Dit initiatief is troostend. Woorden zijn troostend. De vele bloemstukken op haar graf zijn troostend. Haar vrolijke kinderen in huis zijn troostend. Herinneringen aan Mia zijn troostend. Toen Mia ons zo brutaal werd afgenomen, was een van mijn eerste gedachte : als je dit echt op voorhand zou weten, had ik nooit kinderen op de wereld gezet. Nu denk ik : ik ben blij dat ik haar gekend heb, ik had haar niet willen missen.

 Mia, jij en je kindjes, de heilige drievuldigheid en nu die ontbrekende schakel. Voel jij over de dood heen het gemis van je kinderen ? zoals heel de familie jou mist ? Of ben je echt los van alles wat je bindt ? Ik hoor Elly en Rikkert het zingen : ik maak je vrij als een vogel die vliegt zonder gewicht, ik maak je los van alles wat je bindt, ik til je uit boven elke pijn en voer je veilig omhoog naar een heerlijk vergezicht, en is het donker om je heen , ik breng je in het licht.

Mia, ben je gelukkig in een ander bestaan ? waarom blijft de dood zo mysterieus ? wanneer krijgen we een teken van je dat het je goed gaat ? welke pijn moet je gevoeld hebben bij het besef dat je je kinderen moest achterlaten en dat er geen ontsnappen meer mogelijk was ? al die mensen die zo van je hielden en er niet waren om je te redden, waarom toch niet ? Mensen willen alles plannen en over alles beslissen, maar het leven en de dood en de natuur beslist over zichzelf, we kunnen hen niet binden en naar ons hand zetten, we kunnen aardbevingen voorspellen maar ze niet verhinderen. Het leven loopt zoals het wil lopen en als de dood komt is er geen ontkomen aan.

Hoe moeten we verder zonder jou ? Hoe gaan de kindjes eens ze dit allemaal kunnen vatten jouw dood verwerken ? Ik zal mijn best doen om er iets goeds van te maken. Maar ik ben geen supernanny,  en onlangs las ik "opvoeden is fouten maken met de beste bedoelingen".
We sleuren ook nog onze eigen verwerking en andere problemen mee. Maar ik heb hier een tekstje van H. KORTEWEG en ik herlees dit regelmatig.

Niemand heeft mij ooit iets aangedaan
en niemand kan voor mij iets doen

DIT IS MIJN BESTAAN

Ik kies voor het licht of voor het duister
Ik zie om in bitterheid
of ik schep een nieuwe werkelijkheid

Greet, mama van Mia

14-11-2005 om 19:05 geschreven door Marina  

Je zusje Naomi,
die nog steeds heel veel van je houdt

Naomi is het zestienjarig zusje van Steven Somers.

Steven werd moedwillig van de baan gereden.
De daderes liet hem stervend op de baan ligen en pleegde vluchtmisdrijf.
Gelukkig werd ze nadien gevat. 

13-11-2005 om 22:55 geschreven door Marina  

Die avond was er niets speciaal op TV en dus besloot Patrick samen met een vriend iets te gaan drinken.Het zou niet laat worden had hij mij verzekerd, want 's anderdaags moest hij bij een nieuwe baas beginnen. Uiteindelijk bleven ze met een groepje langer weg dan voorzien. Later op die avond ontstond er herrie.Patrick werd daarin betrokken als 'macaque'. Dat was teveel. Op de parkeerplaats werd de ruzie voortgezet en in het tumult viel iemand tegen een auto. De bestuurder reageerde woest: hij stapte uit en begon met een golfstick om zich heen te slan. Patrick en zijn vriend werden gewond. Daaarop vertrok de chauffeur. Een tijdje later, toen de rust al was weergekeerd, kwam hij terug. De man was een jachtgeweer gaan halen. Hij loste eerst een schot boven het hoofd van een van de jongens. Hierdoor gealarmeerd kwamen anderen naar buiten, onder wie Patrick. Toen hij zag dat zijn vrienden werden bedreigd, kwam hij dichter. Hij was vlakbij toen het dodelijke schot viel. Mijn zoon werd getroffen in de buik en viel huilend van de pijn neer.

Om kwart voor vier in de morgen werd ik gewekt door de telefoon. het was Patricks vriend, die zei dat er iets gebeurd was en dat ik dringend naar het ziekenhuis moest komen. Ik dacht aan een verkeersongeval, maar aan het ziekenhuis gekomen, zag ik hun auto staan, en die was niet beschadigd. Toen zag ik kameraden van Patrick staan wenen. Een verpleegster kwam naar me toe: ik moest me op het ergste voorbereiden.

