Pepijn bestudeert de sneeuw. We zullen hem alvast kunnen vertellen dat het in zijn eerste winter veel gesneeuwd heeft... Nu zal hij er zich niks van herinneren. Al ziet hij wel dat er iets vreemd is.
Oef. Weekend. De helse week is voorbij. Wij zijn er niet rouwig om - Pepijn ook niet denk ik. Hoewel hij zich immens geamuseerd heeft in Mini Muis deze week. Het zal blijkbaar erg koud en mottig weer worden. Voor mij mag het dan gedaan zijn hoor met die koude, ik ben het alvast beu.
Niet veel nieuws onder de zon. Nog steeds moe, nog steeds verveeld, nog steeds gefrustreerd. Wel quality time met Pepijn, daar trek ik me aan op, maar voor de rest lange uren tot ik kan slapen. Eén kat die me beschuldigend aankijkt, een andere die ik-weet-niet-waar zit. Een piepende WC. Jeuk waar ik niet aan kan. Was die ligt te lachen naar me. Geen bal op tv. Ik zou wel moeten, ik zou wel moeten, maar ik heb geen zin. En dan komen die levensnoodzakelijke vragen zoals: Hoeveel tanden zou een kat eigenlijk hebben? Zou de trein die ik normaal in Gent neem dan nu al vertrokken zijn? Hoeveel kleine roste eurocentjes zouden er gaan in 1 kg? Welke kleur ondergoed zou ik morgen dragen? Waarom noemen ze die engelse stof eigenlijk 'tweed'? Hebban olla vogala? ...vul maar aan...
06-01-2010 om 21:53
geschreven door Vivache
Categorie:Klaaghoekje
05-01-2010
Tiens
Tiens... Mama's nieuwe sloffen lijken precies wat op mijn beer...
05-01-2010 om 20:42
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Angst
Slapeloosheid. Ik stel de bedtijd tot het allerlaatste moment uit. Als ik dan toch niet meer recht kan zitten van vermoeidheid, ga ik slapen. Ik lig een uur te draaien en keren in een veel te groot en koud bed eer ik in slaap val. Als het zandmannetje dan toch eindelijk gekomen is, schiet tien minuten later de babyfoon in gang en zijn we weer bij af. Daardoor voelde ik me vandaag redelijk zombie, en het zal niet beteren (en het is druk op het werk).
Angst. Waarom ik nog niet kan slapen is een immense angst die me sinds papa's vorige bezoek aan Nederland overvallen is. Angst dat er iemand in huis is. En ik het niet zal horen. Of erger nog, het wel zal horen en het gaat niet weg. Met als gevolg dat ik met de oren gespitst lig en ook niet slaap. En dan te weten dat élke mogelijke deur gesloten is, dat het kelderraam gesloten is én ik iets voor de slaapkamerdeur heb gezet zodat het lawaai zal maken als ze de deur open willen doen. Angst is altijd irrationeel.
Oncomfortabel. Of laat me zeggen: ik wil 2 paar handen. Ooit al eens dringend moeten plassen als je kleintje in bad zit? Je weet dat je niet naar het toilet kunt, want het is gevaarlijk. Daarenboven weet je dat, als je even je rug zou draaien, Pepijn ofwel van het badwater zou zitten drinken, ofwel zijn piemel aan frieten zou trekken. - O; dat schreef ik hier nog niet eerder zeker? Pepijn is dus in de 'ik ontdek mijn piemel'-fase.
Jammer. Waarom belandde Pepijns eetstoel daarnet in de woonkamer terwijl hij even ervoor nog in de keuken stond? Omdat Pepijn erachter heeft gekrost, terwijl ik enkel de stoel wat tegenhield omdat hij anders veel te hard ging duwen. Waarom jammer? Dat er ondertussen niemand in de buurt is om het te filmen!
En ik voeg hier nog even bij: Vraatzucht. Want ja, wat moet ik anders doen hier alleen???
