Ik ben Erwin
Ik ben een man en woon in Maaseik (België) en mijn beroep is Human Resource Director.
Ik ben geboren op 22/05/1960 en ben nu dus 62 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Paardrijden, Vliegen, Tafeltennis.
VLP : Vlaamse liga VET2000: Landelijke rijvereniging
Beoordeel dit blog
De lucht, het bos en zandverstuivingen
Avonturen met vliegtuigen en paarden
06-06-2008
Voorbereidingen rassenparade
Hallo, Vandaag behoorlijk druk geweest met de voorbereidingen van de parade van zondag. Nieuw frontstuk gekocht voor het kopstuk van Favory, nieuwe voetsteunen voor de beugels van Gerido (het paard van mijn vrouw). Een uurtje losrijden in de paddock. Poetsen van het materiaal. En we hebben de 2 paarden met een speciale shampo gewassen waardoor ze nog witter als anders zijn. Morgen kunnen we opnieuw gaan poetsen want ze staan vannacht op de wei. Favory was behoorlijk opgefokt tijdens het losrijden en ik heb hem flink moeten aanpakken. Uiteindelijk was hij weer vanouds mooi naar "onder" aan het lopen. De foto is van de koetsenparade in Maasseik vorig jaar.
Dat is ze dus; onze thuisbasis maar dan vanuit de lucht. Je ziet hier het vliegveld van Zwartberg. Als ik dit beeld in het vizier krijg komen de handelingen en checks die ik zo vaak ik mijn opleiding heb moeten uitvoeren meteen terug op het netvlies. Fuel, oil temperature, oil pressure, carburator heat, flaps etc... je dreunt de checks af in steeds dezelfde volgorde. 1300ft, 80ktn, 2100, 03, 10° het zijn cijfers die je allemaal in balans op je instrumenten tracht te houden. Uittrimmen, voetenstuur, "keep your altitude"; het gaat aan een rotvaart door je hoofd. Je mag ook niet aarzelen want je kan niet even op de pechstrook gaan staan als je het even niet meer weet!!!!
Ik kon het toch niet laten om nog even Gitane voor te stellen. Gitane is een mooie merrie waar ik jaren mee door de bossen gereden heb. Ze heeft het momenteel prima naar haar zin bij een bevriend koppel die haar gekocht hebben toen Favory zadelmak gemaakt is. We hebben met haar ook nog wat dressuurwedstrijden gereden. En voor springen had ze ook best wat aanleg. Kortom een mooi en braaf paard.
Hallo, Afgelopen weekend ben ik met Favory een tocht gaan maken in onze bossen. De tocht was ongeveer 14km lang. De paden lagen er nat bij en regelmatig moesten we door grote plassen rijden. Bij één van de plassen die bruin zag van de modder en waar Favory voorzichtig doorheen stapte sprong plotseling een kikker vlak voor zijn neus een halve meter omhoog. Ik schrok me zelf ook een hoedje en samen gingen we vervolgens ook een halve meter op onze achterste poten. Een beetje verderop kwamen we midden in het bos een rinkelende koets tegen die je daar ook niet meteen iedere keer verwacht. Surprise - surprise! Daarna maar een forse galop ingezet en al die toeters en bellen achter ons gelaten. Tijdens het galopperen praat ik voortdurend tegen mijn paard. Als het echt hard gaat ga ik iets uit het zadel in verlichte zit en dan kan ik prima kort bij zijn oren hem vooruit praten. Je ziet dat door het spel van zijn oren dat hij hier goed op reageert en zeer alert door wordt. Eigenlijk is het meer moed inpraten wat je met je paard doet en hem vertrouwen geven in toch vaak onbekende gebieden. Dat zijn de momenten dat ik wel eens kippenvel krijg op mijn rug. In volle snelheid de kracht van een galoperend paard voelen en hem kunnen terugnemen als het moet zodat je het gevoel heb in de "lead" te zijn, zijn dus mijn letterlijke "kippenvelmomenten".
Hierbij gevoegd een foto van mijn vrouw Christine en mezelf tijdens een rustpauze op één van onze bostochten met onze paarden. We maken meestal een rondje van een 2-tal uur en stoppen dan wel eens aan een caféetje in het bos. Altijd prettig. Je moet alleen wat spullen meenemen om de paarden goed vast te maken om onnodige problemen te voorkomen. tot binnenkort.......
