Mijn nieuwste boek (Uit het schuim van de zee, 2011) behandelt de hele Griekse mythologie in 136 verhalen (408 pag.) en 18 originele tekeningen. Het is nu reeds aan zijn derde druk toe. Het boek is te bestellen via mail (kvansteenbrugge@gmail.com). Betaling na ontvangst (18,95 euro). Bij bestellingen vóór 1 mei dienen geen verzendkosten betaald te worden.
FLAUW EN PUBERAAL, MAAR GOED BEDOELD: dit soort verhaaltjes vindt u bij de vleet ('n 200-tal) op www.bloggen.be/kris .......... PICTAIKU'S (de allernieuwste kunstvorm) vindt u op www.bloggen.be/pictaiku
19-07-2020
Vaarwel aan de politiek (brief aan Karel)
Beste Karel.
Zopas heb ik een fietstochtje van tien kilometer tot een goed einde gebracht.
Dat wil zeggen: in een behoorlijke tijd en zonder dat het teveel van mijn
krachten gevergd heeft. Ik voel dat er weer jus in de benen komt. Over een paar
weken worden die tien kilometer er wellicht twintig. En zoals ge weet heb ik
onlangs de kaap van de tachtig jaar gerond. Wees overigens niet te zeer
bezorgd: ik draag nu een valhelm, een mooie, met fel-geel.
De echte reden waarom ik u schrijf is een andere. Dat "foei", tot driemaal
toe, in uw laatste brief, heeft mij geraakt. Het heeft alles te maken met mijn
politieke overtuiging, of liever: met mijn gebrek aan politieke overtuiging.
Mensen zonder politieke overtuiging en die daarenboven geen verstand hebben van
politiek, zouden niet mogen stemmen, heb ik vaak gezegd. Maar jawel hoor,
iedereen is verplicht te stemmen, zelfs diegenen die überhaupt geen verstand
hebben. De politieke versplintering in Belgenland - zo zouden er bijvoorbeeld
niet minder dan negen ministers bevoegd zijn voor "gezondheid" - wordt
gezien als een belangrijke storende factor in ons coronabeleid. Op naar een
onafhankelijk Vlaanderen dan maar? En welke politieke partijen kunnen dat voor
elkaar krijgen. De partijen die "Vlaams" in hun naam dragen, zijnde VB (Vlaams
Belang) en N-VA (Nieuwe Vlaamse Alliantie). Althans zo dácht ik, in mijn
naïviteit van politieke leek. Maar ziet, ik word al om de oren geslagen met de
wandaden van de wellicht grootste massamoordenaar aller tijden: Hitler. En dan
is er nog mijn droombeeld van gelijkheid (het "égalité" van de Franse
Republiek) onder alle mensen, een gelijk loon voor allen, zowel voor de
arbeider in de mijnen van Chili als voor de CEO van het grootste bedrijf. De
leek die niets van politiek kent en alleen afgaat op de naam van de partij,
komt dan uit bij de PVDA (Partij van de Arbeid) ofte de communisten. En weer
word ik om de oren geslagen met de wandaden van al even grote massamoordenaars:
Stalin en Mao. En om het allemaal nog wat gekker te maken: ik voel sympathie
voor onze koning en voor zijn job en voor mij mag hij dus koning blijven. En
weer ben ik op het slechte pad: de betovergrootoom van onze koning was - ge
moogt drie keer raden - een massamoordenaar. Overigens, ben ik nu helemaal
onnozel: een separatist die tevens royalist is?!
Ik besef het wel, tegen iemand met een dergelijke politieke instelling kan
je alleen maar "foei" zeggen, tegen iemand wiens politieke hart - zoals gij mij
hebt geleerd - balanceert tussen de twee uitersten van het politieke spectrum:
van links naar rechts... Ja, ge hebt ook gezegd dat ge voor mijn politieke
overtuiging, hoe bizar ze ook moge zijn, wel begrip kunt opbrengen, maar dat
geloof ik niet: dat "foei" was spontaan, dat "begrip" is beleefdheidshalve.
