Musicalsite – Guy Van Vliet – 25.10.05  (foto Inge Decuypere)

Voor de derde keer in vier jaar tijd krijgen we de kans om de musical Camille te zien en voor de derde keer is het een compleet verschillende voorstelling geworden. Helemaal anders maar wel ongemeen boeiend. Wie de vorige twee producties zag, kan met deze versie de trilogie rond maken. Wie de onvergeeflijke fout maakte om de vorige versies te missen, krijgt de kans om alsnog te genieten van dit kleine meesterwerkje.

Camille Claudel heeft het talent en doorzettingsvermogen om beroemd te worden. Onder haar impuls verhuist de familie naar Parijs. De knappe en intilligente Camille leert er de 24 jaar oudere beeldhouwer Auguste Rodin kennen en raakt helemaal in zijn ban. Ze wordt zijn leerling en maitresse. Camille gaat helemaal op in hem en haar kunst. Tot ze begint te beseffen dat ze steeds op de tweede plaats zal komen. Bij de gehuwde Rodin. En bij de buitenwereld, die haar als naäper van Rodin ziet. Camille gaat ten onder aan deze strijd die ze nooit kan winnen.

Wie dacht dat het hier om een herneming gaat, moet zijn mening compleet herzien. Frank Hoelen is er als regisseur is geslaagd om de twee vorige, ook al totaal verschillende producties, los te laten en een nieuwe voorstelling neer te zetten. Camille begon als workshopversie in De Nieuwe Horizon en begon daarna haar echte leven in het Antwerpse Museum, een intense en aangrijpende voorstelling die het publiek naar de keel greep. Camille III is nu vertaald naar het theater en oogt alweer helemaal anders. Camille III is met hetzelfde verhaal als uitgangspunt een nieuwe musical geworden.

De oude Camille, in de vorige versie enkel aan het slot opduikend op een foto, zit nu in levende lijve peinzend en apathisch op het podium. Tijdens de voorstelling leert het publiek wie deze vrouw was en hoe ze uiteindelijk haar zinnen verloor en in een psychiatrische instelling terechtkwam. In het eerste deel lijk je de creatie van de musical mee te maken. Zo stapt Frank Hoelen even in de rol van regisseur en legt Chadia en de anderen uit wat hij van een bepaalde scène verwacht. De acteurs lezen ook flarden van het verhaal en gaan daarmee aan het werk. In het tweede deel wordt de toeschouwer dan helemaal meegezogen in het dramatische verhaal.

Camille blijft een voorstelling zonder overbodige tierlantijntjes. Alle aandacht blijft geconcentreerd op het intieme verhaal. De acteurs worden begeleid door één pianist. De voortreffelijke muziek van Harry Koning wordt opnieuw op een heel andere manier ingevuld maar komt uitstekend tot zijn recht. De componist schreef ook een beklijvende nieuwe song, een nummer dat op een aangrijpende manier wordt vertolkt door Chadia Cambie als Camille. De muziek krijgt in deze versie overigens terecht een veel prominenter rol toebedeeld.

Chadia Cambie speelt opnieuw de titelrol, die haar in de vorige versie de Vlaamse Musicalprijs voor Beste Vrouwelijke Hoofdrol opleverde. Zij heeft Camille onder haar huid zitten en leidt de integere zoektocht naar de ziel van deze bijzondere vrouw. Fabrice Pillet keert terug als de krachtige Rodin. Frank Hoelen, Nicky Langley, Kristien Coenen, Sébastien De Smet en Rita Coene scheppen nieuwe rollen of vullen de bestaande rollen op hun eigen manier in.

Cast en crew zijn er met alweer bescheiden middelen in geslaagd om een puike nieuwe versie van Camille neer te zetten. De vorige versies werden geprezen als één van de beste producties van dat seizoen. Ook Camille III hoort onder die noemer thuis.

MUSICAL maandag 7 november 2005 de Morgen

'Camille III' BLIJFT STERK ****

Het ‘iets’ in de ogen gedoofd                                     door Wilfried Eetezonne
(foto Inge Decuypere)

Eerst bewerkte regisseur Frank Hoelen de musical Camille van componist Harry Koning en librettist Timm Reichenbacher tot een voetbalmatch in zijn eigen garage en zorgde hij voor een revolutie in het genre. Een tweede bewerking maakte Hoelen vorig jaar voor de Stichting voor Hedendaagse Musical en Camille II werd een even indrukwekkend als intiem locatieproject in het Antwerpse Museum voor Schone Kunsten, waarbij het verhaal zich deze keer afspeelde in het gesticht. "Een mijlpaal" schreven we toen en deze keer was de oogst: nog meer lof, zeven nominaties en twee Vlaamse Musicalprijzen voor hoofdrol Chadia Cambie en bijrol Daan van den Durpel.

Hoelen bleef echter boetseren en beitelen, wat resulteert in een volledig nieuwe productie, met een grotendeels nieuwe cast, bedoeld voor het podium. Even kleinschalig, maar deze keer klassieker en ook wel gedocumenteerder - feiten worden razendsnel opgesomd - in de vertelling van de tragische liefde.

In het sobere podiumbeeld van twee piano's en een rij stoelen waart de oude gekke Camille (Rita Coene) rond als een spookbeeld. In het poëtische finalebeeld zal zij door de jonge Camille (Chadia Cambie) naar het einde begeleid worden, naar dat moment dat 'iets' in haar ogen dooft, zoals de wondermooie song 'Something' zingt.

Binnen zijn regie blijft Hoelen speels, zoals wanneer de voorstelling plots omslaat in een ironisch repetitieproces, en deze keer zijn sommige personages zoals dat van Rose Beuret (een prima Kristien Coenen) beter uitgewerkt. De originaliteit van de locatie van de twee vorige Camilles is er hier natuurlijk niet, maar toch blijft Camille III een sterke hedendaagse musical, ook al omdat hier de cast vocaal beter is uitgebalanceerd. Alle rollen worden goed tot uitstekend gespeeld en gezongen, met vooral Fabrice Pillet als Rodin die nu volledig openbloeit als acteur en Chadia Cambie die de ideale Camille Claudel is en blijft. Vaut le détour.

Waar en wanneer Nog tot en met 10 december op reis door Vlaanderen en Nederland (www.musicalcamille.com)