Hier een zicht op het dashboard van de Cessna 152. Het ziet er op het eerste zicht ingewikkeld uit maar na een tijdje went het wel. Deze vliegtuigen hebben een eenvoudige standaard uitrusting waar je wel reeds goed mee uit de voeten kan en overal zonder problemen mee kan geraken. Binnenkort wil ik mij een GPS systeem aanschaffen om nog precieser te kunnen vliegen. Ik zag dit systeem bij een collega vlieger die er best enthousiast over was. Niet te geloven wat ze de laatste jaren allemaal uitvinden...En de prijs viel eigenlijk nog mee ook; vergelijkbaar met een goedkope "auto" GPS. Gelukkig blijft het vliegen in een Cessna toch nog altijd "authentiek" (met of zonder GPS).
Naast paardrijden probeer ik iedere week toch minstens een keer in de lucht onze provincie te verkennen. Ik ben een 8-tal jaren aangesloten bij de Limburgse Vleugels in Zwartberg. We hebben op de club een ruim aanbod aan vliegtuigen. Tweezitters en vliegtuigen voor 4 personen. Ik vlieg op de wellicht bekende Cessna 152 en Cessna 172. De vluchten die ik maak beperken zich meestal tot een actie radius 150 km. Af en toe gaan we naar het buitenland (Eifel, IJselmeer etc.). Het is steeds weer opnieuw een uitdaging om je vliegtuig door de lucht te navigeren naar je vooraf uitgerekende bestemming. Vaak neem ik mijn vrouw of vrienden mee op de uitstapjes door de lucht. Ik zal in de komende maanden mijn vluchten verder beschrijven. Op de foto zie je een impressie van de Vossemeren in Lommel. Een foto die ik met een collega heb gemaakt tijdens één van onze uitstappen..
Hierbij een sfeerbeeld van de Endurance wedstrijd op het schietveld van Helchteren. Het is een prachtige wedstrijd door de bossen en de heigebieden van Helchteren. Normaal is dit door de week een schietveld voor de militairen. Het moet gezegd de wedstrijd is steeds prima georganiseerd. Het is een zware wedstrijd aangezien er grote stukken mul zand in het parkoer liggen. Maar ik hou zelf wel van deze wedstrijd aangezien je geen verkeer tegenkomt en alleen maar onverharde wegen berijdt. Het is de eerste wedstrijd van het seizoen en door de dikke winterharen is het wel moeilijker als in de zomer voor Favory. De trainingen zijn vaak door het slechte weer ook niet helemaal optimaal kunnen verlopen. Maar een 30 tal km waren voor ons toch niet een onoverkomelijk probleem. Gewoon een lekker tempo en genieten van de natuur!!
Naar jaarlijkse traditie wordt in onze stad de koetsenparade georganiseerd. Een groot aantal koetsen doen mee aan dit evenement. Ze rijden in de omgeving van de stad en eindigen op de grote markt van Maaseik hun tocht. Steeds komen er enkele duizenden toeschouwers naar dit spektakel kijken. In het voorprogramma staat er eveneens een rassenparade gepland. Een honderdtal paarden van verschillende rassen worden aan de hand en sommigen onder het zadel voorgebracht. Mijn vrouw die een Andalousiër rijdt en ikzelf met Favory (als Lippizaner) doen ieder jaar mee. Voor onze sympathieke veearts, die het evenement organiseert, willen we ons beste beentje altijd wel voorzetten. We kijken steeds enkele weken uit naar dit jaarlijks evenement. Het geeft toch wel een kick om je paard zonder veel kleerscheuren door de massa heen op het immense plein te leiden, zonder dat hij bokkend en steigerend opvalt. Natuurlijk proberen we onze schimmels kraakwit voor de dag te laten komen. Dat brengt heel wat poetswerk met zich mee.
Nadien wordt de parade altijd met een gezellige receptie afgesloten.
Ik hou jullie verder op de hoogte van de voorbereidingen ..
Op deze blog kan je mijn wekelijkse avonturen lezen die ik al paardrijdend en vliegend beleef tijdens de weekenden.
Op de foto kan je Favory en mezelf zien. Favory is een lippizaner paard van 8 jaar oud. Ik heb hem kunnen aanschaffen toen hij iets ouder als 3 jaar was. Ik heb hem als hengst gekocht. Hij was nog niet zadelmak en moest nog veel leren. Ondertussen heeft hij natuurlijk al behoorlijk wat progressie geboekt en vermaken we ons in de bossen in de omgeving en in de kleine paddock bij ons thuis.
Verder rijden we af en toe een endurance wedstrijd. Endurance wedstrijden zijn lange afstand snelheidwedstrijden van 20km tot maximaal 160km. We houden het eerder recreatief en rijden wedstrijden tot max. 30km. Ons enig doel hierbij is veilig en gezond aankomen. Verder is de ambiance op de wedstrijden steeds wel gezellig en leert mijn paard steeds weer bij.
Oefenen doen we in de vele zandduinen en verstuivingen in de buurt van ons huis waar we kilometers ver kunnen rijden zonder een verharde weg tegen te komen.
Ik ben Erwin
