Daarnet zomaar even vastgelegd op de gevoelige plaat - Pepijn die kruipen gaat! Reden voor een zonnetje in zijn schriftje van Mini Muis, en voor ons natuurlijk ook. Het is goed dat hij nu zelf kan geraken waar hij wil. Niet dat dat per sé moet, maar als de wil er is en het lukt lichamelijk niet, dan is dat lastig. Dat hebben we hier zo een maand of 2 -3 kunnen zien. Echt super gelukkig is hij niet altijd als hij kruipt. Eigenlijk stapt hij liever aan de hand. Dan zie je hem altijd lachen. Maar mama en papa kunnen hem niet altijd overal rond wandelen hé, dus het kruipen is een goede oplossing. Kan hij eindelijk aan al dat speelgoed dat toevallig buiten handbereik ligt.
Deze namiddag een bezoekje gehad van Fiona !!! Mijn zus kwam langs om nog wat babyspullen op te halen, en ze wilden nog eens in Waregem gaan kijken naar hun bijna-huis. Een paar mooie, koddige foto's en momenten waren het gevolg. Geniet maar mee... Fiona is duidelijk klaar voor een broertje of zusje, al vrees ik wel dat ze het speelgoed wat af zal nemen.
17-01-2010 om 20:02
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Shantala
De shantala begint toch wat klein te worden - niet?
17-01-2010 om 19:59
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Gek
Gek. Pepijn die stapt graag aan het handje en trekt zich graag op. En toch is de uitkomst van deze groeispurt... vooruit kruipen! Na bijna 3 maanden achteruit schuiven en frustratie heeft hij zijn vooruit gevonden! (net nu we dachten dat het er niet meer van ging komen )
17-01-2010 om 18:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Pepino
Héhé - de groeispurt is over, denken we. Geen chagrijnige man meer, weer heel de dag leute in het leven in plaats van enkel als hij net wakker is. 's Nachts slaapt hij weer (bijna) door, overdag weinig problemen meer. Hij lacht hier natuurlijk op bijna elke foto die ik hier plaats, en geloof me, er zijn niet veel momenten waarop onze kleine prins niet lacht. Ze hebben ermee 'geboft' in Mini Muis vrijdag, een mama of oma die zei dat dat kindje nu toch wel eens altijd lachte als ze hem zag. Ook bij de andere kindjes in Mini Muis is hij geliefd, ze kennen allemaal zijn naam - waarschijnlijk ook omdat hij altijd zo enthousiast blij is als hij andere kindjes ziet. Lieve man. Eén van onze koosnaampjes .
Ideaal speelgoed: een wasmand.
Nog steeds wordt het houten speelgoed gebruikt om zich aan op te trekken - papa zal de bouten wat mogen aanspannen. Binnenkort zal tante Annelies het echter beter kunnen gebruiken.
Mama vertelt een verhaaltje (1).
Mama vertelt een verhaaltje (2).
17-01-2010 om 13:07
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
16-01-2010
Zeg nooit nooit
Ik ben nooit ziek. Het is zelfs zo dat de dokter hier mijn naam moest vragen toen ik ging om mijn bloed te trekken als ik zwanger was. Maar zeg dus nooit nooit. Na nog een koortsnacht ben ik dan maar naar de dokter geweest. Het verdict: angine oftewel keelontsteking. Hoewel ik geen pijn heb als ik slik, is het helemaal veretterd in mijn keel. Waar ik dacht dat mijn klieren pijn deden, is het ook blijkbaar mijn keel. Jeuj, antibiotica!
Soms is het met de trein nog een beetje extra reizen. Vanavond deelde ik namelijk de coupé met Wouter Deprez! Ik zag hem reeds 2 keer live, en reeds van heel dicht ook toen we in Gent op de eerste rij zaten (en hij plots het publiek inging) - maar dit was nu toch nog héél wat dichter, hoor. Super groot is hij niet, en kleine voetjes. Maar het ziet er wel een lieveke uit, en zo'n mooi haar.
