kleinigheidjes
komen en gaan
07-09-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.weer niks, of toch...
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Nogmaals geen chemo gehad.  Bloedplaatjes waren wel beter maar De Witte(n) zijn lui en rebels.  Geen andere optie dan een njet dus.  Deze keer moest er niks anders toegediend worden dus rond de middag mocht ik naar huis.  Raar, maar ik was die namiddag bekaf.  Dus deed ik het enige dat een mens kan doen in zo'n situatie.  Slapen in m'n luie stoel, zoals het betaamt.

Zaterdag hielden we met Opsinjoren een bbq in de straat, om de zomer uit te wuiven (spijtig genoeg).  't Was best gezellig, niet te druk én lekker.  Een voordeel waarvan ik gebruik heb kunnen maken is, dat na twee keren chemo overslaan, ik terug meer proef van het eten.  De scampi's proefden dus wel degelijk naar scampi's.  De buren hun nieuwsgierige honger kon ook worden gestild.  Als ik buiten kom, groet ik de mensen kort, maar ik blijf nooit staan voor een babbel.  Dat gaat niet goed, wegens veel te vermoeiend.  Ik merk natuurlijk wel de nieuwsgierige blikken.  Maar nu, gezeten aan de tafel mochten de vragen worden gesteld.  'k Heb natuurlijk ook wel gezegd dat ik ook nog graag over iets anders praat, nu ik nog eens buiten kom.  Men begreep het.  Da's fijn.

'k Heb ook m'n gitaar nog eens in m'n pollen gehad.  Dankzij m'n zus, die onlangs ook eentje kocht en eerder deze week langs kwam.  Ze vertelde dat ze een nummer was aan 't instuderen.  Dus heb ik ook dat nummerke gezocht op youtube.  't Is niet moeilijk, maar 't is nog eens wat anders.  Het nummer ken ik niet zo goed, dus moet ik dat eerst wat beter leren kennen.  En dan komt dat dik in orde.  We hebben al afgesproken dat als ik me goed genoeg voel, ik de volgende keer naar haar ga en m'n gitaar meeneem.  Zo kunnen we samen een beetje de gitarrekes afstoffen bij wijze van spreken.  Best plezierig om de gedachten zo te verzetten.

07-09-2014 om 12:20 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
04-09-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.middelheim
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Vorige week mocht ik weer eens geen chemo ondergaan.  Die zware chemo is blijkbaar toch echt te zwaar, want ik recupereer niet zoals het hoort.  'k Kreeg in de plaats een zakje bloed.  't Is eens wat anders dan een bakje troost...  O, ja... en magnesium.  Terwijl ik anders nogal gevoelig ben voor krampen in voeten en kuiten, heb ik daar de laatste weken geen last van.  En toch had ik een groot magnesium tekort.  Nou ja, 'k ga er niet wakker van liggen.  't Is wat het is.  Dan neem ik nog maar een pilleke meer, 't kan er nog wel bij.

Afgelopen zondag zouden we gaan piknikken met de familie.  Het regenweer deed ons anders beslissen.  We trokken dan maar naar de cafetaria in het kasteeltje van het Middelheim.  Daar mochten we natuurlijk onze picnic niet opeten.  Da's niet goed voor 'de zaken' hé.  't Was best leuk, hoewel er nog één en ander is misgelopen, tot mijn spijt.  Maar ook daar is niks aan te doen.  Alvorens huiswaarts te keren, maakten we nog een korte wandeling in het prachtige park.  Deze zomer was het nog niet gelukt, vandaar dat ik me extra oppepte om dan toch effe op de tandjes te bijten.  Want, moe moe moe...  De zon kwam piepen en goed tussen de plassen door manoeuvrerend bleven we droog.  We zagen in één van de graspleinen tussen de kunstwerken door nog een mooi aanbod van de natuur.  Een heksenkring.  Een mooie ronde cirkel paddestoelen.  Leuk.

Het heeft goed gedaan.

04-09-2014 om 10:04 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
25-08-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.non-planning
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Hoewel ik niet echt depri ben, is het toch moeilijk om elke dag positief te blijven.  De sleur...  die knaagt bovenop het fysieke knagen in het middenrif.  Met sleur heb ik nooit goed kunnen omgaan.  Wellicht is dat de hoofdreden waarom ik mijn job zo graag deed.  Als E. thuis is, is er nog het eventuele gesprek dat de boel draaiend houdt voor mij.  Maar tja, vrije dagen heeft hij niet meer.  Al z'n vakantiedagen en sociale verlofdagen zijn op.  Hij kan nog wel af en toe weg blijven van het werk indien nodig, maar dat wordt ook financieel zwaarder dan.

