 |
|
 |
| Paikea's dromendagboek |
| Ik hou van dromen. Niet zozeer om ze te kunnen ontcijferen of analyseren, want voor mij is het al voldoende om mijn dromen gewoon te kunnen 'zien'. Ik ben ervan overtuigd dat mijn onderbewuste precies weet wat er
moet gebeuren en wat het moet doen voor mij om in evenwicht te blijven. Het enige wat ik moet doen, is voelen wat er binnenin mij omgaat... en dat is nu net wat soms zo moeilijk is. Dromen brengen me dichter bij mezelf.
Laten datgene los wat me in de echte wereld vasthoudt en laten me voelen wat het is om vrij te zijn in mijn eigen hoofd...
|
 |
| 04-02-2012 |
Droom 96: van zijn dromen had ik voor hem voer gemaakt... |
Ik droomde vannacht dat mijn kat had gedroomd.. en van zijn dromen had ik voor hem voer gemaakt en dat gaf ik dan aan hem. Het leek op de carnibest wat hij in het echt ook krijgt, maar vloeibaarder. Als mijn andere kat, in de droom een rosse kater, wil gaan mee eten met hem, wordt hij boos en gromt naar de andere kat dat het zijn eten is, want het is gemaakt van zijn dromen. Even later bedenk ik dan in mijn droom dat ik even moet afpunten wat er allemaal gebeurd is zodat ik mijn dromen kan opschrijven als ik wakker word. Ik probeer losse woorden op te schrijven in een bord met het kattenvoer, maar het is te vloeibaar en het loopt snel weer door mekaar zodat de woorden niet blijven staan. Het woord ´woord´ schreef ik ook op. De rest herinner ik me niet meer. Later ben ik nog in een winkel, ik draai aan een rekje met oorbellen en halskettingen en bekijk de prijzen. In het rek ernaast liggen portemoneetjes, daar kijk ik ook even naar...
Er volgde nog een droom na deze, die ik in mijn droom even heb overlopen om ze te kunnen onthouden, maar bij het ontwaken was ik ze helemaal kwijt..
|
|
|
|
 |
| 03-02-2012 |
Droom 95: talent |
|
Ik ben bij een collega thuis en ik help zijn vriendin om wat dozen mee naar binnen te dragen. Dan zie ik kunstwerkjes liggen van haar en ik zeg tegen haar dat ze veel talent heeft. Even later ben ik zelf iets heel erg mooi aan het tekenen. Meer details herinner ik me niet meer...
|
|
|
|
 |
| 31-01-2012 |
Droom 92: Het is een junkie en heeft een spuit in zijn handen ... |
Het is avond, ik loop ergens over straat en moet naar het toilet. Ik denk dan, ik ga wel even op mijn oude werk, dat is niet zo ver. Ik heb dan blijbaar de sleutels van een supermarkt en ik stap een gesloten, onverlichte supermarkt binnen. Ik moet door een deel gangen wandelen om zo achteraan in een aparte kamer te komen. Het heeft een heel groot raam met mat glas, waar ik niet door kan kijken, maar ik kan wel zien dat het aan de straatkant ligt, want ik zie de lichten van een vrachtwagen door het mat glas heen schijnen als hij langs rijdt. Ik ga dan op het toilet en doe het schuifslot van de deur dicht. Nog voor ik kan gaan neerzitten zie ik iemand de slecht verlichte kamer binnenkomen. Het is een junkie en heeft een spuit in zijn handen en net als hij wil spuiten, hoort hij me aan het toilet staan. Ik vind het eng en denk, sebiet gaat die me overvallen voor geld als ik hier buiten stap. Hij komt dan korter bij staan en vraagt of ik hem 125 kan geven om drugs te kunnen kopen. Ik aarzel niet en zeg meteen dat hij het geld krijgt. Mijn deur is nog steeds op slot. Er is geen raam in het toilet, maar ik kan wel alles zien wat buiten het toilet gebeurt, gedeeltelijk in vogelperspectief. Plots zijn x en x in de kamer bij de junkie. Zij antwoorden dan ook tegen hem van.. oh hier, anders zal ik het u wel geven.. oh, maar anders geef ik het wel... en stoppen hem bijna allemaal zo briefjes van 50 toe, om hem de indruk te geven dat het geld niet belangrijk is en hem een beetje op een spottende manier weg te krijgen. Ik heb mijn portefuille in mijn handen en zie een deel briefjes van 50 steken.. Ik zie hem iets later nog zijn spuit zetten en terwijl hij half van de kaart is ziet hij er opeens heel oud en gebogen uit en hij neemt zijn wandelstok en stapt met veel moeite naar buiten. Ik vind hem zielig.
