Vandaag was een bijzonder heftige dag voor mij. De politiecommissaris van buiten het dorp heeft me al een paar keer ondervraagd. Ze stelde me vragen over Fausto, wanneer ik hem het laatst gezien had, wat onze relatie was, ... Ik vertelde haar gewoon dat we goede vrienden waren en niet dat hij mijn neef was. Ze toonde mij foto's van zijn lijk, tot twee maal toe beschoten. Iemand stond dus op Fausto te wachten om hem doelbewust te vermoorden. Ze toonde op een foto de plek waar Fausto had gestaan voor het moment dat hij neergeschoten werd en van de kloof in de rivier viel. Het werd me te veel en ik ben weggegaan. In de dagen hierop volgden nog enkele gesprekken. Na de ondervraging van vandaag dacht ik thuis de nodige rust te kunnen vinden. Dat heb ik mooi verkeerd gedacht. Toen ik thuiskwam werd ik niet meteen opgewacht en besprongen door mijn herdershond. Toen zag ik dat mijn deur op een kier stond, ik liep voorzichtig binnen en hoorde een vreemd gezoem. Ik wist echt niet wat er op dat moment allemaal gebeurde, tot ik het zag. Mijn hond, opgehangen aan een touw, midden in mijn keuken. Ik legde haar op de grond en wou zo snel mogelijk in mij bed kruipen. Maar toen ik mijn kamer binnenkwam, werd alles nog meer luguber. Op mijn hoofdkussen lagen de ogen van mijn hond, en toen ik het deken van mijn opgemaakte bed weghaalde, stond er in bloed geschreven 'POLICIAVRIEND'. De persoon die dit heeft gedaan is een werkelijk onmens.