Als ik tijdens goed-weer-dagen in de tuin kan zitten, ben ik al tevreden.  Maar die dagen zijn de laatste weken zeldzaam.  We begonnen dit jaar een vroege herfst als je't mij vraagt.  Ook als het koud maar zonnig is, zet ik me achter het glas in de zon en warm ik heerlijk op.  Binnenshuis.  Zoniet, doe ik dat naast de centrale verwarming, ook binnen (jippie, toch nog een poging tot 'vrolijke noot').  Maar da's saaier.

'k Heb de laatste tijd al wat slechte dagen gehad.  Te zware chemo is de schuldige.  Gelukkig heeft men die nu wat aangepast en ik hoop er snel weer wat bovenop te komen.  Niks, maar dan ook helemaal niks kunnen doen is niet bevorderlijk voor de geest.  Af en toe kan E. me overhalen voor een kleine wandeling.  Eigenlijk is het maar goed dat hij zoveel werk in huis heeft, zodat hij niet tussen vier muren ingesloten zit.  Dit jaar hebben we nog niks gevolgd van de Zomer van Antwerpen.  Da's uitzonderlijk.  Wanneer ik E. zeg dat hij gerust naar een openluchtvoorstelling kan gaan, houdt hij het voor bekeken als ik niet mee kan.  Zonde toch...  En nu komen de boekjes met theaterprogramma's in de bus.  O, zo graag zou ik wat reserveren, maar ik durf niet goed.  Zelfs al is het voor in maart...  *Zucht...*

25-08-2014 om 10:01 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
04-08-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zonnelicht
Klik op de afbeelding om de link te volgen
De laatste twee maanden heb ik het al dikwijls over een strohalm of een lichtpuntje aan het eind van de tunnel gehad.  Maar goed dat die er zijn.  Da's immers belangrijk voor het innerlijke gevecht.  Soms is dat belangrijker, dan het fysieke.  Je kan braaf je medicijnen nemen, eten wat men je voorschotelt of vooral laten wat men je verbiedt.  Je kan bepaalde oefeningen doen indien nodig, of beweging nemen, want da's o zo belangrijk voor het algemene genezingsproces.  Stapel de boel maar op.  Je kan kortom alles doen wat in je mogelijkheden ligt om beter te worden.  Zonder de nodige energie lukt dat niet.  Maar, waar haal je die?  We weten allemaal dat een auto benzine nodig heeft.  Er mag nog zoveel benzine in de wereld zijn als je maar kan denken, zonder het verwerken, verdelen en verkopen, raakt je auto niet volgetankt.  Dus...  maw, 't is allemaal rapper gezegd dan gedaan.  Trouwens, het zit allemaal onherroepelijk verbonden met mekaar.  Zie je't niet zitten, geraak je ook fysiek in een neerwaarts spiraal en andersom.

Elk mens is anders.  Ik kan daarom enkel maar voor mezelf spreken.  Nou, oké, schrijven dan.  Ik heb wel degelijk steeds zo'n -al is het maar heel klein- extra duwke nodig.  Zo'n lichtpuntje.  Als ik dàt spreekwoordelijk zie, dan heb ik een boost die me vooruit helpt.  Vooral de medische staf speelt hierin een belangrijke rol.  Toegegeven, soms durf ik, overspontaan als ik wel eens durf te zijn, vooruit lopen op dingen die niet gezegd, maar door mij positief begrepen worden.  De dokter hoeft niet veel te zeggen om me al goedgezind te stemmen.  Zo drukte ze me al enkele malen op het met beide voetjes op de grond blijven.  Ze maakte dan duidelijk dat ik voorbarige conclusies trok/trek.  Dat maakt ons een goed team.  Want, ik weet het natuurlijk wel van mezelf, maar in m'n enthousiasme zou ik het misschien toch vergeten.  En zij, moedigt me toch aan om zo positief ingesteld te blijven.

