Ik wil met deze blog zoveel mogelijk mensen bereiken die mijn maatschappelijke visie delen en die samen met mij willen bouwen aan een betere samenleving. Uiteraard moet ik dan eerste even vertellen wat de grote lijnen zijn van mijn visie. Mocht blijken dat het water tussen uw mening en de mijne niet te diep is, dan kunnen we bruggen slaan tussen de duizende eilandjes van mensen die zich, net als ik , bij geen enkele huidige politieke partij thuisvoelen.
Dit is een blog voor mensen die de CD&V te slap, te wollig en (nog altijd) te katholiek vinden. Voor lieden die de SP te ouderwets en te doctrinair vinden. Voor lui die Open VLD te arrogant en te verdeeld vinden. Voor burgers die Vlaams Belang te rechts en te xenofoob vinden. Voor personen die de NVA te mak en te veel "Dewever" vinden (al heb ik respect voor veel van Barts standpunten). Voor mensen die Groen! te naïef te veel "one issue" vinden.
Wat zijn de grote tendenzen? Deepdown weet zelfs de grootste Belgicist dat België een toekomstloze constructie is die niet in het verlengde ligt van de historie. België was van meet af aan een dom compromis en de grenzen ervan werden uitgestippeld langs de weg van de minste weerstand. Als we een paar honderd jaar afstand zouden kunnen nemen van het nu, zouden we merken dat België een historische, maar gelukkig erg tijdelijke vergissing was. Met name de laatste vier decennia raakt België steeds verder uitgehold, from within. Een groot deel van de beslissingen wordt nu al op gewestelijk of gemeenschapsniveau genomen. Die sneeuwbal rolt langs het hellend vlak dat ons land geworden is, en zal enkel dikker worden. Af en toe is de hellingsgraad wat kleiner en rolt de bal misschien traag, maar bergop rollen zal hij nooit meer doen.
Het is ook duidelijk dat we langzaam maar zeker evolueren in de richting van de "Verenigde Staten van Europa". We hebben al een eenheidsmunt en een (Vlaamse!) president, maar ook een steeds ernstiger Europees parlement en een Commissie die haar armslag alleen maar zal willen uitbreiden. De Europese vlagde dekt dus een almaar grotere lading. Ook op dat stuk is er geen enkele weg terug.
Op dit moment liggen Vlamingen en Walen nog als chromosoomparen naast elkaar in de nucleus van ons ter dood veroordeelde koninkrijk, maar de celdeling is onafwendbaar ingezet. België zal steeds verder vervliegen, de chromosoomparen zijn hic et nunc aan het ontdubbelen en ze worden onherroepelijk aangetrokken door de nieuwe machtscentra: Vlaanderen en Europa. Dat zijn nog allemaal pure vaststellingen. Je kunt er kort of lang over zeuren: het zijn feiten.
Europa zal echter nooit zo Europees worden dat ook de zogenaamde persoonsgebonden materies (taal, cultuur, onderwijs, welzijn etc...) opgaan in het continentale beleid. Wij zijn de VS niet en kunnen niet "van scratch" beginnen. Onze diverse talen en culturen zijn veel ouder en veel steviger verankerd dan in de VS, waar de kolonisten de oorspronkelijke bewoners hebben gedecimeerd tot ze in enkele reservaten pasten en waar de lappendeken van Britse, Franse, (His)spaanse, Aziatische, Joodse, Slavische, Nederlandse en nog een paar andere founding fathers grootdeels is opgegaan in een variant van de Engelse taal als "lingua franca" en heeft geleid tot een nieuwe samenleving en een gedeelde geschiedenis.
