een vervolg op Polsfotodagboek, klik op de foto voor een groter formaat. Helaas is het op het ogenblik nog steeds onmogelijk te reageren op deze blog. Ondanks diverse pogingen om dit probleem te melden bij de webmaster is er voorlopig nog geen antwoord of verbetering. Frustratie troef. Ik denk er aan een nieuw platform te zoeken om mijn dagelijkse ei kwijt te kunnen.
Een e-mail sturen kan gelukkig nog wel.
14-06-2020
14 juni Rijkevorsel
Rijkevorsel was vandaag de omgeving waarin we onze geocache zoektocht wilden tot een goed einde brengen. Meteen bij de parking, nog voor we de fietsen van de auto hadden gehaald kreeg ik de gelegenheid om dit bewaard stukje vernielde kerk even in beeld te nemen. Ik maakte er voor mezelf meteen de bedenking bij dat het in deze verniel-betoging-tijden niet veel verder moet gaan alvorens de nog bestaande kerken er ook aan moeten geloven. Er zal vroeg of laat wel een verlichte ziel opstaan die vindt dat de missionarissen ook niet allemaal heiligen waren?
Ik wil nog eens uit de oogst van gisteren putten. Uiteraard zijn we niet de ganse dag in en om dat mooie station Guillemins blijven rondhangen om te fotograferen. In Luik is er veel meer te zien en we zijn daarom ook flink aan de wandel gegaan. Zo heb je het mooie Parc de la Boverie op de zuidpunt van het eiland Outremeuse. Het was er redelijk druk met dit mooie weer maar in de tuinen viel dat nogal mee. Het deed me onwillekeurig een beetje aan de prachtige Engelse kasteeltuinen denken of een heel klein beetje aan Versailles.
Met de trein reizen is een van de geneugten die ik pas op latere leeftijd heb leren smaken. En zeg nu zelf, als gepensioneerde reis je overal in Belgie naar toe voor 7,20 ... dan laat je de wagen al eens aan de kant staan toch? Vandaag zijn we naar Luik gespoord, uiteraard met geocache plannen maar voor één keer ook, en vooral, met fotoplannen want ik wilde al zolang mijn camera eens loslaten op Liege Guillemins. Als je van moderne architectuur houdt is het een verplicht nummer en anders ook eigenlijk. Wat is dat toch een prachtige realisatie van de heer Calatrava! Ik heb mijn hartje kunnen ophalen en naast een stuk of tien gevonden cachen had ik een redelijk gevuld geheugenkaartje vanavond.
We hebben vanavond voor het eerst sedert de Covid miserie weer echt vergaderd met de fotoclub en na de vergadering, tijdens het naar huis stappen, zag ik dat het sterrenrestaurant De Pastorie ook weer geopend was. Ik kon het niet laten en heb dit vastgelegd al was het maar als bevestiging dat het normale leven nu toch echt waar weer op gang komt.
Als er één virus is waar ik geen bezwaar tegen heb het te verspreiden, dan is het wel het geocachevirus. Wat onze zoon betreft ben ik er wel in geslaagd. Vanavond wilde hij nog graag het rondje "Van reuzenhoog tot superlaag" gaan lopen aan de Hoge Mouw in Kasterlee... of ik zin had om mee te gaan. Ja natuurlijk, ik heb dat al in 2018 gedaan maar het is sowieso een mooie tocht in een prachtig gebied. Tijdens dat rondje kom je ook voorbij langs het beeld van de Slapende Reus en dat is een verplicht nummer voor een groepsfoto.
We zijn vandaag een rondje gaan fietsen in en rond Zoerle Parwijs. Ik hoef er nauwelijks bij te vertellen dat we geocacheplannen hadden. Bij de Lourdesgrot in het centrum lag er iets wat we zochten en natuurlijk ben ik ook altijd geïnteresseerd in interessante beelden, reden genoeg om de stop iets langer te maken. Bij deze site dacht ik meteen aan oude prentkaarten en de foto die ik schoot heb ik thuis dan ook in die trant bewerkt.