Grappig hoe vreemd mensen reageren als ze een bekend persooon zien. Ik heb veel mensen verdoken zien staren, zonder schroom zien staren, snel zien wegkijken. Maar niemand durfde het aan hem lastig te vallen. Gelukkig maar - ik denk dat dat het ergste moet zijn aan bekend zijn. Nooit op je gemak, altijd in het oog gehouden, en iedereen heeft een mening, zoals ik nu.
Btw, zeker eens gaan bekijken als je de kans krijgt, zo'n show van hem.
15-01-2010 om 21:26
geschreven door Vivache
Categorie:De wereld
...en met het huis?
...Goed, eigenlijk, nu u het vraagt... Volgende week vrijdag is er de 'uitvoerende bepaling'. Dan zitten we samen met de bouwcoördinator, de architect, de werfleider en onze contactpersoon bij de bouwcoördinator voor de volgende maanden. Alles wordt nog een laatste keer besproken, want de week erop beginnen ze eraan!
15-01-2010 om 21:21
geschreven door Vivache
Categorie:Huisje,tuintje
Insomnia
Dan ga je eens vroeg slapen met de gedachte 'dan gaan we ons beter voelen'. ...Not... Papa heel de nacht hoesten en snotteren Pepijn wakker door papa's gehoest Ik wakker door papa's gehoest en Pepijn die wakker is Ik vanaf 3 u weer koortsaanvallen met kippenvel tot op mijn rug en doornat beddengoed
Deze morgen, van hetzelfde: papa zit te hoesten en te snotteren ik nog meer moe en opgezwollen klieren
15-01-2010 om 06:22
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
14-01-2010
'Teinden'
We zijn 'teinden', ken je dat woord? Vertaling naar het algemeen Nederlands: op, kapot. Er is eindelijk een einde gekomen aan heel dat Nederland-project - en het was geen dag te vroeg. We hebben al heel de winter allebei veel verkoudheden, die telkens maar half genezen en dan door ons klein krutje weer aangestoken worden. De stress, de drukte, het gekoers en gejaag van de laatste 8 weken begonnen al maar meer door te wegen, en nu, met het afsluiten van het project, is het nog maar eens uitgebroken. Vorige nacht - Pepijn schonk me een goede nacht door, nu zijn groeispurt langzaamaan over gaat, nog eens door te slapen - heb ik helaas ieder uur, nee, ieder half uur van de klok gezien door 'koude koorts'. Ken je dat? Je rolt je in een bolletje omdat je ijskoud hebt, en zo'n half uur later word je puffend en badend in het zweet weer wakker. Deze namiddag op het werk is het weer herbegonnen. Zelfs met 4 lagen dikke kleren aan, heb ik hier nog steeds kippenvel, tot op mijn rug en mijn benen. Ik heb ook wat spierpijn, en al een goeie week het snot. Papa, die is naar de dokter geweest vanavond met ferme oorpijn en een erge verkoudheid. Een hele winkel aan medicatie staat hier klaar voor ons. Het is dus maar best dat dat project 'ten einde' is.
14-01-2010 om 19:36
geschreven door Vivache
Categorie:De wereld
13-01-2010
Mooier?
Is er iets mooier, koddiger, leuker, dan je kindje die zijn hoofdje op je schouder legt als je hem naar boven draagt om hem in zijn bedje te stoppen?
En hopelijk nu meer slaap dan gisterennacht, want ik heb niet teveel moeten slapen. Enkel het tweede deel van de nacht voor een uurtje of 3. Daarvoor had Pepijn last van zijn hoest.
13-01-2010 om 19:45
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
12-01-2010
Atlas
Toen ik klein was, werd er weleens geschreven over 'Moeder, waarom leven wij?'. Dat was een boek, naar ik me herinner. Of was het nu een televisieserie? Het is een vraag die ik mezelf wel af en toe heb gesteld. Mijn moeder heb ik er niet mee lastig gevallen.
