Even weer ´n berichtje van mij. Na enkele incidentjes had ik het plots helemaal gehad met met name Caracas en wilde ik ergens anders naar toe. Het liefst ook buiten Venezuela, want dat land is niet echt een land voor backpackers. In eerste instantie wilde ik naar Bolivia of Midden-Amerika. Dat lukte niet zo snel, als ik had gehoopt en om nog ´n halve week of misschien wel langer in Caracas of naaste omgeving te verblijven had ik geen zin in. Uiteindelijk heb ik een vlucht geboekt naar Lima, Peru en daar zit ik nu even op het vliegveld dit berichtje in te kloppen. Hier is nl een behoorlijk groot internetcafe met ook ´normale´ (voor mij dan) Spaanse toetsenborden. Heb in Caracas op het vliegveld nog geprobeerd een berichtje te maken, maar kon mijn wachtwoord niet ingetoetst krijgen; alle knoppen met (lees)tekens gaven iets anders weer, dan ze zouden moeten doen. De vlucht op zich was een goede en rustige vlucht. Jammer dat ik niet aan het raam zat, maar toch heb ik een kleine indruk gekregen van de omvang van Lima. Zeker in het donker leek het wel een zeer grote lichtvlek. Ik ga zo dadelijk maar eens kijken hoe het er daadwerkelijk uitziet. Wat wel jammer is, is dat mijn rugzak niet is aangekomen. Ik was ´gelukkig´ niet de enige, waarvan zijn/haar bagage niet was aangekomen. Er waren zeker zo´n 50 tot 60 mensen, die aangifte moesten doen dat hun spullen niet waren meegekomen. Daarom ga ik er vanuit dat er ergens een container is achtergebleven. Of in Caracas of in het vliegtuig. Het is wel vervelend, want nu heb ik even geen schone kleren en moet ik morgen terug naar het vliegveld, maar ik maak me er nu nog geen drukte om. Dat kan later altijd nog, nietwaar? Het is van de andere kant wel makkelijk, om een posada of hotel te gaan zoeken zonder dat ik een rugzak moet meesjouwen. Hoe dan ook, ik geloof in een goede afloop en houd jullie op de hoogte. Voor iedereen het allerbeste en tot een volgende keer. Lieve groetjes vanuit een warm Peru.
Hallo iedereen. Ben vanmorgen met een rechtstreekse (nacht)busverbinding om 06.00u aangekomen in Caracas na enkele dagen in Merida te zijn geweest. Ga daar beslist nog naar terug, want het is een fantastisch mooie omgeving en ook de stad ziet er schoon uit. Alhoewel ook hier giga veel verkeer. Het is ook een studentenstad en dat merk je aan alles: mensen zijn vriendelijk(er) en er wordt veel gelachen. Ook veel salsa-, swing- en andere muziek, die uit allerlei hoeken, gaten en auto´s klinkt. Ik ben dinsdag met de bus via Valencia en Barquisimeto gereisd. Dit was overdag en het gaf me de gelegenheid eea van het landschap en de steden te zien. Het landschap was aardig, maar de steden daar wordt je niet echt vrolijk van. Zeker niet Valencia; een grote industriestad en giga smerig. Bovendien wordt je regelmatig gewaarschuwd voor overvallers en drugsdealers of gedrogeerde agressievelingen. Tussen Barquisimeto en Merida hebben we zowaar nog enkele regendruppels mogen zien, maar dat mocht geen naam hebben. Merida was een verademing. Merida ligt in/aan de uitlopers van de Andes op een hoogte van zo´n 2.000 mtr. en omringt met hoge bergtoppen. Het klimaat is er minder vochtig dan in Caracas en ik ben ook een beetje verbrand (armen en kruintje, terwijl ik dacht dat daar nog genoeg haar op stond...!!!) Overigens is Merida wel erg toeristisch, maar ja, wat wil je met zo´n omgeving! Hier is ook de langste en hoogste (5.000 mtr.) kabelbaan ter wereld. Daar wil ik nog wel ´n keer mee naar de bergtoppen rondom. Toen ik bij aankomst aan enkele jongens vroeg, welke bus ik moest nemen naar het centrum, heeft een van hen mij helemaal begeleidt naar een hotel en we hadden de volgende ochtend afgesproken op het centrale plein in de stad. Pascal, een Belg die daar woont, vertelde me dat ik op de juiste plaats was maar op het verkeerde moment. Het is er deze week feest en half Venezuela is er neergestreken. Dus hartstikke druk, moeilijk