Ik zit met nog een paar mensen op een bankje, allen op een rij en we kijken uit op een grote tuin. De tuin is privé eigendom en wij mogen daar niet komen. Opeens haalt iemand in het rijtje feestgerief uit en gooit het op een vierende manier op onze schoot en de tafel voor ons. Het zijn oa. slingers en een stoffen octopus die me doet denken aan speelgoed voor de fretten waar ze mee kunnen spelen. De poten zijn gangetjes. Opeens waait er iets, de octopus denk ik, in de verboden tuin voor ons. Iemand wil het gewoon even rap gaan halen, maar dan zegt een andere om dat niet te doen, omdat wij die tuin niet mogen betreden. Een andere zegt dan, dan ga ik wel en opeens staat een vierde recht, loopt er kordaat op af, pakt de octopus en stapt via de kortste weg terug. Ik weet eigenlijk niet zeker wie van de 4 ik was, want het lijkt alsof ik de laatste 2 van de 4 allebei was. In ieder geval ben ik diegene die de octopus terug aan onze tafel neerlegt. Een meisje wat bij ons zat heeft nog een zakspiegeltje, waar nog iets mee is maar dat herinner ik me niet meer... Het had een goudkleur en 3 luikjes, dat weet ik wel nog.
Ik ontvang een brief, dat ik ergens bij aangesloten ben, iets van gerechtelijke bijstand.. en plots heb ik documenten van zaken in mijn handen van andere mensen die ik moet oplossen. Ik herinner me niet dat ik me hierbij aangesloten heb. Ik vertel er denk ik nog iets over aan mijn vader, om te helpen ofzo, maar ik verwijt hem dan ergens van, weet niet meer wat, en hij verwijt mij op zijn beurt terug van iets, weet ook niet meer wat. Ik zoek het adres op van het kantoor, het was ergens in genk en het huisnummer was 1. Ik neem me voor om het te gaan laten opzeggen, wat het ook is waar ik bij aangesloten ben zonder dat ik ervan wist..
Dan heb ik nog gedroomd dat ik mijn dromen in een kladbok aan het opschrijven was zodat ik niet zou vergeten wat ik gedroomd heb..
|
|
|
|
 |
| 26-01-2012 |
Droom 91: dierenarts van wacht |
x was bij mij thuis, samen met nog twee
andere mensen. Er was opeens een overvaller, hij hield ons alle vier onder
schot en dwong ons in een rijtje van twee naast mekaar naar buiten te stappen.
Het was donker buiten. We stapten in rij naast de straat tot we opeens x haar
hond achter ons zachtjes hoorde huilen. Hij had zich pijn gedaan, maar de man
hield ons nog steeds onder schot dus niemand durfde zich om te draaien. Ik ging
dichter naast x staan en fluisterde iets tegen haar om haar wat moed in te
spreken. Even later draaiden we ons gewoon alle vier samen om en gingen naar de
hond om hem te helpen. De overvaller stond er gewoon bij en keek er naar zonder
iets te doen. Iemand van ons vier belde ergens naartoe om het nummer van de
dierenarts van wacht te bemachtigen, maar dat lukte niet. Ik belde dan zelf
even naar ons thuis, maar dat lukte ook niet.. tot ik opeens zag dat het nog
maar half 4 was ongeveer en we nog het gewone spreekuur van de dierenarts
konden halen dat meestal begint rond half 6.
