Vandaag starten met de speelkamer. Ik zal starten met het leegmaken van een rekje dat ik gebruik voor een oude hobby van mij. Een goed jaar geleden verkocht ik zelfgemaakte zeepjes. Heel leuk, maar met 3 kinderen en nog een ander bijberoep, ontbreekt mij de tijd hiervoor. Heel wat zeepjes en verpakkingsmateriaal staan nog in de speelkamer.
Het materiaal dat hier staat, moet eigenlijk bij de rest van het materiaal in de bureau boven. Al die zeepjes, die ga ik gewoon in de badkamer zetten en gebruiken. Ik vond het altijd te jammer, maar ze staan er maar te staan.
Het rekje leeggemaakt, alles in de keuken op de vloer, en hup, daar zijn ze, 2 van de 3 kinderen (nr. 3 is naar de tennisles). Ze hebben de zeepjes verdeeld, met welke ze zich willen wassen, ze willen er ook aan de juf geven (handig, die zijn hier dan ook weg). En voilà, het rekje is leeg. Morgen zal ik het kuisen, en het rekje zal ik dan gebruiken voor klein spelmateriaal (de strijkparels, boekjes, loombandjes, ...), maar dat is voor een volgende keer.
Vandaag de livingtafel, en hierna kan ik echt beginnen.
Ik besef het al: de papieren worden een struikelblok. Wat
doet een mens met al die papieren?
-Facturen: betalen en in de juiste map (oeps, die
heb ik niet, voorlopig dus in de kast met papieren, zorgen voor later). -Andere belangrijke papieren: direct behandelen
en op in de juiste map (kast dus). -Onbelangrijke papieren: de vuilbak (papierbak)
in.
Al bij al is de tafel in minder dan een half uur aan de kant. En
het goede nieuws: ik heb niets 'weggemoffeld', alles mooi op zijn plaats
(of toch in de juiste kast).
Zo ziet de living er nu uit, en het is de bedoeling dat het zo blijft.
Intussen ook de app kapaza op de telefoon gezet. Alles wat
ik weg wil doen, onmiddellijk op kapaza zetten, foto trekken kan vanuit de app. Nu nog het probleem wat ik met de spullen ga doen die ik te koop aanbied, daar ben ik nog niet uit.
Morgen begin ik er dan 'echt' aan. Ik heb ook al
eens nagedacht wat ik zal doen. Het volgende 'grote doel' wordt de
speelkamer. Eerst een rekje met spullen van mij leeg, dan een aantal
zaken vanuit de living verhuizen naar daar, en dan het speelgoed. Dat
zal het doel voor de maand januari worden, denk ik.
Ik moet beginnen bij het begin. De keuken en living moeten
er mooi uit zien, en dat moet ook zo blijven bij het uitkuisen van de rest van
het huis.
Vandaag dus het aanrecht en de dressoirkast. Alles wat een
plaats heeft, moet op die plaats. Alles wat ik niet weet, kan voorlopig nog op
de livingtafel, want die moet maar morgen opgeruimd worden.
Iedere plaats die opgeruimd wordt gaat als volgt:
-Moet het op een plaats die nog niet opgeruimd
is, mag het er gesmeten worden. -Moet het op een plaats die reeds opgeruimd is,
netjes leggen. -Moet ik het niet meer hebben: in de vuilbak, of
op Kapaza (direct). -Weet ik het niet: dat kan niet: alles heeft een
plaats of moet weg.
Hier de fotos van de keuken voor en na, en de dressoirkast
voor en na.
Ik ben mama van 3 kinderen, van 3, 7 en 10 jaar oud. Ik werk
deeltijds, 70 %, die 30 % zijn volledig besteed aan de kinderen (de woensdag
thuis, en de andere dagen een uurtje vroeger stoppen). Ik heb ook nog een
bijberoep, dat in de winter behoorlijk stil ligt. Ik weet dus nog niet of ik
dit ook tussen april en juni ga volhouden, maar we gaan er nog steeds voor.
Mijn huis op orde krijgen, zelfs dat lukt me niet, laat
staan de kasten uitkuisen. Daarom ook een aantal VOOR-fotos. Voor mensen die
denken het kan niet erger zijn dan bij mij, een foto van onze living durf ik
niet op internet gooien, Zo ziet ons huis er uit op DAG 0.
Ik ben al zo vaak aan de grote kuis begonnen, dat ik het
wel weet: dit kan niet in 1 dag, in 1 week, in 1 maand. Ik moet mijn doel
realistisch stellen. Ik ga voor 1 JAAR. Dit MOET mij lukken, ik ga er echt voor
gaan.
Om het te blijven volhouden, groeit het idee van deze blog.
Als ik dagelijks iets schrijf, moet ik ook dagelijks iets opgeruimd hebben. Al is
het maar 1 plankje, 1 hoopje, 1 iets op Kapaza zetten of in de vuilbak gooien.
Iedere dag iets, misschien proberen een half uurtje. En als het eens niet lukt,
niet het ganse idee in de vuilbak gooien.
Ik wil dat het deze keer echt lukt, en ook zo blijft.
Vandaar een heel jaar, rekening houdende dat ik dagen ga moeten gebruiken om
het reeds opgeruimde eens te controleren, om het te houden zoals het al is.
Ik ga ook geen ellenlange schemas maken, want heb dat al zo
vaak gedaan. Ik probeer gewoon iedere dag iets te doen, en trek daar een voor-
en na-foto van. Ik doe waar ik zin in heb: eens een kast boven, een lade
beneden, Ook afhankelijk van wat mogelijk is: maandag, dinsdag en donderdag
is boven vaak moeilijker met slapende kinderen; dus proberen woensdag, zaterdag
en zondag eens naar boven te gaan.
Vandaag gaan we met vrienden naar Clouseau in het
sportpaleis. Wij gaan de vrienden ophalen, ze zijn nog niet zo lang geleden in
hun nieuwe woonst getrokken. Bij het binnenkomen kan ik het niet onderdrukken, een
jaloers gevoel. Wauw, wat is het hier proper, clean, prachtig Ze hebben 2
kinderen, en toch lukt het hen.
Ok, ze wisten dat we kwamen (we waren wel een half uur te
vroeg), en ze zijn pas verhuisd, maar toch. Het geeft me zon rustig, aangenaam
gevoel, dat ik het weet: dit wil ik ook, en niet voor even, maar voor altijd.
We krijgen een rondleiding: iedere kamer is even proper,
kleerkasten: alles perfect ingericht. Ik word jaloerser met de kamer
