Vandaag zijn we aangekomen in Fromista en het was zalig stappen¡ Het was niet al te warm, een fris briesje en deze namiddag hebben we Sint-Jakob daarvoor bedankt, want het kan hier snikheet zijn en dan is het andere koek om de hele dag te stappen. Wie de bus neemt tussen Burgos en Leon heeft toch echt wel ongelijk. Vanmorgen zijn we voor zonsopgang vertrokken en de hele dag genoten: van het opkomen van de zon, het landschap dat zo mooi is, van een heerlijke picknick onderweg, van de orchideeën langs de kant¡¡¡ Het aantal pelgrims is ondertussen ook verminderd wat wel aangenamer stappen is. Morgen trekken we voort naar Carrion de los Condes. Lieve broer en voor alle onderwijzers en schoolgangers: een goede start voor morgen¡ Zonnige pelgrimsgroeten¡
Ik schreef jullie al dat de refugio in Burgos zo goed was. s Namiddags werd afgeroepen dat iedereen die dat nodig vond welkom was bij de "paramedics", ik daarheen. Niet dat het zo hoognodig was en ik was er ook van overtuigd dat als er mensen met serieuzere problemen waren ik wel de benen zou nemen, maar dat was niet zo. Een Amerikaanse dame met een collectie blijnen-bleinen? om u tegen te zeggen, enkele Fransen met kleine blijnen-bleinen en een Zweedse dame. We hebben elkaars leed met gebulder bestudeerd, maar het beste moest nog komen. Al dagen liep ik met stekende pijn aan m'n rechtervoet en kreeg ik daar een massage¡¡¡ Samen met de Zweedse dame heb ik aan de masseur gevraagd of hij geen zin had om mee te stappen, we zouden dan elke avond voor hem koken, maar dat zag hij toch echt niet zitten. Jammer. De pijn in mijn voet is weg en nu zijn de blijnen-bleinen ervoor in de plaats gekomen. Maar totnutoe horen jullie mij daarover niet klagen. Gisterenmorgen werd ik dan gewekt door leuke muziek, "voyage, voyage,..." Wat heb ik genoten¡ Liesbet kwam tegen half negen, negen uur, dus het was een relaxte pelgrimsochtend. Een uur lang heb ik liggen genieten van die melodietjes. En dan hup naar de Calle de Madrid waar Liesbet met haar blitse huurauto kwam aangevlogen. Samen een desayuno genoten en dan op pad. Burgos uit was een lachertje (in vergelijking met het binnenkomen toch) en wij maar babbel, babbel, lach, lach¡ Liesbet met al haar fantastische reisverhalen en ik met mijn belevenissen. Gisteren hebben we dan een gewellig onderdak gevonden in Hornillos del Camino en vandaag op pad naar Castrojeriz. En ze mogen ervan zeggen wat ze willen, de weg tussen Burgos en Leon is totnutoe prachtig¡ We gaan nu boodschappen doen, lekker eten koken en dan morgen op pad voor een wat langere tocht naar Fromista¡ Een lieve zonnige groet en tot binnenkort¡
Ik ben toegekomen in Burgos¡ Maar amai, vandaag: het was afzien. Ik denk dat ik om en bij de 28 km gestapt heb en het was warm, heel warm. Toen ik aan de rand van Burgos in een baancafe van het ergste soort de weg ging vragen, zei de lieve dame aan de bar "Burgos, dat is 2 km". Dat dat een beetje te optimistisch was, vreesde ik al, maar aan de weg leek geen einde te komen. Grote magazijnen, flatgebouwen,... Ik heb de tijd proberen doden met rekensommetjes in mijn hoofd, spaanse woorden vanop de etalages onthouden enz. Nu ben ik hier in de refugio en ik moet zeggen, dat is hier niet slecht, beter nog het is hier heel goed. De refugio is drie weken open en ruikt nog naar nieuw. Onder mij slapen belgen van Brussel. De lieve dame heeft me haar lindethee gegeven zodat ik hopelijk vannacht een oog dichtdoe. Slapen in een bed dat niet het mijne is, aiaiai... Ik dacht dat dat wel ging beteren, hopelijk komt dat nog. Bij de vorige mail was ik in Belorado net toen het daar feest was. Hadden jullie vliegen moeten zijn¡ Een