En toen stond ik bij mijn dode zoon. Ik heb zijn hand nog vastgenomen en hem een kruisje gegeven. Ik zag de verbeten trek op zijn gezicht. Tot op het laatste moment hield hij vol: die wil om te blijven leven,dat optimisme zal ik nooit vergeten.

Zijn mama
Monique Matthys    

13-11-2005 om 17:30 geschreven door Marina  

Kinderpraat– en doegroep Kinderwerking Slachtofferhulp

Inleiding

Wanneer iemand in je gezin plotseling overlijdt na een verkeersongeval, zelfdoding of een levensdelict is dat voor de achterblijvende gezinsleden een zeer grote schok. Ook kinderen worden geconfronteerd met dergelijke verlieservaringen en maken dan, net als volwassenen, een verwerkingsproces door.

Toch worden kinderen nog al te vaak, letterlijk en figuurlijk, “over het hoofd gezien”:

·          Omdat wij, volwassenen, onze kinderen zo ver mogelijk willen weghouden van de schokkende realiteit.

·          Omdat kinderen zich niet altijd even duidelijk kunnen uitdrukken over wat ze voelen en denken.

·          Omdat kinderen de volwassenen in hun omgeving willen “sparen” en daarom hun eigen verdriet verbergen.

Vanuit Slachtofferhulp merken we dat kinderen, om die en nog andere redenen, dikwijls in de hoek van “vergeten slachtoffers” terecht komen.

“ Al die mensen die bij ons langskwamen in de week van de begrafenis, maar niemand kwam voor ons”.

“ Zelfs mijn juf kwam op bezoek, maar ze praatte de hele tijd met papa”.

Kinderen zijn niet te klein om verdrietig te zijn om het verlies van een gezinslid, om boos te zijn, om te missen, om vragen te hebben over “waar zus nu is”, … … Binnen Slachtofferhulp gaan we dan ook uit van de visie dat kinderen recht hebben op een eigen verwerking. Wanneer kinderen een zorgzame ondersteuning krijgen, wanneer hun gevoelens erkend en herkend worden, zullen ze de schokkende gebeurtenis op een normale manier verwerken. Kinderen zijn in de eerste plaats kinderen. Ze zullen dan ook verwerken op hun manier met hun eigen capaciteiten en uitdrukkingsmogelijkheden.

Waarom een doe– en praatgroep?

Uit de contacten die hulpverleners binnen Slachtofferhulp doorheen de jaren hadden met kinderen, bleek dat sommige kinderen de behoefte hebben om lotgenootjes te ontmoeten.

Vanuit deze motivatie startte Slachtofferhulp in Vlaanderen in 2002 dan ook de eerste kinderdoe- en praatgroep op. Deze ging door in het gerechtelijk arrondissement Oudenaarde. Gebaseerd op de positieve feedback van zowel de kinderen, de ouders als de hulpverleners zelf werd besloten praatgroepen te organiseren in de verschillende Vlaamse provincies.

Een familielid verliezen is ook voor kinderen een zeer schokkende gebeurtenis. Kinderen worden net als wij, volwassenen, met intense gevoelens geconfronteerd. De kinderdoe- en praatgroep biedt kinderen de unieke kans om andere kinderen te ontmoeten. Niet zomaar andere kinderen, maar kinderen die, net als zij, een gezinslid verloren na een plots en gewelddadig overlijden. In dit lotgenotencontact kunnen zij hun gevoelens, reacties en gedachten delen en reacties van andere kinderen herkennen bij zichzelf. Op deze manier worden kinderen uit hun “bijzondere” positie gehaald wat erg geruststellend is, zo getuigt het verhaal van één van de kinderen

“We konden met elkaar praten over wat er gebeurd was zonder dat we vreemd bekeken werden. We maakten ook een herinneringsmuur, we staken kaarsjes aan en werkten aan een collage met het doodsprentje van mama. Voor mij heeft dat veel geholpen, vooral het besef dat ik niet de enige was die zoiets vreselijks had meegemaakt. Ik kan er nu beter over praten, al blijft het verdriet.”

 Voor welke kinderen?

De praat –en doegroep is er voor kinderen tussen 8 en 12 jaar die een broer, zus, vader of moeder verloren hebben na een verkeersongeval, zelfdoding of levensdelict.

Contacten met ouders?

