Pepijn werd vandaag 11 maanden oud. Daarmee komt dé datum, zijn eerste verjaardag, altijd maar dichter. Het gaat toch zo snel. Op zijn 11 maanden heeft Pepijn
5 doorgebroken tandjes, eentje dat nog zit te duwen en waarvan het niet lang meer zal duren.
een dikke buik gekregen. Niet echt vet, eerder een harde bol. Het ziet er niet echt uit, maar het zal wel weggaan zeker eens hij loopt?
de wil om alles te bekijken, vooral dingen die op de kast staan en aan de muur hangen. Dan zegt hij 'da' of bij meer dringende gevallen 'bwwwa', en dan wijst hij ernaar. Dan moeten we zeggen wat het is.
een duidelijke voorkeur om te stappen aan de hand, hoewel hij steeds beter kruipt nu. Maar tijdens het stappen kraait en lacht hij steeds, bij het kruipen komt er soms een pruillip aan te pas.
Wij spendeerden deze dag zoals gezegd deze namiddag op een vergadering. Pepijn was in de crèche, omdat een vergadering van een uur of 3 niet bevorderlijk is met een klein manneke bij ons. In de voormiddag deden we wat boodschappen, én verzilverden we een bongobon die ik vorig jaar voor mijn verjaardag van mijn zus kreeg. Het was 'brasserie' en we gingen eten in Gare Bizarre in Wevelgem. Het was erg lekker, we aten een salade van scampi als voorgerecht en een kabeljauw op Oostendse wijze als hoofdgerecht.
22-01-2010 om 20:42
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Uitvoerende bepaling
Dit is ook weer achter de rug. De uitvoerende bepaling, de allerlaatste stap voor de start van onze bouw. Deze namiddag hadden we een vergadering met de bouwcoördinator, de werfleider, de architect. Daarin hebben we alles nog eens overlopen dat de werfleider moet doorgeven aan alle aannemers. Dat hield vanalles in: waar moest de dampkap, wat voorzien, hoe de afwerking van de ramen, zo'n dingen. Ook hebben we een voorlopige planning gekregen. Zoals het er nu naar uitziet en zonder vertragingen om van alle soorten redenen, is onze bouw op 20 augustus af. Uiteraard pinnen we ons nog niet op die datum vast. Rond mei, wanneer de ruwbouw is afgewerkt, zullen we al veel meer weten. Volgende week beginnen ze dus. En staan er 2 weken grondwerken gepland wegens de aard van de grond (sterk aflopend) en het soort grondwerken (met kelder).
22-01-2010 om 19:34
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
21-01-2010
Super week!
De blije pieken blijven hier op elkaar volgen deze week! Na een rottig begin op het werk maandag (don't ask) - eerst de leuke reacties op mijn blogwedstrijd. Dan werd ik plots moderator op het forum waar ik vaak vertoef. (een hele eer en ik ben dan ook trots dat ik gevraagd werd ). En dan net nog weer leuk nieuws - waarvan ik niet weet of ik het al publiek mag maken dus ik wacht nog wat.
21-01-2010 om 21:50
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
Gewoontes
Pepijn en ik lagen daarnet samen te dollen op de mat (waarvan fotografisch, gelukt, bewijs onderaan dit bericht); toen me opviel hoeveel hij in zijn imiteren is. Ik was mijn dag aan het vertellen, over papa, en hij zei papa en keek naar de deur zoals hij altijd doet. En ik vertelde wat ik deed, en zei af en toe "Ja, Pepijn?" - terwijl ik knikte. Hij deed me na, zei ja en knikte (met heel zijn lijfje). Tata zwaaien doet hij nu ook (als hij zin heeft), en als we zitten te eten zit hij vol overtuiging mee te smekken. (tafelmanieren ver te zoeken). Zo heeft Pepijn wel nog van die gewoontes. Als hij in bad zit, vraag ik altijd "Wil je eruit, Pepijn?". Dan heft hij zijn armpjes een beetje op, neem ik hem onder de oksels en zeg ik "1,2... drrrrrriiiiieeeee" en haal hem met een grote zwaai eruit. Dat vindt hij heerlijk. Hij staat dan altijd een minuutje te springen van blijdschap op het kussen. Daarna krijg ik, elke avond opnieuw, 2 héél dikke knuffels van hem, waarbij hij rechtstaat tegen mij en hij zijn hoofdje tegen mijn schouder begraaft. Ook 's morgens moet mama een knuffel krijgen, erzonder wordt hij boos. Dat vind ik uiteraard helemaal niet erg en zelfs erg leuk. Als ik met hem thuiskom is het altijd 'da' en dan moet ik eerst de toer van het huis doen, in de volgorde waarnaar hij wijst. Als hij dichtbij papa's bloot hoofd komt, moet hij er altijd eens op slaan en aan likken. En zo zijn er wel nog dingen waar ik momenteel niet opkom. Dit vind ik zo leuk hé, die kleine dingetjes waar je kindje zo aan vasthoudt. Het is toch zo schattig.
