Inhoud blog
  • ... en nog een verhuis!
  • Knuffel ook?
  • Luna
  • Mijn lieve meisje
  • Zaterdagse update
  • #wijvenweek: mommy multi-tasking!
  • Windpokken - part 2
  • #wijvenweek: positieve censuur
  • #wijvenweek: Durven dromen!
  • Windpokken
    Zoeken in blog

    Zoeken met Google


    Love, life and Luna

    10-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstkaartje maken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Net als vorig jaar wilden we graag een kerstkaartje maken met Lunaatjes foto op. Maar... dat ging niet zonder slag of stoot!






    Vorig jaar:
    - werd Lunaatje in een 'my-first-x-mas-pyamaatje' gehesen
    - werd Lunaatje op een kussen gelegd
    - werd het kussen mét Lunaatje onder de kerstboom gelegd
    - werd de foto genomen
    En dat was het. Mooie foto. Mooi kerstkaartje.

    Dit jaar:
    - was het een heel gedoe om Lunaatje in haar 'kerst-vrouw-kleedje' te krijgen
    - trok de kleine meid voortdurend haar kerstmuts af
    - wou ze in eerste instantie niet in de buurt van de kerstboom komen
    - wou ze vervolgens niet meer uit haar ballenbad
    - kregen we haar uiteindelijk wel richting boom, maar bleef ze zelfs geen fractie van een seconde stil staan
    - hadden we dus wel 100 foto's met telkens een 'schim' van Luna: wazige beelden van een bewegend kerstmeisje
    - scheurde kleine meid vervolgens de naad van haar kerstkleedje open
    - waren we meermaals op zoek naar de verdwenen kerstmuts
    - lieten we Lunaatje zitten naast de kerstboom, maar toen draaide ze telkens haar rugje naar de fotograaf-van-dienst
    - moest Luna voortdurend aangepord worden om bij de boom te blijven
    - moest Luna voortdurend aangemaand worden om met haar handjes van de kerstballen te blijven
    - hadden we een klein Lunaatje in huis die helemaal niet begreep wat de bedoeling was
    - moest opa voor héél veel afleiding zorgen om Lunaatje blij en vrolijk te houden
    Uiteindelijk is de fotograaf-van-dienst (dank u lieve oma!!) er toch in geslaagd om voor het tweede jaar op rij voor een mooie foto en mooi kerstkaartje te zorgen.

    De foto die de uiteindelijke selectie heeft gehaald, daar moet u nog eventjes op wachten... Maar als 'voorproefje' mijn vrolijk lachend kerst-Lunaatje in de linkerbovenhoek van dit blog-stukje .

    10-12-2011 om 20:40 geschreven door E.  


    08-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Flinke meid!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Luna is een flinke meid! En dit komt niet alleen van een bevooroordeelde mama. Neen, dit is wat de trotse mama vandaag én gisteren te horen kreeg van de lieve crèche-mevrouwen...

    Eerlijkheidshalve moet hier misschien aan toegevoegd worden dat dit niet elke dag zo is. Luna begint al een heus peutertje te worden en daar horen blijkbaar peuter-puberteit-maniertjes bij. Soms toch. Het valt al bij al nog mee, maar toch... We zitten hier nog niet volledig in de 'terrible two's', maar de deugnieterij zit er bij momenten al behoorlijk in.

    De week was maandag wat minder gestart: de crèche mevrouwen maakten melding dat Lunaatje niet alleen een deugnietje geweest was, maar soms zelfs een beetje stout was. Tuutjes van de baby'tjes afpakken (ja, kindjes die kleiner zijn, die durft ze nog aan natuurlijk) en als ze terechtgewezen wordt door de crèche-mevrouwen dan worden de tuutjes bovendien nog eens weggegooid ook.
    De 'potjes' van de grote kindjes (die volop in de zindelijkheids-training zitten) hebben ook een bijzondere aantrekkingskracht op de kleine meid. Blijkbaar houdt ze er wel van om die potjes uit elkaar te halen. Wat de crèche-mevrouwen niet graag zien gebeuren, dat spreekt voor zich...

    Maar goed. Gisteren en vandaag mocht de mama alleen maar complimenten in ontvangst nemen! Lieve Luna is super flink in de crèche. Af en toe wordt ze op het potje gezet, gezien haar grote interesse in het zindelijkheids-gebeuren. Ook al is ze nog maar 16 maanden, wij zullen hier dus thuis ook maar een potje bovenhalen. Wellicht nog veel te vroeg, maar we zullen wel zien of ze er klaar voor is of niet...
    En nog leuker om te horen: Lunaatje brabbelt én babbelt er op los in de crèche! Dat doet ze thuis ook, maar als mama weet je natuurlijk niet zeker of de kleine spruit zich op een zelfde manier gedraagt als je niet in de buurt bent... Maar de crèche-mevrouwen merkten het dus ook al op: Lunaatje is verbaal behoorlijk sterk! Haar woordenschat gaat dagelijks met grote sprongen vooruit! Dat is leuk om te horen natuurlijk... Want dat vinden we hier wel belangrijk... Daarom lezen we veel boekjes en praten we van 's morgens vroeg tot 's avonds laat met dat kleine meisje. En wat is er fijner dan zo'n klein meisje dat flink antwoord op al haar mama's vragen?
    Haar taalbegrip zit ook wel goed. Dat merken we hier aan alles. Er is weinig wat de kleine meid niet snapt of bevat... Dus de mama mag toch even stoefen met haar meisje hé ;-).