Tijdens het verloop van de doe– en praatgroep is er regelmatig contact met jou, als (groot)ouder. Ook wordt er een ouderavond georganiseerd waar informatie gegeven wordt over het verloop van de groep en het verwerkingsproces van kinderen. Na afloop van de groep wordt de deelname met jou en je kind besproken.

Kostprijs?

Wij vragen een bijdrage van 25 euro voor de 10 bijeenkomsten als bijdrage in de drank, tussendoortjes en het knutselmateriaal  en de huur van het lokaal.

Ben je geïnteresseerd?

Je kan ons telefonisch contacteren. We maken met jou en je kind een afspraak voor een kennismakingsgesprek. Tijdens dit gesprek bespreken we de voorwaarden voor deelname aan de groep, wederzijdse verwachtingen,  …   Ook worden al je vragen beantwoord.

Waar en wanneer?

De bijeenkomsten vinden plaats op woensdagnamiddag, gedurende acht opeenvolgende weken.

Er zijn 2 terugkomdagen na de laatste sessie.

Concrete data en locatie worden bepaald per provincie en per opstartende groep.

Contactpersoon?

Voor meer inlichtingen kan je terecht bij de Provinciaal Coördinator Kinderwerking van uw provincie :

Provinciaal coördinator kinderwerking
slachtofferhulp Antwerpen :

Ellen VanWesenbeeck : 0472/62.95.36

Email : ellen.vanwesenbeeck@cawdekempen.be

Provinciaal coördinator kinderwerking
slachtofferhulp Limburg :

Jaklien Eyckerman : 0472/62.95.35

Email: jaklien.eyckerman@belgacom.net

Provinciaal coördinator kinderwerking
slachtofferhulp Oost-Vlaanderen:

Ann De Bruyn:  0472/62.95.34

Email : ann.debruyn@cawzuidoostvlaanderen.be

Provinciaal coördinator kinderwerking
slachtofferhulp Vlaams-Brabant en Brussel :

Cathia Coekaerts : 0472/62.95.32

Email : cathia.coekaerts@cawleuven.be

Provinciaal coördinator kinderwerking
slachtofferhulp West-Vlaanderen :

Ilse Dealfontaine : 0472/62.95.33

Email: ilse.delafontaine@deviersprong.be

12-11-2005 om 14:01 geschreven door Marina  

SAMENSTELLING VAN HET HOF.
1. Het hof
Het hof van assisen bestaat uit drie beroepsmagistraten, namelijk een voorziter ( lid van het hof van beroep ) en twee assessoren ( leden van de rechtbank van eerste aanleg )

De voorzitter wordt aangewezen voor één of meerdere zaken door de Eeste Voorziter van het Hof van Beroep.
De assessoren worden per zaak aangewezen door de voorziter van de rechtbank van eerste aanleg.

2. Het Openbaar Ministerie.
Het ambt van openbaar ministerie wordt uitgeoefend door de Procureur-generaal bij het Hof van Beroep, die zijn bevoegdheid kan overdragen hetzij aan een advocaat-generaal of substituut-procureur-generaal hetzij aan een lid van het parket bij de rechtbank van eerste aanleg van de plaats waar het Hof zetelt.

3. De griffier.
Het ambt van de griffier wordt uitgeoefend door een griffier van de rechtbank van eerste aanleg van de plaats waar het Hof van Assissen zetelt. Hij wordt aangewezen door de hoofdgriffier van de rechtbank van eerste aanleg.

4. De Jury.
Het Hof van Assissen wordt bijgestaan door een jury van 12 door het lot aangewezen gezworenen.
Om als gezworene op de algemene lijst van gezworenen te worden ingeschreven moet men:
° ingeschreven zijn op de lijst van de kiezers voor de Wetgevende Kamers
° De burgerlijke en politieke rechten genieten
° Volle 30 jaar en minder dan 60 jaar oud zijn op het ogenblik van het opmaken van de lijsten op de gemeenten
° Kunnen lezen en schrijven
De algemene lijst van de gezworenen wordt om de vier jaar opgemaakt uit een gemeentelijke lijst, een provinciale lijst, en een definitieve lijst.
Per zaak wordt er een bijzondere lijst van gezworenen opgemaakt. Dit gebeurt door uitloting van een aantal namen ( 60 )

DE BESCHULDIGDE EN HET SLACHTOFFER.
De beschuldigde verschijnt in persoon en wordt bijgestaan door één of meerdere advocaten.
De benadeelde ( of zijn erfgenamen ) kan in persoon verschijnen en /of bijgestaan worden door één of meerdere advocaten.
Zowel de beschuldigde als de burgerlijke partij kunnen—indien zij aan bepaalde voorwaarden voldoen-beroep doen op kosteloze rechtsbijstand en/of pro deo-advocaat.