Voor wie moet ik nu stemmen, nu ik er weet van heb dat de partijen waar ik
in mijn argeloosheid mijn oog op heb laten vallen, gelinkt worden aan de
grootste massamoordenaars aller tijden? De socialisten? De groenen? Daar zitten
griezels aan het roer waar ik rillingen van krijg. Ik weet het wel, 't kunnen
best aardige mensen zijn, maar gij weet ook: als de rede met het gevoel in
aanvaring komt, wint het gevoel. En de CDampersantV? Waar staan dié voor? De christelijke principes en
het gezin (fraternité?): geen écht doorslaggevende argumenten, nu paus en kerk
zo goed als afgedaan hebben. En voilà, nu hebt ge mij, waar ge mij wilde
hebben: de VLD, partij van de vrijheid (liberté). En, toegegeven, dáár zit veel
schoon volk, op die ene griezel na - ge weet wie ik bedoel. Maar iets zegt mij
dat te véél vrijheid niet goed is, dat het onvolmaakte wezen dat de mens is,
die vrijheid niet aan kan, dat die vrijheid het recht van de sterkste laat
zegevieren. En dan dit nog: massamoordenaar Leopold II, da zal toch nooit
vanzeleven een liberaal geweest zijn?!
Ik berg dus mijn politieke verzuchtingen op, ik pas bij de eerstkomende
verkiezingen, ik doe wat iedereen zou moeten doen die het niet écht zeker weet.
Óf ik ga gewoon niet ter stembus, óf ik stem blanco. Dat is wat ik nog voor
mijzelf moet uitmaken.
Gij hebt mij tot inzicht laten komen. Alvast bedankt!
Het virus tast de cellen van onze luchtwegen aan en vernietigt ze. Hierbij komt
uit de aangetaste cellen histamine vrij, plus nog allerlei stoffen die het omgevend
weefsel vernietigen. Histamine veroorzaakt ter plaatse vaatverwijding met als
gevolg verhoogde doorbloeding (en zwelling, "ontsteking" dus) op de plaats des
onheils, waardoor de schadelijke stoffen gemakkelijker verspreid worden. Men
zou kunnen stellen dat de reactie van ons lichaam op de virale aanval de grote
boosdoener is. Als dat klopt, dan zouden we wellicht een stap in de goede
richting zetten door het toedienen van medicijnen die de werking van de
histamine neutraliseren: de antihistaminica.
Ik kan het niet over antihistaminica hebben zonder professor
Corneel Heymans erbij te betrekken. Nobelprijs geneeskunde in 1938. Hij was
toen amper 46 jaar oud, hetgeen bitter jong is voor een nobelprijswinnaar. Voor
mij is Heymans overigens de enige echte "zuivere" Vlaamse nobelprijswinnaar. Er
zijn er weliswaar enkele anderen geweest, maar dat waren er die hun prijs met
een ander moesten delen of die maar "halve" Vlaming waren. In dat laatste
geval: Maurice Maeterlinck, nobelprijs literatuur in 1911, die uitsluitend in 't Frans schreef en het grootste deel van zijn leven in Frankrijk heeft
gewoond. Heymans doceerde aan de Gentse universiteit tot en met het academisch
jaar 1961-62. Dat jaar heb ik bij hem lessen gevolgd en ik prijs mij daar
gelukkig om. In mijn memoires ("O jerum jerum jerum..., 2006") heb ik het
volgende geschreven:
Over de
antihistaminica, toen nog een nieuwsoortige medicatie tegen allergie, leerde
hij ons dat men door er verscheidene te mengen - bijvoorbeeld vier, maar dan
elk slechts à één vierde van de normale dosis - de bijwerkingen, zijnde in hoofdzaak
slaperigheid, kon afzwakken, terwijl de gewenste werking werd versterkt. Ik
vond dat een fantasietje van een man die "zijn niveau" bereikt had.
Het was te mooi om waar te zijn en ik dacht dat het dan ook niet waar wás. Tot
ik dat principe later zelf toch eens heb toegepast en tot de conclusie kwam dat
het klopte... Alle andere medische zaken die ik geleerd heb, had ik overal elders
ook kunnen leren, maar dat trucje van Heymans met de antihistaminica heb ik
nooit elders teruggevonden.
Antihistaminica waren en zijn nog steeds hét medicament bij
uitstek bij allergieën. In mijn 38-jarige praktijk als keel-neus-oorarts heb ik
ruimschoots de gelegenheid gehad om een "antihistaminica-cocktail" te testen op
mijn talrijke hooikoortspatiënten, volgens het principe dat ik geleerd had van
professor Heymans, nobelprijswinnaar. Mijn recept zag er als volgt uit, voor
een volwassene van normale proporties:
R/ prometazine 5 mg
pheniramine 5 mg
tripelennamine 10 mg
diphenhydramine 15 mg
ephedrinehydrochloride 10 mg
prednisone
2,5 mg
pro gelula n° 1
S/ 3 daags.