Soms voel ik me als een aapje dat allerhande truukjes moet leren en telkens beloond wordt als het iets juist doet.  Zoals een chemokuur die weg valt, of die spuitjes die ik mag achterwege laten.  Beloning voor goed werk.  Lachwekkend natuurlijk.  Het maakt me enkel maar beter geluimd.  Humor.  Wandelend door de gangen van het complex, zie ik meer dan één lichtpuntje.  De zon en schaduwlijnen spelen hun eeuwige spel, geflatteerd in een lange gang die op een grijze dag veel minder zou bewonderd worden.  Als dàt geen lichtpuntjes zijn...

04-08-2014 om 14:49 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
02-08-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rustig
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Dankzij het betere weer, kan ik af en toe een wandelingske maken.  Hoewel, 's morgens denk ik soms dat ik dit en dat ga doen en als 't uiteindelijk zover is, komt er niks van in  huis.  Als 'het' toeslaat, ga ik onderuit.  Dan wordt het middenpunt van m'n lichaam m'n grootste ondersteuning.  Zijnde mijn gat.  Dan is't zitten geblazen.  Maar als 't zonneke schijnt zet ik me in luxepositie onder de parasol in onze tuin.  Daar is niks mis mee.  Ceedee'tje naar believen opgezet, boekje bij de hand, of gewoon oogjes toe en laat de boel maar naar me toe komen.  M'n vriendin S komt ook steevast langs.  Samen effe naar de krantenwinkel om een verjaardagskaart te halen en zo vinden we weer een goei motivatie om die beentjes toch maar te strekken.  En het baat.  Ik mag eindelijk die spuitjes om het bloed te verdunnen, laten.  Ver moet ik niet stappen, als ik het maar met regelmaat doe.  En dàt lukt aardig.

Een dagje vroeger naar 't hospitaal, voor uitgebreid bloedanalyse en dan maar ineens de chemo gekregen.  Ik mocht op een éénpersoonskamer.  De hoofdverpleger liet me weten dat men me op deze wijze verlost ziet van een zeer lastige dame, naast wie ik anders zou zijn terecht gekomen.  Mij hoor je niet klagen.  'k Zit er heus niks mee in om gezelschap te dulden, maar af en toe rust is welkom.  Het is zeer rustig, ook op onze afdeling.  Vakantieperiode doet blijkbaar ook kankerpatiënten langer wegblijven voor hun portie taxushoudend vergif.  Na een rustige nacht, kijk ik uit het raam en zie het kapeltorentje in de ochtendzon baden.  Het heeft wel wat.  Ik beeld me in dat ik evengoed in een hotelkamertje zou  kunnen vertoeven, kijkend naar de plaatstelijke dorpskerk, ergens in boemers-de-weetikveel.  Eens gegeten, gewassen en gestreken, kan ik naar buiten wandelen, want ik ben ondertussen verlost van de chemo-darmpjes en tubekes.  Het doet goed, hoewel ik liever eerst met m'n voeten de hopen sigarettenpeukjes wegveeg, alvorens me op de bank te zetten om wat te rusten.  Spijtig te moeten constateren dat ook hier, vele rokers vuilaarden zijn.  Er staan vuilbakken, maar blijkbaar is het toch te veel gevraagd om die peuken daarin te werpen.  Oké, 'k ga me er verder niet druk om maken.  'k Laat dat liever over aan diegenen die zich politiek willen engageren ten goede van onze maatschappij.  Met vijf regeringen in één klein landje zal er uiteindelijk toch wel één aap uit de mouw komen zeker...  durf ik laconiek te denken, hoewel ik eigenlijk veel beter weet.  Een cynisch pretje is ook toegestaan...

02-08-2014 om 14:11 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
28-07-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kleur bekennen...
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Dat weekje chemorust heeft me echt deugd gedaan.  Ondertussen heb ik alweer een nieuwe doorgekauwd.  Een klein onderhoud met de oncologe gaf me nog maar eens wat moed.  Bloedanalyse => vordert goed, drie uitroeptekens en ne ferme hoera!!!  Nu opteert men om me telkens drie op de vier weken chemo te geven.  Dus, drie x vergif nemen, ene keer rust.  Leuk is, op voorhand te weten dat je vrij bent.  Zo kan je ook echt vrij nemen.  Dàt, zal telkens 'ons weekendje' worden.  Omdat dat ook telkens de dagen zullen zijn waarop ik me het best voel, vooral tussen de oren.