PLAATS IN DE RECHTZAAL.
De voorzitter van het Hof van Assisen zit vooraan in de gerechtzaal.
Links en rechts van hem zitten de twee assessoren ( links de oudste-rechts de jongste ).
De voorzitter draagt een rode toga.
De twee assessoren dragen een zwarte toga.
Volledig links zit het openbaar ministerie. De vertegenwoordiger van het openbaar ministerie draagt in principe een rode toga ( zwarte toga indien openbaar ministerie waargenomen wordt door een magistraat van eerste aanleg ).
Rechts vooraan zit de griifier, die een zwarte toga draagt.
Links vóór het Hof zitten de beschuldigde en daarvoor zijn/haar advocaten. De beschuldigde moet telkens ongeboeid de zittingszaal binnen geleid worden.
Rechts vóór het Hof zitten de twaalf juryleden en de plaatsvervangende juryleden.
De overtuigingsstukken worden doorgaans op een tafel vóór het Hof gelegd.
De getuigen ( ook de deskundigen ) nemen plaats op een stoel tussen de zitplaats van de beschuldigde en de burgerlijke partij enerzijds en de zitplaatsen van de juryleden anderzijds.
De pers zit doorgaans op de eerste banken bestemd voor het publiek.

VERLOOP VAN HET PROCES
Het verloop van het proces kan samengevat worden in volgende grote lijnen.
° samenstelling van de jury ( 12 leden ) en een aantal plaatsvervangende jurryleden en eedaflegging door de jury.

Zowel het openbaar ministerie als de verdediging mogen bij de samenstelling van de jury een aantal gezworenen wraken ; zij moeten de reden van hun wraking niet kenbaar maken;

°  Voorlezing van de akte van inbeschuldigingstelling ( geschreven stuk, opgesteld door het openbaar ministerie, dat een samenvatting van de  zaak bevat ).
°  Voorlezing ( eventueel ) van een akte van verdediging ( opgemaakt door de verdediging van de beschuldigde )
°  Verhoor van de beschuldigde door de voorzitter van het Hof van Assissen.
°  Voorlezing van de lijst van de getuigen, opgeroepen door het openbaar ministerie, de burgermijke partij en de beschuldigde.
°  Burgerlijke partijstelling door de benadeelde of zijn erfgenamen ( dit kan reeds eerder gebeuren ).
°  Verhoor van de getuigen van het openbaar ministerie.
°  Verhoor van de getuigen van de burgerlijke partij.
°  Verhoor van de getuigen van de verdediging. In principe leggen alle getuigen een eed af ( hetzij als deskundige en als getuige hetzij als getuige alleen; hierop bestaan een aantal uitzonderingen )
°  Requisitorium ( vordering ) van het openbaar ministerie.
°  Pleidooien van de burgerlijke partij
°  Pleidooien van de verdediging
°  laatste woord aan de beschuldigde.
°  Eventueel replieken van het openbaar ministerie, de burgerlijke partij, de beschuldigde en opnieuw laatste woord van de beschuldigde.
°  Vraagstelling door de Voorzitter van het Hof van Assissen ( vragen te beantwoorden door de jury )
°  Uitleg over de vraagstelling door de Voorziter.
°  Onderrichting door de Voorziter aan de jury over de werkwijze van beraadslaging
°  Overhandiging van het dossier en de stukken aan de jury
°  Beraadslaging door de jury ( zonder de plaatsvervangende gezworenen )

In principe oordeelt de jury alleen over de schuldvraag, tenzij in de door de wet voorziene gevallen, waarin ook het Hof mede beraadslaagt
over de schuld.

°  Verklaring van de jury over de gestelde vragen
°  Debat over de straftoemeting door het openbaar ministerie en de verdediging ( de burgerlijke partij komt hier niet tussen )
°  Beraadslaging door het Hof samen met de jury over de toe te passen straf.
°  Uitspraak door het Hof ( arrest )
°  Op dezelfde dag of later, als er een burgerlijke partij is,behandeling van de vordering van de burgerlijke partij.