21-01-2010 om 19:35
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
20-01-2010
Miskleunen
Tijdens deze donkere dagen zou je wel eens een serieuze vloek laten knetteren. We hebben een goeie camera, maar geen professioneel materiaal. De flits is dus bijlange niet toereikend, en bovendien 'trekt' hij behoorlijk traag. Daardoor mislukken er heel wat foto's van Pepijn. Ofwel is het wazig. Ofwel heeft hij ondertussen alweer bewogen, bezig als hij is. De papa antwoordt dan altijd iets van spiegelreflexcamera, maar we zullen maar doen alsof we dat niet horen, zeker?
20-01-2010 om 20:09
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
19-01-2010
Blogwedstrijd
Bij deze roep ik een wedstrijd in het leven! Deze blog bestaat op 3 maart, een kleine week na Pepijns eerste verjaardag, één jaar. Ik zie de bezoekersaantallen maand na maand groeien, en dat maakt me natuurlijk erg gelukkig. Deze blog is er natuurlijk voor mezelf, voor Pepijn, maar waarom iets opschrijven als niemand het zou lezen? Nu ben ik - u kent me wel wat - nieuwsgierig wie er zo allemaal hier komt meelezen. Tijd dus voor een 'sausiologisch' onderzoek. Waar ik op doel is dit: Dit bericht blijft gedurende een maand bovenaan deze blog staan. Alle nieuwe berichten gaan er dus net onder verschijnen. Tijdens deze maand, krijgt u, de lezer van mijn blog de kans en ook de vriendelijke vraag van mij om te reageren op dit bericht. En niets voor niets. Door een simpele klik met de muis en een kleine reactie van u, maakt u de kans om een leuk cadeau te winnen! De aard van het cadeau zal wat afhangen van de uiteindelijke winnaar - man of vrouw, kindjes of geen kindjes, interesses, enz. Maar het zal dus leuk zijn, en u hoeft er eens helemaal niks voor te betalen, helemaal niks voor te doen, behalve te reageren. Op Pepijns verjaardag, volgende maand 22 februari, zal ik mijn kleine prins dan met zijn kinderlijke onschuld laten beslissen wie gewonnen heeft, door hem een briefje te laten trekken uit een doos met daarin alle namen van alle mensen die gereageerd hebben. U maakt dus niet meer of minder kans of u nu een regelmatige bezoeker bent van deze blog, of u maar eens in de maand langskomt, of u al veel gereageerd hebt of het nog nooit hebt aangedurfd. Dit is het ideale moment om eens te reageren! Nadat de beslissing van de winnaar gevallen is, zal ik deze contacteren, en dan krijgt u uw cadeautje tegen de week erop, 3 maart dus, in de bus. Als dat geen buitenkansje is!
19-01-2010 om 00:00
geschreven door Vivache
Categorie:Bloggen
18-01-2010
Bewijsmateriaal
Daarnet zomaar even vastgelegd op de gevoelige plaat - Pepijn die kruipen gaat! Reden voor een zonnetje in zijn schriftje van Mini Muis, en voor ons natuurlijk ook. Het is goed dat hij nu zelf kan geraken waar hij wil. Niet dat dat per sé moet, maar als de wil er is en het lukt lichamelijk niet, dan is dat lastig. Dat hebben we hier zo een maand of 2 -3 kunnen zien. Echt super gelukkig is hij niet altijd als hij kruipt. Eigenlijk stapt hij liever aan de hand. Dan zie je hem altijd lachen. Maar mama en papa kunnen hem niet altijd overal rond wandelen hé, dus het kruipen is een goede oplossing. Kan hij eindelijk aan al dat speelgoed dat toevallig buiten handbereik ligt.
Deze namiddag een bezoekje gehad van Fiona !!! Mijn zus kwam langs om nog wat babyspullen op te halen, en ze wilden nog eens in Waregem gaan kijken naar hun bijna-huis. Een paar mooie, koddige foto's en momenten waren het gevolg. Geniet maar mee... Fiona is duidelijk klaar voor een broertje of zusje, al vrees ik wel dat ze het speelgoed wat af zal nemen.
17-01-2010 om 20:02
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Shantala
De shantala begint toch wat klein te worden - niet?
