|
Ik behoor tot de generatie mensen die Wim Sonneveld nog hebben gekend, een Nederlandse zanger-cabaretier die prachtige liedjes maakte. Een van zijn bekendste ging over Margootje, een piepklein pittig vrouwke dat bij hem thuis uit een speelgoedautootje stapte - een Peugeootje als ik me goed herinner - en die beweerde uit Madurodam te komen. Ik luisterde er toen met veel genoegen naar en had de grootste bewondering voor de fantasie van de heer Sonneveld. Zulke kleine vrouwkes bestaan immers niet en je moet behoorlijk creatief zijn om er zo'n schitterend liedje over te bedenken.
Vanavond evenwel, toen ik onder het genot van enkele Duvels naar de Champions League zat te kijken, zat er plots ook zo'n kleine opdonder naast me. Waar ze vandaan kwam en wie ze was weet ik niet, wel dat ze erg klein was en dat ze er verdomd goed uitzag. Josee was net naar bed en ik vroeg of mijn bezoekster er eentje wilde mee drinken. Ik haalde een flesje uit de koelkast en een proper glas maar toen ik de kans schoon zag kon ik onverwacht het glas over haar zetten en ze zo gevangen nemen. Ze leek warempel op Josee. Ik heb eerst een foto gemaakt en ben daarna snel naar de slaapkamer gelopen maar neen... het vrouwke lag rustig in bed. Toen ik echter terug in de woonkamer kwam was de kleine schoonheid ontsnapt, het glas was weer leeg. Was het een droom geweest? Was het de Duvel? Wie zal het zeggen. Gelukkig had ik de foto als de eeuwige getuigenis van het feit dat het geen zinsbegoocheling was.
Het andere flesje Duvel heb ik dan maar zelf uitgedronken om me over de emotie heen te zetten.
|
)
