Op weg naar Yuma, een stop voordat we helemaal doorrijden naar San Diego Californië. Het is weer een hete dag, rond de 35 gr. Maar het is een droge hitte. Ondanks dat het hier zo warm is, is er toch de nodige landbouw. We zien ook weer een paar giga veeteelt bedrijven. Bedrijven met duizenden koeien. Die weer allemaal op zand staan. Er zit veel zand in de lucht, want er staat een harde wind.

We hebben vandaag een PA-camping. We kunnen lekker buiten zitten onder een grapefruitboom. We vragen aan de vriendelijke dame van de camping waar ze in deze streek het water vandaan halen. En dat is uit de Colorado River, die hier op de grens van Arizona met Californië loopt en verder naar de Golf van Mexico.

We kunnen nu ook lekker de airco aanzetten in de kar. Sorry Hans, maar het blijft toch ‘onze kar’.

Vandaag wakker geworden van de auto’s die parkeerden tussen de dichte winkel en onze kar. De dichte winkel, zoals de dame had aangegeven, bleek alleen ’s avonds dicht, maar vanaf zes uur ’s morgens open voor eters. Dus we hebben de kar maar een eindje verder gezet.

Vandaar naar het Organ Pipe Cactus Nat’l Monument. De route die we wilden rijden was niet geschikt voor onze camper van 30 feet. Het mocht niet langer zijn dan 25 feet. Toen hebben we een wandeling gemaakt vanaf een parkeerplaats. Maar mensen, wat was het heet. Je loopt in de woestijn, in de zon op zand. In de schaduw was het al 35 gr.C. We hebben het een uur volgehouden. Maar het is uniek dat je door deze natuur kunt lopen. De camper opgepakt, de airco aan en op weg naar Ajo, een tussendoor plaatsje met een Spaans aandoend plein, een mission kerk en hoge palmbomen. Erg leuk gemaakt, maar de meeste winkeltjes waren leeg.

We staan vanavond in Gila Bend achter de Mc Donald.

Na een knuffelig afscheid gaat vandaag weer ieder zijns weegs. Er is een reclame die begint met ‘na twee geweldige dagen’. Maar dit is ‘na vijf geweldige dagen’. We kunnen nog lang teren op de goede herinneringen.

Wij rijden verder richting het westen. We willen een stop maken bij het Kitt Peak Nat’l Observatory. Dit gaat weer over telescopen. Veel en groot. En een tourguide die bijna 1,5 uur op een monotone manier zijn verhaal doet. Het was niet echt leuk. Maar de weg naar boven was erg mooi, en dat vergoed ook iets.

De weg naar Why, waar we willen overnachten, is door een ‘woud’ van Saguaro’s. De laatste foto is een foto van downtown Why. Een benzinestation en een winkel. Wij mogen voor een gesloten winkel staan voor de nacht.

Gisterenavond genoten van de potluck. Vroeger noemden we dat de Amerikaanse Fuif. Iedereen brengt een gerecht mee. Het smaakte voortreffelijk. En maar doorgaan met praten en lachen. Het lijkt bijna alsof we met een groepsreis onderweg zijn. 's Avonds nog even 'op jacht naar scorpioenen'. Met een zaklantaarn met speciaal licht (blacklight) lichten deze beestjes en andere (w.o. spinnen) op. We hebben er één scorpioen gevonden.

Vandaag (dinsdag) met z’n allen naar het Arizona-Sonora Desert Museum. Een hele cactustuin en dieren die je allemaal in de dessert kunt tegenkomen. Lekker warm, ongeveer 30 gr.C, blauwe lucht en zon. En een goedlachs gezelschap. Er liep een trail van 2 miles doorheen.

’s Middags tegen 4 uur naar het Casino in de buurt gereden en daar met z’n allen deelgenomen aan het heerlijke buffet.