Eigenlijk lijken alle dagen sterk op mekaar.  Buiten het bezoek dat ik krijg, is er niet veel afwisseling.  Daarvoor moet ik zelf zorgen, maar dat is nog wat moeilijk door het gebrek aan energie.  Een wandelingetje gaat, maar ik neem zeker nog geen bus of tram.  Stilstaan (wachten bijv) kan ik haast niet, dan zet het ongemak en pijn op.  Nee dus, voorkomen is beter dan genezen.  Ofwel, rijden we met de auto ergens heen, om daar effe te wandelen, ofwel wandel ik gewoon blokje rond, bij wijze van spreken.  Gelukkig zijn er in onze omgeving nogal wat huisjes met voortuintjes.  Da's in deze tijd van 't jaar altijd wel leuk om naar te kijken.  Vorige week reden we naar een exotisch tuincentrum.  Erg grote serres, snikheet, (want de zon scheen) en een grote variëteit aan kleurrijke bloemen en planten die de moeite waard waren.  Vraag me geen namen, 'k zou ze alweer moeten opzoeken.  Maar het doet zo goed je gedachten eens op zo'n manier te verzetten.  En gisteren, deden we een terraske, gewoon dicht bij huis, tijdens zo'n kleine buurtwandeling.  Niet veel zaaks op zich, maar het is altijd wat aangenamer converseren op zo'n moment.  We deden er amper een uurtje over.  En dan trek ik m'n opgeblazen kaken en waterbuik niet zo aan.  Dan voel ik me vooral goed!

28-07-2014 om 10:27 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
19-07-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We gaan proberen niet te zagen...
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Ondertussen al drie weken terug thuis.  Jippie!!!  En... ondertussen is E terug gaan werken.  Big step.  Begrijp ik wel.  Ongerust dat hij is, m'n lieve waker.  Maar toch, hij kan onmogelijk altijd thuis zijn natuurlijk.  Zo'n week alleen is lang laang laaaaaaang.  Daarbij komt dat die verdomde chemo ondertussen ferm tussen de ledematen is gekropen.  Ik geraak niet meer gerecupereerd op een week.  Dat maakt dat ik van de ene in de andere val en me steeds slechter voel natuurlijk.  Het ergste is, dat het op den duur tussen de oren begint te kruipen.  Ik hou echt, heel echt, niet van mezelf als ik slecht gehumeurd ben.  Begin ik in mezelf te zanikken en het laatste wat ik wil is dat ik dat ook nog uit onmacht tegen E zou gaan beginnen zagen en zeveren.  Die onmacht... op een onbewaakt moment maakt die zich meester over me en valt de controle weg.  Neerwaarts spiraal noem ik dat.  Ik ben er me volop van bewust en sprak de dokter erover, toen ik in het ziekenhuis was voor de chemo.  Die goed begrijpende dokter, vertelde me dat ik dan maar best eens een weekje kon overslaan, daar ik toch al zes beurten achter de kiezen heb, zonder onderbreking.

Moet het lukken dat toevallig, nu ik normaliter in het hospitaal zou zijn, maar dus thuis ben, het weer tropisch is.  Bovendien is E vier dagen na mekaar thuis.  Oké, hij is maar weer met vanalles en nog wat in de weer, maar het is zalig hem in m'n buurt te hebben.  En ik, installeer me zo goed en kwaad als kan, met een opperbest humeur ondertussen, in de meest geliefde houdingskes op zowat elk plekje waar het kan in huis.

19-07-2014 om 18:31 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
23-06-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VoetbalVoetbalVoetbal
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Wk voetbal.  Belgie - Rusland om 18u.  Vandaag komt E en m'n zus G supporteren.  Zus bracht een vlag mee.  Die drapperen we achteraan het bed.  E  heeft espadriles met de belgische driekleur aan z'n Kleine Voetjes.  Een verpleegster komt ons cosy hoekje effe nieuwsgierig bewonderen en vraagt of we voldoende luidruchtig zouden willen zijn als er wordt gescoord.  Een beetje verrast met dit voorstel beloven we op ons communiezieltje te doen wat ze vraagt.  Het duurt lang, lang, lang...  Maar in de laatste 5 minuten lukt het de duivels dan te scoren.  Zus danst en springt in het rond.  Ik gil kort en hard genoeg Yesssss.  Een bezoeker van een andere kamer, komt langs.  Ik denk al dat de man zijn ongenoegen komt uiten.  Maar nee, hij vraagt hoe de stand is, want hij hoorde ons juichen.  Ook hij is tevreden.  Tijdens de match mag ik nog een morfinepilleke, want 'k denk dat ik misschien teveel heb gegeten.  Maar het helpt.  Of... Zouden de rode duivels het goede medicijn zijn geweest...?