schietkraam, een draaimolen en een optreden van een middeleeuwse versie van Queen en heel Belorado op het plein. Ik mocht niet dromen dat de electriciteit daar om 22u zou uitvallen, maar de oordopjes waren weeral heel handig. En dan gisteren naar San Juan de Ortega. Hugo (van Myriam) had me al gezegd dat ik de indruk zou hebben dat ik de hele dag op de Kalmthoutse heide aan het wandelen was en hij had overschot van gelijk. De kerk daar is ook prachtig¡ Liesbet is nu onderweg en stapt vanaf morgen mee¡ Ik kijk er al naar uit om haar hier op te wachten¡ Een nieuw hoofdstuk in mijn pelgrimsverhaal. Zonnige pelgrimsgroeten en ik kan het niet genoeg zeggen "dank voor jullie lieve bemoedigingen¡ Ze zijn de duwen in mijn rug¡"
Nog enkele persoonlijke berichten: Peter en Veerle, ik ben benieuwd¡¡¡ Christel, van harte proficiat met je verjaardag¡ We gaan onze goede tradities in het najaar alle eer aandoen he¡ Nele en Arnout: zaterdag stap ik voor jullie¡ Van harte proficiat met jullie huwelijksverjaardag en een goede verhuis en natuurlijk een dikke kus aan Hadewich en Goedele (mocht de keuken toch geschilderd moeten worden, hou dan maar een deeltje tegoed) Bert en Sylvie, een heel fijn doopfeest voor jullie Imre zondag¡ En alvast voor 1 september: Kirsten, wens je mama een dikke proficiat van me¡ Rita, wens Cecile en Etienne van mij een dikke proficiat met hun huwelijksverjaardag¡ Ann en Steven, en An en Wim :hoe gaat he met jullie?¡ Aftellen¡
Gisteren zijn we toegekomen in Santo Domingo de la Calzada, een tocht van 17 km en zowaar een halve dag vakantie genomen. Het was wel wat in strijd met mijn pelgrimsgeweten maar na 12 nachten bijna niet geslapen te hebben, hebben Micheline en ik beslist om er een luxe dag en nacht van te maken, we gingen overnachten in een hotel/hostal... Eerst hebben we ons geamuseerd om alle hotels te verkennen in Santo Domingo en dan toch beslist om het goedkoopste hostal te nemen. Op zich een zalige luxe, slapen tussen propere lakens, een badkamer, stilte,... Maar mijn nachtrust is er helaas niet beter van geworden. Micheline helemaal niet, die was om 1u al klaarwakker, heeft haar rugzak al gepakt, een douche genomen om half twee en is uit pure verveling zelfs de bloemen van het hostal beginnen soigneren. Maar niet geklaagd, ik heb echt wel genoten van dat nachtje luxe. Vandaag 23 km op weg naar Belorado, rustig aan, met veel stops onderweg. Vanmorgen was het fris en dus zalig om te stappen en om 12u was het opeens stralend weer en dus veel te warm voor een pelgrim die dan nog 14 km voor de boeg heeft. De laatste 8 km was een weg in rechte lijn in de volle zon en ik heb echt gedacht onderweg " als ik dat verschillende uren doe, dan gaan mijn gedachten met mij op de loop". Micheline ben ik onderweg kwijtgespeeld (by the way haar bagage is teruggevonden en ze is de koning te rijk), Hugo is haar nog tegengekomen en ze is in het vorige dorp gebleven en nu ben ik hier in Belorado dus, dat volop feest aan het vieren is. Hugo en Myriam zijn hier ook en Philippe en Annick ook, de pelgrimsvrienden van het eerste uur, alsof we elkaar niet uit het oog mogen verliezen. Bij elk vertrek zeggen we nu "au revoir" want ergens weten we dat we elkaar elke keer weer tegenkomen. Het is soms wel eigenaardig hier. Zoals ik hier daarnet toekwam en eigenlijk niet goed wist waar te overnachten, kom ik "toevallig" de zwisterse hospitaliera tegen die bloemen aan het plukken was en we geraakten aan de babbel... Morgen nog een zware etappe voor de boeg om dan donderdag in Burgos aan te komen. Dank jullie wel voor jullie lieve mails en berichten¡ Dat is zo fijn¡ Een lieve pelgrimsgroet vanop de prachtige camino¡