De vraag is dus waar de inwoners van het huidige Vlaanderen zullen staan, naarmate België als ether opgaat in de vaart van Europa. Het is - en hier begint de politieke stellingname - mijn stellige overtuiging dat we als Vlamingen te klein, te onbenullig en veel te weinig bekend zijn in de rest van de wereld om zelfstandig te worden, en vooral: om duurzaam zelfstandig te blijven. Noord-Nederlanders hebben een grotere mond, al is dat enkel een dysfemisme voor hun vermogen om te zeggen waar het op staat, om trots te zijn op hun eigen verwezenlijkingen en geen last te hebben van hypocriete bescheidenheid, laat staan van de provinciale drang om elke kop te snellen die boven het maaiveld uitsteekt. Het resultaat is dat de hele wereld Nederland kent, ook al is dat land maar 30% groter dan het onze. België of Vlaanderen, dat is de spreekwoordelijk "capital of Brussels"... Je kunt erom lachen, maar ik heb door mijn job als journalist een flink deel van de wereld gezien, en talloze keren uitgelegd waar België ligt en hoe Vlaanderen daarin past. Dat nadelige PR-saldo heeft verstrekkende gevolgen. Wij Belgen of Vlamingen huizen niet in de geesten van onze planeetgenoten. Wij hebben geen historische fond. Wij worden over het hoofd gezien bij het leven, politiek en economisch. Het handjevol landgenoten dat buiten Europa bekend is (Justine Henin, Kim Clijsters, Frank Dewinne, Herman Van Rompuy, Guy Verhofstadt, Pater Damiaan en nog een paar anderen) kan dat niet verhelpen. En wat in dit verband voor België geldt, geldt a fortiori voor Vlaanderen. Als de stop uit het bad wordt gehaald en weer teruggeplaatst nadat België en Vlaanderen in de riolen van de geschiedenis verdwenen zijn, zal de rest van de aarde daar amper wat van merken.
Staten doen het beter in de mate dat ze gegrondvest zijn op een op min of meer homogene taal- en cultuurgemeenschap. "Min of meer homogeen" want, toegegeven, echt homogene staten zijn zeldzaam. Maar het is de mate waarin die telt. In landen met een onmiskenbaar overheersende taal- en cultuurgemeenschap zie je trouwens hoe er geregeld oprispingen ontstaan in de kleinere en vaak miskende of ten achter gestelde taal- en cultuurgroepen. Denk aan Spanje en de Basken. Ik hoef de geschiedenis niet te recapituleren. Je ziet het overal: als het machtscentrum een oude, minoritaire taal- of cultuurtraditie miskent, komt er vroeg of laat hommeles van. In Europa zal dat probleem grootdeels opgelost geraken door de middelpuntzoekende kracht van de niet-persoonsgebonden materies. Over enkele decennia zal Madrid dus sowieso nog maar weinig te zeggen hebben over San Sebastian. Brussel of Straatsburg zullen dat wel doen.
Einde verhaal? Toch niet, want die Basken, Welshmen, Vlamingen en alle andere kleine cultuurtjes willen natuurlijk wel hun samenhorigheid bevestigd zien, hun taal en tradities bewaren. En gelijk hebben ze. Mensen zijn zoogdieren en sociale wezens. Wij halen een belangrijk stuk van onze identiteit en onze filosofische behaaglijkheid uit het gevoel dat we bij een gemeenschap horen. De gemeenschap maakt evenzeer deel uit van ons "ik", als dat "ik" deel uitmaak van mijn gemeenschap. Het appelleert aan de logica om te stellen dat je als cultuurgemeenschap stukken gemakkelijker stand houdt naarmate je z'n velen bent.
Kiezen voor Nieuw Nederland - wat ik een betere naam vind dan het enigszins potsierlijke "Groot-Nederland" want zelfs met Vlaanderen erbij zouden we nog relatief klein zijn - is echter niet alleen een uitsluitingskeuze. Het is niet alleen omdat ik geen enkele fiducie heb in de levensvatbaarheid van het pygmeeënstaatje dat een zelfstandig Vlaanderen zou zijn, dat ik voor Oranje kies. Het is omdat Nederlands mijn moers taal is. Het is omdat ik graag in Nederland kom. Het is omdat ik als inboorling van de grensstreek (Turnhout) niet het geringste buitenlandgevoel ervaar wanneer ik door Baarle-Nassau of door Eindhoven loop. Anders, ja, dat is het wel daar. Netter, minder lintbebouwing, betere wegen, modernere openbare gebouwen, leukere reclame...
