Maandag was een
rustige dag waarin ik de laatste hand legde aan de PowerPoint presentatie voor
de speech van mijn stagebegeleider op de Tempusconferentie in Polotsk einde
mei. Dinsdag was mijn begeleider terug uit Londen en toen kon het zware werk
beginnen. Hij had nl. 3 formulieren bij die door alle deelnemers aan het IP
waren ingevuld. Form 2 (1 pagina x 49), form 3 ( 5 paginas x 49), form 4 (2
paginas x 49). Deze moesten allemaal ingescand worden zodat ze naar de andere
professoren konden doorgemaild worden. Aangezien de scanner op het werk nogal
traag is (lees ongeveer anderhalve minuut per pagina), neemt dit veel tijd in
beslag. Nadien moest ik dan ook nog alle antwoorden overtypen in Word. Dubbel
werk dus en niet makkelijk, want niet iedereen heeft een mooi geschrift. De
antwoorden zijn dan ook nog eens in het Engels terwijl de meeste deelnemers een
andere taal spreken. Dit geeft vaak aanleiding tot bizarre zinsconstructies. Ik
heb nog één formulier te gaan en dan zit dit leuke werkje er eindelijk op.
Vrijdag heeft Alberto ook de parallelle site opgezet van de doctoraatstudie
zodat ik hierin mijn Engelse vertaling kan ingeven.
Voor dit weekend
voorspelden ze slecht weer dus had ik besloten van zaterdag uit te slapen, toen
ik wakker werd bleek echter dat het schitterend weer was. Nadat ik mijn was
gedaan had ben ik dan ook naar buiten gegaan om te genieten van het zonnetje.
Ik ben ook op zoek gegaan naar cadeautjes, papa is nl. vrijdag 50 geworden en
ik heb ook nog een paar andere verjaardagen gemist toen ik hier was. Het was
erg warm buiten. Zelfs de thermometers in de schaduw gaven al 25° aan. Het
cadeautje voor papa heb ik al gevonden, voor de anderen zal ik nog wat moeten
zoeken. Vandaag maak ik er een luie zondag van, beetje lezen, dvd kijken, wat
internetten. Dan kan ik morgen weer fris aan de slag voor mijn voorlaatste
stageweek.
Gisteren was het dan zover, de bekerfinale tussen Lazio Roma en Sampdoria. Als fan van AS Roma en tijdelijk inwoner van Genua supporterde ik natuurlijk voor Sampdoria. De wedstrijd kon niet slechter beginnen voor ons, al na 4 minuten stond Lazio op voorsprong. Zarate pakte uit met een individuele actie op de linkerflank, kwam naar binnen en schoot de bal mooi in de rechterhoek. Nadien herstelde Sampdoria langzaamaan het evenwicht, maar halfweg de eerste helft krijgt Lazio tot tweemaal toe een grote kans op de 2-0. Doelman Castellazzi houdt zijn team echter in de wedstrijd. Niet veel later worden zijn inspanningen beloond. Cassano met een knappe actie op de linkerflank, zijn voorzet bereikt Stankevicius, wiens kopbal het hoofd van Pazzini vindt, die de 1-1 binnenkopt. Dit was meteen ook de ruststand. Begin tweede helft meteen een mogelijkheid voor Sampdoria, de bal wordt voor de doellijn weggehaald. Hierna neemt Lazio de wedstrijd in handen en voetbalt het twee grote kansen bij elkaar. Castellazzi houdt zijn ploeg opnieuw overeind. Het einde van de negentig minuten komt dichterbij en de nervositeit neemt toe wat er ook voor zorgt dat het spel slordiger wordt. Een aantal spelers begint ook last te krijgen van krampen. Een gelijke stand na 90 minuten betekent verlengingen. Hierin zijn de beste kansen voor Sampdoria met tot tweemaal toe een individuele actie van Cassano. De eerste keer gaat zijn schot naast, de tweede keer kan Pazzini de bal net niet in doel werken. Gescoord wordt er niet meer en dus moeten strafschoppen beslissen over winst of verlies. Hieronder de volgorde en ook of er gescoord of gemist wordt. Ik heb niet alle namen, want het beeld en de commentaar lieten te wensen over. 1. Cassano (Sampdoria): mis 0-0 2. Kapitein Lazio: raak 1-0 3. Palombo: raak 1-1 4. Rocchi: mis 1-1 5. Pazzini: raak 1-2 6. Rozenahl: raak 2-2 7. Castaldello: raak 2-3 8. ?? : raak 3-3 9. ?? raak 3-4 10. Zarate: raak 4-4 11. Delvecchio: raak 4-5 12. Lichtsteiner: raak 5-5 13. Campagnaro: mis 5-5 14. ?? : raak 6-5 (Lazio wint!)
Teleurstelling bij de blucerchiati en dolle vreugde bij de biancocelesti. Cassano nam zijn verantwoordelijkheid als ster van Sampdoria, maar faalde jammer genoeg net als Campagnaro.