05-01-2010 om 20:38
geschreven door Vivache
Categorie:Mannen
04-01-2010
In het park
En nog een filmpje of 2. Voor de aandachtige kijker, Pepijn was in babbelmodus na zijn eerste dag terug in Mini Muis.
Voilà papa, een aantal filmpjes om je kleine te kunnen volgen uit het verre Groningen. Maar jullie mogen er natuurlijk allemaal van genieten. Pepijn speelt met een wasmand (don't ask).
Nieuw sinds gisteren: zich optrekken! Eindelijk heeft Pepijn het door, na verschillende pogingen om zich aan onze kleren op te trekken. Meest nuttige cadeau van dienst is daarbij het houten speelgoed voor voor de relax dat we van tante Annelies kregen. We hadden het eigenlijk al weggeborgen om aan haar te geven voor de buikbaby. Gisteren zette papa het nog eens voor hem om hem even iets nieuws aan te bieden. Het speelgoed bleek perfect de juiste hoogte om er zich aan op te trekken. Sindsdien zit hij hier soms minuten aan een stuk zich telkens op te trekken vanuit zit. En dan heel voorzichtig weer op zijn poep. En dan weer tot stand. Het filmpje is wel van gisteren, van één van de eerste keren. Ondertussen gaat het al veel beter. Hij is wel buiten adem, na die turnoefeningen. En blij dat hij is dat hij weer iets nieuw kan.
"Mijn bloed is dik". Dat zegt oma als je moe en voldaan bent na een stevige maaltijd. Pepijn had deze middag weer reuzehonger. Na 330g groenten (courgette/champignons/patat/gehakte biefstuk), nog een volledige pistolet en dan nog een hele kom soep! Onze soepliefhebber zette zijn schuurpoort helemaal open. Daarna zat hij letterlijk helemaal vol. Hij had ook kaka gedaan terwijl hij in zijn stoel zat, dus ging papa hem verversen. Hij was uitzonderlijk rustig op de verzorgingstafel, dus papa stak hem in bed. En hij heeft geslapen, meer dan 2 uur! Uitzonderlijk tijdens deze groeispurt. Hij was namelijk eigenlijk nog niet lang wakker. Zijn bloed was dus dik. Papa is wel na 2uur toch eens gaan kijken of hij nog wel ademde. Maar hij lag erg vredig op zijn zijde aan het tukken.
03-01-2010 om 18:03
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
02-01-2010
Nieuwjaarscadeau
Het nieuwe jaar bracht
4 tandjes! De 4 snijtanden bovenaan beslisten in 1 keer uit te komen. Eerst de 2 rechts, die zijn nu doorgebroken, en nu zijn daar de 2 links.
woordjes! 'Poe' zegt hij al een tijdje af en toe, maar nu is het duidelijk. De woordjes die hij al kent zijn: 'poe' voor poes, en als wij poes zeggen, dan zoekt hij de kamer af of er geen poes loopt. In boekjes zegt hij ook al 'poe' of 'pe' vanaf hij een poes ziet. Miauw begint hij ook aan poes te linken. 'klok'. Oma heeft een klok in de keuken hangen, daar was hij vorige week door gebiologeerd. Nu zeiden we vrijdag iets over de klok, en hij keek er meteen naar. En als we tiktak zeggen, en ondertussen ons hoofd weg en weer doen, doet hij het na. Nu ik hier thuis (hier hebben we geen klok) over de klok praat en tiktak zeg, dan schudt hij ook zijn hoofdje. 'papa'. Al een paar keer gezegd, en hij kent het ook goed, want als ik papa zeg, dan kijkt hij ook naar de papa. Lief.
schommelen! Hij kan het hobbelpaard al zelf mooi doen schommelen.
spelen met de knikkerbaan! Oma heeft een soort knikkerbaan met grote ballen. In het juiste gat mikken lukt niet altijd goed, maar de ballen worden mooi in de baan gedropt en weer opgeraapt vanaf ze beneden zijn. Ook de vormpjes worden in de auto gestopt, als mama ze bij het juiste gat houdt.