om een kamer voor meerdere nachten te boeken en de vele internetcafe´s zaten tjokvol. Geen enkele vrije computer gevonden. Dat zijn ook de redenen dat ik eerst even wat anders ga doen. Wel heb ik diverse hele leuke posada´s gevonden, maar volgens Pascal hebben die in deze tijd de prijzen flink verhoogd, zodat dat ook niet echt interessant is. Wel gaf hij me enkele goeie tips en die ga ik nu onderzoeken. Wie weet waar ik nog zal belanden. Hopelijk ben ik weer snel uit Caracas vertrokken. Heb wel al een heleboel in mijn schriftelijkopschrijfnotitieboekje geschreven, maar dat is teveel om hier nu allemaal neer te pennen. Het belangrijkste is dat jullie weten, dat ik nog leef, geniet van het aangename weer en dat mijn Spaans met de dag beter wordt. Alhoewel het niet echt meevalt, om een gesprek met mensen in het Spaans te voeren. Daarvoor is het nog huilen met de pet op, maar de weg vragen, eten bestellen of andere dingen gaat me al redelijk goed af. Ga maar ´ns op zoek naar iemand, die het geduld kan opbrengen om mij Spaans te leren. De meeste reizigers zijn toch ´n stuk jonger dan ik en waarschijnlijk zit niemand te wachten op zo´n ouwe vent! Dit was weer even ´n klein stukje vanuit een zonnig Venezuela. Ik ga nu op zoek naar een andere (en interessantere) bestemming. Jullie horen nog van me! Voor degene die carnaval gaan vieren: een hele plezierige en leuke carnaval. Voor de anderen een heel goed weekend gewenst. In Venezuela wordt slecht in/op enkele plaatsen carnaval gevierd. Ik vind dat niet zo heel erg, want het is toch niet aan mij besteedt.
Hallo iedereen. Eindelijk heb ik een vrije kompjoeter gevonden, om jullie een kort berichtje te doen. Op 09 febr. ben ik van Amsterdam naar Londen gevlogen. Hier heb ik de nacht doorgebracht op het vliegveld, maar van slapen kwam weinig. ´s-morgens zouden we om 06.25 uur naar Frankfurt vertrekken, maar vanwege miscommunicatie werden we naar de verkeerde gate gestuurd. Uiteindelijk vertrokken we 1.1/2 uur te laat. Niet dat dat mij iets uitmaakte, zolang de aansluitende vlucht maar niet zou vertrekken. In Frankfurt gingen we daardoor direct naar het andere toestel, dus helaas geen tijd om even rond te kijken. Slechts met een 1/2 uur vertraging vertrokken we naar Caracas. Ik had geruild van stoel en dat bleek een goede keuze; ik zat nu aan het raam en had twee stoelen tot mijn beschikking. Een prima vlucht, maar wel lang en vooral weinig beweging. In Caracas (´n klein vliegveld trouwens) aangekomen ging het snel met de bagage en door de douane, maar het internetcafe (met slechts 7 kompjoeters) was afgeladen vol, dus het lukte mij niet om meteen iets te berichten. Ook zondag niet, want alle internetcafe´s bleken te zijn gesloten. Gisteren (maandag) wel 10 internetcafe´s gezien, maar allemaal overvol. Vandaag dus meer geluk. Vandaag ga ik Caracas verlaten, want zo´n drukke stad vol herrie, (onvriendelijke) mensen en uitlaatgassen is niks voor mij. Bovendien is de luchtvochtigheid ook aan de hoge kant en dat is niet prettig. Zeker niet als je met bagage loopt te dwalen. Overigens is het wel prettig, dat je in je T-shirtje kunt rondwandelen. Over de onvriendelijke mensen: in supermarkten zijn ze in staat om zich om te draaien naar collega´s, terwijl ze je het wisselgeld en de bon geven. Bij de bakker was het al niet anders: moest ´n hele zak broodjes kopen en anders maar niet. Wat mij vooral is opgevallen is, dat ik hier bijna niemand zie lachen of vrolijk zijn. Verder had ik ook wat meer (salsa)muziek verwacht, maar het is veelal pop, hip-hop, etc. Ik hoop, dat het op het ´platte´land anders zal zijn. Maar dat bericht ik dan nog wel. Vanmorgen een kaart gekocht en ik ga zo meteen uitzoeken, waar ik naar toe zal gaan. Het liefst richting Andes, want de bergen trekken mij toch het meest. Hoe en wat horen jullie de volgende keer. Iedereen heel veel groetjes vanuit een zonnig en warm Venezuela. Hasta luego!