VERGOEDING VAN DE GEZWORENEN
1. De gezworene die zitting houdt.
De werkende gezworene krijgt per dag zitting een
vergoeding van 34,55 € .
De plaatsvervangende gezworene krijgt per dag zitting dezelfde vergoeding. Er is een speciale regeling voorzien indien de zitting langer dan vijf dagen duurt.

2. De gezzworene die geen zitting houdt.
De gezworene die opgeroepen wordt maar geen deel uitmaakt van de jury ontvangt een vergoeding van 8,52 €

3. Reisvergoeding
De reisvergoeding voor alle gezworenen bedraagt 0,3541 € per kilometer en wordt berekend volgens het boek van de wettelijke afstanden.

VERGOEDING VAN DE GETUIGEN
De getuigen die opgeroepen worden voor de zitting kunnen aanspraak maken op een vergoeding van 13,49 € en een reisvergoeding
van 0,3541 € per km, indien de heen-en terugreis meer dan 50 km bedraagt.

Tarieven voor 2003 ( ook nu nog is het hetzelfde tarief )

RECHTEN EN PLICHTEN VAN DE JURY
°  Als hoofdman van de jury wordt van rechtswege aangewezen diegene die als eerste uit de bus komt en niet gewraakt wordt door het openbaar ministerie of de beschuldigde.
°  De gezworenen kunnen in de loop van het proces een ander hoofdman kiezen, mits akkoord van de nieuw aan te duiden hoofdman
° De gezworenen ( zowel de effectieve als de plaatsvervangende ) kinnen in de loop van de debatten vragen stellen aan de beschuldigde en de getuigen via de Voorziter op voorwaarde dat zij hun mening niet laten blijken.
°  de gezworene die uitgeloot is om deel uit te maken van de jury en die zich terugtrekt uit de jury, zonder toelating van de Voorziter, kan veroordeeld worden tot een geldboete ( artikel 316 bis Strafwetboek )
°  Een gezworen die deel uitmaakt van de jury mag het geheim van de beraadslaging niet prijsgeven, ook niet na afloop van het proces.

V.U. Eric Beaucourt, voorziter rechtbank eerste aanleg Gent, Koophandelsplein , 23 , 9000 Gent—laatste wijziging 14 februari 2003

12-11-2005 om 13:36 geschreven door Marina  

Wat doet een burgerlijke partij?

Op een assisenproces hoeft het slachtoffer of zijn advocaat niet noodzakelijk aanwezig te zijn.
Toch is het nuttig u burgerlijk partij te stellen. Hierdoor kunt u actief deelnemen aan het proces.

Tijdens een assisenproces oordeelt de jury ( bestaande uit 12 gezworene ) of de beklaagde schuldig is aan de feiten, of niet. De advocaat van de verdediging voert argumenten aan om de onschuld van zij cliënt te bewijzen of om verzachtende omstandigheden in te roepen.

De openbare aanklager ( ook openbaar ministerie genoemd of procureur-generaal  of nog: parketgeneraal ) doet zijn best om het tegendeel te bewijzen. Het slachtoffer komt er dus niet aan te pas, tenzij hij/zij of de nabestaanden zich burgerlijk partij stellen. Enkel dan wordt het slachtoffer gehoord en kan het een schadevergoeding krijgen.

Vanwaar de naam burgerlijke partij?
Het slachtoffer vraagt geen bestraffing ( dat doet het openbar ministerie ) maar wel een schadevergoeding voor het geleden nadeel, iets wat normaal voor een burgerlijke rechtbank gebeurt ( niet voor een strafrechtbank zoals het assisenhof ). Daarom spreekt men van burgerlijke partij.

De rol van de burgerlijke partij.
Nog belangrijke dan de schade bestaat de rol van de burgerlijke partij erin mee de waarheid aan het licht te brengen en te waken over de eer van het slachtoffer. Niet zelden zal een verdediging trachten een deel van de schuld in de schoenen van het slachtoffer te schuiven. Voor het slachtoffer en de nabestaanden is het bijzonder pijnlijk als ze de verdediging op dat ogenblik niet van antwoord kunnen dienen. De verwerking van het rouwproces kan immers pas beginnen nadat enerzijds de waarheid aan het licht is gekomen, en anderzijds de bestraffing is gebeurd.

De rechten van de burgerlijke partij.
VOOR HET PROCES
Tijdens het onderzoek krijgt de burgerlijke partij inzage in het dossier. Maar zelfs, ze kan ook aan de onderzoeksrechter vragen dat bepaalde onderzoeksmaatregelen worden genomen. In een gemiddelde assisenzaak beslaat de bundel al vlug meer dan 2000 bladzijden. Dit strafbundel maakt slechts het vooronderzoek uit. Het eigenlijke onderzoek in een assisenprocedure geschiedt mondeling, ter zitting. Net zoals de beschuldigde heeft de burgerlijke partij het recht om getuigen te laten oproepen voor het hof van assisen.