|
|
|
|
 |
| 17-01-2012 |
Droom 88: Ik haak in en we babbelen wat, tot hij mijn hand plots vastneemt en begint te lopen.. |
Ik ben op een familiefeestje, bij iemand's thuis, weet niet wie, maar het huis is in Antwerpen. Ik heb een klein emmertje water vast waaruit ik aan het drinken ben en opeens hef ik het emmertje omhoog en zeg luidop.. en de originaliteitsprijs van vandaag is het emmertje water uitgevonden door... en ik leg mijn hand op de schouder van mijn broer's dochtertje, maar ik kan niet op haar naam komen, tot ik zeg.. Marijke! maar terwijl ik het aan het zeggen ben heb ik al door dat ik niet de juiste naam heb gezegd. Ik aai over haar blonde hoofdje. Iedereen begint te klappen.
Later in de droom gaan we ergens naartoe, ik en nog een paar van de groep vertrekken al en een paar mensen zouden nakomen. We stappen door de stad, ik zie kasseien wegen en rode lichten.. plots reikt een man me zijn arm aan. Ik haak in en we babbelen wat, tot hij mijn hand plots vastneemt en begint te lopen. Hij is enthousiast en wil me duidelijk iets tonen. Hij draagt een donkere jeans met een lichte stiksel en een bruine/oker-achtige jas. Iets verderop krijg ik een glimp te zien van de zee en het strand, maar we passeren door een druk lawaaierig café. Als we op de bovenste verdieping aankomen, kan ik die zee zien, maar we kunnen op die manier niet daar geraken. Hij vraagt nog hoe geraken we nu daar en ik zeg, dan moeten we terug naar beneden en langs buiten om gaan. We stappen de trap terug af, wat niet gemakkelijk is want sommige mensen versperren de doorgang en lijken geïrriteerd dat ze opzij moeten gaan om ons te laten passeren. De man stelt me dan voor om even te blijven hangen en een pintje te pakken, maar ik heb daar geen zin in want het is daar niet gezellig en heel rumoerig, waarop hij iets zegt van dat dat mijn keuze is en dan zie ik hem een verdiep hoger dan mij met één of andere gast een pint pakken. Ik wacht nog even onder aan de trap, maar denk dan, daar ga ik niet op blijven wachten.. ik ga al naar buiten en stap het café uit waarna ik eigenlijk bijna meteen al een heel erg mooi park-achtige omgeving inwandel, met een paar kleine meertjes achter mekaar tussen wit strand en in de verte gaat het over in de zee. Ik zet me aan het water neer in het malse witte zand, tuur wat in de verte en geniet van het mooie uitzicht..
|
|
|
|
 |
| 13-01-2012 |
Droom 86: Gij zijt schoon, ondanks de lelijke dingen die gij doet |
In mijn droom van vandaag was ik eerst een toeschouwer. Het verhaal ging over een verliefd koppeltje, in de jaren '20 of '30. Zij sliepen op een hooizolder, ingericht als slaapkamer. 's Morgens als hij beneden was, vond zij een gitaar op die zolder, en er zat een instructieboekje bij met een plectrum. Opeens heb ik zelf het boekje in mijn handen en ik blader er voorzichtig door. Er staan kalligrafische oude teksten in en er staan datums bij 1923, 1924, 1932,.. Ik krijg opeens het gevoel dat het de bijbel is wat ik vast heb en ik begin fragmenten van de teksten te lezen. "Gij zijt schoon, ondanks de lelijke dingen die gij doet". Ik krijg een warm en liefdevol gevoel, alsof de tekst rechtstreeks van God komt, maar toch vind ik het eng. Ik lees de tekst hardop en opeens is er nog iemand anders bij, een man, en hij voelt zich precies beledigd door de tekst. Hij herhaalt de zin, maar dan in vraagvorm naar mij toe. "Zijt gij schoon, ondanks de lelijke dingen die gij doet?" Plots ben ik in mijn eigen kamer, ik doe de deur op een kier en zie diezelfde man aan het eind van de gang met een geweer in zijn hand op me afkomen. Ik doe de deur dicht, draai het slot vast en bedenk een vluchtroute langs het raam ...
