Ik ben Sandy Torfs, en gebruik soms ook wel de schuilnaam La Miss.
Ik ben een vrouw en woon in de omgeving van Lier (België) en mijn beroep is niet van belang voor mijn blog.
Ik ben geboren op 24/07/1971 en ben nu dus 51 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: van het leven genieten, lezen en juwelen ontwerpen.
Na een loodzware dag en een vermoeiende, zinloze vergadernamiddag installeerde ik me aan de salontafel. Voor mij mijn gereedschapskoffertje inclusief fijne tangetjes, kraaltjes en enkele meters aluminium- en ijzerdraad die ik ooit eens op de kop had getikt bij een doe- het- zelf-winkel.
En toen ging het vanzelf... In een mum van tijd stond ik te pronken met een zestal nieuwe ringen waarvan later bleek dat er ook wel een paar misbaksels bij zaten. De 'misbaksels' oogden wel knap, maar bleken veel te hoog en te groot. Mijn voorkeur voor grote ringen ben ik niet meer kwijtgeraakt, maar de verhoudingen van mijn huidige werkjes zijn nu wel veel beter!
De ring met rode kraal (hoewel ik absoluut niets met rood heb!) die ik die avond tevoorschijn toverde, bleek een schot in de roos en deze creatie bleef niet onopgemerkt!
Ook de combinatie met zwarte knopen werkte! Eenvoud siert, less is more, dat was overduidelijk!
Tenslotte maakte ik die avond nog een toppertje. Via het internet had ik ooit eens wat materiaal besteld. Het metalen hangertje dat ik had laten leveren, verwerkte ik tot een geslaagde ring die ik tot op vandaag nog regelmatig uit de kast haal.
Wel twee keer een Victoria juwelenpartij bijgewoond en gekocht! Ook bij Didi een superleuk kleurrijk collier gespot en aangeschaft en een poosje later als inspiratiebron gebruikt voor nieuw materiaal.
In Sluis mezelf laten meeslepen en een rubberen ketting en armbandje aan mijn collectie toegevoegd. Gaven een paar jaartjes later dan weer de nodige inspiratie om zelf rubber sieraden te gaan verwerken.
Schafte me een geweldige Pandora armband aan. Hield me wel een tijdje bezig, want het duurt (en kost!) vooraleer dat ding vol bedeltjes en spulletjes hangt.
Maar, buiten veel oog voor sieraden in de winkel was het stil. Heel stil! En dan barstte de storm los...
In mijn experimentele periode maakte ik tientallen halskettingen. Fijne kettingen (nooit gedragen, maar vorige Kerst door enkele rijpere dames enorm geprezen), en ook het eerste stoere werk. In sommige creaties kwam de bohemian weer even piepen, in andere ontdekte ik een andere kant van mezelf. En niet onbelangrijk, ik smaakte ook de eerste complimentjes die ik kreeg...
Een fantastisch halssnoer met metalen en zwarte knopen, maar te zwaar om ermee te pronken, komt uit die tijd. Later maakte ik iets gelijkaardigs maar dan veel verfijnder. Het oorspronkelijke, niet comfortabele werkje hing tot vorige maand in mijn werkplaats. Vandaag ligt het als een ingewikkelde puzzel te wachten tot ik er een prachtige, draagbare eye-catcher van ga maken.
Knopen troef! Met zwarte en zilverkleurige knopen maakte ik (geïnspireerd door Veritas) een ander juweeltje. Het behoort nog altijd tot mijn favorieten.
Ook de combinatie knopen en lederen koord leidde tot een gedurfde groene armband met bijhorende ring. Een moedige poging! Op vlak van ringen zou ik jaren later mijn achterstand nog inhalen...
Een jaartje later. De basis was gelegd. De goesting was er! De ideetjes groeiden.
Ik ontdekte een gezellig, klein kralenwinkeltje in Goes waar ik mijn eerste echte kraaltjes en toebehoren bijeen shopte. Inmiddels trotse eigenares van 3 verschillende kleine knip-en plooitangen en mijn assortiment opslagbakjes- en doosjes zien aangroeiend, maakte ik toen best wel meerdere leuke, originele colliers. Ik kan er na al die jaren nog steeds geen afscheid van nemen en enkele hangen nog altijd ter inspiratie en aanmoediging in mijn atelier. Andere gaf ik kado aan mijn ma die toch wel fan bleek te zijn!
Als ik na al die tijd mijn bohemian chic modelletjes in mijn ouderlijk huis op de paspop zie hangen, kan ik niet geloven dat ik de ontwerper van die dingetjes ben en elk kraaltje, haakje, speldje, ... door mijn handen is gegaan.
Twijfel en onzekerheid gooien ook vandaag nog steeds roet in het eten...
Een tiental jaar geleden. Een mooie, hete, zwoele zomerdag. Mijn arrogante en pretentieuze ik haalde haar neus op voor een of andere juwelenparty. De in de flyer gepresenteerde sieraden maakten geen indruk op me. Not my cup of tea!
Enkele dagen later zat ik in de tuin te werken aan mijn eerste "creaties". Veel stelde dat niet voor, maar er zat een duidelijke lijn in. De hawaiiaanse invloeden waren overduidelijk. God mag weten waar ik dat vandaan haalde! Koord in alle diktes en kleuren, kleine en grote houten kralen die ik spotte bij Veritas en mijn zelfverzonnen (!!) knooptechnieken. Mama lief wist niet wat ze zag! Als er een knoop van mijn bloesje floepte, liep ik meteen de deur van mijn ouderlijk huis plat smekend om me te depaneren en die knoop er weer aan te zetten...
Geen idee wat me die bewuste zomer bezield heeft, maar het was absoluut het begin van veel meer!
Een tiental jaar geleden. Een mooie, hete, zwoele zomerdag. Mijn arrogante en pretentieuze ik haalde haar neus op voor een of andere juwelenparty. De in de flyer gepresenteerde sieraden maakten geen indruk op me. Not my cup of tea!
