Ik ben Cantaert Danny, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Dannycant.
Ik ben een man en woon in Zottegem (België) en mijn beroep is Bouwvakker....
Ik ben geboren op 26/03/1962 en ben nu dus 60 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Schrijven, lezen....
23 November 2008 kwam mijn eerste roman uit, Jan de Lichte...De weg naar de hel!
Dit in volle samenwerking met het Loui
Mijn lieve God! Nu moeten we toch eens praten zenne. Er zijn toch nog een pak anderen die je op tijd en stond kunt koeioneren! Of is het persoonlijk? Een spelletje puur uit verveling zeg het dan maar meteen want zo kan het niet verder!
Dat je door de bliksem wordt geraakt, daar kan ik inkomen. Maar kom nu niet vertellen dat tweemaal op één week nog normaal hoort te zijn! Of is het kermis daarboven? Drie schichten voor één euro. Dan ga ik er nu maar even het weerbericht voor morgen op naslaan!
O ja, de efemeriden zijn ook weer in de buurt. Uw manier van ballengooien misschien? Ik hou mijn hart vast.
Wat ons bij jouw idee van een uiterst opwindend avondje brengt!
Elektroshocks na hartfalen! Niet echt mijn ding, maar je voelt als herboren! Ik tril nog na en waan mij in hogere sferen. Dat ik ook weer letterlijk kon nemen toen een dag later mijn vier vingers op het gelijkvloers tussen de liftdeuren bleven steken! Ik kan jou meegeven dat ik dit na een volgend verdiep al een giller van formaat vond!
Jou daarvoor met de vinger wijzen ligt voor de hand want die zwerfkatten met honger kan je bezwaarlijk toeval noemen. Niet in een Ziekenhuisafdeling!
Ik kan dan wel weer dankbaar zijn dat dit alles kortbij de spoed gebeurde, ware er niet het enkelbandje en je voelt mij al komen, met richtlijnen om ineens door te gaan met een chemische castratie. Dat voelt aan als wakker worden met ja nog een vingertje minder, als je snapt wat ik bedoel. Van een vruchtbaar dagje gesproken, zo te zien mijn laatste geweest want ik zing al een paar toontjes lager.
Mijn vrouw gaan lopen lag dan natuurlijk in de lijn van de verwachtingen. Een kinderwens uit een buisje ziet zij niet zitten en mijn vervanger om die in te vullen, ik dan weer niet!
Maar het was pijnloos, de scheiding. Een zwaar gemis, of toch weer niet. Diep ademhalen en doorgaan is het psychisch advies. 'Je bent staal en niet te doorbreken'. Begrijp ik meteen mijn geladen geaardheid en bedenk net wat een aangename afleiding ik op saaie dagen voor jou moet zijn! Bliksemafleiding maar Goed De vonken vliegen er in ieder geval vanaf!