Gisteren, zondag zijn we met 5 motorhomes verhuisd van ‘the Pat’s’ naar Gilbert Ray Campground in the Tucson Mountain Park. Na de lunch is Joop met 5 vrouwen naar de Outlet in Tucson gereden. Hij was de enige man die durfde. Petje af, Joop. Het heeft je toch de nodige energie gekost. We hebben een ontzettende gezellige middag met veel lol gehad. Gelukkig was het rustig, dus de mensen hadden niet zoveel last van die Hollanders. Maar het neemt veel tijd als je met 5 vrouwen en een man gaat winkelen. We moeten allemaal onze mening geven over een eventueel aan te schaffen kledingstuk.

Na de Outlet moest er nog gewinkeld worden bij de Walmart. En om dan met 4 karretjes gelijktijdig bij de kassa te komen is een groot probleem daar alle vier karretjes een andere kant op gaan. Uiteindelijk waren we om half acht thuis.

Hans, één van de mannen die was thuisgebleven, had zich vandaag opgeworpen als ‘de kok van de dag’. Een overheerlijke maaltijd voor de hele groep stond klaar. We mochten allemaal in de motorhome van Hans en Hinke komen dineren met een eigen meegebracht bord, bestek en de drankjes.

Het was een heerlijke dag met veel lol.

Vandaag hebben Syl, Wil, Hans, Hinke, Clemens en ik een trail gelopen. The Brown Mountain op. Een mooie trail, waar je tussen de cactussen loopt. Wil maakte nog een val in een cactus. Eerst mocht Syl naalden plukken. Gelukkig had hij daar een tangetje voor. Toen mocht Clemens plukken. Maar uiteindelijk moest toch de broek naar beneden en is Hinke verder gegaan tot ze er allemaal uit waren.

Ook al zit je dagen met dezelfde mensen, je blijft praten en lachen, berg op en dan gelukkig ook weer berg af, wat makkelijker gaat.

Een gezamenlijk ontbijt is waar we de dag mee starten. Yvon en Syl zijn druk bezig met spek, worstjes en eieren. Een lekkere smoothie erbij. Een goede en gezellige start van de dag. Daarna mag ik met Syl op de ATV water gaan halen. Een hele nieuwe leuke ervaring. Een dag waarbij iedereen kon gaan doen wat hij wilde. Maar wat gebeurt er, we blijven gewoon de hele dag zitten kletsen, drinken en eten.

In de loop van de dag komen Joop en Ine binnen en dan is de club compleet. Na het diner wordt het kampvuur aangemaakt en verrast Hinke ons met marshmallows. Die moeten verhit worden. Bij gebrek aan de goede stokken maakt Hans van takken en een tentharing het goede werktuig om de mallow te verhitten. Als deze bijna smelt wordt een ‘sandwich’ gemaakt van een koekje - stukje chocola – mallow - koekje en dan hup in de mond.

Het is een dag met een zonnig randje geweest.

Vandaag naar Mission San Xanvier del Bac, een kerk van vòòr 1800. Het interieur is overwegend van hout. Toen we aankwamen begon net een tour, waar we bij konden aansluiten. Je hoort dan toch meer van onder meer de geschiedenis en achtergrond. Van ver komen regelmatig bedevaartganger naar deze kerk.

Na de Mission hebben we boodschappen gedaan en daarna op pad naar Picture Rocks, even ten noorden van Tucson. Dit weekend hebben we daar een reünie van de Amerika-gangers. Een (Nederlands) echtpaar, Yvon en Syl, hebben hier een vaste plaats, waar wij allemaal op bezoek kunnen komen met onze campers. Vandaag zijn we met 7 mensen en morgen komt er nog een echtpaar bij. We kunnen lekker buiten zitten en ondanks de harde wind kunnen we buiten eten. Het is een gezellig samen zijn.

In deze omgeving zie je veel saguaro-cactussen. Velen zijn 2 of 3x de lengte van een mens.