Vandaag flitste er een paar keer een andere zin door mijn hoofd: In wat voor een wereld leven wij?
Een wereld waarin een leraar, voorbeeld voor vele jongeren, plots iemand anders blijkt te zijn? Een brave buurman plots een boeman blijkt? Ik hoef niet te herhalen met hoeveel afschuw die feiten me vervullen. En toch ga ik er niks meer over schrijven, want ik vind ook dat er reeds teveel papier gevuld is met verslagen en invalshoeken en veronderstellingen en gissingen. Ik heb al vaak mijn bedenkingen gehad bij artikels in de kranten, de laatste tijd. Nu ook weer. Ik stel me gewoon steeds de vraag 'wat met de mensen die erbij betrokken zijn, die dit kunnen lezen?' Zoals de ouders van Annick die nu weer op elke straathoek, overal gewoon, de foto van hun dochter afgebeeld zien. Zoals de ouders van Shana en Kevin die moesten lezen 'dat het hun kinderen hun eigen schuld ging zijn, want dat ze hem gepest hadden'. Toppunt, of eerder dieptepunt, zag ik daarnet in de supermarkt, waar een roddelblaadje uitpakte met een paginagrote foto van het jonge koppel. En daarbij de koppen 'Exclusief! Hun levensverhaal!' 'Doodgeschoten in de fleur van hun leven' 'Shana & Kevin, hun tedere liefde, hun laatste dagen'. Bah! Schaam jullie! Schaam jullie allemaal om geld proberen te slaan uit zo'n trieste gebeurtenis!
Zo ver als deze man wil ik echter niet gaan. Maar ik neem hier toch even de vrijheid te zeggen dat iedereen nu best luistert naar de oproep van de ouders van Annick, dat ze de tijd moeten krijgen het allemaal te verwerken. Daarbij bied ik de ouders van deze drie jongeren mijn oprechte medeleven aan.
Te weten dat Pepijn in zo'n wereld moet opgroeien, maakt me vaak bang. Vooral ook omdat je het niet kunt vermijden. Toevalligheden leiden je ergens naartoe, en je hebt alleen maar geluk of pech als er daar iets goed of slecht gebeurt. Als ik zie hoe vrolijk en gelukkig Pepijn kan zijn, zijn oogjes steeds lachend, dolcontent met kindjes rond hem, knuffelend, spelend - dan leg ik een knoopje in mijn hart. Ik hoop dat ik zo lang mogelijk een beschermende cocon voor Pepijn kan blijven, dat hij kan blijven lachen en spelen, en dat hij nog niet snel moet beseffen dat er in de wereld zo'n dingen kunnen gebeuren. Tot de dag dat hij groot en sterk genoeg is om ertegenaan te kunnen - dat zijn huid een harde korst mag zijn zodat hij niet vaak pijn zal moeten hebben. Maar dat onder die harde korst dat vuur mag blijven branden dat nu in hem zit, die 'pleutigheid', die deugnieterij , die ik hou van alles en iedereen. Ach, een knoopje...Zeg maar een knoop...
12-01-2010 om 19:54
geschreven door Vivache
Categorie:De wereld
*gniffel, gniffel*
...wat zou hij nu weer denken?...
