Vandaag stond er een vrouw genaamd Nele Fuckaday voor de deur om iets te vragen aan Pierre. Pierre lag zelf nog in bed na weer dronken te zijn van de nacht ervoor. Dimitri en de nonkels hebben de vrouw goed ontvangen en vroegen aan de vrouw om even te zitten, tot dat Pierre uiteindelijk besloot om naar beneden te komen. Potrel had uiteindelijk Pierre geroepen maar hij wou niet uit zijn bed komen. Hij voelde zich te slecht en was niet deftig aangekleed om zo ontvangen te worden. Pierre kwam uiteindelijk naar beneden en werd toch beleefd ontvangen door Nele. Nele was van de Diensten en Jeugdzorg en wou checken of Dimitri wel in een wel opgevoede omgeving wordt opgevoed door Pierre. Pierre vond van wel en ging rustig terug naar zijn kamer. Nadat Nele een grondige tour deed rond het huis en vervolgens weg ging, ging Pierre terug naar beneden en begon zeer woedend te worden op Dimitri omdat hij dacht dat Dimitri ervoor had gezorgd dat de vrouw voor hem kwam en dat Pierre bijna zijn zoon had kunnen verliezen. Pierre greep Dimitri bij zijn shirt en was van plan om hem zelfs te vermoorden tot dat de moeder en de nonkels van Dimitri er tussen kwamen om ze beide uit elkaar te halen. Pierre ging naar het café om iets te drinken en afgekoeld te geraken. Pierre had in het café tegen zijn excuses aangeboden aan zijn zoon dat hij niet zo had moeten doen. Hierna was er uiteindelijk terug vrede tussen hun twee.
Na een paar weken had ik besloten dat ik ga stoppen met het drinken van alcohol. Ik was mijn drankverslaving een beetje beu en ik was een beetje kwaad op mezelf, daarom had ik besloten om naar de afkickkliniek te gaan. Bovendien deed ik dit ook voor mijn zoon, want ik zag hem minder vaak wanneer ik op café zat met een bier in mijn handen. Maar voor dat ik naar de afkickkliniek ging, brachten mijn broers me voor de laatste keer naar de kroegen om op een vastberaden manier te zeggen dat ik naar een afkickkliniek ga gaan. Wanneer ik aankwam, pleegde er net iemand zelfmoord maar ik ging er toch voor gaan. Ik ben sinds vandaag terug thuis, mijn broers,zoon en moeder vinden dat ik er al vele beter en gezonder uitzie dan ervoor. ik had daarjuist een verassing gegeven aan mijn zoon Dimitri om te zeggen dat het me heel erg hard spijt dat ik niet zoveel voor hem heb gezorgd. Ik heb hem dus schoenen laten kiezen van het merk Spikes in een sportzaak genaamd de Colmar, om hem te leren hardlopen. Naast fietsen deed ik vroeger ook aan hardlopen, maar ik heb spijtig genoeg nooit een beker hiervan gewonnen. Maar het bracht me er wel op om vandaag tegen mijn zoon te zeggen dat hij dit ook eens moet proberen. We zijn naar een pleintje geweest waar ik vroeger ook kwam om te lopen. Mijn zoon liep zo snel vandaag dat ik hem heb laten inschrijven voor een hardloopwedstrijd, die morgen plaats vond. Het wordt binnen 2 uur al avond en dan ga ik nog is één keer drinken met mijn broers in de kroeg. Ik heb me namelijk laten verleiden door mijn broers om naar de kroeg te gaan. Ik vind het toch een beetje spannend omdat ik al één week niet meer gedronken heb.