Het was alweer een hele tijd geleden dat ik een van mijn favoriete fotomodellen nog eens voor de lens haalde. Mijn beste vriend solliciteerde vandaag weer enkele keren om op deze pagina's te komen.
Het vrouwke moest weer naar Herselt voor alweer een controle na haar oog-operatie. Phaido en ikzelf vullen dan de wachttijd door in de buurt aan de wandel te gaan. Er is geen kaart beter dan de geocachekaart om kleine weggetjes en paadjes te vinden en ik had een onvermoede wandeling vlakbij gezien. We konden de wagen gewoon op de parking laten staan. Het was inderdaad verrassend mooi, kleine bospaadjes, een stukje langs de Grote Nete en in het bos was er ook nog een klein smal brugje waar Phaido het eerst niet echt vertrouwde maar uiteindelijk toch de oversteek maakte.
Ik was eigenlijk gestopt om een mooie diagonaal klaprozen te fotograferen toen ik langs het Kempisch kanaal richting Ten Aard fietste. In plaats van op het fietspad langs het kanaal te blijven had ik er op die plaats even voor gekozen het mooie weggetje achter de dijk te nemen. Toen ik de rij klaprozen zag moest ik mijn ros wel aan de kant zetten. Het werd nog mooier toen er boven enkele fietsers voorbij kwamen...
Café De Valk, of beter de oude benaming Afspanning De Valk, is zonder meer het oudste café in Kasterlee. Het wordt al vermeld in 1778 en tot begin 19de eeuw zou het zelfs gefungeerd hebben als gemeentehuis. Nu de cafés weer terug open mogen gaan maandag was dit misschien het moment om er nog eens een nachtfoto te gaan maken zonder de alles overstralende lichtreclames en zonder auto's voor de deur en in de zijstraat. Ik heb er daarom mijn statief nog eens neergepoot en de camera 30 seconden open gezet met dit resultaat... hoewel... thuis heb ik er toch ook nog even een Nik-filter overheen gezet, voor de sfeer.
Als je meestal hetzelfde rondje wandelt is het niet meer dan logisch dat er ook vaak foto's uit dezelfde hoek voorbij komen... weer eentje uit de Smallebroeken vandaag. De boer was net aangekomen met jammie jammie. Het restaurant gaat open en de bezoekers verdringen zich om aan de maaltijd te beginnen. Social distancing... nooit van gehoord. Tafelmanieren? ... euhhh... het is nog niet helemaal opgediend of er wordt al geschrokt, gesmikkeld en gesmuld.
Sedert enkele dagen huppelt er een veulentje in een van de weides aan de Smallebroeken, een shetlandpony veulentje, ongeveer dezelfde grootte als Phaido. Meestal staan er in deze weide meerdere shetlanders te grazen maar ik neem aan dat de eigenaars voor de gelegenheid deze twee even apart hebben gezet, de rest van het gezelschap staat op het aanpalende perceel. Ik heb er al eerder enkele foto's van gemaakt maar mama pony is erg beschermend en bleef naar mijn smaak net iets te ver uit het bereik van de 200 mm die ik met die kleine Sony ter beschikking heb. Vandaag kon ik ze eindelijk te pakken krijgen terwijl ze aan de goede kant van de wei liepen.
Als we aan de wandel gaan vertrekken we meestal langs de Reffenakkers en aan het eind van de verharde weg slaan we links langs het laatste huis een smal bospaadje in. In dat huis leven twee huiskatten en één ervan, de rosse, ligt meestal voor het huis. Telkens ze Phaido ziet legt ze zich in alarmpositie en blijft ze roerloos liggen om naar ik vermoed in geval van nood snel weg te sprinten. Dat is tot nu toe nog nooit nodig gebleken want Phaido interesseert zich niet aan katten. Hij loopt steevast recht het paadje in, blij dat ie mee mag. Vandaag heb ik de poes maar eens gefotografeerd, ze solliciteerde er al zo lang naar.