Toch wil ik mezelf geen Hollandfreak of zo noemen, want dat zou kunnen worden geïnterpreteerd alsof ik de fouten en gebreken van Nederland niet zou zien. Nederlands heeft er wellicht ongeveer evenveel als wij, dus daarover kunnen we kort gaan. Of hun volksaard verschillt van de onze, valt te betwijfelen. De "volksaard" van Noord-Brabanders of Nederlans-Limburgers is niet of amper anders dan aan deze kant van de schreef. Noordelijker, richting Amsteredam en de Randstad zijn de mensen zeker en gewis een pak assertiever en luidruchtiger dan de gemiddelde Olenaar of Kortrijkzaan, maar dat verschil zie je binnen Vlaanderen net zo goed tussen Antwerpen en de rest van de regio. Bovendien is het heel normaal dat je andere accenten ziet in de mentaliteit van de mensen van ene bepaald land. New Yorkers zijn anders dan Texanen. Parijzenaars anders dan mensen uit de Jura. En Liverpudlians anders dan Londeners.
Trouwens, als er al een systematisch en afgetekend verschil bestaat tussen de Vlaamse en de Nederlands mentaliteit, dan kijk ik halsreikend uit naar de kruisbestuiving tussen die twee. Het zou niet kwaad zijn zijn mochten bovenmoerdijkse Nederlanders wat savoir-vivre oppikken van ons, en mochten wij wat minder hypocriet communiceren, wat meer op de bal spelen in plaats van op de man en wat minder om de hete brij heen walsen. Ik heb een paar jaar voor het Nederlandse bedrijf Organon Teknika gewerkt. In het begin schrok ik van de directheid die mijn hoofdzakelijk Nederlandse collega's kennelijk als norm hanteerden en ik heb me ook wel eens geërgerd aan hujn vergaderwoede (hun "meetings" en "voortgangsbesprekingen"), maar na een paar maanden begin ik in te zien dat die manier van omgaan met elkaar veel natuurlijker en veel vervullender is dan het constante geschipper en verbale getreuzel waarvan wij Vlamingen osn zo graag bedienen. In Vlaanderen zeg je nooit ofte nooit je echte mening over iets of iemand in het bijzijn van de persoon op wie je mening slaat, of op het moment dat het onderwerp in kwestie op de tafel ligt. Nee, je bent hoffelijk en zelfs vriendelijk in het aanschijn van je vijand, want zodra die zijn rug laat zien heb je alle tijd van de wereld om er een mes in te ploffen. Bij ons dienen vergaderingen vooral om statuten nat te leven en klasseermappen met verslagen te vullen, want het echte spijkers-met-koppen-slaan gebeurt acheraf, in de kroeg, op restaurant of bij de koffie-automaat. Allemaal vreselijk gezellig, maar wat een aarstdom tijdverlies. En wij Vlamingen zijn wel keiharde werkers maar als we resultaten boeken, daar hoor je je daarvoor bijna te excuseren en schichtig de merites elders te deponeren. Dat is onze spreekwoordelijke bescheidenheid, die er dus ondermeer voor zorgt dat wij de grijze muizen van de wereld zijn.
Kortom, wel kunnen van elkaar leren. Samen zijn we 20 miljoen mensen sterk en vormen we dus een middelgrote staat en een economische entiteit van betekenis in het steeds dominantere Europa. Gedaan met de wafelijzerpolitiek, gedaan met het oeverloze geëmmer over staatshervormingen, faciliteiten, communautaire crisisparfums en splitsingen van kiesarrondissementen. Het leidt allemaal nergens toe, behalve dan tot een berg overbodige frustratie en een hoop verspilling van middelen en menselijk energie. Wie dat niet merkt of erkent, is ziende blind.
Ik wil en zal het argumentarium voor Nieuw Nederland nog fors uitbreiden, maar voorlopig moet dit even volstaan, want ik wil geenszins de indruk wekken dat annexatie met Nederland de deus-ex-machina is van een one-trick-ponypartij.
Ik hoop jullie spoedig meer te kunnen vertellen over mijn gevoel van politieke verweesdheid in de hudige configuratie van partijen, maar hier is alvast een voorsmaakje van een - ik weet het - mogelijk aanstootgevend standpunt.
