Afgelopen zaterdag vertrokken we om 10.00 uur voor de eerste van onze 2 geplande Hageland ritten.  Met 18 stuks zijn we vertrokken en, gelukkig, ook aangekomen. 

We volgden ons gewone parcours om vervolgens, na de ‘muur van Aarschot’, richting Leuven te fietsen.  Zoals je op het bijgevoegd tabelleke van Peter M. zijne gps kan zien volgden tussen km.50 en km. 130 de heuveltjes elkaar in snel tempo op.   

Op die heuveltjes werd natuurlijk vandeeg doorgepeerd en het bleek duidelijk dat de voorbije trainingsweken hun vruchten beginnen af te werpen ! Iedereen geraakte gezwind overal op en over.  Er moest nergens lang gewacht worden. 

We besloten om in één keer door te rijden tot in Scherpenheuvel.  Na ongeveer 130 km doken we daar een horeca zaak binnen en we aten er alle pistolets op die ze hadden.   En ook nog wat boterhammen. 

In tegenstelling tot de voorbije weken reden we deze keer geen enkele platte band.  Dat en de hoge snelheid op de terugweg zorgde ervoor dat we rond een uur of 5 terug in Merksplas arriveerden met ongeveer 185 km op de teller. 

Het feit van de dag speelde zich af op de brug over de snelweg in Wechelderzande.  We kregen daar een koninginnenspurt te zien van wereldniveau !  De immer allerte Werner D. had in de gaten dat iedereen al behoorlijk vermoeid was van de geleverde inspanningen.  Hij besloot dan ook ten aanval te trekken op deze laatste helling van de dag.  Iedereen verschoot geweldig van het acceleratie vermogen van Werner en voor we het goed en wel beseften had hij een gat van 30 meter bijeengeknald. “Dat is hier in de sjakosj” dacht Werner, maar hij verschoot geweldig toen hij zegezeker toch nog even omkeek.  Frank Q. was namelijk in de tegenaanval getogen en naderde met rasse schreden.  Het onmogelijk gebeurde toch, Werner werd op de meet gevloerd door Frank.  We hoorden Werner, die een hartaanval nabij was, nog in zijn eigen mompelen : “dat zal volgende week gene waar zijn !!!!!”.  We zijn benieuwd … 

Volgende week staat dezelfde rit op het programma : vertrek om 10.00 uur aan de melkerij voor 185 km naar het Hageland.  Voor de supporters ; we zullen vermoedelijk rond 16.30 uur aan de brug in Wechelderzande zijn !

 

Tot dan

Met 14 vertrokken we zaterdag voor een rit rond Scherpenheuvel.  Er was zware regenval voorspeld, vandaar iets minder aanwezigen misschien.  Maar, weer  of geen weer, voor de Ronde moet er getraind worden, dus wij weg.

We waren net weg of de hemelsluizen gingen vollen bak open.  Door deze ellendige weersomstandigheden bereikte de moraal van onze mental coach Werner D. al snel een dieptepunt.  In Beerse besloot hij dan ook om huiswaarts te keren.

In Tongerlo hield Hild W. het ook voor bekeken zodat we met 12 stuks de heuvelzone rond Scherpenheuvel indoken.  Door de verhoogde inspanningen geraakte iedereen wat opgewarmd en werd de tocht verder gezet.

Om de moed er in te houden gingen we onder leiding van Ben B. over tot het gezamenlijk vertolken van enkele liederen.  Het viel daarbij op dat vooral kerkelijke gezangen zoals daar zijn ‘Te Lourders in de Bergen’, “Hosannah in den Hoge” en het zeer bekende “Avé Maria” geweldig in de smaak vielen.  Daarnaast konden toevallige passanten genieten van enkele  virtuoze uitvoeringen van evergreens zoals ‘In de stille kempen’, ‘7 anjers 7 rozen’ en ‘Het was in 14-18”.  Zeker voor herhaling vatbaar zo’n zangstonde, en ook nog goed voor den asem !