    En even vermelden: wij zijn hier ontzettend blij met 'onze' crèche!! De crèche-mevrouwen zijn schatten en de organisatie is feilloos geregeld. Voor wie in de buurt van Brugge een goeie opvang zoekt: even sluikreclame maken: wij raden iederen De Sprankel aan!! 
    Grote meid vindt het schitterend om dagelijks feedback te krijgen over het dag-verloop van de kleine meid. Zowel de leuke en positieve zaken als de mindere en negatieve zaken. Misschien is dat laatste wel nog belangrijker. Het is wel leuk om een rozegeur-en-maneschijn verhaal te horen van 'ze is lief en ze is flink en ze is braaf', maar we zijn hier wel realistisch: ook al is Lunaatje een schatje, ze is niet elk moment van elke dag even lief en flink en braaf. Ze is een kindje en die groeien en leren en ontdekken... En dat gebeurt in een veilige omgeving waar ze opgevoed en bijgestuurd en gecorrigeerd wordt. Dat probeert de mama thuis te doen en het is een hele geruststelling dat de crèche-mevrouwen dat ook in de crèche doen. Die feedback is dan ook goud waard! Als Luna al eens een 'stoute' dag gehad heeft wordt dat niet alleen verteld aan de mama, er wordt ook bij verteld op welke manier men daarop heeft gereageerd en hoe Luna daar dan weer mee omging. 
    Met zegt wel eens 'it takes a village to raise a child' en daar schuilt echt veel waarheid in. De mama is toch zo gelukkig met de crèche-mevrouwen! Vooral omdat we hier het gevoel hebben dat we op de één of andere manier een 'team' vormen: Mama en de crèche-mevrouwen, wij willen hetzelfde: een gelukkige, flinke Luna!

    En het mag gezegd: Luna was vandaag een flinke meid! 

    08-12-2011 om 20:39 geschreven door E.  


    05-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mama helpen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Mijn lieve kleine schat wil tegenwoordig zo graag 'mama helpen'. Zo lief en vertederend! Niet altijd even handig en praktisch, maar wel lief en vertederend...

    Ze helpt stofzuigen. Dat doen we dan met ons tweetjes: samen de stofzuiger vastnemen en zo de keuken en living 'rondwandelen'. Dat lukt best aardig, eigenlijk. Er was wel een momentje van paniek en lichte hysterie toen Luna achter de stofzuiger stond en mama voor de stofzuiger. De kleine meid zag niet onmiddellijk een mogelijkheid om tot bij de mama te raken, want de stofzuiger stond tussen de stoel en de wasmachine en versperde zo haar vluchtweg. En dus was er een beetje paniek. En de mama had dat niet onmiddellijk door en dan ontstaat er dus lichte hysterie. Zacht gemopper of gehuil werd overstemd door de luide stofzuiger, dus Lunaatje was wel genoodzaakt om zelf voor de nodige decibels te zorgen als ze mama's aandacht wou. Luid gehuil en handjes op haar oren. Er was teveel lawaai en dat kon ze nu eventjes niet hebben, dat kleine meisje van me...

    Dan maar samen de kerstboom gezet. Nu ja: grote meid had de boom al van de zolder gehaald toen Lunaatje sliep. De lichtjes en de slingers werden 'geïnstalleerd', dus kleine meid kon enkel nog helpen met het ophangen van de kerstballen. Geef toe, dat is het leukste werkje! Ze vond de boom al prachtig. Vooral met de lichtjes aan. Kleine meid nam ruimschoots de tijd om de boom te bewonderen, er voorzichtig rond te lopen en er veelvuldig naar te wijzen. En om aandachtig te observeren hoe mama de kerstballen aan de boom ging.
    Op de vraag 'wil je mama helpen?' werd uitbundig 'ja!!' geantwoord. Dus Lunaatje kreeg ook een kerstbal. Met de dringende boodschap om 'heel voorzichtig' te zijn. En dat had ze goed begrepen. Met haar twee kleine handjes nam ze heel zachtjes de kerstbal in ontvangst. Met kleine aarzelende stapjes en de blik geconcentreerd op haar handjes met de kerstbal, stapte ze richting kerstboom. Ze bekeek goed waar ze 'haar' kerstbal wou hangen...
    Intussen deed grote meid snel verder met het kerstboom-versieren. Tot er opeens een kleine handje mama's arm kwam vastnemen: mama moest kijken. Naar de kerstbal van de kleine meid. Lunaatje had héél voorzichtig haar kerstbal op de takken van de boom gelegd. Waar hij dus mooi bleef liggen. En daar was ze duidelijk erg trots op.