Dat was het verslag, best wel jammer, maar de meeste inwoners hier zijn toch trots op hun ploeg. Er hingen vandaag veel vlaggen van Sampdoria te wapperen.
Weeral weekend,
nog 3 weken en dan zitten mijn 3 maanden hier er al op. Time flies when youre
having fun zeggen ze en het is waar. De voorbije week was het rustig op het
werk en eigenlijk was dat wel jammer, want op die manier verlang je helemaal om
te stoppen en van het zonnetje te gaan genieten. Na het werk deed ik dat dan
ook. Zalig om aan het water te zitten in het zonnetje met een goed boek. Op dit
moment ben ik wel een beetje jaloers op de mensen thuis, ik zou namelijk graag
van de partij zijn geweest op het jaarlijkse turnfeest. Ik ben er echter zeker
van dat ze er ook zonder mij een schitterend spektakel van zullen maken.
Gelukkig is mijn broer fotograaf van dienst en zal ik dus na het weekend kunnen
genieten van hopen fotos.
In het Nederlands: de prins wordt koning. Zo stond het hier op de voorpagina van de kranten maandag. Diego Milito van Genua, beter bekend als il principe, had zondagavond de derby tegen Sampdoria beslist met 3 doelpunten. Hij was dus de koning van de honderste Derby della Lanterna! Op het werk waren ze daar niet zo gelukkig mee. De meesten hier zijn namelijk supporter van Sampdoria! Zolang ze volgende week woensdag de beker maar winnen zeker.
Voor de rest is er hier niet veel meer gebeurd. Ik heb vooral aan mijn eindwerk gewerkt en het heeft iets opgeleverd. Jawel, het is af! Nu kan ik de resterende tijd hier gebruiken om nog wat de toerist uit te hangen en te genieten van de zon, die hier nu toch al wel een aantal dagen heel mooi schijnt.
Weeral even geleden dat ik nog iets van me heb laten horen dus zal ik hier even snel wat nieuws brengen. Nadat Genk zich plaatste voor de finale van de Beker van België, heeft Sampdoria Genua hetzelfde gedaan in Italië. Sampdoria speelt op 13 mei de finale in Rome tegen Lazio Roma. Vorig weekend heb ik niets speciaals gedaan, voornamelijk aan mijn eindwerk gewerkt en voor de rest veel sport gevolgd. De Italianen doen het goed, want ze hebben zich geplaatst voor de finale van de Fed Cup. Ondertussen is de werkweek weeral bijna voorbij. De afgelopen dagen ben ik zo een beetje manusje-van-alles voor mijn stagebegeleider. Hij is namelijk pas terug van een Tempusproject in Wit-Rusland en vertrekt morgen alweer voor 12 dagen naar Londen voor een Intensive Programme. Hiervoor moeten nog veel dingen in orde worden gebracht en dat is dus allemaal nogal last minute. Hij heeft me al gezegd dat hij zonder mij waarschijnlijk al gek zou zijn geworden. Het weer is er ondertussen ook wat op aan het vooruit gaan. Zondag en maandag heeft het hier onafgebroken water gegoten, maar sinds gisteren is het opgeklaard en vandaag heb ik zelfs de zon al terug gezien.
.... is zwaar. Wat een stress gisteren achter mijn laptop. Als ik naar een match van Genk ga kijken ben ik normaal al zenuwachtig, maar dit was nog tien keer erger. Je ziet niets, het enige wat ik kon doen was vertrouwen op de commentaar van Peter Vandenbempt en de berichtjes van mama. Toen er werd afgefloten was de opluchting dan ook enorm. Op 23 mei zal ik met plezier nog een keer stressen achter mijn computer. Hopelijk met hetzelfde resultaat tot gevolg.
Vorige week kwam dus mijne schat op bezoek en dus heb ik mij hier niet veel laten zien. Op vrijdag kwamen mama en papa ook nog aan dus nu heb ik veel te vertellen. Nadat Maarten en ik vrijdag mama en papa waren gaan afhalen in het station en ze hadden ingecheckt in hun hotel zijn we iets gaan eten in de oude haven (porto antico) van Genua. Het was mooi weer dus installeerden we ons op een terrasje. Na een lekkere maaltijd gingen we op pad voor een paar cadeautjes. Deze maand verjaren er namelijk twee van mijn nichtjes en aangezien ze samen een feestje hebben wilde ik een leuk cadeautje voor ze vinden. De zoektocht leverde al snel resultaat op, ik hoop dat ze er blij mee zullen zijn. Met de cadeautjes in de hand gingen we terug naar het hotel, want mama had een paar adresjes opgezocht van goede restaurants waar ze 's avonds misschien konden gaan eten. Na een beetje zoeken op de kaart had ik er een paar aangeduid en dus konden we 's avonds op zoek. We kwamen uiteindelijk terecht in een heel leuk restaurantje, waar we lekker gegeten hebben. Bij mij stond er inktvis op het menu.