12-01-2010 om 19:36
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
11-01-2010
Naar de kinderarts
Zonet toch maar even naar de kinderarts geweest. Ik moest zowiezo één dezer eens langsgaan om de werking van die Zantac te bespreken, en Pepijn heeft sinds goed een week last van wat eczeem. En vannacht heeft hij erg veel liggen hoesten. Omdat de vorige ervaring van met Kerst ons geleerd heeft dat je het niet altijd ziet als Pepijn ziek aan het worden is - kon het geen kwaad dat de kinderarts eens naar zijn longetjes luisterde. Qua Zantac mogen we verder doen zoals we bezig zijn: 2x1ml per dag. Blijkbaar zien de dokters in de winter steeds een piek in de eczeemgevallen bij baby's. Kindjes waarbij er reeds aanleg is om eczeem te krijgen, zullen door de koude eerder eczeem ontwikkelen. Hij schreef een lichte zalf voor om er nu op te doen, een week, en raadde aan om enkel Le Chat te gebruiken (dit doe ik reeds, al kan het zijn dat er eens een truitje of broekje tussen de andere was is geraakt, toch op letten dus). Ook moeten we opletten als we hem zijn badje geven: niet wrijven maar deppen, en niet te lang in bad. In de longetjes zitten er wat slijmpjes dus we moeten weer even Lysox geven. Maar voor de rest is het ok. In de wachtkamer was Pepijn weer levendiger dan alle andere 3 kindjes samen. Hij heeft rondgestapt, het speelgoed rondgesmeten, kindjes én mama's en papa's ingepakt, leren puzzelen (aha, hij kan de stukjes mooi tussen duim en wijsvinger nemen), de dokter ook ingepakt én een compliment gekregen omdat hij al zo stevig stond en omdat hij rondstapte met de dokter zijn stoel. Een zoontje om trots op te zijn.
11-01-2010 om 20:26
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
10-01-2010
Weekend in woord en beeld
Zaterdag moesten we helaas het gure weer door om nog 2 offertes te tekenen voor ons huis. Bij de tweede moest ik echter niet aanwezig zijn, dus ik ging naar huis met Pepijn. Zo kon hij zijn groentjes eten en was hij op zijn gemak in de warmte. Want Pepijn vindt leveranciers bezoeken helemaal niet erg. Al die vreemde mensen, super! Ik deed het huishouden terwijl papa 's namiddags even weg was voor zijn werk. 's Avonds was het echt wel tijd voor wat warme chocolademelk en voor sandwiches, zo koud! We beseften nog maar eens welkeen geluk we hebben met onze haardcassette hier. We gaan het missen in ons nieuw huis. Vandaag was het kalmpjes aan. In de namiddag sprongen oma, opa en nonkel Bart even binnen om Pepijn nog eens te zien. Pepijn, die heeft nog steeds last van zijn groeispurt. Hij slaapt moeilijk in en doet maar korte tukjes. Ik hoop dat hij er bijna vanaf is...
Grote beer en kleine beer
Zie je de 2 onderste tandjes?
Het park is véél interessanter nu hij rechtstaand kan spelen.
Mooie oogjes.
Sissy de slang. Nota aan oma... Daarnet sprak papa over Sissy de slang, en Pepijn keek meteen weer naar de kast waar dat boekje lag.
10-01-2010 om 20:37
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Pompoen, kip, aardappel
In Pepijns buikje kan er ook iets erg eenvoudig zitten, maar daarom niet minder lekker: 200g pompoen, 100g aardappel en 20g kip, en je hebt een potje groenten waar onze kleine kerel zijn vingers van aflikt!
10-01-2010 om 10:59
geschreven door Vivache
Categorie:In Pepijns buikje zit...
09-01-2010
Sneeuw
Pepijn bestudeert de sneeuw. We zullen hem alvast kunnen vertellen dat het in zijn eerste winter veel gesneeuwd heeft... Nu zal hij er zich niks van herinneren. Al ziet hij wel dat er iets vreemd is.
Oef. Weekend. De helse week is voorbij. Wij zijn er niet rouwig om - Pepijn ook niet denk ik. Hoewel hij zich immens geamuseerd heeft in Mini Muis deze week. Het zal blijkbaar erg koud en mottig weer worden. Voor mij mag het dan gedaan zijn hoor met die koude, ik ben het alvast beu.
- Pepijn die kruipen gaat!
Kan hij eindelijk aan al dat speelgoed dat toevallig buiten handbereik ligt. 