    De mama was helemaal vertederd... Zo'n momenten zijn toch onbetaalbaar!

    05-12-2011 om 22:51 geschreven door E.  


    04-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bibliotheek kindje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Luna is sinds kort een 'bibliotheek-kindje'. Mijn kleine meisje heeft haar eigen lidkaart van de bib en om de twee weken trekken wij met ons tweetjes naar de grote bibliotheek waar Lunaatje zelf nieuwe boekjes mag kiezen...

    Grote meid is altijd al een grote bib-fan geweest. Als kindje ging de-toen-nog-kleine-grote-meid wekelijks met haar papa om nieuwe boekjes. En dat was telkens weer feest. De boeken werden thuis bijna letterlijk verslonden: Roald Dahl, Jan Terlouw, Thea Beckmann,... ze kleurden mijn jeugd!
    De laatste jaren was er helaas nooit tijd. Of beter: werd er nooit tijd gemaakt voor de bibliotheek. Spijtig eigenlijk. Want de zin om met een boek in de zetel onder een dekentje te kruipen is er nog steeds. Maar die tijd hé, die tijd!

    Maar goed. Intussen is lieve Luna dus bijna 16 maanden. Ze heeft al een behoorlijke boekencollectie waarvan ze de trotse eigenares is, maar verandering van spijs doet eten, dus wat variatie in het boeken-aanbod is aangenaam. En nu ze die verandering van spijs niet meer letterlijk neemt en 'oud' genoeg is om haar boekjes niet langer op te eten (aan de hand van de boekjes kan je hier de evolutie van Lunaatjes tandjes volgen...), zijn we dus toe aan een bibliotheek kaart.

    We zijn alletwee fan! Het is leuk om met de kleine meid naar de bibliotheek te gaan. Het is leuk om nieuwe boekjes uit te kiezen. Het is leuk om samen thuis boekjes te lezen. Het is leuk en het geeft een goed gevoel! En het kan toch niet slecht zijn voor haar ontwikkeling... Grote meid vindt dat wel belangrijk. Boekjes lezen is leuk en moet leuk blijven... Want het is zo goed voor haar taal en fantasie en denken en begrijpen en zoveel meer..

    Voorlopig beperken onze bibliotheek bezoekjes zich nog tot het 'baby-en-peuter-hoekje'. Maar grote meid heeft er goede hoop op dat er ooit een dag komt dat zij zelf ook nog eens in de 'grote-mensen-afdeling' zal kunnen rondneuzen en misschien zelfs ooit de tijd vindt om een boek mee naar huis te nemen en wie weet zelfs te lezen!

    Die eerste stap hebben we al terug gezet: we hebben nu alletwee een 'actieve' lidkaart van de bibliotheek...

    04-12-2011 om 22:43 geschreven door E.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sinterklaas
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sinterklaas is langsgekomen! En aan de cadeautjes te zien is Lunaatje héél lief geweest het afgelopen jaar...

    Het is bijna onbegonnen werk om op te sommen wat de kleine meid allemaal kreeg van de Sint (met speciale dank aan oma en opa die duidelijk een héél lange brief gestuurd hebben naar de goedheilige man en zijn knechten...). Maar we zullen toch een poging wagen:
    - een roze tent (Met hartjes en vlaggetjes en twee venstertjes...)
    - 7 pyamaatjes (Ja. Zeven stuks. Ja, wij weten dat dat veel is...)
    - 5 truitjes (Waarvan ééntje met de tekst: 'ik ben héél lief geweest'. Zie je wel: zelfs de Sint vindt Lunaatje lief!)
    - een winterjas (Lila. Met roze bloemetjes.)
    - een paar winterlaarsjes (Roze. Uiteraard.)
    - een paar bottinetjes (Paars. Omdat het niet altijd roze moet zijn)
    - 3 puzzels (Want we zijn hier wel 'educatief verantwoord' als het over speelgoed gaat. Soms toch...)
    - een boekje (Zie je wel: opnieuw zeer pedagogisch en zo...)
    - 2 schortjes (Eéntje om te schilderen en ééntje om te bakken)
    - 1 pak zwempampers
    - een roze kamerjasje
    - een Hello Kitty opbergpoef (Handig: speelgoed waarin je speelgoed kan opbergen! Daar zijn we fan van!)
    - een tafeltje met twee stoeltjes
    - een roze ladenkast (Opbergruimte! Kunnen we hier gebruiken!!)
    - 3 paar kousenbroeken
    - 1 paar sokjes
    - een blaffende-hond-zaklamp
    - een loeiende-koe-zaklamp (Want een 16-maandertje heeft toch twee zaklampen nodig hé!)
    - een paars kleedje
    - een zwart kleedje (Voor de feestdagen uiteraard...)
    - een rokje
    - twee roze leggings (Eentje mét en eentje zonder strikjes)
    - 3 roze rompertjes (Een mens kan nooit genoeg vers ondergoed hebben...)
    - een hele zak bad-speel-opwind-visjes (In geval Lunaatje haar badeendjes of 'kakjes' beu wordt...)
    - een zak picknickjes-met-suikertjes
    - een zak picknick lettertjes
    - een zak sinterklaassnoepjes
    - een boek-met-CD-van-kapitein-Winokio
    - een prinsessen-kapstok (Waar moeten we anders al die kleertjes hangen?)