Ik ben een onverbeterlijk optimist. Ik geloof dus dat de mens zich zal herpakken en dat we aan de vooravond staan van een fundamenteel anders georganiseerde economie, waarin bedrijven geen producten meer verkopen maar "meerwaarde", en intussen eigenaar blijven van de materiële presentatievorm van die meerwaarde. Daardoor zullen bedrijven gemotiveerd zijn om hun producten zo te bedenken en ontwerpen dat ze ook puur materieel hun waarde behouden, en daardoor kunnen we dan weer definitief afscheid nemen van de afvaleconomie die ons in het andere geval binnen de 100 jaar in een ecologisch Armageddon zou storten.
Ik ben een fervent aanhanger van de consumptiemaatschappij en, in tegenstelling tot de "traditionele" ecologisten vind ik dus niet dat we minder, maar juist veel meer moetn consumeren. Maar we moeten wel "waarden " consumeren in plaats van wegwerpproducten. Als we dat niet inzien of toepassen mogen we een groot kruis makenn over zowat alles wat ons dierbaar is. Eén vorbeeldje: als ik een tv koop, doe ik dat omdat ik tv wil kijken, niet omdat ik de eigenaar wil zijn van een plastic bak met een paar honderd verschillende componenten die samen beeld en klank opleveren wanneer ik er stroom doorheen jaag. Dat "tv kunnen kijken" is voor mij - en naar mijn schatting zo 'n 5 miljoen andere Vlamingen - een waarde. Als mijn tv kapot gaat, kan het mij in wezen geen donder schelen dat dat toestel niet meer doet waarvoor het is geprogrameerd, maar ik vind het wel vervelend dat ik geen tv maar kan kijken op de manier en met de kwaliteit die ik van dat beaaplde toestel had verwacht. In onze huidige economie vallen "waarde" en "toestel" samen. Als het toestel kapot is kan ik het eventueel nog laten herstellen - al is dat tegenwoordig steeds vaker duurder dan een nieuw toestel kopen - maar op een gegeven moment zal ik dat toestel - en dus ook de waarde die het ooit vertegenwoordigde - dumpen. In het beste geval zullen bepaalde onderdelen ervan dankzij Recupel nog worden gerecyceld, maar wie de sector een beetje kent, weet dat het dan niet gaat om re-cycling maar ook de-cycling en na drie of vier van die cycli belandt vrijwel elke oorspronkelijke "tv-molecule" alsnog op het stort. Dat zal zo blijven, zolang toestel en waarde grootdeels samenvallen. Pas als de producent eigenaar blijft en dus verantwoordelijk blijft voor het toestel (en ik enkel eigenaar van de waarde) zal hij geprikkeld zijn om het toestel zo te ontwikkelen dat het na zijn eerste levenscyclus heel eenvoudig en op een rendabele manier tot zijn onderdelen kan worden herleid. Uiteraard blijven dan ook die onderdelen hun waarde behouden en zal de eigenaar er alles aan doen om die maximaal te integreren en investeren in een volgende materiële presentatievorm, als omhulsel van een nieuwe waarde die hij kan verkopen. En hoe beter dat aanslaat (dus: hoe méér, niet hoe minder we consumeren), des te meer winst de producent zal maken, des te meer mensen hij in dienst zal nemen en des te beter voor de planeet. Dat is de fundamentele switch die onze bedrijven en onze economie zullen moeten maken als we de ruzie met het milieu ooit willen oplossen. De overheid, die dit absoluut nog niet heeft begrepen, moet de motor zijn van dat omschakelingsproces, bijvoorbeeld door alvast alle overheidsbestellingen te laten afhangen van het feit of overheidslevenranciers in staat zijn om producten en diensten voor de overheid 100% en in theorie eindeloos recycleerbaar aan te bieden, in de vorm van waardepakketten. Ik heb enige tijd geleden een lang interview gehad met Michael Braungart en zijn ideeën intussen grondig bestudeerd. Voor wie hem kent is het bovenstaande vast geen nieuwe verhaal...