17-01-2010 om 19:59
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Gek
Gek. Pepijn die stapt graag aan het handje en trekt zich graag op. En toch is de uitkomst van deze groeispurt... vooruit kruipen! Na bijna 3 maanden achteruit schuiven en frustratie heeft hij zijn vooruit gevonden! (net nu we dachten dat het er niet meer van ging komen )
17-01-2010 om 18:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Pepino
Héhé - de groeispurt is over, denken we. Geen chagrijnige man meer, weer heel de dag leute in het leven in plaats van enkel als hij net wakker is. 's Nachts slaapt hij weer (bijna) door, overdag weinig problemen meer. Hij lacht hier natuurlijk op bijna elke foto die ik hier plaats, en geloof me, er zijn niet veel momenten waarop onze kleine prins niet lacht. Ze hebben ermee 'geboft' in Mini Muis vrijdag, een mama of oma die zei dat dat kindje nu toch wel eens altijd lachte als ze hem zag. Ook bij de andere kindjes in Mini Muis is hij geliefd, ze kennen allemaal zijn naam - waarschijnlijk ook omdat hij altijd zo enthousiast blij is als hij andere kindjes ziet. Lieve man. Eén van onze koosnaampjes .
Ideaal speelgoed: een wasmand.
Nog steeds wordt het houten speelgoed gebruikt om zich aan op te trekken - papa zal de bouten wat mogen aanspannen. Binnenkort zal tante Annelies het echter beter kunnen gebruiken.
Mama vertelt een verhaaltje (1).
Mama vertelt een verhaaltje (2).
17-01-2010 om 13:07
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
16-01-2010
Zeg nooit nooit
Ik ben nooit ziek. Het is zelfs zo dat de dokter hier mijn naam moest vragen toen ik ging om mijn bloed te trekken als ik zwanger was. Maar zeg dus nooit nooit. Na nog een koortsnacht ben ik dan maar naar de dokter geweest. Het verdict: angine oftewel keelontsteking. Hoewel ik geen pijn heb als ik slik, is het helemaal veretterd in mijn keel. Waar ik dacht dat mijn klieren pijn deden, is het ook blijkbaar mijn keel. Jeuj, antibiotica!
Soms is het met de trein nog een beetje extra reizen. Vanavond deelde ik namelijk de coupé met Wouter Deprez! Ik zag hem reeds 2 keer live, en reeds van heel dicht ook toen we in Gent op de eerste rij zaten (en hij plots het publiek inging) - maar dit was nu toch nog héél wat dichter, hoor. Super groot is hij niet, en kleine voetjes. Maar het ziet er wel een lieveke uit, en zo'n mooi haar.
Grappig hoe vreemd mensen reageren als ze een bekend persooon zien. Ik heb veel mensen verdoken zien staren, zonder schroom zien staren, snel zien wegkijken. Maar niemand durfde het aan hem lastig te vallen. Gelukkig maar - ik denk dat dat het ergste moet zijn aan bekend zijn. Nooit op je gemak, altijd in het oog gehouden, en iedereen heeft een mening, zoals ik nu.
Btw, zeker eens gaan bekijken als je de kans krijgt, zo'n show van hem.
15-01-2010 om 21:26
geschreven door Vivache
Categorie:De wereld
...en met het huis?
...Goed, eigenlijk, nu u het vraagt... Volgende week vrijdag is er de 'uitvoerende bepaling'. Dan zitten we samen met de bouwcoördinator, de architect, de werfleider en onze contactpersoon bij de bouwcoördinator voor de volgende maanden. Alles wordt nog een laatste keer besproken, want de week erop beginnen ze eraan!
15-01-2010 om 21:21
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
Insomnia
Dan ga je eens vroeg slapen met de gedachte 'dan gaan we ons beter voelen'. ...Not... Papa heel de nacht hoesten en snotteren Pepijn wakker door papa's gehoest Ik wakker door papa's gehoest en Pepijn die wakker is Ik vanaf 3 u weer koortsaanvallen met kippenvel tot op mijn rug en doornat beddengoed
Deze morgen, van hetzelfde: papa zit te hoesten en te snotteren ik nog meer moe en opgezwollen klieren
15-01-2010 om 06:22
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
14-01-2010
'Teinden'
We zijn 'teinden', ken je dat woord? Vertaling naar het algemeen Nederlands: op, kapot. Er is eindelijk een einde gekomen aan heel dat Nederland-project - en het was geen dag te vroeg. We hebben al heel de winter allebei veel verkoudheden, die telkens maar half genezen en dan door ons klein krutje weer aangestoken worden. De stress, de drukte, het gekoers en gejaag van de laatste 8 weken begonnen al maar meer door te wegen, en nu, met het afsluiten van het project, is het nog maar eens uitgebroken. Vorige nacht - Pepijn schonk me een goede nacht door, nu zijn groeispurt langzaamaan over gaat, nog eens door te slapen - heb ik helaas ieder uur, nee, ieder half uur van de klok gezien door 'koude koorts'. Ken je dat? Je rolt je in een bolletje omdat je ijskoud hebt, en zo'n half uur later word je puffend en badend in het zweet weer wakker. Deze namiddag op het werk is het weer herbegonnen. Zelfs met 4 lagen dikke kleren aan, heb ik hier nog steeds kippenvel, tot op mijn rug en mijn benen. Ik heb ook wat spierpijn, en al een goeie week het snot. Papa, die is naar de dokter geweest vanavond met ferme oorpijn en een erge verkoudheid. Een hele winkel aan medicatie staat hier klaar voor ons. Het is dus maar best dat dat project 'ten einde' is.