    Beetje verwend, dat kleine Lunaatje? Denk je?

    Ze keek vooral heel verbaasd naar die roze invasie! Maar enkele ogenblikken later werd de tent grondig geïnspecteerd, de puzzels uit elkaar gehaald, de picknickjes aangevallen...

    Het is er een beetje 'over'. Dat beseffen grote meid en oma en opa zelf ook wel... Maar haar stralende gezichtje zien is onbetaalbaar! Al zullen we toch wel ergens moeten beperkingen instellen... Het huisje dat de mama net gekocht heeft is nu ook weer niet zo immens groot. En Lunaatjes spulletjes beginnen wel behoorlijk wat plaats in te nemen!
    Bovendien weten we dat er bij oma Flatje en mémé ook een Sint is langsgeweest. Daar bracht hij ook nog boekjes. Maar die boekjes zullen we ter plaatse laten. Dan hebben zij alvast ook een voorraadje Luna-speelgoed als wij daar langsgaan...

    Grote meid dacht de Sinterklaas-invasie te kunnen afsluiten, maar dat was buiten meter Marlies gerekend. De Sint was daar ook langsgeweest en bracht voor lieve Luna een heus ballenbad mét ballen mee! Dat bleek een schot in de roos! Lunaatje moet haar aandacht en tijd nu zien te verdelen over het kleurrijke ballenbad en de roze tent. Geen makkelijke opdracht.

    Het kleine meisje werd er moe van. Om 17u werd ze in haar bedje gelegd en ze sliep meteen in... Sinterklaas is behoorlijk vermoeiend!

    04-12-2011 om 17:46 geschreven door E.  


    02-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schoentje zetten...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Lunaatje heeft haar schoentje gezet!!!

    En daar maken we hier ons werk van:
    * dat moet op foto vastgelegd worden...
    * er wordt een schoentje/laarsje uitgekozen...
    * bij gebrek aan schoorsteen en open haard (waarlangs zwarte piet het huis binnenkomt natuurlijk!) werd hier een sinterklaas-en-zwarte-piet-matje klaargelegd met daar op de tekst 'zet hier je schoentje'. Kwestie dat de goedheilige man en zijn hulpje weten waar ze moeten zoeken... En zo weet Lunaatje precies waar ze haar laarsje moet deponeren...
    * er werd een wortel in het laarsje geplaatst...
    * Lunaatje mocht de wortel niet opeten...
    * en de kleine meid moest de wortel ook écht in het laarsje laten zitten...

    Kleine meid begrijpt er weinig van, van al die commotie die grote meid en oma en opa maken... Maar ze doet flink haar best om de instructies die ze krijgt goed te volgen. Gelukkig houdt Lunaatje wel van een beetje drukte .

    02-12-2011 om 20:14 geschreven door E.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van lening tot huisje - deel 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Voor wie ons huizenjacht-avontuur volgt...

    De verlossende brief is binnen! De lening en de schuldsaldoverzekering zijn geregeld en goedgekeurd...

    Grote meid trok deze namiddag met haar eigen papa (Luna's opa/baba) en haar kleine Luna naar de notaris. Met de brief. Er werd gelezen en uitgelegd en bekeken en afgesproken. En tussenin werd Lunaatje gesust, gewiegd, gekalmeerd en gerustgesteld. Niet zo handig om een peutertje mee te nemen naar zo'n officiële aangelegenheid, maar het kon even niet anders. En tot slotte gaat het ook wel om haar huisje natuurlijk...