TIJDENS HET PROCES
Door de gepaste vragen te stellen zal de burgerlijke partij van bij de aanvang van het assisenproces mee de loop ervan kunnen bepalen. Wanneer de beschuldigde bijvoorbeeld beweert niet over verstandelijke vermogens te beschikken zou de burgerlijke partij kunnen vragen of hij een theoretisch rijexamen heeft afgelegd, of de regels van het voetbalspel kent. Op deze manier kan ze de stellingen van de verdediging ontkrachten. De burgerlijke partij zal dan ook vaak een bondgenoot vinden in de figuur van de openbare aanklager.

TIJDENS HET PLEIDOOI
Nadat alle getuigen gehoord zijn, houdt de burgerlijke partij als eerst haar plaidooi. Ze toont het bewijs van de ten laste gelegde feiten en tracht de verdediging het gras voor de voeten weg te maaien. In tegenstelling tot de openbare aanklager in een rekwisitoor de bestraffing, waarna de verdediging aan het woord komt. Daarna krijgt de burgerlijke partij opnieuw het woord om de verdediging van repliek te dienen.

Nadat de jury heeft beraadslaagt over de schuldvragen de verdediging gepleit heeft over de strafmaat. In een volgende zitting probeert de burgerlijke partij een passende schadevergoeding uit de brand te slepen.

Waken over de nagedachtenis
Als het slachtoffer er niet meer is, kunnen de nabestaanden zich burgerlijk partij stellen. Dat is belangrijk om te waken over de nagedachtenis van het slachtoffer. Het is de burgerlijke partij die ervoor zorgt dat het slachtoffer op het assisenproces aanwezig is, ook al is het overleden.

Elfri De Neve, advocaat

12-11-2005 om 00:00 geschreven door Marina  

Omgaan en verwerken van verdriet.

Soms wil ik niet aan je denken.
Het doet teveel pijn.
Ik probeer je beeld te verdingen.
Maar het gaat niet.
Beeld, per beeld komt terug naar boven.
Ik kan je niet verdringen of wegduwen.
Je komt steeds terug.
Het maakt me woedend en triest.

Mijn verdriet maakt me soms zo kwetsbaar.
Ik wil dat anderen mijn verdriet zien.
Ik eis dat ze rekening met me houden.
Ik kan niet verdragen dat ze lachen en plezier maken.
Op zo’n momenten ben ik egoïstisch.
Dan ben ik eigenlijk mezelf niet meer.

Mijn verdriet maakt me soms zo onstabiel.
Ik heb geen zin meer om te leven.
Ik kan het gewoon niet meer aan.
Want eigenlijk sta ik voor alles alleen.
Pillen en drank kunnen mij hierbij helpen.
Maar met pillen leef ik automatisch, een beetje zombieachtig.
En drank? Ja, die brengt me in een tijdelijke roes.
Ik hoop dat ik dan kan vergeten.
Dat ik je kwijt ben, dat je er niet meer bent.
Maar van beiden, zowel van drank als pillen,
Volgt de ontnuchtering zéér snel.
En eigenlijk moet ik meer pillen slikken of meer drank hebben.
Om in die roes terecht te komen.
En eigenlijk is dat ook de oplossing niet.
Het maakt me zowel lichamelijk als geestelijk kappot.

Mijn verdriet maakt me soms agressief.
Het is sterker of mezelf.
Maar iedereen moet boeten.
Ik reageer me af op de mensen om me heen.
Op mensen die ik graag zie.
Eigenlijk op iedereen die in mijn gezichtsveld komt.
Zij weten niet wat ik voel.
Als ze er niet tegen kunnen, dan moeten ze maar wegblijven.
Ik heb dan niemand nodig.
Iedereen begint me te mijden.
Want ze zijn het beu om altijd naar hetzelfde te moeten luisteren.
Ze zijn het beu om als zondebok te fungeren.
Ze zijn het beu om altijd hun woorden te moeten wikken en wegen.
Als iedereen weg is heb ik spijt, want dat wil ik eigenlijk niet.
Het was niet mijn bedoeling om hen weg te jagen.