23-06-2014 om 00:00 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
22-06-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BezoekBezoekBezoek
Klik op de afbeelding om de link te volgen
En dan ook nog, die keer...   Een collega komt op bezoek.  Leuk!!!  Natuurlijk hoeft hij niks mee te brengen.  Ik ben zo al heel blij dat ie zichzelf bij heeft.  Hij is best aardig gezelschap.  Maar enfin, toch heeft hij een pakje in z'n hand dat hij me aanbiedt.  Een flacon overheerlijke shampoo van de oxfamwinkel.  Heel toevallig had ik na het douchen mijn shampoo achter gelaten in de badkamer op de gang.  Uiteraard hebben anderen deze dan ook gebruikt, dus die was -toen ik hem enkele dagen later terug vond- haast leeg.  En of dat shampootje van pas komt!

Komt ook nog een van m'n zusjes langs...  Met een mooie tuil Hortensias, mooi en kleurrijk uit haar tuin gesnoeid.  Mijn eerste reactie was simpel: Ohhh, jij brengt gewoonweg je tuintje mee!!!  Wat geniet ik daar toch van.  Uiteindelijk ben ik twee weken niet meer buiten geweest.  Hoe ik het flik van nog kleur in m'n huid te houden weet ik ook niet, maar stillekesaan begin ik er toch als een bleekscheet uit te zien.  Nou ja, ik zal dat zo snel ik kan wel weer goed maken.

Een goei vriendin waagt het ook me te komen bezoeken.  Zij brengt ook weer wat mee, wat niet hoeft.  In een bescheiden plastiek zakje zit een tekenblokje, pastelkleurtjes met gom en slijper.  Dat, terwijl ik nog maar enkele dagen geleden aan E vroeg om wat tekengerief mee te brengen.  M'n kleinkindjes hebben me immers al mooie tekeningen bezorgd en ik dacht voor hen ook maar eens een desingeske op papier te zetten enzovoort enzovoort.  En dan vraag ik me echt wel af hoe het zit met telepathie...?  En of dat van pas komt in mijn niet geliefde ziekenhuisbed.

Staan er plots 4 collega's voor m'n neus.  In uniform.   Dohhh... Indrukwekkend kwamen ze er aan als de vier musketiers.  Het pakte me wel.  'k Werd er effe emotioneel van.  Hadden die kadees een grote doos pralines mee.  Allemaal witte chocolade, njammie!!!  Maar met mijne grmpflsht-lever durf ik er helemaal niet aan beginnen.  Hoewel ik nu toch heel wat discipline moet opbrengen hoor om daar van af te blijven.  Et voila, nu trakteer elke bezoeker met een pralineke.  Het zal mijne lever leren!!!

Na een tijd hospitaal ga je hopen op bezoek.  Ik ben geen mens om niet onder de mensen te zijn.  Al die vele bezoeken vermoeien me enorm, maar doen me gelijkertijd zo goed.  Iedereen is zo ongelooflijk meeLevend, zo lief en blijft niet altijd doorgaan over kanker.  Want er is ook nu nog wel wat anders in het leven he.  En dat zijn er de momenten dat ik wel weet dat ik wel van mensen hou.  Toch zeker van diegenen die ik ken.  Ik ben een echte bofkont!

22-06-2014 om 00:00 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
20-06-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herval...
Weer die kanker.  Had het nooit gedacht.  Toch was die er plots weer.  Niet teveel zuchten, kreunen of wat een mens bij dit nieuws allemaal ook doet.  Geen tijd vrijmaken voor negatieven.  Energie moet worden gestoken in opbouwen.

Dus lig ik nu haast 2 weken in het hospitaal.  Da's me ooit nog eens overkomen, maar toen was ik na die 2 weken aan de beterhand.  Nu nog niet...  Maar, de pijn komt onder controle.  Niet onbelangrijk.