Vier
antihistaminica dus, waar ik meestal ephedrine aan toevoegde, vanwege de
ontzwellende en opwekkende eigenschappen, alsook prednisone, een bijnierschorshormoon
met sterke ontstekingswerende eigenschappen. Een enkele keer werd er ook
coffeïne aan toegevoegd.
Ik
schreef de gelulen enkel voor bij allergische aandoeningen van de luchtwegen.
Nooit bij griepale toestanden, waar virussen in het spel waren, want dan waren
antihistaminica nutteloos en prednisone zelfs ten zeerste tegenaangewezen, zo
was mij geleerd. Nochtans zijn meerdere patiënten mij komen vertellen dat mijn
allergie-gelulen (die zij hadden opgespaard van tijdens hun hooikoortsperiode) uitstekend werkten bij griep.
En
als we dat recept nu eens gebruikten bij covid-19? Baat het niet, het schaadt
(misschien) niet...
Richtlijn voor risicopersoon in auto, samen met iemand
uit een ander gezin.
De corona-pandemie is bijlange niet verdwenen.
Wellicht moet het ergste nog komen. Het gaat om een virus dat via de luchtwegen
van mens op mens overgaat. De beste preventieve maatregel is het dragen van een
mondmasker en het houden van afstand tussen mensen die niet tot eenzelfde gezin
behoren. Die maatregel zou verplicht moeten worden, altijd en overal (!), hoe
ongemakkelijk en onsympathiek dit ook moge overkomen. Wie dat niet respecteert
brengt zichzelf en meer nog zijn medemens in gevaar.
Oma (die vanwege haar leeftijd tot de risicogroep
behoort) meenemen in de auto om te gaan winkelen, nu het weer mag, is misschien
zeer lovenswaardig, maar verwerpelijk als niet aan de volgende regels voldaan
wordt:
Stap
niet in een auto waarin zopas mensen gezeten hebben (vooral als het gedurende
een langere tijd is en als ze geen mondmasker gedragen hebben). Zorg ervoor dat
u in de auto op een zo groot mogelijke afstand zit van de medereiziger. Let erop
dat u en de medereiziger een mondmasker dragen in de auto. Zorg er ook voor dat
er weinig gepraat wordt in de auto, dat het praten rustig verloopt en weet dat
hoesten, niezen, luidop lachen... uit den boze zijn. Tracht de reisduur te
beperken, bv. tot een half uur.
En nog dit: die onsympathieke maatregel, beste
medereiziger, is niet tegen jou gericht, maar tegen het virus, waarvan je
weliswaar waarschijnlijk geen drager bent, maar... "waarschijnlijk" is niet "zeker" en Russische roulette, daar wagen wij ons liever niet aan!
We nemen dus de mogelijke voorzorgsmaatregelen om niet
besmet te geraken met covid-19. En hoelang zullen we dat nog moeten doen? hoor
ik u al vragen. Tot we allemaal de besmetting opgelopen hebben? Tja, dat kan
nog lang duren: we zitten nu pas aan zes of zeven procent en het ziet er naar
uit de immuniteit amper een paar maand blijft duren. Tot er een vaccin is? Maar
ook dát zal ons geen langdurende immuniteit bezorgen. Gesteld dat het er ooit
komt. Want ook met andere coronavirussen is het niet gelukt. Tot het virus er
zelf de brui aan geeft? Laten we dáár vooral op hopen. En medicatie? Ik heb een
ideetje. Dat doe ik morgen uit de doeken. Of overmorgen...
In mijn vorig verhaal ("Staat er onheil voor de deur?" 30 juni
l.l.) heb ik Alain de Benoist nogal uitvoerig geciteerd. Benoist is een
gerenommeerde Franse filosoof. Ik citeer nóg even:
De overbevolking verergert alle
problemen en maakt ze langzamerhand onoplosbaar...
Dat
is wat men een malthusiaanse uitspraak noemt! De oplossing voor de wereldproblemen
ziet Benoist uiteindelijk slechts in... epidemieën, om ervoor te zorgen dat...
...het met drie à vier miljard
tweevoeters al veel beter zou gaan in de wereld.
Doemdenken,
waarvan een mens zich akelig gaat voelen.