|
|
|
|
 |
| 02-11-2011 |
Droom 80: luchtkarabijn |
Ik droomde vannacht dat ik een luchtkarabijn had. Om te oefenen had ik verderop op een verhoging een paar kaarsjes gezet en ik keek op mijn luchtkarabijn tot ik een kaarsje in het vizier had, mikte en schoot. Tot mijn verbazing schoot ik heel erg juist en ik ging van kortbij kijken of ik het geraakt had en ik zag tegen de zijkant van het kaarsje een zwarte brandplek. Later liet ik andere mensen eens proberen met mijn luchtkarabijn, maar ik probeerde er wel voor te zorgen dat het veilig verliep. Zo zei ik tegen de anderen, dat ze best aan de zijkanten bleven en niemand meer passeerde vanaf het moment dat de luchtkarabijn gericht werd. Ik zette wat kaarsjes voor hun klaar...
|
|
|
|
 |
| 29-10-2011 |
Droom 79: neergestort vliegtuigje |
Ik ben met een oude schoolvriend in de bergen aan het klimmen. Opeens bevinden we ons op een stukje oefenterrein van het leger en ik volg hem terwijl hij voorover gebukt snel op een klein vliegtuigje afloopt. Het lijkt wel alsof ze een scenario wouden nabootsen waarin er een vliegtuig is neergestort. Ik spring door de deuropening mee het geradbraakte vliegtuigje in en merk op dat het vanbinnen nogal klein is om met een groep soldaten trainingen te kunnen doen. Het vliegtuig komt in beweging en de oude schoolvriend bedient de knuppel. Ik waarschuw hem dat we van de grond aan het gaan zijn en er een afgrond kortbij is. Ik zie hem sukkelen met de besturingsknuppel en de afgrond komt dichterbij, dus ik besluit om maar gewoon het vliegtuig uit te springen nu het nog kan.
|
|
|
|
 |
| 10-10-2011 |
Droom 78: rups |
Ik droomde vannacht dat er een zwarte donzige rups in mijn bed kroop. Het was een soort rups dat uitgroeit tot vlinder. Even later kroop ik dan in mijn bed, maar ik vergat even dat die rups daar zat, dus ik gooi mijn dekens snel terug van me af en duw die zowat naar het eind van het bed om die rups terug te zoeken zodat ik ze kon bevrijden. Ik dacht dan dat ik ze zag, maar het was wat schemerig in de kamer en het bleek om een ander soort insect te gaan en opeens zag ik van allerlei insecten in mijn bed wat er op het eerste zicht op leken, maar toch niet die mooie rups was die ik zocht..
|
|
|
|
 |
| 04-10-2011 |
Droom 77: beroofd |
Ik ben aan het werken aan mijn cursus en merk dan iets verderop een granenveld op waarvan ik een foto wil maken voor bij mijn werkje. Ik loop er naartoe en vlak voor het veld hurk ik me neer. Ik hou mijn fototoestel op die manier dat ik een close-up heb van een paar graansprieten en de achtergrond in de verte er mooi tussenuit springt. Plots zie ik op de grond voor me de schaduw van een geweer dat langzaam van de grond omhoog richting mijn hoofd wijst. Ik draai me om en zie een persoon met half lang zwart haar en een wit mouwloos t-shirt een geweer naar mijn hoofd richten. Doodsbang zeg ik tegen hem, neem alles wat je wilt maar laat me asjeblieft leven. Ik doe mijn rugzak af en leg die samen met mijn camera voor hem op de grond neer. Hij neemt enkel de camera, maar blijft nog even met het geweer naar me wijzen en dan hoor ik plots een luid schot en de man loopt weg. Ik ben niet geraakt.
Hierna had ik nog een droom. Ik bevond me in de oorlog, maar weet er niet veel meer over, enkel dat er ook geweren en luide schoten in voor kwamen.
|
|
|
|
 |
|
 |
|
 |