Eens een nieuwe categorie uitproberen: In Pepijns buikje zit... Receptjes voor nu nog klein en straks wat groter. Voor wie ideetjes wil opdoen. Mijn eerste receptje is een groente-/fruitmoes van avocado. Een halve avocado, een halve banaan, pletten. Dan het sap van 1/4e sinaasappel en indikken met wat koek. Pepijn heeft de pot uitgelikt, hoewel hij anders geen fruitmondje is. Bovendien is avocado een grote bron van eiwit!
02-01-2010 om 18:22
geschreven door Vivache
Categorie:In Pepijns buikje zit...
Gelukkige verjaardag!
Gelukkige verjaardag, nonkel Bart!
02-01-2010 om 17:25
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Hier gaan we weer
Er was reeds een vermoeden vorige week, maar door zijn ziekte wat op de achtergrond geraakt...Deze week in het begin van de week ook nog redelijk kalm...Maar nu is ze er op volle sterkte, de volgende groeispurt. Naar mijn gevoel de ergste die we al gehad hebben, en naar ik las in Oei, ik groei! kan het nog voor een week of 4 zijn. Hij hangt bijna letterlijk constant aan mijn rokken en is erg hangerig. Hij is wel dolgelukkig als hij net wakker is. Het probleem is dat hij bijlange niet genoeg slaapt op een dag. Na een paar vorige vruchteloze pogingen denk ik dat hij nu misschien eindelijk in slaap is geraakt. Hij is verschrikkelijk koppig. Deze namiddag huilde hij een half uur aan een stuk in zijn bed, en hoewel doodmoe, wilde hij maar niet vertrekken. Nu was het weer van hetzelfde, maar ik denk dat het nu misschien gelukt is. Het is toch al 2 minuten stil. De groeispurten worden ook altijd gekenmerkt door slechter slapen 's nachts. En het weegt bij mij, want na op oudejaarsnacht een goeie drie uur echt geslapen kunnen hebben (na elkaar) - en nee het was niet van uit te gaan, het was door Pepijn - heeft hij me vannacht ook telkens wakker gemaakt als ik net weer in slaap ging vallen. Om dan vanmorgen om 6 uur definitief wakker te zijn met een reuzehonger. Maar omdat het huishouden ook moest gebeuren, heb ik doorgebeten. Maar ik moet wel toegeven dat het huilen met nu wat nader staat dan het lachen. Wat nieuw is aan deze groeispurt is die reuzehonger. Gisteren was het niet te doen, wat hij allemaal heeft opgevreten. 's Morgens heel zijn fles (uitzonderlijk), dan om 10u een grote boterham met smeerkaas (smeksmek) dan 's middags een grote pot patatjes met witloof, peer en gevogelte, dan nog een boterham en een pot pompoensoep wegens niet genoeg, dan zijn fruitpap half en nog een koek, dan een pistolet en een kom soep en dan nog een volle fles! En vandaag weer...
02-01-2010 om 17:22
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
01-01-2010
Sfeerbeelden
Enkele sfeerbeelden van de laatste dagen.
Nonkeltje Bart leest voor uit een boek.
Een lekkere boterham met smeerkaas.
Smek-smek-smek
Blokjes gooien.
Boekjes lezen.
Met feesthoed en 'toeter'.
Wijzen en uitleg krijgen.
01-01-2010 om 20:55
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Vernieuwjaar
Het was weer een goed jaar - zeker voor herhaling vatbaar - Gezinsgeluk eerst met ons tweetjes en dan eentje bij eentje dat voor tien telt Een jaar van veranderingen het leven kabbelt voort In 2010 zullen we er weer het beste van maken Dat enkel geluk en tevredenheid ons kan raken!
Jeroen, Pepijn en ik wensen jullie allemaal een prachtig, gelukkig en gezond Nieuwjaar!
01-01-2010 om 20:41
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
30-12-2009
Pepijn bij mammie en pappie
Pepijn had vandaag een veel betere dag dan vorige week. Pappie en mammie hadden hun handen vol (als hij wakker was) met spelen en rondlopen om alles te tonen.