Op zaterdag namen we een soort kabellift naar het hoger gelegen deel van de stad. Daar aangekomen wandelden we nog wat verder omhoog en zo hadden we een mooi uitzicht over de benedenstad. Na een verfrissend drankje op een terras gingen we terug naar beneden voor de lunch en om een tafel te reserveren voor 's avonds. Ook keken we nog een keer welke boot we morgen zouden nemen voor een daguitstap naar enkele kuststadjes.
Zondag hadden we om half tien afgesproken aan de haven om de boot te nemen naar San Fruttuoso en Portofino. We kochten onze tickets en gingen aan boord. Toen de boot de haven verliet zagen we nog enkele leuke schepen liggen, er stonden tekeningen op van Tweety, Sylvester, Daffy Duck, enz... en er was ook ook boot waar opstond I love fashiontv. Na een rustige trip kwamen we aan in de baai van San Fruttuoso, de zon scheen al fel en we gingen aan land om een beetje rond te wandelen, na een kwartiertje hadden we alles al gezien. We dronken dan maar een cola op een terras en wachtten op de boot die ons naar Portofino zou brengen. Eens aangekomen in Portofino werd het al snel duidelijk dat dit een plaatsje is voor toeristen en heel rijke mensen. We zagen er winkels van Louis Vuitton, Armani, Dolce&Gabbana, noem maar op. We vonden er gelukkig ook betaalbare vingerhoedjes voor de collectie van mijn oma en een mooie vuurtoren voor mezelf. We genoten heel de dag van een stralende zon en namen om iets over vijf de boot terug naar Genua.
Op maandag sliepen we uit en genoten we in de namiddag van een lekker cocktail op een terras aan porto antico. We beslisten ook van op dinsdag nadat ik mijn Wit-Russische kotgenootjes had afgezet op het departement de trein te nemen naar Cinqueterre.
Dinsdagmorgen moest ik mijn twee kotgenootjes afzetten op het departement waar ik stage loop. Omdat ik nadien toch met mama, papa en Maarten de trein moest nemen kwamen zij ook allemaal mee. Op die manier konden ze ook een keer kennismaken met mijn stagebegeleider. Hij trakteerde ons op de gebruikelijke ochtendkoffie en vertelde me dat hij op woensdag naar Wit-Rusland zou vertrekken en dus wel een papier met taken voor mij op zijn bureau zou leggen. Na onze koffie begaven we ons naar het station waar we de trein namen naar Riomaggiore, één van de vijf dorpjes die deel uitmaken van de Cinqueterre. Cinqueterre is een geheel van vijf kustdorpjes die verbonden zijn door een wandelweg een beschermd worden door Unesco. In Riomaggiore vertrokken we voor een korte wandeling naar Manarolo, dit stuk van de weg staat bekend als de Via dell' Amore, de weg van de liefde. Halverwege de wandeling kom je namelijk een bankje tegen waarvan de rugleuning bestaat uit een zoenend koppeltje. In Manarolo aten we iets en besloten we van de trein de nemen naar Corniglia en dan van daaruit verder te wandelen naar Vernazza. Jammer genoeg kwam de trein die we oorspronkelijk wilden nemen niet opdagen. We hebben dus toch zeker drie kwartier staan wachten om uiteindelijk drie minuten op de trein door te brengen. In Corniglio kochten we snel een flesje drinken want we hadden een wandeling van anderhalf uur voor de boeg en de zon was nog altijd van de partij. Om aan het begin van de wandeling te komen moesten we eerst al 382 trappen omhoog lopen om tot in het dorpje zelf te geraken. Daarna konden we vertrekken voor een leuke wandeling, op en neer met mooie uitzichten. Na goed anderhalf uur kwamen we aan in Vernazza. We kochten nog snel een flesje drinken en stapten dan op de trein terug naar Genua. Omdat het onze laatste avond samen was hadden we gisteren ook gereserveerd in het restaurant van het hotel en om 21 uur begaven we ons dan ook naar daar. Het eten was fantastisch en het gezelschap nog beter, het was een leuke afsluiter van de vakantiedagen.
Op woensdag sliepen we uit en gingen we nog op zoek naar wat souvenirs voor de thuisblijvers, na een snelle hap was het al tijd om mijn schatje op de trein naar Milaan te zetten. Afscheid nemen is altijd het minst leuke deel van een bezoek krijgen, maar binnen anderhalve maand zie ik hem al terug. Dan komt hij me namelijk samen met papa halen. Nadat Maarten zijn trein vertrokken was kochten mama en papa ook al maar hun tickets voor later dan moesten ze daar straks niet meer voor aanschuiven. Hierna hadden we nog twee uur tijd. We deden nog een terrasje in porto antico en daarna gingen we naar mijn kot waar mama en papa hun bagage oppakten en we afscheid namen.
Het bezoek was super, nu kan ik terug met volle moed aan de slag.
){kind=link}