waarom doe ik het mezelf aan? Omdat zelfs contact via Haar een vorm van contact met jou is... omdat ik wil begrijpen waarom Zij jou heeft... wil begrijpen wat Zij meer heeft dan mij... wi begrijpen waarom Zij jou kan houden. Ik probeer Haar te doorgronden, jullie relatie te begrijpen. Jij noemt het "vriendschap"... maar ik geloof het al lang niet meer.

Jij vertrok van hier vanavond, een snelle stop. Maar daarna hoor ik je niet meer... via haar hoor ik elk van je stappen. Hoor ik hoe je, onderweg naar huis, laat weten waar je bent, meerdere keren op dat korte traject. Terwijl ik enkel stilte krijg. Niets... zelfs geen "ben terug thuis". Ik voel me onbestaand, weeral. Ik voel me onbenullig, zoals steeds weer tegenwoordig. Ik voel me... niet meer jouw vrouw.

Zij zegt het: "zo is hij". Ze legt me uit hoe je, altijd, laat weten waar je bent, wat je doet, wanneer je je verplaatst. Ooit deed je dat ook bij mij. En verstikte het me. Maar ik wende eraan, verbazingwekkend snel.  Het werd geruststellend... plaatste me op gelijke voet met Haar.  En plots was dat weg... en dat kan ik enkel lezen als "onverschilligheid", "loslaten", "afstand". Want hierdoor maak je me duidelijk dat ik minder ben dan Haar. Minder belangrijk. Minder degene aan wie je laat weten dat alles goed is met jou. Minder degene aan wie je wil laten weten dat alles goed is met jou. Minder degene die moet weten dat je veilig bent. Minder alles...

Voor mij weer een teken dat ik je kwijt ben aan Haar...