Met zijn rammeldoosje...
Poseren met pappie.
In de eetstoel.
Hallo, daarboven!
30-12-2009 om 21:39
geschreven door Vivache
Categorie:Onze kleine prinsen
Alleen op de wereld
Sommige dagen kun je echt een alleen op de wereld - gevoel hebben. Meestal is dat zo als ik op feestdagen of brugdagen moet gaan werken, of zoals nu tussen Kerst en Nieuw. Ik was 2 treinen later dan anders, dus het contrast was zo groot niet, maar toch was de wagon behoorlijk leeg. En in Gent hadden duidelijk nog een paar andere mensen het alleen op de wereld -gevoel. Of wel waren er uitzonderlijk veel cowboys onderweg. Ofwel maakte de kalmte op de weg de cowboy in andere mensen wakker. Deze morgen en deze avond zag ik de volgende overtredingen: 1 auto reed door het rood, na even afgeremd te hebben om te kijken of er niks afkwam 1 auto negeerde een stopteken, hoewel ik wel afkwam met mijn fiets 4 auto's namen voorrang die ze niet hadden, zowel op een rond punt als op een gewone weg 1 auto parkeerde zich net voor mijn neus op het fietspad 1 auto smeet de deur open net voor een andere fietsster voor me
Maar het was niet allemaal enkel kommer en kwel onder de automobilisten, ook fietsers en voetgangers deden er goed aan door, zoals die fietser die uit een straat kwam gereden zonder kijken die bende zatlappen die de straat als voetpad gebruikten de 8 fietsen zonder licht ( ) de bromfietser aan de verkeerde kant van de weg de voetganger die op 20m van een zebrapad overstak zonder duidelijk te maken dat ze ging oversteken
Mijn raad aan de politie, als je de staatskas wil vullen, controleer dan eens de stad als het wat kalmer is, u zult gegarandeerd een hele resem overtredingen kunnen vaststellen...
30-12-2009 om 18:26
geschreven door Vivache
Categorie:De wereld
Pepijnloos
Omdat papa en ik vandaag en morgen nog moeten werken, zijn we weer even Pepijnloos. Gisteravond brachten we hem naar mammie en pappie, en deze avond kwam oma erom. Het was met een veel beter gevoel dat we hem daar gisteren af hebben gezet, want hij is niet meer ziek en zo huilen zoals vorige week zondag deed hij ook niet meer. Papa en ik hebben ervan geprofiteerd om dan gisteravond nog eens te gaan eten. Het was van de vrijdag voor ik beviel geleden dat we nog eens met zijn tweetjes een echte maaltijd hebben gegeten op restaurant. Als u ooit eens in Kortrijk zou zijn rond etenstijd, dan moet u zeker eens de Arte proberen. Op de markt van Kortrijk, naast het Leffe caffé, kunt u dit restaurant vinden. Voor 50 euro kunt u zelf uw menu samenstellen uit heel de kaart (aperitief + voorgerecht + hoofdgerecht + dessert + koffie), maar dat krijg je eerlijk gezegd amper op want de porties zijn royaal. En supervers. En erg lekker. Gisteren wilden we het zo laat niet maken, en met de feestdagen en zo. Dus hebben we enkel een hoofdgerecht genomen. Papa nam de Scampi Moulin Rouge, met een tomatenroomsaus. Veel scampi's en lekker verse groenten. Ik nam de Gratin Oberon, een ovenschotel met zalm, aubergine, geitenkaas. De vis smaakte alsof hij 5 minuutjes daarvoor gevangen was. Mmmmmm. Een aanrader dus!
30-12-2009 om 18:19
geschreven door Vivache
Categorie:Dinges
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Pepijn Simon Lucas geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk 50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg
Daardoor voelde ik me vandaag redelijk zombie, en het zal niet beteren (en het is druk op het werk).
Angst is altijd irrationeel.
Om dan vanmorgen om 6 uur definitief wakker te zijn met een reuzehonger.
)