Er moesten onderweg ook nog enkele banden gewisseld worden, maar dat zijn we ondertussen gewoon.  Koploper in de stand om-ter-t-meest plat rijden blijft ongeslagen Fons V. die ook nu weer gerepatrieerd diende te worden door zijn bevallige echtgenote.

Verder kreeg de Swat nog een klot slijk in z'n oog en die ging er niet direct uit.  Hopelijk is dat tegen volgende week in orde !

Volgende zaterdag zijn we weg voor onze beroemde Hagelandrit.  180 km onder leiding van de Swat.  Opgelet, we vertrekken dan om 10.00 uur aan de melkerij !

En … vergeet uw inschrijving voor de ronde niet, er zijn er nog maar 5 doorgegeven !

De route kan je via Google Earth bekijken (indien geïnstalleerd) door bijgevoegd bestand te downloaden en te openen.

Zoals je op bijgevoegde foto kan zien bereikten we afgelopen zaterdag voor de eerste keer dit jaar de basiliek van Scherpenheuvel.  De rit werd met 15 stuks afgehaspeld.  Er waren nogal wat afwezigen omwille van de aangekondigde stormwind.  Die wind bleek al bij al nog mee te vallen, het waren vooral de platte banden die ons parten speelden. 

 

Het eerste slachtoffer was Jef VS die ergens tussen Herentals en Tongerlo plat reed.  Jef is geweldig professioneel uitgerust en hij rijdt dan ook met echte tubes.  Een platte tube kan je natuurlijk niet fixen door een nieuw binnenbandje te steken.  Jef was dan ook voorzien van een speciaal product dat het midden hield tussen silicone en zelf gedraaide mayonaise.  Op deskundige wijze injecteerde Jef het product in zijn tube en kon vervolgens zijn weg verder zetten.  

 

Op de plaats van het eerder beschreven euvel ontsnapte mental coach Werner D. aan een hachelijk avontuur.  Terwijl Jef zijnen tube repareerde maakte Werner van de gelegenheid gebruik om te plassen.  Als locatie koos hij een naburig weiland uit.  Werner was nog maar net aan zijn actie begonnen of hij werd opgeschrikt door een luid balkende ezel die duidelijk zin had in een wortel. Gepijpt worden door deze enthousiaste viervoeter ging onze mental coach toch iets te ver en hij trok zich dan ook wijselijk terug.  Volgens sommigen onder ons een gemiste kans … 

 

Ter hoogte van de abdij van Averbode was het weer prijs.  Twee platte banden, één voor boer Charel en één voor Sven R.  Gelukkig geen ezel in de buurt.  De reparatie verliep redelijk normaal. 

 

Voor de eerste keer werd de Vinkenberg bedwongen en reden we vervolgens Scherpenheuvel centrum binnen.  Na een bezoekje aan de bakker wilden we de terugtocht aanvatten toen we vaststelden dat Dirk D. plat stond.  Vlak voor een marktkramer die zijn kost verdiende met de verkoop van gaine-onderbroeken voor dames.  Voor de jongeren onder ons een openbaring, en voor velen onder ons een bron van inspiratie voor de nakende valentijn …

 

Als kers op de taart reed de Jef nog een tweede keer plat ter hoogte van de abdij van Tongerlo.  Omdat zijn reparatieproduct op was, restte Jef niets anders dan ter plaatste te blijven en zijn geliefde op te bellen.  In afwachting van de repatriëring bezocht Jef een plaatselijke horeca zaak alwaar hij enkele Tongerlo’s degusteerde om zijn tegenslag te verwerken. 

 

De rest van de rit verliep zonder problemen.  Door de vele platte banden waren we maar net voor den donkere binnen in ons club lokaal.

Naar goede gewoonte  volgde er nog een interessant evaluatie gesprek waar na verloop van tijd en tot onze grote verbazing ook St. Niklaas aan deelnam …