Mijn verdriet maakt me soms depressief.
Ik wil dat iedereen medelijden met me heeft.
Waarom moeten anderen nu lachen?
Zien ze niet dat ik verdriet heb?
Is dat nu nodig om zo luid muziek te spelen?
Zien ze dan niet dat mij dat stoort?
Ik heb in niets geen zin meer.
Ik wil slapen en gerust gelaten worden.
Want als ik wakker ben.
Kom ik weer in een wereld waar niemand mij begrijpt.

Mijn leven van vroeger is weg, Net als jij komt het nooit meer terug.
Heb ik eigenlijk het recht om zo met mijn verdriet om te gaan?
Zou mijn kind willen dat ik mij op die manier lappot maak?

NEEN

Ik denk dat mijn kind dezelfde pijn en verdriet zou hebben als ik,
als het van hierboven ziet hoe ik mezelf kappot maak.
En het laatste at ik wil is mijn kind verdriet doen..

Langzaam maar zeker moet ik bij mezelf een paar knopjes omdraaien.
Ik moet leren mijn leven terug zin te geven.
Dag per dag, beetje per beetje
Komt de zon terug in mijn leven.
Dat is hetgeen mijn kind zou willen
En daar moet ik rotsvast in blijven geloven.

Wat er ook gebeurd is;
We mogen het slachtoffer niet worden van ons verdriet.
We hebben recht op een goed leven.

Door in contact te komen met lotgenoten:

· leer je met verdriet en gevoelens omgaan

· Leer je hoe buitenstaanders zich anders gedragen en hoe je ermee moet omgaan.

· Leer je dat je recht hebt om te lachen en moppen te vertellen, zonder schuldgevoelens.

· Leer je terug zin te geven aan je leven.

· Leer je beseffen dat er nog goede dingen zijn in het leven, de moeite waard om voor te leven.

· Laar je dat alles mag, maar niets moet.

Men verstaat elkaar zonder woorden. We weten van elkaar wat we voelen. Ook als je niet praat over je kind, maar luistert naar andere ouders, kom je gelauwerd naar huis. De batterijen zijn weer opgeladen. Je kan er weer een tijdje tegen.

Daarom is lotgenotencontact zo belangrijk.

 Lotgenoten die deze tekst lezen, zullen zich zeker hierin herkennen. Maar ondanks de pijn en de onmacht, moeten we verder met ons leven. Het gezegde: het leven gaat verder, is juist. Maar men zegt er niet bij hoe. Ons leven draait 180 graden. We moeten weer terug leren leven vanaf nul. Dat is niet simpel, ik weet het. Maar allen samen lukt het ons wel.

11-11-2005 om 12:44 geschreven door Marina  

11-11-2005 om 00:00 geschreven door Marina  

Jootje,

En dan...beslist iemand anders om een einde te maken aan je leven...ik heb er geen woorden voor...hij beslist je te vermoorden, zomaar?...Je problemen, jeugdproblemen waren bijna opgelost. Hoewel we al plannen uitgewerkt hadden over bij ons inwonen of een mooie studio voor jou, werd je op zondag 2 augustus 1998 vermoord.

Jij alleen wist dat mams, alles, maar dan ook alles voor je zou gedaan hebben, en dan, plots, dan hoor ik je niet meer. Van het allereerste moment, wist ik dat dit niet juist was. De angst greep me naar de keel, maar de harde realiteit neep me de keel volledig dicht. Je was weg, voorgoed, dood, echt dood! Nee dat kon niet, lieve Jo, het allermooiste moest nog komen...Eén laaghartig onmens beslist er echter anders over, hij geeft jou een fatale slag, en je bent dood, zomaar...Jo stel je voor, hij heeft hier nog een hele week in Gent gebleven, voor jij, mijn lieve schat gevonden werd, dan is hij gevlucht...Joke lief, ik kan meer dan één boek schrijven over mijn verdriet en pijn, maar nooit kan een boek zo groot en dik worden, om al de mensen rondom ons ervan te overtuigen hoe lief we elkaar hadden.

Liefste kind van mij, ik mis je zo , zo verschrikkelijk veel. Ik beloof je, alles, maar dan ook alles wat ik nog voor jou kan doen, zal ik ook doen, samen met Daniël.

Het word nu nog een zeer moeilijke weg, maar ik blijf vechten, want jij was een prachtkind, een prachtmens, jij was m'n alles!