Ondertussen startten de wereldkampioenschappen voetbal.  Nog ondertussen speelde Belgie hun 1 ste match.  Tegen Algerije.  Manlief en ik hadden besloten samen te kijken, in mijn hospitaalkamertje.  Zo 'doen' we tenminste nog es iets samen, al is het maar... Inderdaad... Voetbalkijken.  Oudste zoon, die niet ver woont, besluit om ook te komen.  En dat is nou echt sturen se.  Ik heb zo genoten om tussen man en zoon in te liggen.  Tja, ik liggen en zij tweetjes zittend naast me.  Kleine lieve of hahaha storende commentaartjes gevend op onze duivels of de algerijnen.  Komt daarbij dat ook die duivels vanuit een achterstand hebben gewonnen met 2-1.  Voila se.  Hiermee is alles gezegd.  Ik sla met metaforen om m'n oren.  

20-06-2014 om 00:00 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
04-09-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.bijna volle maan
Klik op de afbeelding om de link te volgen






- En?  Wat wil je worden, later als je groooooot bent?

Twijfelen doet ie niet in het minst, het antwoord volgt zonder aarzelen

- HELD.

Een beetje overdonderd, herhaal ik het woord: HELD.

- Goed idee

Laat ik hem weten.  De binnenpret kan niet op.  En een tijdje later heb ik spijt.  Spijt omdat ik hem niet heb geantwoord dat hij al een HELD is...

04-09-2013 om 22:03 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
27-08-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oorlog
Klik op de afbeelding om de link te volgen
 

 

 

 

 


 

 

Ik hoor 'het' nieuws.  Syriê.  Oorlog.  Vrede?  ELLENDE!!!  De mens is een wreed beest.  Volgens sommigen geschapen door een god.  Volgens anderen gecreëerd door een andere god.  Volgens weer anderen, gewoon, onderdeel van de natuur met z'n mooie maar ook wrede kanten.  De mens, het kleine monster dat groot kwaad kan verrichten...

27-08-2013 om 20:36 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
24-08-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.clean
Klik op de afbeelding om de link te volgen
























alles is fijn         geen vuiltje aan/in de lucht

24-08-2013 om 17:48 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
22-08-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.delen is wenselijk
Klik op de afbeelding om de link te volgen
 




 

 

 

 

 

 

 

 

Tinypic quote, toepasselijk.  't Zou zonde zijn het niet te doen;

Snap, style & share...

22-08-2013 om 15:26 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
19-08-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.simpeltoch
Klik op de afbeelding om de link te volgen
 

 

 


 

 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

Eerst regen, dan zonneschijn

oneindig warm, licht

19-08-2013 om 22:17 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
18-08-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ge'hemel'te
Klik op de afbeelding om de link te volgen






















Hoe je't ook draait of keert.  Lucht lost je niet.  Waar je ook bent, dicht of ver, binnen of buiten.  Enkel wanneer je vacuum bent verpakt ben je niet door lucht omringd.  In dàt geval, zou je't wellicht niet bewust meer meemaken...

18-08-2013 om 14:36 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
16-04-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.moeke
- Moeke...

Je kent dat lieve toontje wel, dat kindjes gebruiken als ze echt àlle aandacht willen...  Dus, antwoordt ze

- Jaaaahh, schatjeuh...?

Uiteraard, is ze zeer geïnteresseerd en nog veel meer nieuwsgierig naar wat zal volgen...

- Ik ben een beetje verliefd op jou.

Een beetje naar adem snakkend, want nog maar weer eens gepakt door één van de vele kinderuitspraken,

- Ooooohhh, da's heel lief van je.  Weet je, ik ben eigenlijk ook wel een beetje verliefd op jou.

Hij, kronkelt van tevredenheid.

Zus zit aan tafel, te tekenen.  Het kleine lieve taterwatertje hoort de levensbekentenis van haar broertje en mengt zich broodnuchter:

- Dat kan niet, want kindjes kunnen niet verliefd worden op hun oma, want dan moeten ze trouwen en dat mag niet met je oma...

Moeke, niet enkel grijs in haren, maar ook in jaren, wil wijs de kerk in't midden houden.  Dus:

- Nee, oma's en kleinzoontjes kunnen niet met mekaar trouwen, da's waar.  Maar, er zijn verschillende soorten van verliefdheid en deze verliefdheid mag wel hoor.  Dat kan helemaal geen kwaad.

Hij vult kalm gedecideerd aan:

- Ja, verliefd zijn mag wel, maar trouwen niet, want dan moeten er kindjes komen en dat kan niet met oma.

Lap!

En nou heeft oma het weeral gedaan...