Weer even n berichtje. Dinsdagmorgen (06 febr) via Hoogeveen naar Rouveen, om in de garage mn auto in te leveren. Nadat alle formaliteiten waren afgehandeld, heb ik mijn laatste sleutel afgegeven. Nu ik geen enkele sleutel meer heb, ben ik dus écht dakloos en een zwerver geworden.
Marcel moest naar Eemnes en is meegereden naar Rouveen, zodat we nog n stukje samen konden rijden. Hij heeft me op het station in Amersfoort afgezet, vanwaar ik met de trein verder ben gegaan naar Schiphol. Heb mn rugzak in een bagagekluis gezet, om wat lichter te zijn en me makkelijker te kunnen bewegen. Diverse balies bij langs geweest, maar voor mij geen interessante aanbiedingen. Het meest ergelijke vond ik Thomas Cook. Ik had gedacht dat die wel leuke last second aanbiedingen zouden hebben en die hebben ze ook regelmatig. Maar de informatie die ik van verschillende medewerk(st)ers kreeg, sprak elkaar tegen. Om 18.00 uur hangt men de last second-aanbieding(en) op met vertrek op de volgende dag. Wil je dan meteen boeken, krijg je te horen dat de balie gesloten is en dat je de volgende dag maar terug moet komen. Vanaf 08.00 uur zijn we weer open. Geweldig niet?
Maar goed, ik ben dus op woensdagochtend diverse maatschappijen bij langs geweest, maar geen enkele biedt last seconds of last minutes aan. Onder last minute verstaat men blijkbaar ook reizen, die pas in maart plaatsvinden! En dat is voor mij geen optie en bovendien zijn het allemaal vakantiereizen, inclusief hotel, etc.
Woensdagmiddag met de trein weer naar Amersfoort waar ik nog enkele bankzaken wilde regelen. Op Schiphol was dat niet mogelijk en in Afoort is de bank om de hoek van het station. Tegen het eind van de middag was alles wel geregeld, maar nog niet mijn reis en daar was alles toch om begonnen. Heb toen Carola gebeld of die thuis was en ben daar naar toe gewandeld. Zij moest weg s-avonds, maar ik was wel welkom en kon ook gebruik maken van haar Mac. (ja, PC mag je dan niet meer zeggen!!) Lekker gegeten, Carola weg en ik achter het scherm op zoek naar leuke bestemmingen. Het aanbod is giga, maar nog steeds niets naar mn zin.
Donderdagmorgen om 08.00 uur meteen Thomas Cook gebeld, om te horen welke last second aanbieding(en) men had. In eerste instantie wilde men over de telefoon geen informatie geven en uiteindelijk zei de dame: We hebben momenteel niets. Dat bespaarde me weliswaar n reisje naar Schiphol, maar ik had nog steeds niks. Ik besloot daarop, om (internationale) treinreizen te gaan onderzoeken via internet. Zodoende kwam ik erachter, dat er meerdere Barcelonas bestaan op de wereld. Een daarvan bevond zich in Venezuela. In ieder geval een land met een warm klimaat, nog niet eerder door mij bezocht en daarom een mogelijke optie. Verder zoeken leverde diverse mogelijkheden op met (ver) uiteenlopende prijzen. Vooral rechtstreekse vluchten waren aan de prijzige kant. Mijn reis begint nu toch in Amsterdam. Vandaar naar Londen en dan via Frankfurt naar Caracas, de hoofdstad van Venezuella. Hier kom ik, als alles goed gaat, zaterdagmiddag om 15.30 uur lokale tijd aan. Hoe het verder zal verlopen, lezen jullie een volgende keer.
