|
Sedert we met pensioen zijn is het carnavalsgebeuren een ver van mijn bed show, maar tijdens onze beroepscarrière werden we er telkenjare mee geconfronteerd. Verstand op nul, één twee één twee hatsekee, pompen en hoempapa, pak de poen als die zich aandient...
Als het in Hoevezavel carnaval is ligt het enigszins anders. Ik gun de bewoners hun plezier en ik wil er ook graag aan meewerken. Toch is er ook dan vaak een dubbel gevoel zoals bijvoorbeeld in het geval van die man, een collega vrijwilliger notabene, die elke dag zijn dementerende vrouw bezoekt en die ogenschijnlijk vrolijk met haar en haar vriendin aan het hossen gaat...
|