Laat ik me even voorstellen mijn naam is Pierre Verhulst, de vader van Dimitri Verhulst. Ik woon samen met mijn 3 broers,mijn zoon Dimitri en mijn moeder in Reetveerdegem. Ik woon in een echte mannenhuis, waar gedronken, gelachen en gerookt word. Ik heb een erge alcoholverslaving en spendeer al mijn geld om naar het café te gaan samen met mijn broer Herman, mijn broer Zwaren, mijn broer Potrel en Dimitri. Het gevolg van zoveel geld te spenderen aan bier is dat ik nog amper de huur kan betalen van het huis. Mijn job is postbodebezorger , ik fiets heel graag en had vroeger zelfs meegedaan aan een fietswedstrijd waarvan de hoofdprijs een wasmachine was , deze had ikzelf gewonnen maar ik heb hem uiteindelijk aan mijn moeder gegeven. Mijn vrouw heeft me verlaten omdat het kind dat ze kreeg eigenlijk niet gepland was en ze het dus niet wou. Ik daarentegen ben zeer trots op mijn Dimitri, wanneer hij net geboren werd sprintte ik met hem uit het ziekenhuis zette hem op in mijn postbode rugzak van voor aan mijn fiets en reed er mee naar de kroeg om te laten zien dat ik eindelijk een zoontje had. Ik heb sindsdien ook geen contact meer gehad met mijn vrouw, maar daar heb ik toch geen behoefte aan. Ik geef veel meer om mijn familie, mijn familie zijn mijn vrienden ook al kan ik soms furieus zijn tegen hun, ze blijven voor altijd in mijn hart. Ik en mijn broers zijn zeer harde fan van Roy Orbison toen we onze tv moesten wegdoen, wegens dat we er niet meer voor konden zorgen had mijn broer Potrel nog kunnen regelen dat we het live concert van Roy Orbison konden zien bij één of andere vreemdeling die geen Nederlands kon. Mijn moeder is nog de enige in onze familie die beschaafd is, ze is de enige die goed zorgt voor mijn zoon, wanneer ik op café zit. En ze zorgt ervoor dat het huis toch nog een beetje onderhoud blijft.
Laat ik me even voorstellen mijn naam is Pierre Verhulst, de vader van Dimitri Verhulst. Ik woon samen met mijn 3 broers,mijn zoon Dimitri en mijn moeder in Reetveerdegem. Ik woon in een echte mannenhuis, waar gedronken, gelachen en gerookt word. Ik heb een erge alcoholverslaving en spendeer al mijn geld om naar het café te gaan samen met mijn broer Herman, mijn broer Zwaren, mijn broer Potrel en Dimitri. Het gevolg van zoveel geld te spenderen aan bier is dat ik nog amper de huur kan betalen van het huis. Mijn job is postbodebezorger , ik fiets heel graag en had vroeger zelfs meegedaan aan een fietswedstrijd waarvan de hoofdprijs een wasmachine was , deze had ikzelf gewonnen maar ik heb hem uiteindelijk aan mijn moeder gegeven. Mijn vrouw heeft me verlaten omdat het kind dat ze kreeg eigenlijk niet gepland was en ze het dus niet wou. Ik daarentegen ben zeer trots op mijn Dimitri, wanneer hij net geboren werd sprintte ik met hem uit het ziekenhuis zette hem op in mijn postbode rugzak van voor aan mijn fiets en reed er mee naar de kroeg om te laten zien dat ik eindelijk een zoontje had. Ik heb sindsdien ook geen contact meer gehad met mijn vrouw, maar daar heb ik toch geen behoefte aan. Ik geef veel meer om mijn familie, mijn familie zijn mijn vrienden ook al kan ik soms furieus zijn tegen hun, ze blijven voor altijd in mijn hart. Ik en mijn broers zijn zeer harde fan van Roy Orbison toen we onze tv moesten wegdoen, wegens dat we er niet meer voor konden zorgen had mijn broer Potrel nog kunnen regelen dat we het live concert van Roy Orbison konden zien bij één of andere vreemdeling die geen Nederlands kon. Mijn moeder is nog de enige in onze familie die beschaafd is, ze is de enige die goed zorgt voor mijn zoon, wanneer ik op café zit. En ze zorgt ervoor dat het huis toch nog een beetje onderhoud blijft.