Begonnen in het mijnstadje Bisbee. Er is nog een grote mine pit te bezichtigen. Ik heb een foto gemaakt met de uitleg van de kleuren die je in een berg tegenkomt. Even het plaatsje ingelopen.

Van Bisbee naar het westernstadje Tombstone. Een gezellig stadje, vandaag vrij rustig. Enkele straten zijn voor auto’s afgesloten. Eindelijk een aardig idee hoe het er vroeger moet hebben uitgezien (zonder het blik). Als je met een dame in een winkeltje aan de praat komt, vertelt ze dat het de weekends altijd schrikbarend druk is. En dat het een verademing is als het ook eens rustig is. Er lopen ‘echte’ cowboys rond. Op verschillende plaatsen worden er ‘schietpartijen’ opgevoerd.

Clemens heeft een overnachtingsplaats bij een Casino in Tucson gevonden. Tegen vijf uur zijn we daar. Er is een hele parkeerplaats alleen voor RV’s en trucks. Er rijdt een dame rond in een golfkarretje, die ons naar het casino brengt. We willen maar eens mee gaan doen met het Buffet. Als we de kassadame bij het buffet vertellen dat we hier voor de eerste keer zijn, zegt ze: “Ga je even registreren, dan kun je gratis eten.” Dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Wij hebben ons een pas laten aanmeten, kregen beiden een voucher voor een gratis buffet en ieder $10,-- speeltegoed. We hebben ons met een volle buik en $35,-- gewonnen geld terug laten brengen naar onze Sunseeker.

Vandaag een mooie trail gelopen in het Chiricahua Nat’l Park. De film in het Visistor Center begon met ’25 miljoen jaar geleden….’. En dan beginnen wij al te lachen. Veel parken zijn miljoenen jaren geleden ontstaan vanuit een vulkaanuitbarsting of een grote zee. En daar lopen wij, als kleine wezens dan doorheen. Alhoewel we het gevoel hadden dat er vandaag duizenden dwergen naar ons stonden te kijken. Het is weer een heel apart park. De moeite waarde om daar een stukje voor te rijden. We hadden weer blauwe lucht met zon. Wat de wereld toch altijd nog een stuk mooier maakt.

De dag van vandaag begint met regen en onweer. Maar we hebben een huishoudelijke taak vandaag: in Silver City naar de laundry. We komen bij een laundry met wifi. Dat is altijd erg prettig. Dan hoef je daarna niet naar de bibliotheek. In de laundry zitten twee dames met schoonmaakmiddelen en borsteltjes de machines schoon te maken. Ik ben nog nooit in al die jaren dat we hier nu rondrijden een laundry tegengekomen met zulke schone machines. Gewoon een feest om daar je was in te stoppen.

Als de was klaar is, willen we Silver City in. Maar het weer laat dat niet toe. Dan besluiten we verder westwaarts te gaan, op weg naar Willcox. Een mooie weg als de regen ophoudt. We komen zelfs nog sneeuw tegen. We zijn vandaag de grens overgegaan naar Arizona, via de I-10, een grote interstate, die loopt van oost naar west. Hier gelijk erg veel vrachtverkeer. Arizona zit in de Pacific Time Zone, dus komt er weer een uur tijdsverschil met Nederland bij. Het is nu 9 uur verschil. Dit houden we de komende maanden.

We zijn de dag geëindigd met de zon.

We hebben van Las Cruces tot aan Silver City over 3 verschillende scenic byways gereden. In totaal 140 mijl. Heerlijk rustig aangereden. Dat kon omdat er bijna geen verkeer was. De foto’s laten zien hoe de wegen heten. Onderweg hadden we een pas van 8.228 feet (2.600m). Daar was het koud en konden we nog een klein puntje sneeuw zien.

Onderweg kwamen we een ghost town tegen, een voormalig mijndorpje. Uitleg staat op de foto. Vlak voor Silver City konden we vanaf een observatieplatform een enorme ‘open pit’-kopermijn bekijken.