Een
heel andere klok luidt Jan Bauwens, één van onze vruchtbaarste Vlaamse
filosofen op zijn blog (www.bloggen.be/tisallemaiet d.d. 2 juli) onder de titel "Bijgeloof in tijden van
corona". Ik citeer:
Het slachtofferaantal van de
epidemieën is omgekeerd evenredig met de omvang van de wereldbevolking van dat
ogenblik. Het coronavirus heeft nu een half miljoen doden veroorzaakt tegen
twintig à honderd miljoen doden als gevolg van de Spaanse griep toen de
wereldbevolking slechts twee miljard bedroeg, en in de 14e eeuw
kostte de pest een aantal mensenlevens gelijk aan één derde van de
wereldbevolking.
Hieruit
moeten we mijn inziens allerminst concluderen dat epidemieën op het gepaste
moment in actie schieten als het erop aankomt de wereldbevolking op peil te
houden. Aangezien die wereldbevolking op heden op het hoogste peil ooit staat
en rekening houdend met hogergenoemde omgekeerde evenredigheid valt er dus niet
te vrezen dat de corona-epidemie nog meer gigantische afmetingen zal aannemen.
Da's pas geruststellend.
In
zijn artikel merkt Bauwens terloops nog op dat de dichtstbevolkte gebieden de
hoogste levensstandaard hebben. Verder haalt hij uit naar sommige malthusianisten
die de armsten zouden willen opruimen, precies diegenen die de kleinste
ecologische voetafdruk hebben, een voetafdruk die tienduizend keer kleiner is
dan die van een welvarende westerling. Hij schrijft letterlijk:
Als er op de aarde plaats is voor tien miljard armen dan is er amper
plaats voor één miljoen rijken.
Een
tiental miljoen rijken zullen er allicht zijn. Laten we die dan opruimen en
hopla, er kunnen er nog gemakkelijk zo'n honderd miljard armen bij!
En dan vraagt een eenvoudige ziel zich af: wie heeft
er nu gelijk, Benoist of Bauwens? Wat jammer toch dat mijn beste vriend Jack
Vanlichtervelde er niet meer is. Ik zou hem vragen: heeft Jan Bauwens gelijk?
Maar geen nood, ik weet wat hij zou antwoorden: zeer zeker heeft hij gelijk! En
dan zou ik vragen: en Benoist, heeft die dan geen gelijk? En Jack zou
antwoorden: ook die heeft gelijk! En dan ík weer: die twee hebben een
tegenovergestelde mening, de ene is een malthusianist en de andere is een
antimalthusianist, en dan kunnen die toch onmogelijk allebei gelijk hebben? En
Jack zou onverstoord antwoorden: ook gíj hebt gelijk. Jack ging ervan uit dat
iedereen in alles wat hij zegt of doet gelijk heeft, of tenminste dénkt dat hij
gelijk heeft, want anders zou hij niet doen wat hij doet...
Het is de vraag waarmee VRT-journalist Luc Pauwels, een maand
of vier geleden zijn interview begon met Alain de Benoist (spreek uit "Benoit"), een Franse schrijver, politiek filosoof en journalist. De Benoist is
van adel en van Belgische afkomst, maar geboren in Frankrijk in 1943 in de gemeente Saint-Symphorien. Wanneer u,
beste lezer, regelmatig door Frankrijk reist, is de kans niet onbestaande dat u
de naam Saint-Symphorien wel eens bent tegengekomen. Maar of dat wel degelijk
het Saint-Symphorien van de filosoof zal
geweest zijn is nog maar de vraag: er zijn in Frankrijk zo maar eventjes 22
gemeenten met die naam. De geboorteplaats van de Benoist ligt in de streek van
Bretagne en meer bepaald in het departement Ille-et-Vilaine. Zegt zijn naam u
niets? Kent u dan misschien één van de volgenden: Fabrice Laroche? Robert de
Herte? David Barney? Dit is maar een greep uit de vele pseudoniemen van de
grote hedendaagse Franse filosoof Alain de Benoist.
Het antwoord op de gestelde vraag over het onheil dat ons te
wachten staat blijkt positief te zijn. De Benoist wijst op het gevaar van de
overbevolking. Dat de wereldbevolking exponentieel toeneemt valt niet te
ontkennen: 300 miljoen menselijke tweevoeters in 't jaar 1000, 700 miljoen in
1700, 2 miljoen in 1900 en 7,7 miljard in 2020. Bekijk het grafiekje en je
durft er niet aan denken hoeveel het er zullen zijn in 't jaar 2100. Dat er een
limiet is, daar kan géén weldenkend mens aan twijfelen. Of die limiet nu al
bereikt is? Goede vraag!