    We waren op voorhand 'gewaarschuwd' dat een leningsaanvraag bij het Vlaams Woningfonds wel eens lang kon duren. En dat het zelfs soms spannend kon worden om de procedure af te ronden binnen de wettelijke termijn van 4 maanden. Hier verliep alles echter bijzonder vlot. Geduld hebben is niet het grootste talent van ondergetekende, maar het mag gezegd: de mensen van het Vlaams Woningfonds werkten snel, efficiënt, correct en vriendelijk. En ze bleven telkens opnieuw heel behulpzaam als de grote meid nog maar eens opbelde met de vraag naar de stand van het dossier.

    Voor wie de timing wil weten:
    - zondag 18 september 2011: huisje kijken, bod gedaan en bod werd aanvaard.
    - maandag 19 september 2011: telefoon van notaris, compromis werd opgesteld en ondertekend.
    - dinsdag 20 september 2011: aanvraag lening bij Vlaams Woningfonds in Brugge.  
    - dinsdag 18 oktober 2011: brief van Vlaams Woningfonds in Brugge: leningsbundel is volledig en werd doorgestuurd naar maatschappelijke zetel in Brussel.
    - dinsdag 22 november 2011: brief van Vlaams Woningfonds met principieel positieve beslissing over de leningsaanvraag. Nu enkel nog wachten op goedkeuring van schuldsaldoverzekering door verzekeringsmaatschappij.
    - maandag 28 november 2011: telefoon van Vlaams Woningfonds met mededeling dat dossier volledig rond is (inclusief de schuldsaldoverzekering) en brief zal opgestuurd worden.
    - vrijdag 2 december 2011: ontvangst brief Vlaams Woningfonds met volledig leningsaanbod inclusief schuldsaldoverzekering.

    Met andere woorden: Er zat maar een goeie twee maand tussen de leningsaanvraag en de goedkeuring. Dat noemen wij een vlotte service!

    Nu wordt het helaas opnieuw wachten. Op een seintje van de notaris met een datum voor de ondertekening van de akte. En dan wordt het nog even wachten op de officiële sleuteloverdracht. Want neen, dat kan niet op hetzelfde ogenblik. Er wonen immers nog mensen in ons huisje...

    Wachten, wachten, wachten,... Maar toch komt het nu stilletjesaan wel dichterbij...

    02-12-2011 om 20:01 geschreven door E.  


    01-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zeehondje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Er ligt precies een zeehondje in het Luna-kamertje...

    Vanuit de babyfoon hoort de mama alleen maar aanhoudende hoestbui-geluiden. Het klinkt niet zo gezond, eigenlijk. Kleine kindjes en de winter, het is niet steeds een even gezonde combinatie! En de verkoudheden worden ook heel loyaal doorgegeven in de crèche...

    Het hoort er bij natuurlijk. En zolang het bij wat hoesten blijft mogen we eigenlijk niet klagen.

    Maar het is toch leuker om een zingende Luna in de babyfoon te horen!

    01-12-2011 om 20:17 geschreven door E.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Olijfjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Kindjes leren bij door te kijken wat en hoe de grote mensen doen. Dat principe is bij ons goed gekend, dus de mama doet hard haar best om de dingen die ze doet ook goed te doen, zodat de kleine meid een juist voorbeeld ziet...

    Dat gaat vanzelfsprekend over de grote waarden en normen en zo, maar evengoed over gezonde eet-gewoonten. En daar durft het schoentje hier wel eens wringen. Bij de mama dan. Want ontbijten, bijvoorbeeld, zit er nog steeds niet echt automatisch ingebakken bij de grote meid. Maar Lunaatje moet wel iedere morgen flink haar boterhammetje eten en haar melkje drinken. Daar zullen dus ongetwijfeld nog leuke discussies over volgen. Later. Als ze wat groter is. En vooral wat mondiger is.

    Maar het gaat ook over WAT ze eet. Grote meid is gelukkig geen kieskeurige of moeilijke eter. Hier worden héél gevarieerde gerechtjes op tafel geserveerd en kleine meid eet flink alles wat haar voorgeschoteld wordt. Of het nu pikant of zuur of zoet is... Lunaatje zal alles proeven en smakelijk opeten. En ze weet wat lekker is! De verse garnaaltjes, bijvoorbeeld, daar kan ze maar niet genoeg van krijgen!

    Maar er zijn ook dingen die de grote meid helemaal niet lust. Olijven zijn daar een mooi voorbeeld van. Groene of zwarte, maakt niet uit. De mama lust ze niet. En eigenlijk lust de mama zelfs geen gerechten waar olijfjes in verwerkt zijn. Dan worden die daar keurig uitgeplukt. Maar net omdat de grote meid geen olijven lust, worden hier dus ook geen olijven gekocht. En wat we niet in huis hebben, dat kan de kleine meid dus ook niet leren kennen...

