Kirstie Alley

Kirstie Louise Alley (geboren op 12 januari 1951 in Wichita, Kansas) is een Amerikaans actrice, best bekend van haar rol in de TV-serie Cheers en de film Look Who's Talking.

Biografie

Jonge jaren

Kirstie Louise Alley werd op 12 januari 1951 geboren in Wichita, Kansas, Verenigde Staten. Haar ouders zijn Robert Deal Alley en Lillian Mickie en ze heeft nog een zus (Colette) en broer (Craig). Ze gaat naar de Wichita Southeast High School en wordt cheerleader. Vervolgens volgt ze colleges op Kansas State University en de Universiteit van Kansas, maar verlaat deze in het tweede jaar om zich op het acteren te richten.
In 1976 wordt ze lid van de Scientologykerk. Daar volgt ze het rehabilitatieprogramma Narconon om van haar cocaïneverslaving af te komen.
Kirsties eerste tv optreden is als deelneemster in de spelshows Match Game in 1979 en Password Plus in 1980 waarin ze als beroep binnenhuisarchitect opgaf.
In 1981 komt haar moeder om het leven bij een autongeluk, veroorzaakt door een dronken automobilist. In 1983 trouwt Kirstie met regisseur Parker Stevenson. Samen met hem adopteert ze twee kinderen, William True (1992) Lillie Price (1994).

Carrière

Alleys eerste rol is als Vulcan Lt. Saavik in de film Star Trek II: The Wrath of Khan uit 1982. Hiervoor wordt ze meteen genomineerd voor een Saturn award. Het jaar daarop is te zien in de films One More Chance en in de kortlopende TV-serie Masquerade. Ze slaat de rol van Lt. Saavik in Startrek III: The Search for Spock af omdat ze de producers niet tegemoet willen komen in haar salariseisen, en ze geen stempel als Sciencefiction-actrice opgedrukt wilt krijgen. In 1984 is ze nog te zien in een paar (TV) films waaronder Runaway, waarvoor ze een tweede Saturn award nominatie krijgt, en in 1985 krijgt ze de rol van Virgilia Hazard in de veelgeprezen miniserie North and South.

In 1987 komt haar grote doorbraak met haar rol van de neurotische Rebecca Howe in de succesvolle sitcom Cheers. Hiermee vestigt ze zich definitief als actrice in Hollywood. In 1988 wordt ze genomineerd voor een Emmy Award voor haar rol in Cheers. In 1989 speelt ze samen met John Travolta in de film Look Who's Talking. De film is een groot succes en brengt meer dan $100 miljoen in het laatje. Het jaar daarop spelen ze in het vervolg Look Who's Talking Too. In datzelfde jaar wordt Kirstie wederom genomineerd voor een Emmy voor haar rol in Cheers, en daarnaast krijgt ze ook een nominatie voor een Golden Globe. In 1991 is het dan eindelijk raak en wordt ze niet alleen genomineerd maar wint ze zowel een Emmy als een Golden Globe voor de rol van Rebecca Howe. In twee daaropvolgende jaren wordt ze ook weer voor beide prijzen genomineerd. In 1993 valt het doek voor de serie Cheers. Ze speelt dan in Look Who's Talking Now, het laatste vervolg op de succesvolle film Look Who's Talking. In de jaren die volgen speelt ze in wat minder grote films, waaronder It Takes Two, met de Olsen-tweeling en Steve Guttenberg. Ook speelt ze in de TV-film David's Mother. Deze wordt met drie emmies bekroond, waaronder een tweede Emmy voor Kirstie.
In 1997 start ze met haar eigen komedieserie Veronica's Closet en in december scheidt ze van haar man Parker. Voor de serie krijgt Kirstie $2 miljoen plus $150.000 per aflevering. De serie wordt niet heel erg denderend ontvangen maar zorgt wel weer voor onder andere een Emmy en Golden Globe nominatie voor Kirstie. Na drie jaar stopt de serie, de laatste afleveringen worden niet meer uitgezonden.

Dip

Hierna gaat het bergafwaarts. Ze komt behoorlijk aan tot ze rond de 100 kilo weegt. De pers schrijft uitgebreid over het dikke achterwerk van de actrice. Op een gegeven moment besluit ze dat het roer om moet. Op 12 november 2004 is ze te zien bij Oprah Winfrey. Ze doet een boekje open over haar gewicht en haar strijd tegen de kilo's. In mei en november 2005 komt ze terug bij Oprah om een update te geven. Omdat de Scientologyprogramma's haar niet kunnen helpen, zoekt ze hulp bij het dieetprogramma van Jenny Craig. Met behulp van dit programma weegt ze uiteindelijk nog maar 57 kilo. Van haar strijd doet ze uitgebreid verslag in de komedieserie The Fat Actress, die over een actrice (feitelijk Alley zelf) gaat die een strijd voert met haar gewicht om zo haar Hollywoodcarrière weer nieuw leven in te blazen. Op 7 november 2006 verschijnt Kirstie in bikini in The Oprah Winfrey Show om haar nieuwe lichaam te laten zien, en het vertrouwen dat ze nu weer heeft.

Nominaties & Prijzen