Sinds september was het geleden dat we nog eens aan competitie hadden gedaan.
Vanaf half oktober terug beginnen trainen.
Er waren weken dat goesting er zo hard vanaf droop dat je er een waterput mee kon vullen.
Maar evengoed waren er dagen dat in het zadel kruipen mentaal zwaarder was dan 6 weken examenstress.
Het is zo'n periode waar je door moet om te zorgen dat je seizoen nog beter wordt dan het vorige. De koude, de korte dagen, de harde wind, trainen op de rollen maakte het er zeker niet makkelijker op.
Voor een deel is het ook steeds trainen in het ongewisse.
De twijfel treed op wanneer het een paar dagen niet goed gaat.
Je hebt ook geen vergelijkingspunt omdat je weinig samen traint met andere renners. Het lichaam voelt wel sterker aan dan vorig jaar, de recuperatie is beter, meer krachttraining in de zaal. De fouten van vorig jaar zijn eruit gehaald en geoptimaliseerd. Maar is het wel voldoende? Of misschien te veel? De vorige weken waarbij je minder goed bergop rijdt, de benen die steeds zwaar aanvoelen! Zijn het de zware trainingsweken of de rug die weer begint op te spelen? Even paniek! Met de rug naar de kiné, deze begint steeds beter en beter te voelen!
Vorige zondag was het dan zover! De eerste wedstrijd van seizoen 2008 aan de kust!
Bredene meerbepaald, een duorace! Ok, start gemist, ketting die er regelmatig afviel, gaten die moesten dicht gereden worden, de 20 cm die 1 meter wordt dan 10 meter, 100 meter, .... Dan maar proberen om met de kop in de grond aan de groep te geraken maar ze rijden verder weg.
Even wachten op de 2de adem en de laatste halve ronde ingaan. Nog 1 keer alles geven en dan is de laatste 3 minuten kapot gaan.
Heerlijk toch die eerste pijnlijke benen, de fouten die volgende keer verbetert zullen worden, de snelheid die nog wat omhoog moet en het gevoel dat het goed komt!
Het seizoen is begonnen en de belangrijkste bijzaak is nog een beetje belangrijker geworden!
En ik zie terug uit naar de volgende winter! ;-)
19-02-2008, 22:28 geschreven door netraaM 
|