    Gelukkig hebben we af en toe bezoek. En dat bezoek brengt dan al eens iets mee. Zoals olijfjes. Zwarte olijfjes. En Luna kon niet snel genoeg het potje vastgrijpen! De mama en het bezoek keken afwachtend toe hoe de zwarte olijfjes door klein Lunaatje zouden beoordeeld worden. Olijf nummer één was nog maar goed en wel ingeslikt of Lunaatje nam al olijf nummer twee vast. En drie en vier en... Om een lang verhaal kort te maken: Kleine Luna heeft het volledige potje olijfjes in haar eentje opgegeten!

    En de mama vindt dat eigenlijk héél erg fijn! Want ondanks het feit dat grote meid nog steeds geen olijven lust, heeft haar lieve kleine meid wel een nieuwe smaak 'ontdekt'.  Flink, flink, flink!

    Misschien moet grote meid eens overwegen om gedrag van Lunaatje te 'kopiëren'... Zo'n kindje opvoeden hoeft helemaal geen éénrichtingsverkeer te zijn. We kunnen nog veel van elkaar leren, Lunaatje en de mama!

    01-12-2011 om 19:59 geschreven door E.  


    27-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Traantjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Verbazend toch, hoe je als mama de subtiele verschillen in de huilbuien van je eigen lieve pruts zo nauwkeurig kan onderscheiden. Het is een vaardigheid die ik in het pre-Luna-tijdperk zeker niet bezat. Maar toen was er natuurlijk geen Lunaatje. En bijgevolg geen enkele reden om een dergelijke vaardigheid onder de knie te krijgen...

    Maar het wordt ook niet op een bepaald moment of plaats 'aangeleerd'. Het kwam niet ter sprake tijdens de pre-natale bezoekjes aan de gyneacoloog, er was geen aanbod voor een cursus 'traantjes-onderscheiden', zoals er wel een cursus borstvoeding of babymassage bestaat, er werd geen toelichting gegeven door de kraamverzorgsters in de materniteit,... zelfs tijdens de bezoekjes van en aan Kind en Gezin krijg je geen handleiding...

    En toch... Op de één of andere manier beheers je die vaardigheid als mama... Feilloos onderscheid maken tussen de verschillende huilbuien. De baby-taal vertalen, zeg maar...

    - de traantjes als de baby honger heeft
    - de traantjes als de baby krampjes heeft
    - de traantjes als de baby een natte pamper heeft
    - de traantjes als de baby een knuffel wil
    - de traantjes als de peuter iets wil, maar nog niet kan
    - de traantjes als de peuter iets wil, maar dat niet mag
    - de traantjes als de peuter schrikt
    - de traantjes als de peuter bij mama wil zijn
    - de traantjes als de peuter écht verdriet heeft
    - de traantjes als de peuter niet begrijpt wat er precies gebeurt
    - ...

    - of zoals nu: de traantjes als de peuter moe is, maar toch niet wil slapen... 

    27-11-2011 om 22:02 geschreven door E.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Baba bellen...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Luna en haar opa! Het is toch wat...

    Lunaatje is compleet gek op haar 'baba'. En dat laat ze maar al te graag blijken... Al gaan we zo goed als dagelijks op bezoek bij oma en opa, we hebben hier de gewoonte om hen 's avonds ook nog eens te bellen. En mocht de mama dat dreigen te vergeten, dan is Lunaatje er wel om haar daar aan te herinneren!

    Van zodra ze de telefoon ergens ziet liggen komt ze die snel brengen, maar de dringende boodschap: 'baba, baba, baba!!!' En dan moet de mama dus even naar oma en opa bellen. En dan wordt Luna meteen weer rustig. Ze zingt dan even een liedje voor haar baba, vertelt welke geluidjes de diertjes maken en doet dan 'dèdè'.

    Voor alle duidelijkheid: ze is ook gek op haar oma hoor! En oma en opa zijn ook hélemaal gek op Lunaatje...

    27-11-2011 om 20:17 geschreven door E.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Krijtjes!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Toen Lunaatje pas geboren was - intussen al bijna 16 maanden geleden! - kregen we héél erg veel cadeautjes! De meeste geboortegeschenkjes werden meteen dankbaar in gebruik genomen, een aantal werden zorgzaam bewaard tot de kleine meid groot genoeg is om er zelf van te genieten...

    Maar nu moet de grote meid met de regelmaat van de klok toegeven dat haar kleine meisje vaak al toe is aan die 'grote' cadeau's nog voor de mama er erg in had! Toen we enkele dagen geleden bij de kinderkapster op bezoek waren verbaasde grote meid er zich over dat lieve kleine Luna meteen, zonder aarzelen, doelgericht naar het krijtbord toe liep. Ze wist duidelijk waar dat voor diende, zo'n krijtbord! En dat kan ze thuis niet geleerd hebben... Meer dan waarschijnlijk heeft ze dat in de crèche geleerd, maar het was de grote meid nog niet opgevallen dat ze daar een krijtbord hadden. Vermoedelijk heeft de mama daar geen aandacht voor gehad, voor dat crèche-krijtbord, omdat ze dacht dat Luna daar nog te klein voor was. Maar: niet dus! Luna is daar niet te klein voor. Luna weet perfect waar dat voor dient...