16-04-2013 om 22:36 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
05-04-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.medeLeven
Klik op de afbeelding om de link te volgen
De tijd is gekomen.  Ze is er klaar voor.  Afspraakje gemaakt, om maar zeker niet te storen of voor de deur te staan voor niks.  Het telefoontje op zich doet al goed.  Zowel voor haar als voor nichtlief.  Het heeft immers lang genoeg geduurd zonder mekaar te zien.  De dag dat ze werd geopereerd, werd neef begraven.  Ze kon er  dus helaas niet bij zijn.  Hij heeft het onderspit moeten delven.  Een bijna tweejarige strijd geleverd, maar optimist tot in de kist, is hier een wrange waarheid geworden.  Ze heeft er al die tijd zo'n spijt van gehad.  Altijd, was er dat klein ietsje, dat haar probeerde wijs te maken dat het toch zo simpel is.  Bel je nicht op.  Praat met haar.  Condoleren kan op verschillende manieren.  Maar, hoe verleidelijk het ook was, ze kon er zich niet toe aanzetten.  En nu, is ze volop bezig met lijnen te trekken.  Een grens wordt duidelijk overschreden.  Alles op zijn tijd.  Nu gaat het dus wel.  Condoleren.  Afscheid nemen van hem, op haar eigen manier.  Ze besluit om een ferme wandeling te maken op weg naar haar nicht.  Een natuurwandeling blijft goed doen.  De beweging is meegenomen.  Tussen de oortjes, kan het ook enkel maar een goede opfrissing zijn.  Niet meer, niet minder.  Boswegjes.  Sintelwegen.  Velden.  Weiden.  Ze neemt de tijd om kleine dingen te zien.  Een paard, zenuwachtig en schichtig, komt haar groeten.  Tot een enkele auto nadert.  Verschrikt loopt de merrie weg.  Kippen en ganzen kwakkelen een schuurtje uit.  De haan, de snoever, laat zich horen.  Ei ei kukelei!  De natuur doet het weer hé.  Altijd het mooiste geschenk in petto.  En dan, gaat het wellicht nog makkelijker, bij nicht binnenstappen en monter wezen.  Ongeforceerd.  Het gaat vanzelf.

Praten en nog eens praten.  Gene prietpraat natuurlijk.  Gene roddel ook niet.  In de eerste plaats over hem.  Hij die niet meer is, spijtig genoeg.  Ze moet ook haar verhaal doen.  Net zoals zij wil weten van hem, wil nicht weten van haar.  En dan komt de hele reutemeteut van broers en zussen aan de beurt.  Langs beide kanten.  En hoe gaat het met die en die en die???  Het is een zeer ontspannen bezoekje.  Er wordt afgesproken, beloofd om terug samen te komen.  Deze keer met die en die erbij, waarom ook niet...  Iets om naar uit te kijken.  Beloftes.  Niet van peperkoek, maar échte.  Het soort dat men nakomt.  En... ooo... wat vliegt de tijd!!!  Veel te snel moet afscheid genomen worden.  Maar het tintelgevoel blijft.  Bus gemist?  Pfffff...  niet erg, ze wandelt wel weer terug zoals ze gekomen is.  Ook al staat de merrie ondertussen op stal en zijn de kippen hem gesmeerd.  Ze heeft de stilte tijdens het stappen om gesprekken in het hoofd een speciale bewaarplaats te geven.

Koesteren heet dat.

05-04-2013 om 00:00 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
04-04-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.grootmoe op bezoek
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Sinds enkele dagen gaat de jongste telg naar school.  Hij doet het aardig.  Veel beter dan ze had durven denken, maar wat dat betreft, heeft ze't maar al te graag mis.  Ze denkt nu; lap, weer een kleintje dat in de maatschappij wordt geworpen om onderdanig te volgen wat de regels voorschrijven.  Ach, eigenlijk zit je'r in vanaf je geboorte hé.  Maar vanaf het schoollopen, moet je mee.  Liefst mooi in de maat van de mars van het maatschappelijk leven.  Schoollopen, op z'n minst vijftien à zestien jaar as 't effe kan.  Als ie 't ziet zitten, is er geen probleem.  Dan kan ie zelfs nog wat langer genieten van z'n studentenjaren.  De tijd zal het uitwijzen.  Nu, leert ie vooral samenspelen, samen plassen, samen eten, met andere kids dan broer en zus én... luisteren naar juf Marijke.  Gelukkig vindt hij haar leuk.  Da's een goei basis om verder op te bouwen.  Yep, hij doet het goed!