We hebben om te starten ook al een reeks extra's toegevoegd aan uw blog, zodat u dit zelf niet meer hoeft te doen. Zo is er een archief, gastenboek, zoekfunctie, enz. toegevoegd geworden. U kan ze nu op uw blog zien langs de linker en rechter kant.
U kan dit zelf helemaal aanpassen. Surf naar http://www.bloggen.be/ en log vervolgens daar in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Klik vervolgens op 'personaliseer'. Daar kan u zien welke functies reeds toegevoegd zijn, ze van volgorde wijzigen, aanpassen, ze verwijderen en nog een hele reeks andere mogelijkheden toevoegen.
Om berichten toe te voegen, doet u dit als volgt. Surf naar http://www.bloggen.be/ en log vervolgens in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Druk vervolgens op 'Toevoegen'. U kan nu de titel en het bericht ingeven.
Om een bericht te verwijderen, zoals dit bericht (dit bericht hoeft hier niet op te blijven staan), klikt u in plaats van op 'Toevoegen' op 'Wijzigen'. Vervolgens klikt u op de knop 'Verwijderen' die achter dit bericht staat (achter de titel 'Proficiat!'). Nog even bevestigen dat u dit bericht wenst te verwijderen en het bericht is verwijderd. U kan dit op dezelfde manier in de toekomst berichten wijzigen of verwijderen.
Er zijn nog een hele reeks extra mogelijkheden en functionaliteiten die u kan gebruiken voor uw blog. Log in op http://www.bloggen.be/ en geef uw gebruikersnaam en wachtwoord op. Klik vervolgens op 'Instellingen'. Daar kan u een hele reeks zaken aanpassen, extra functies toevoegen, enz.
WAT IS CONCREET DE BEDOELING??
De bedoeling is dat u op regelmatige basis een bericht toevoegt op uw blog. U kan hierin zetten wat u zelf wenst.
- Bijvoorbeeld: u heeft een blog gemaakt voor gedichten. Dan kan u bvb. elke dag een gedicht toevoegen op uw blog. U geeft de titel in van het gedicht en daaronder in het bericht het gedicht zelf. Zo kunnen uw bezoekers dagelijks terugkomen om uw laatste nieuw gedicht te lezen. Indien u meerdere gedichten wenst toe te voegen op eenzelfde dag, voegt u deze toe als afzonderlijke berichten, dus niet in één bericht.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken over de actualiteit. Dan kan u bvb. dagelijks een bericht plaatsen met uw mening over iets uit de actualiteit. Bvb. over een bepaalde ramp, ongeval, uitspraak, voorval,... U geeft bvb. in de titel het onderwerp waarover u het gaat hebben en in het bericht plaatst u uw mening over dat onderwerp. Zo kan u bvb. meedelen dat de media voor de zoveelste keer het fout heeft, of waarom ze nu dat weer in de actualiteit brengen,... Of u kan ook meer diepgaande artikels plaatsen en meer informatie over een bepaald onderwerp opzoeken en dit op uw blog plaatsen. Indien u over meerdere zaken iets wil zeggen op die dag, plaatst u deze als afzonderlijke berichten, zo is dit het meest duidelijk voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken als dagboek. Dagelijks maakt u een bericht aan met wat u er wenst in te plaatsen, zoals u anders in een dagboek zou plaatsen. Dit kan zijn over wat u vandaag hebt gedaan, wat u vandaag heeft gehoord, wat u van plan bent, enz. Maak een titel en typ het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks naar uw blog komen om uw laatste nieuwe bericht te lezen en mee uw dagboek te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met plaatselijk nieuws. Met uw eigen blog kan u zo zelfs journalist zijn. U kan op uw blog het plaatselijk nieuws vertellen. Telkens u iets nieuw hebt, plaats u een bericht: u geeft een titel op en typt wat u weet over het nieuws. Dit kan zijn over een feest in de buurt, een verkeersongeval in de streek, een nieuwe baan die men gaat aanleggen, een nieuwe regeling, verkiezingen, een staking, een nieuwe winkel, enz. Afhankelijk van het nieuws plaatst u iedere keer een nieuw bericht. Indien u veel nieuws heeft, kan u zo dagelijks vele berichten plaatsen met wat u te weten bent gekomen over uw regio. Zorg ervoor dat u telkens een nieuw bericht ingeeft per onderwerp, en niet zaken samen plaatst. Indien u wat minder nieuws kan bijeen sprokkelen is uiteraard 1 bericht per dag of 2 berichten per week ook goed. Probeer op een regelmatige basis een berichtje te plaatsen, zo komen uw bezoekers telkens terug.