Een tweede vraag luidt: "Wat is het échte gevaar van overbevolking?" We laten de filosoof aan het woord:
De overbevolking verergert alle problemen en maakt ze langzamerhand onoplosbaar. Ze bevordert oorlogen, want de demografische druk zorgt voor nieuwe conflicten. Ze versnelt de uitputting van natuurlijke grondstoffen, energiebronnen en watervoorraden. Ze vergroot de economische afhankelijkheid en de onderwerping aan de verwoestende schommelingen van de wereldmarkten, ze stimuleert de massamigratie uit overbevolkte landen, ze verergert de kwalijke effecten van de overconsumptie, van de bodemuitputting, van de vervuiling van het grondwater, van de afvalophoping, de verkeerschaos, de luchtvervuiling Nu al beschikt de landbouw over geen groeipotentieel meer, de verdwijning van landbouwgrond bereikt kritische grenzen en hetzelfde geldt voor de visvoorraden in onze vervuilde oceanen.
En dan haakt de interviewer daarop in met: "Dit zou de groenen en andere ecologisten toch sterk moeten alarmeren?" Het antwoord luidt:
Het is opmerkelijk dat de meeste zelfbenoemde milieudeskundigen doen alsof demografie en milieu twee verschillende onderwerpen zijn, terwijl ze in werkelijkheid onlosmakelijk verbonden zijn. Welke zin heeft het dan nog te praten over het behoud van de ecosystemen en de bewaring van de diversiteit, welk nut heeft het nog zich zorgen te maken over het afvalbeheer en de schadelijke gevolgen van fossiele brandstoffen als de bevolking blijft toenemen, met altijd maar meer milieuvervuiling, meer afval en steeds minder ruimte voor in het wild levende dieren? Welk nut heeft het de uitstoot van broeikasgassen te willen beperken als men de bevolking ongebreideld laat toenemen? Door de natuurlijke aanwas en de plattelandsvlucht zal binnen dertig jaar zowat 68 % van de wereldbevolking in steden wonen, zo maar eventjes 2,5 miljard mensen meer dan vandaag. Sloppenwijken met meer dan twintig miljoen inwoners en megalopolissen met over honderd miljoen zullen de regel worden: een volledig onleefbare wereld die op ons afkomt.
Hoe reageert de Benoist op het gegeven dat overbevolking in vele kringen (religieuze, filosofische...) een taboe-onderwerp is?
In naam van een openstaan voor het leven en kritiek op het malthusianisme, geeft men de voorkeur aan een blinddoek.Het natalistischelaissez-fairegetuigt vandaag echter van onverantwoordelijkheid, en respect voor het leven kan zich niet uitstrekken tot degenen die nog niet eens verwekt zijn. Wat is dan de oplossing? Met dwangmaatregelen is het China gelukt het geboortecijfer te beteugelen, maar prikkels om de bevolkingsgroei te vertragen zijn over het algemeen ijdele hoop, vooral in landen waar kinderen het equivalent zijn van een ouderdomsverzekering. Massale emigratie naar andere planeten isscience fiction. Wat blijft er dan over? Epidemieën misschien.
En zo komen we tot het onderwerp dat ons op heden bezighoudt: de ziekte covid-19 die veroorzaakt wordt door een kwalijk coronavirus. Of kunnen we beter zeggen "het armzalig coronavirus" dat tot op heden wereldwijd niet meer dan een half miljoen doden heeft geëist, zijnde amper 0,007 % van de wereldbevolking. "Met drie tot vier miljard tweevoeters minder zou het al veel beter gaan met de wereld!" is wat Benoist beweert. Min 50 % dus. En daar kan ons coronavirus nog niet aan tippen. Maar geen nood, er zijn wellicht nog andere virussen in de maak: één met een voorkeur voor de procreatieve bevolking bijvoorbeeld, en één met een voorkeur voor de oude en niet meer productieve bevolking teneinde ook het probleem van de vergrijzing aan te pakken.
Veel sterkte toegewenst, aan alle ijveraars voor een betere wereld.
Mijn nieuwste boek (Uit het schuim van de zee, 2011) behandelt de hele Griekse mythologie in 136 verhalen (408 pag.) en 18 originele tekeningen. Het is nu reeds aan zijn derde druk toe. Het boek is te bestellen via mail (kvansteenbrugge@gmail.com). Betaling na ontvangst (18,95 euro). Bij bestellingen vóór 1 mei dienen geen verzendkosten betaald te worden.