Ik ben Malika A, eerstejaars student aan de Erasmushogeschool te Brussel. Tijdens mijn stageperiode in het 2^de trimester stond iktussen de kansloze maatschappij groepen(daklozen, armen). <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Ik vertrok met een sterke wil naar stage en was er zeker van dat ik elke situatie zonder emotionele gevoelens zou aankunnen. Dat lukte ook de eerste dagen., tot ik een jongen ontmoete van Marokkaanse origine rond de 25 jaar. Hij was niet diegene die ervoor zorgde dat ik op mijn stage geslaagd was, maar hij was de inspiratie die me anders liet denken, oordelen en beoordelen .Diegene die ervoor zorgde dat ik een kruimel zag als een grote lekkere bicky burger, iemand die me door een grote levenservaring liet gaan.

Dit verhaal is gebaseerd op hem en is dus waargebeurd, maar omdat het anoniem moet blijven zijn de namen en gegevens fictief.

Bij het schrijven van mijn boek kreeg ik op het einde niet alleen een globaal overzicht van wat ik precies heb gezien of meegemaakt maar wel welke gevoelens ik erbij ervoer. Het schrijven van dit boek waren voor mij gouden momenten die niet te herdoen zijn. Ik  kon urenlang schrijven zonder dat ik doorhad dat het al ochtend was. Dat komt door het verhaal op zichzelf en de beelden die ik nog steeds voor me zie.

Ik kan mijn gevoelens heel erg goed uiten, doch ben ik ervan overtuigd dat ik vele gevoelens gewoonweg niet kon beschrijven. Steeds wanneer ik een gedicht lees dat aansluit bij het verhaal zelf, herbeleef ik de gevoelens die ik destijds ervoer. Het zijn gedichten dat niet afgehaald zijn op het internet, noch door iemand anders gemaakt. (maar door mezelf). Mijn eigen gevoel speelde de hoofdrol tijdens het neerschrijven van mijn gedachten.

Ik zal bij deze een aantal paginas met jullie delen.

De vraag is dan:

Zou ik het boek op de markt uitbrengen?

Veel liefst

Malika A.

10-09-2011 om 16:29 geschreven door Marokkaanse Schrijfster