Ja, en dan mijn auto. Ik heb hem nu precies zeven jaar, ben de eerste eigenaar, weet ook hoe er mee gereden is en dat ie altijd de onderhoudsbeurten heeft gekregen. Bovendien heb ik er ook een hele administratie van bijgehouden en kan dus zien wanneer er wat aan of met die fiets gebeurd is. Woensdag (31 jan.) zijn Marcel en ik enkele garages bij langs geweest. In Rouveen bij een grote garage cq handelaar heb ik mn fiets voor een redelijke prijs verkocht. Volgens de koper zag ie er nog heel goed uit met weinig steenslag en zo. Jammer dat er zoveel op de km-teller stond en voor de export wassie niet interessant vanwege de grote motorinhoud. Wellicht had ik er via internet wel een hogere prijs voor kunnen krijgen, maar stel dat je dan snel moet leveren. Dan had ik bv een auto moeten huren en speel je de meerprijs daaraan weer kwijt. Het grote voordeel is nu, dat ik dinsdag op mn gemak naar Rouveen kan kachelen om daar mijn auto in te leveren en tegelijk met het vrijwaringsbewijs het geld in handen krijg. Met het inleveren van mijn laatste sleutel(s) verkrijg ik dus daadwerkelijk de status van zwerver. Ben benieuwd hoe dat gaat voelen. Ik heb er wel lang naar uitgekeken, maar toch. Dan is het pas echt realiteit. Joepie!
Marcel heeft daar dinsdagochtend een afspraak en die brengt me dan naar het station in Zwolle of Meppel. En vandaar begint dus mijn eigenlijke reis naar (nu nog) onbekende oorden. Eerst naar Schiphol en vandaar de wijde wereld in op weg naar plekken waar de zon haar stralen vrolijk in de rondte strooit. Nieuwsgierig naar waar die plek zal zijn? Bezoek dan deze weblog in de komende tijd nog eens en bedenk, dat ik net zo nieuwsgierig ben als jij waar ik terecht zal komen.
Eindelijk was het dan zover, en kon ik naar het ziekenhuis in Assen om een lipoom (= vetbult) te laten verwijderen. Het bultje zat er al lang en ik had er geen last van. Tenminste tot nu toe, want pas met het passen van mijn rugzakje kwam ik erachter dat één van de banden precies over mn bultje liep. Het zou dus heel goed mogelijk zijn, dat ik er later wel last van zou krijgen en dan laat ik het liever hier nog weghalen, dan ergens in de middel of nowair, nietwaar?
Nou, en dan belandt je dus in de medische (malle)molen! Geen wonder dat de gezondheidszorg zo duur is. Voor zon ingreepje van 3 keer niks wordt een heel medisch dossier aangelegd. En dan de tijd die er mee gemoeid is! Twee maanden maar liefst! Eerst naar de huisarts en dan met een verwijsbrief een afspraak maken met de chirurg. Ik had gehoopt dat tijdens dit (eerste) concult ook meteen het bultje zou worden verwijderd, maar dat had ik dus goed mis. Ondanks al mijn charmes die ik in de strijd wierp; het mocht niet baten: ik moest nóg n keertje terugkomen voor de daadwerkelijke operatie. Het leek allemaal wel echt serieus te gaan worden. Nu heb ik op dit moment wel wat tijd, maar stel dat je een drukke baan hebt.
Maar goed; ik dus vrijdagmorgen naar het ziekenhuis. Ik hoefde niet lang te wachten en al bij al stond ik binnen 25 minuten weer buiten. Tijdens de operatie kreeg ik nog een extra verdoving, omdat het sneetje toch iets groter moest. Het bultje bleek toch iets meer dan een bultje te zijn en toen het er eenmaal uitwas, zag het er uit als een ping-pongbal, maar dan plat. De snijmeneer had me in eerste instantie verteld zelfoplossende hechtingen toe te gaan passen, zodat ik niet meer terug hoefde te komen of bij de huisarts langs. Omdat het hem beter leek, heeft ie toch normale hechtdraad gebruikt. Volgens de snijchirurg zou de wond nu mooier genezen, dan met zelfoplossende hechtingen. Nou en? Het zit aan de achterzijde van mijn rug en zó krom kijken lukt zelfs mij niet! Dus 05 februari toch maar even bij de huisarts langs om de touwtjes uit mijn lichaam te laten wegplukken en wordt mijn reisje met n week uitgesteld. Ach, er zijn ergere dingen in het leven, nietwaar? Mochten er mensen zijn, die na het lezen van dit verhaaltje zich zorgen maken over mijn gezondheid, nou die kan ik geruststellen. Het is nu bijna een week geleden en de wond geneest voorspoedig. En verder voel ik me net een puber, maar dan een met ervaring.