    Bij thuiskomst haalde mama dus een goed bewaard geboorte-cadeautje boven: een groot houten giraf-krijtbord!! En de krijtjes, uiteraard... Lieve Luna had geen uitleg nodig en de giraf werd meteen in gebruik genomen.
    Er wordt hier nu veel getekend. Niet alleen door Luna. Ook de mama heeft het krijtbord ontdekt. En uiteraard de opa ook! Opa stond immers zijn hele professionele loopbaan in het onderwijs. Na jaren voor de klas volgende jaren als schooldirecteur. Dus opa weet wel waar een krijtbord voor dient. En hoe hij met krijtjes op het bord moet schrijven. Wie beter dan haar eigen ervaringsdeskundige-opa om Lunaatje te leren schrijven op het bord?

    En de mama vindt het steeds opnieuw zo vertederend om haar eigen papa als lieve opa met dat kleine meisje te zien spelen!!

    27-11-2011 om 19:49 geschreven door E.  


    26-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geboorteboom
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vandaag hebben we 'officieel' een geboorteboom geplant voor kleine Luna!

    Met dank aan de gemeente voor het jaarlijkse initiatief: alle kindjes uit het geboortejaar 2010 werden uitgenodigd om een boom te planten in de 'geboortedreef'. Voor dag en dauw opgestaan, laarsjes aan, goed ingeduffeld, spade mee en richting de boomplant-locatie. Opa kon helaas niet mee wegens andere verplichtingen, dus namen de drie generaties dames (oma, mama en kleine meid) de zware taak op zich om de boom schoon recht en in lijn met de andere bomen aan te planten...

    Heel leuk om al die andere kindjes te zien, trouwens... Want dat worden de kindjes die straks misschien in Lunaatjes kleuterklas zitten. Met wie ze bevriend wordt, of met wie ze ruzie zal maken. Op wie ze verliefd wordt, of die verliefd worden op haar. Met wie ze misschien zal uitgaan later. Voor wie de mama haar misschien wel zal waarschuwen. Of subtiel het contact wat zal willen stimuleren...

    In ieder geval: allemaal kindjes uit dezelfde gemeente en uit hetzelfde geboortejaar! Heel leuk om iedereen eens te zien... En die geboorteboom? Die zullen we wel af en toe eens 'bezoeken'. Want het is nu toch een beetje 'onze' boom...

    26-11-2011 om 19:28 geschreven door E.  


    23-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerste knipbeurt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Lunaatje was al een tijdje toe aan haar eerste kappersbezoekje, maar de mama bleef het om de één of andere reden maar uitstellen... Het heeft misschien te maken met het feit dat het héél lang geduurd heeft voor er effectief sprake was van een 'haardos' bij de kleine meid. Ze heeft erg fijne, blonde haartjes en de eerste tien maanden van haar leventje werden haar haartjes gewassen door even over het lieve kleine hoofdje te wrijven met een nat washandje.
    De kleine meid kreeg wel een haar-groei-spurt kort voor haar allereerste verjaardag. Tot grote vreugde van de grote meid die eindelijk aan de slag kon met roze haarspeldjes. En tot absolute euforie van de mama bleek Lunaatje zelfs fan van haarspeldjes! Andere mama's hadden ons nochtans gewaarschuwd dat kleine meisjes vaak de speldjes en elastiekjes al uit hun haartjes trekken nog voor ze er goed en wel in bevestigd werden. Het is voorlopig nog een veel te ver gegrepen ambitieus plan om met elastiekjes in Lunaatjes haartooi aan de slag te gaan. Maar die speldjes, daar is ze wel voor te vinden. Helaas zijn haar haartjes nog héél erg fijn, waardoor de speldjes er na enige tijd vanzelf uitschuiven. Maar dan komt de kleine poppemie wel 'vragen' aan de mama om het weerspannige speldje terug op z'n plaats te steken.

    Goed. Om een lang verhaal kort te maken: de haartjes groeiden traag maar zeker en de speldjes werden steeds functioneler. Want op den duur belemmerde dat fijne froefroetje toch het zicht van kleine meid. Dus werd het hoog tijd voor een kappersbezoekje.

    Grote meid ging op zoek naar een kinderkapper in de buurt. Ja, een kinderkapper. Ja, we weten wel dat iedere kapper er wel zou in slagen om die coupe van kleine meid vorm te geven. Maar de mama wou dus een kinderkapper. Die wel zou weten hoe een actieve peuter met een duidelijk eigen willetje stil te krijgen in een kappersstoel. Iets wat de grote meid zich nog niet meteen kon visualiseren...