14-01-2010 om 19:36
geschreven door Vivache
Categorie:De wereld
13-01-2010
Mooier?
Is er iets mooier, koddiger, leuker, dan je kindje die zijn hoofdje op je schouder legt als je hem naar boven draagt om hem in zijn bedje te stoppen?
En hopelijk nu meer slaap dan gisterennacht, want ik heb niet teveel moeten slapen. Enkel het tweede deel van de nacht voor een uurtje of 3. Daarvoor had Pepijn last van zijn hoest.
13-01-2010 om 19:45
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
12-01-2010
Atlas
Toen ik klein was, werd er weleens geschreven over 'Moeder, waarom leven wij?'. Dat was een boek, naar ik me herinner. Of was het nu een televisieserie? Het is een vraag die ik mezelf wel af en toe heb gesteld. Mijn moeder heb ik er niet mee lastig gevallen.
Vandaag flitste er een paar keer een andere zin door mijn hoofd: In wat voor een wereld leven wij?
Een wereld waarin een leraar, voorbeeld voor vele jongeren, plots iemand anders blijkt te zijn? Een brave buurman plots een boeman blijkt? Ik hoef niet te herhalen met hoeveel afschuw die feiten me vervullen. En toch ga ik er niks meer over schrijven, want ik vind ook dat er reeds teveel papier gevuld is met verslagen en invalshoeken en veronderstellingen en gissingen. Ik heb al vaak mijn bedenkingen gehad bij artikels in de kranten, de laatste tijd. Nu ook weer. Ik stel me gewoon steeds de vraag 'wat met de mensen die erbij betrokken zijn, die dit kunnen lezen?' Zoals de ouders van Annick die nu weer op elke straathoek, overal gewoon, de foto van hun dochter afgebeeld zien. Zoals de ouders van Shana en Kevin die moesten lezen 'dat het hun kinderen hun eigen schuld ging zijn, want dat ze hem gepest hadden'. Toppunt, of eerder dieptepunt, zag ik daarnet in de supermarkt, waar een roddelblaadje uitpakte met een paginagrote foto van het jonge koppel. En daarbij de koppen 'Exclusief! Hun levensverhaal!' 'Doodgeschoten in de fleur van hun leven' 'Shana & Kevin, hun tedere liefde, hun laatste dagen'. Bah! Schaam jullie! Schaam jullie allemaal om geld proberen te slaan uit zo'n trieste gebeurtenis!
Zo ver als deze man wil ik echter niet gaan. Maar ik neem hier toch even de vrijheid te zeggen dat iedereen nu best luistert naar de oproep van de ouders van Annick, dat ze de tijd moeten krijgen het allemaal te verwerken. Daarbij bied ik de ouders van deze drie jongeren mijn oprechte medeleven aan.
Te weten dat Pepijn in zo'n wereld moet opgroeien, maakt me vaak bang. Vooral ook omdat je het niet kunt vermijden. Toevalligheden leiden je ergens naartoe, en je hebt alleen maar geluk of pech als er daar iets goed of slecht gebeurt. Als ik zie hoe vrolijk en gelukkig Pepijn kan zijn, zijn oogjes steeds lachend, dolcontent met kindjes rond hem, knuffelend, spelend - dan leg ik een knoopje in mijn hart. Ik hoop dat ik zo lang mogelijk een beschermende cocon voor Pepijn kan blijven, dat hij kan blijven lachen en spelen, en dat hij nog niet snel moet beseffen dat er in de wereld zo'n dingen kunnen gebeuren. Tot de dag dat hij groot en sterk genoeg is om ertegenaan te kunnen - dat zijn huid een harde korst mag zijn zodat hij niet vaak pijn zal moeten hebben. Maar dat onder die harde korst dat vuur mag blijven branden dat nu in hem zit, die 'pleutigheid', die deugnieterij , die ik hou van alles en iedereen. Ach, een knoopje...Zeg maar een knoop...
12-01-2010 om 19:54
geschreven door Vivache
Categorie:De wereld
*gniffel, gniffel*
...wat zou hij nu weer denken?...
12-01-2010 om 19:36
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
).