Vandaag, 16 januari, naar 'De Vrijbuiter' in Roden geweest. Ik moest nog een rugzak(je) hebben en liep dus direct naar die afdeling toe. Het moest een makkelijk zittend en dragend rugzakje zijn; niet te groot en niet te klein. Wat er op dat moment in de aanbieding was, was nogal aan de forse kant (zo'n 70 ltr.). Bovendien droegen deze ook vrij hoog, zodat het gevaar bestaat, dat je topzwaar wordt. En om onstabiel op m'n hoeven te staan heb ik geen zin in. Bovendien bestaat dan ook het gevaar, dat ik omkieper en op mijn leeftijd kan dat nare gevolgen hebben. Ook zit ik niet te wachten, om met een beschadigd hoofd rond te wandelen... De eerste rugzak die ik paste, was meteen ook de beste voor mijn gevoel. Ga hem een van deze dagen eens uitproberen, wanneer die volgepakt zit. Nou ja.... vol! Probeer nog genoeg ruimte over te houden voor eventuele onverwachte spullen. Tenslotte weet ik nog niet waar ik terecht zal komen. Hopelijk in een warm land, maar als de stroom mij meevoert naar een koud(er) klimaat , dan moet er nog wel een trui of zo bij kunnen. Als ik hem uit ga proberen dient het uiteraard wel redelijk weer zijn, want nattigheid is niet mijn favoriete weerstype. En waar ik helemaal een zusje aan dood heb, is de giga harde wind van de laatste dagen.
Donderdag 04 januari ben ik naar Schiphol gegaan met als doel te gaan kijken hoe e.e.a. werkt betreffende las-minute reizen en/of aanbiedingen. Met de trein vanuit Den Bosch rechtstreeks naar Schiphol bleek een comfortabele reis te zijn, die iets meer dan 1 uur in beslag nam. Op Schiphol aangekomen vielen me meteen enkele dingen op. Ik was al langere tijd niet meer daar geweest en dus moest ik me eerst weer even orienteren. Het eerste dat me direct opviel was de beperkte ruimte, waar je als bezoeker nog mocht komen. Het tweede dat opviel waren de vele gewapende (!) marechaussee's die er rondliepen. Dit had ik vroeger al wel meegemaakt op andere luchthavens, maar nog niet eerder op Schiphol. Voor mij had het iets surrealistisch, maar blijkbaar is alles behoorlijk veranderd sinds 11 september 2001. Uiteraard had ik wel verhalen gehoord van reizigers en stukken gelezen in kranten en tijdschriften, maar sommige dingen kwamen en komen mij toch onvriendelijk en zelfs angstaanjagend over. Reizen is dus totaal anders geworden, dan zo'n 10 jaar geleden en zelfs toen was het al aan meer regeltjes en wetjes onderhevig dan in de jaren 70, toen ik nog de hele wereld overzwierf. Waar is de goeie 'ouwe' tijd gebleven?? Er is op Schiphol slechts 1 balie, waar je een last-minute of een last-second reis kunt boeken en dat is bij Thomas Cook. Hier heb ik informatie opgevraagd en het viel me op, dat er alleen retour-reizen aangeboden worden en meestal nog charters ook. Had ik gedacht aan verre oorden, de aanbiedingen waren binnen Europa met als verste bestemmingen Egypte of Turkeije. Wat het ook zal gaan worden, een warm land lijkt zeker tot de mogelijkheden te behoren. Ik ben dus heel benieuwd, waar uiteindelijk mijn reis een aanvang zal nemen.
Vandaag (07 december 2006) heb ik mijn eigen weblog aangemaakt. Dit is een berichtje, om te proberen hoe e.e.a. werkt. Uiteindelijk is het mijn bedoeling hier mijn wederwaardigheden te vermelden betreffende mijn voorgenomen reis, die eind januari gaat plaatsvinden. Waar ik naar toe ga laat ik helemaal aan het 'toeval' over. Ik ben namelijk van plan om naar een (grote) luchthaven te gaan en daar met een last minute mee te vliegen. Ben dus heel benieuwd waar ik terecht zal komen. Hopelijk is het een land met overwegend een zonnig en aangenaam klimaat, met bergen en leuke wandelplekken. Hoe dan ook, op deze plek kun je vanaf begin februari meer nieuws verwachten. Ook ben ik benieuwd naar jullie reactie(s). Dus laat een berichtje achter in het gastenboek of stuur mij een iemeeltje. Groetjes
 "Wink"){kind=icon}
 "Laughing"){kind=icon}
 "Rolling Eyes"){kind=icon}
 "Smile"){kind=icon}
