|
We mogen ons met z'n allen survivers noemen vandaag. We overleefden de grote sneeuwoverlast.
Met veel poeha werd het aangekondigd... we zouden er van langs krijgen. Werknemers en andere weggebruikers werd aangeraden de wagen op stal te laten en thuis te blijven, de nationale weermannen en -vrouwen waarschuwden voor niets meer of minder dan een het land lam leggende catastrofe, strooiwagens reden al vanaf vorige nacht en gedurende de rest van de dag af en aan over wegen en fietspaden, tonnen zout werden vergeefs gestrooid zonder dat er ook maar een sneeuwvlokje moest geneutraliseerd worden... maar het grote onheil zou toch komen. Het rampscenario werd evenwel steeds bijgesteld. Middag werd namiddag en namiddag werd avond... Nadat ik een hele dag vruchteloos gewacht had op de witte pracht om er met mijn fototoestel op uit te trekken kwamen er uiteindelijk rond half acht toch enkele spaarzame vlokjes naar beneden dwarrelen.
Toen ik iets over achten met de camera naar buiten trok was het alweer gestopt en lag er een flinterdun laagje op het pad in onze hof. Indien ik alsnog sneeuwfoto's wilde maken zou het minimale fotografie worden. Nog voor ik de camera op statief gezet had om dit natuurwonder te fotograferen had Phaido zijn sporen al nagelaten in mijn onderwerp, achteraf gezien lekker meegenomen...
|
