Vrijdag 7 juli op weg naar Mosjoen
Het wilde maar niet warmer worden maar deze namiddag konden we voor het eerst weer buiten zitten; dat deed erg deugd! Het is tenslotte zomer
Noorwegen is een super land voor campers! Overal vind je schitterende plekken waar je gratis kan overnachten, aan een fjord, een meer, een rivier en elke dag kom je plaatsen tegen waar je water kan lozen en tanken wat wil je nog meer???
Meerdere mensen vertellen dat ze hier geen last hebben van de artrose of van de peesontsteking die hen in België wel parten speelt ook een voordeel van deze streken!
We passeerden vandaag opnieuw de Noordpoolcirkel en we hielden natuurlijk halt aan het Poolcirkelcentrum; het altiplano ligt hier maar op 692m hoogte, maar de sneeuw is er nog lang niet weg, en gaat er wellicht ook niet weg voor de nieuwe valt. Zon vlakte heeft altijd iets speciaals; in Peru, in Nieuw- Zeeland, in Noorwegen, die plaatsen doen iets met een mens.
Misschien is het ook daarom dat zoveel mensen er stenen mannetjes bouwen?! De natuur is daar zo machtig, zo overweldigend; je voelt je heel klein als je daarop rondrijdt.
We kwamen reusachtige wegenwerken tegen tussen het Poolcirkelcentrum en Mo i Rana; kilometers lang wordt er aan de weg getimmerd, en niet een klein beetje! Ze hebben gewoon vervangbanen aangelegd omdat het nog tot in 2019 duurt voor de grote weg zal klaar zijn een enorm werk met al die rotsen; ze trekken de baan wat rechter en verbreden die, boren nieuwe tunnels en bruggen, een gigantische bouwwerf waarvoor heel wat bomen gerooid werden en gronden onteigend; maar als die klaar zal zijn zal het weer een pak makkelijker zijn om hier rond te trekken. Die Noren sparen geld noch moeite!
We reden ook door de langste tunnel die we hier al tegenkwamen: 8.3 km lang! Dat is echt lang! Ocharme de mensen die last hebben van claustrofobie!
Op deze camping hebben we mooie plaatsen, stroom!!! En internet; we zijn de koning te rijk! (haha).
Vanavond bezochten we nog Mosjoen omdat er festiviteiten zouden plaatsvinden, maar daar zagen we weinig van ; het was een leuke wandeling na al dat autorijden. Velen zijn moe ondertussen; zelfs onze oudjes!!! Een rustdagje zou van pas komen, maar morgen moeten we weer 360 km rijden; anders kom je niet vooruit, natuurlijk. Overmorgen zijn we in Trondheim; het einde komt in zicht!