Er was het carnavalfeestje in school.  Broer is euhhh... Tobydingessss, bekend van tv.  Wat vooral telt; broer geniet van het hele carnavalgedoe!  En hij...?  Hij, is Piet Piraat.  Degens, sabels, geweren of ander schietgerij mochten terecht niet mee naar school.  Dus, had hij een verrekijker bij zich.  Geen slecht wapen voor een piraat, mag men denken.  Het geschilderde ooglapje is half weggevaagd, wanneer hij uit school komt.  Maar dat zal hem worst wezen.  Een echte piraat ligt niet wakker van een ooglapje.  Eens thuisgekomen, tovert zus (die vandaag nog niks te vieren had in school, zij moet nog geduldig wachten tot het einde van de week) zich om in een ware slangenvrouw.  Thuis heeft ze de zalige vrijheid om heerlijk met haar broertjes mee te vieren.  Drie gelukkige 'ali'-kinderen.  Vandaag hebben ze alledrie een pseudoniem, ofnee, ze zijn incognito.  Of, een andere identiteit.  Hoewel ze af en toe vervallen in hun eigen ego.

Maar ook dat mag er wezen!

04-04-2013 om 22:47 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
02-04-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Berlijn

Weekend Berlijn Slideshow: Annemie&erik’s trip to Berlin was created with TripAdvisor TripWow!

Eindelijk is het zo ver.  Enkele foto's van hun tripje naar Berlijn.  Een 'feelgoodtrip'

02-04-2013 om 17:05 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)


Foto

Archief per week
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 17/05-23/05 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 08/05-14/05 1972

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    willibrord
    www.bloggen.be/willibr
    Beslist de moeite waard.
  • familie uit de oude doos
  • muren, grenzen, bakens, kunst...
  • op reis...
  • mijnduifkes
  • thatswhy
  • metruelike
  • brustekesandkids
  • bandotaar
  • vanallesennogwat
  • het leven op tram en bus als insider

    beslist de moeite waard
  • zo lief...

  • Laatste commentaren
  • taai (yettie)
        op Explotiegevaar
  • terug (miet)
        op hier is ze dan maar weer...
  • bijgelezen (Maartje)
        op hier is ze dan maar weer...
  • Vechter (Patricia)
        op Explotiegevaar
  • erik (erik)
        op Explotiegevaar
  • mr (erik)
        op Explotiegevaar
  • deadline (yettie)
        op kleine viking
  • vingertjes auchie (yettie)
        op wandelstok
  • foto (yettie)
        op oei... 't is hoog t...
  • wat een toffe zussen (yettie)
        op tour d' anvers
  • mooi (yetti)
        op creatief
  • Komen en gaan (Greetje)
        op smakelijk!
  • dat komt goed !!! (Yetti)
        op kleinigheidjes
  • streetwear (Patricia)
        op zo schoon als een hemelbeestje
  • zottekes (yettie)
        op zo schoon als een hemelbeestje
  • oefenen (Patricia )
        op lente ijver
  • oefenen (yettie)
        op lente ijver
  • van buiten leren (yettie)
        op 1 mei
  • duimen (yettie)
        op ongerust
  • ik heb een zus (yettie)
        op druk weekeinde
  • onmacht (Patricia )
        op zucht...
  • steuntje (yettie)
        op zucht...
  • fingerplay (yettie)
        op thuis
  • hoeveel??? (yettie)
        op meesjes
  • goed gevoel (yeti)
        op woeptiedoeptie!!!
  • oncoloog (yettie)
        op consultatie
  • uitstervend ras (yettie)
        op De Dode Duif
  • zusjesdag (greetje)
        op uitje
  • persoonsbeschrijving (greetje)
        op schrijven?
  • er tussenuit met de solden (yeti)
        op zou ik? zouden we?
  • leuk te horen (yettie)
        op raren tiep se
  • de zusjes (Yettie)
        op gitaarzussen
  • lekker samenzijn (Yettie)
        op anti-kankerdag
  • piknik... (Krissie)
        op middelheim
  • reuzerad (Patricia)
        op Mooi weer!
  • Soms... (Keely)
        op noorderlicht Ijsland
  • Zingen. (EwVM)
        op privacy
  • Dropbox

    Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.


    Zoeken in blog



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!