Ik heb vandaag eens gekozen voor een licht abstrakt beeld. Ik keek in het voorbijrijden in een stapel buizen die aan een bedrijf lagen in Herentals, klaar voor verzending. Het bedrijf zelf en zeker de kleuren ervan vond ik al interessant maar de diverse perspectieven en lichtspiegelingen in de buizen vond ik een foto meer dan waard. Ik weet niet of ik dit moet indelen bij architectuur dan wel abstrakt maar ik hou er sowieso niet van in doosjes te denken en alles netjes in groepen en subgroepen te klasseren.
Ik had gisteren tijdens de avondwandeling toevallig gezien hoe mooi het licht speelde in de aren van een tarweveld langs de Dressenstraat. Met de kleine Sony had ik al enkele foto's gemaakt en ik was er best wel door gecharmeerd maar er zat naar mijn smaak toch iets te veel scherptediepte in. Vandaag ben ik op hetzelfde uur terug naar die plek gelopen gewapend met de Canon en de macrolens. Het licht was iets minder mooi want het was een beetje gesluierd en die gouden glans was net iets minder uitbundig als gisteren maar daar zijn remedies voor in Photoshop natuurlijk.
Een mooie Pinksteravond, kwart voor elf. Ik ben met mijn camera en statief nog eens aan de wandel gegaan, deze keer niet richting dorp maar voor één keer eens richting Kasterlee. Net in de bocht heb ik het statief neergeplant, de camera in stelling gebracht en de combinatie huizen, boom, straatverlichting en voorbijrijdende vrachtwagen in één beeld gevat... en natuurlijk het blauwe uurtje, gewoon omdat ik het leuk vind.
Het decor van mijn fietstocht was deze keer eens niet het Kempisch Kanaal maar wel het Albertkanaal. Daar lagen ook nog de nodige geocachen te grijpen. Zoals de meesten wel weten is dat meestal het doel dat ik aan een anders doelloos uitstapje vastknoop. Het sluizencomplex van Olen heb ik al vaak bezocht om te fotograferen, maar meestal is dat als ik met nachtfotografie plannen rondloop. Nu heb ik er eens bij daglicht enkele beelden geschoten.
Hoewel het niet vlak bij de deur is kom ik regelmatig in Aarschot. Is het omdat ik er al jaren kerstman ben in december, is het omdat mijn zus er woont of is het omdat het gewoon een leuke stad is? Wie zal het zeggen. Er is altijd wat te zien en te fotograferen. Tijdens onze geocache-tocht door de stad kon ik ook deze keer weer enkele leuke beelden scoren. Het is toch geweldig dat deze rij oude gevels aan de Bonewijk bewaard is gebleven bijvoorbeeld?
Als geocacher kom je wel eens op plaatsen waar je anders nooit zou komen, dat is ondertussen wel geweten. Soms is dat heel speciaal. Volgens meneer Google staat in Betekom de oudst bekende windmolen van West Europa, "de Oude Molen", of althans het restant er van. Daar zou ergens een geocache verborgen zitten en al zoekend vonden we toevallig een sleutel die wonder boven wonder de afgesloten traliepoort van de toren voor ons opende. Deze gelegenheid om binnenin ook enkele foto's te maken liet ik natuurlijk niet aan me voorbij gaan.
Phaido wil er iedereen nog eens op wijzen. Het is extreem droog in onze bossen en in de natuurgebieden in het algemeen. Lieve mensen pas op met vuur, rook a.u.b. niet in het bos... Ik kan me daar alleen maar bij aansluiten en daarom plaats ik vandaag deze foto.
We waren vandaag weer in Herentals om ons geocache plezier te rapen. We fietsten weer een rondje in een prachtig decor, vertrekkend vanuit de Lavendelweg richting Lichtaart en terug. Er zijn nauwelijks landschappen te bedenken die meer toepasselijk kunnen worden beschreven met de teksten van Armand Preud'homme " In de stille Kempen"... ik maak daar graag van: " In de mooie Kempen ".