Dikke kus,
Je mams.
Els Maes

Jo werd geboren op 8 oktober 1978
en vermoord op 2 augustus 1998.
Hij was amper 19 jaar

10-11-2005 om 00:00 geschreven door Marina  

09-11-2005 om 23:13 geschreven door Marina  

De klok tikt ....
Ik zit niet te wachten op het nieuwe jaar, maar zoals altijd als je iets niet wil vliegt de tijd en lijkt de klok vlugger te tikken dan normaal.
9 maart 2004 ... telefoon dat de dader ( patiënt ) bij internering ' vrijheid op proef ' heeft gekregen. Net geen zes jaar na zijn gruweldaad. Deze ' vrijheid op proef ' hield in, een overplaatsing naar een psychiatrische instelling en een intensieve begeleiding van twee jaar. Deze twee jaar zijn bijna om, daarmee lijkt de klok nog vlugger te tikken. In mijn wanhoop om toch maar te kunnen weten wanneer hij effectief vrij is heb ik meerdere brieven geschreven naar ' de commissie ter bescherming van de maatschappij ' met de vraag om ons aub te willen laten weten wanneer het zover is. Tot de dag van vandaag heb ik nog steeds geen antwoord gekregen of ze ons al dan niet op de hoogte zullen stellen ... en de klok tikt maar! Wettelijk gezien worden we daar niet van op de hoogte gesteld omdat er geen vonnis is geweest en de dader geen dader is maar een patiënt. De kans dat hij reeds buiten is of is geweest is reël, ik weet het gewoonweg niet.
Dit is niet menselijk ... ik ben zo bang hem onverwachts ergens tegen te komen. Dat zou misschien ook zo zijn als we wel op de hoogte worden gesteld. maar dan kan je je voorbereiden en weet je ' die dag is hij buiten ' de kans dat ik hem tegen kom is er alle dagen maar ik ben voorbereid tegen wat komen gaat.
Hoe moet het als mijn kinderen hem zien zonder te weten dat hij ' vrij ' is???
Wie gaat hen opvangen en uitleggen hoe het komt dat hij weer zijn leven kan hervatten ...
Hoe het komt dat zij niet wisten dat hij buiten is!!!
Saskia de jongste dochter heeft uit pure wanhoop zelf eens naar de CBM gebeld, het meisje kreeg als antwoord, dat niet alle brieven beantwoord worden, alleen brieven die belangrijk genoeg zijn.
Wat moet een mens dan denken??? Ruben de pleegzoon die nu 13 is, heeft nooit over hem gesproken. Onlangs viel het mij op dat hij niet meer alleen naar bed wou gaan en in paniek was om alleen te zijn. Na een rustige babbel en veel tranen, kwam het er uit.
"Ik ben bang "zei hij "dat hij de dader ons weet wonen en naar hier gaat komen". Hij vroeg me te beloven dat dat niet zou gebeuren, maar ik kan dat niet beloven. Ik kan niets beloven waarvan ik weet dat ik het niet waar kan maken. Ruben weet dat. Hij weet ook dat ik er wel altijd zal zijn om hem te beschermen. dat is het enige dat ik kan doen.
Ik ben teneinde raad. Ik heb de afgelopen jaren gevochten als een leeuw om ook het recht te krijgen om op de hoogte gesteld te worden bij eventuele vrijlating, nu heb ik het gevoel dat ik al die tijd tegen muren heb gevochten waar ik niet de kleinste barst in heb gekregen.
En de klok tikt maar verder naar zijn vrijlating toe ... veel te vlug .... Veel te vlug naar mijn gevoel!!!

Ingezonden door:
Francine mama van Melissa




Melissa werd op gruwelijke wijze vermoord op 15 april 1998.
Ze was amper 17 jaar.
De moordenaar werd geïnterneerd.
Men dacht dat men zoiets nooit meer vrij zou laten,
maar ... het lot besliste anders

Degenen die verantwoordelijk zijn voor de vrijlating;
durven ze werkelijk hiervoor de volle verantwoordelijkheid dragen???

09-11-2005 om 00:00 geschreven door Marina  

Luisteren

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij . . .
begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij . . .
begint mij te vertellen
waarom ik iets ...
niet zo moet voelen als ik het voel,
dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij . . .
denkt dat je iets moet doen
om mijn probleem op te lossen,
dan laat je me in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.

Dus, alsjeblieft,
luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten,
wacht dan even
en ik beloof je
dat ik op mijn beurt
naar jou zal luisteren.

05-11-2005 om 00:00 geschreven door Marina  

05-11-2005 om 00:00 geschreven door Marina