandaag daarmee aan de slag ging ben ik nog even met mijn fototoestel in aanslag op de buik gaan liggen om de tot de opvangbak veroordeelde schoonheid vast te leggen. Ik heb geen idee hoe deze onschuldige slachtoffertjes heten maar ik ben blij dat ik ze op deze manier nog een laatste eer heb kunnen bewijzen...
|