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met een reisverslag. U kan een bericht aanmaken per dag van uw reis. Zo kan u in de titel opgeven over welke dag u het gaat hebben, en in het bericht plaatst u dan het verslag van die dag. Zo komen alle berichten onder elkaar te staan, netjes gescheiden per dag. U kan dus op éénzelfde dag meerdere berichten ingeven van uw reisverslag.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken met tips op. Dan maakt u telkens u een tip heeft een nieuw bericht aan. In de titel zet u waarover uw tip zal gaan. In het bericht geeft u dan de hele tip in. Probeer zo op regelmatige basis nieuwe tips toe te voegen, zodat bezoekers telkens terug komen naar uw blog. Probeer bvb. 1 keer per dag, of 2 keer per week een nieuwe tip zo toe te voegen. Indien u heel enthousiast bent, kan u natuurlijk ook meerdere tips op een dag ingeven. Let er dan op dat het meest duidelijk is indien u pér tip een nieuw bericht aanmaakt. Zo kan u dus bvb. wel 20 berichten aanmaken op een dag indien u 20 tips heeft voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken dat uw activiteiten weerspiegelt. U bent bvb. actief in een bedrijf, vereniging of organisatie en maakt elke dag wel eens iets mee. Dan kan je al deze belevenissen op uw blog plaatsen. Het komt dan neer op een soort van dagboek. Dan kan u dagelijks, of eventueel meerdere keren per dag, een bericht plaatsen op uw blog om uw belevenissen te vertellen. Geef een titel op dat zeer kort uw belevenis beschrijft en typ daarna alles in wat u maar wenst in het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks of meermaals per dag terugkomen naar uw blog om uw laatste belevenissen te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken uw hobby. U kan dan op regelmatige basis, bvb. dagelijks, een bericht toevoegen op uw blog over uw hobby. Dit kan gaan dat u vandaag een nieuwe postzegel bij uw verzameling heeft, een nieuwe bierkaart, een grote vis heeft gevangen, enz. Vertel erover en misschien kan je er zelfs een foto bij plaatsen. Zo kunnen anderen die ook dezelfde hobby hebben dagelijks mee lezen. Als u bvb. zeer actief bent in uw hobby, kan u dagelijks uiteraard meerdere berichtjes plaatsen, met bvb. de laatste nieuwtjes. Zo trek je veel bezoekers aan.
WAT ZIJN DIE "REACTIES"?
Een bezoeker kan op een bericht van u een reactie plaatsen. Een bezoeker kan dus zelf géén bericht plaatsen op uw blog zelf, wel een reactie. Het verschil is dat de reactie niet komt op de beginpagina, maar enkel bij een bericht hoort. Het is dus zo dat een reactie enkel gaat over een reactie bij een bericht. Indien u bvb. een gedicht heeft geschreven, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze het heel mooi vond. Of bvb. indien u plaatselijk nieuws brengt, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze nog iets meer over de feiten weet (bvb. exacte uur van het ongeval, het juiste locatie van het evenement,...). Of bvb. indien uw blog een dagboek is, kan men reageren op het bericht van die dag, zo kan men meeleven met u, u een vraag stellen, enz. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.
WAT IS DE "WAARDERING"?
Een bezoeker kan een bepaald bericht een waardering geven. Dit is om aan te geven of men dit bericht goed vindt of niet. Het kan bvb. gaan over een bericht, hoe goed men dat vond. Het kan ook gaan over een ander bericht, bvb. een tip, die men wel of niet bruikbaar vond. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.
Het Bloggen.be-team wenst u veel succes met uw gloednieuwe blog!
