Waarom? Waarom doe je me dit aan? Aan wat heb ik dit verdiend? Ik weet dat ik niet altijd het perfecte liefje was, maar daarom moet je me nog niet zo laten boeten. Ik doe echt mijn best om je hart terug te winnen en je te laten zien hoe graag ik je zie. Maar het is net of je bent blind! Waarom zet je niet gewoon die stap? Waarom geef je niet gewoon toe aan je gevoelens? Doet het dan echt zo veel pijn? Voor mij is het ook niet pijnloos hoor! Ik weet gewoon zeker na deze 4maand dat ik niet zonder jou kan leven. Ik hou nog steeds van je en dat zal altijd zo zijn! Jij bent alles voor mij! En als je haar wel leuk vind speel dan aub niet met mijn voeten en zeg het dan gewoon. En zo niet zeg me dan wat je tegen houd om terug gelukkig te zijn? Ik weet dat je nu ook gelukkig bent, maar ik weet ook dat je niet zo gelukkig bent als toen jij en ik nog 'wij' waren. Dus asjeblieft als er geen goede reden is voor je geluk tegen te houden grijp dan de kans. Want deze pijn wil ik niet mijn hele leven voelen tot dat jij beslist van eindelijk je geluk toe te lachen. Ik hou van je en ik weet dat ik een fout heb gemaakt in het leven en dat was dom van me maar ik kan niet terug gaan in de tijd. Ik kan alleen maar spijt hebben en hopen op het beste. En ik hoop echt dat je me kan vergeven en ons nog een kans wil geven... Tot die tijd blijf ik schrijven over m'n gevoelens over jou in de hoop dat je op een dag voor m'n deur staat en zegt hoeveel je van me houd en me terug wilt...