    De kinderkapper werd gevonden in Roeselare. Meer bepaald: 9 salon for kids. Voor de geïnteresseerde: www.ninesalon.be en even doorklikken naar hun 'kidz' afdeling. Wij zijn vanaf nu grote fan!!!
    - Er is een ballenbad en tekenbord en schommelpaard en zoveel meer!
    - De kindjes zitten niet op een veel te grote kappersstoel, maar in een rode brandweerauto, een gele bus of een draaimolen-paard!
    - Zelfs de kappersschortjes zijn kleurrijk, leuk en kindvriendelijk
    - Er staan overal DVD schermpjes en de kindjes kunnen zelf hun DVD kiezen. Of er wordt voor hen gekozen als ze nog wat te klein zijn. Voor wie hier af en toe eens meeleest: yep, het werd Bumba!!
    - De kapsters hebben een engelengeduld. Petje af: ik zou het niet zien zitten om met een scherpe schaar in de buurt te komen van een schreeuwende, kwade peuter die weigert stil te zitten...
     - Men is er trouwens héél flexibel: grote meid belde op woensdag rond 10u met de vraag of we 's namiddags nog een afspraak konden krijgen en dat bleek tot onze grote vreugde (en verbazing) geen probleem!

    En ze bieden 'pakketjes' aan. Wij kozen voor het 'eerste knippakketje'. Beetje logisch natuurlijk. Allemaal héél leuk. Luna huilde wel, maar was een halve minuut later gefascineerd door de televisie. Waarna ze kwaad werd omdat haar haartjes werden nat gemaakt. Om dan opnieuw te kalmeren en naar het kindje naast zich te kijken. Om dan opnieuw te huilen omdat ze iets anders wou doen dan stilzitten. En dan terug blij te zijn omdat ze ontdekte dat er een stuur aan haar kapper-stoel-brandweerauto zat. Waar ze aan kon draaien.
    Bon. Ze had wat last van stemmingswisselingen. Maar gelukkig duurt zo'n eerste knipbeurt niet te lang. De afgeknipte haartjes werden in een zakje verzameld en het zakje werd aan haar aller-eerste-kappers-beurt-diploma geniet!!! Ze heeft dus écht een diploma op zak hé, dat meisje van mij!! Ondertekend door de kapster én de mama! En er volgde nog een foto van de pas-geknipte-Luna in de gele kapper-auto (opnieuw traantjes helaas, want ze wou NU in het ballenbad en die drie seconden wachten op een foto, die zijn er dan teveel aan). De foto werd ook aan het diplomaatje bevestigd en Lunaatje mocht nog even alle emoties kwijt in het ballenbad.

    Omdat we voor de allereerste keer langskwamen kregen we 10 euro korting. Lunaatjes eerste kappersbezoek kostte de mama dus slechts 9 euro! En daar hoorde naast de knipbeurt dus ook het diploma en het fotootje en de haarlokjes bij! En het spelen in het kapsalon alias speeltuin! En het kijken naar de Bumba video!

    Positiever kan zo'n eerste bezoekje aan de kapper bijna niet verlopen... De mama vraagt zich af of dit ook kan doorgetrokken worden naar andere 'eerste bezoekjes'? Een eerste tandartsbezoekje bijvoorbeeld... Nu ja, daar zijn we gelukkig nog niet aan toe, maar ooit komt dat wel!

    Het leuke kappersbezoekje eindigde helaas alsnog in traantjes omdat Lunaatje weigerde om uit het ballenbad te komen. Dus moest de mama even kordaat ingrijpen. En zelf het ballenbad betreden. Gelukkig was oma mee, want er waren twee volwassenen nodig om Luna ervan te overtuigen haar jas aan te doen. We vertrokken dus met een weerbarstig, luid protesterend, maar wel mooi geknipt kindje uit het kapperssalon.

    Chapeau aan de mensen van 9salon! Ons zien ze er zeker nog terug!! En we durven het iedereen aanraden...

    23-11-2011 om 00:00 geschreven door E.  


    21-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onbetaalbaar
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ze was wakker geworden...
    Ze huilde een beetje...
    Ze was nog zo moe...
    Ze mocht mee naar mama's bed...
    Ze zat op mama's schoot, gezichtjes naar elkaar gericht...
    Ze viel bijna onmiddellijk terug in slaap...

    Haar hoofdje in mijn hals...
    Haar beentjes rond mijn middel...
    Haar knuffel stevig in haar armpje gekneld...
    Haar ander handje stevig rond mij...
    Haar warme wangetje tegen mijn huid...
    Haar kleine lijfje slapend in mijn armen...

    Onbetaalbaar.

    21-11-2011 om 00:00 geschreven door E.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Separate lives
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sinds grote meid twee streepjes op de zwangerschapstest ontdekte - op 28 december 2009 om precies te zijn - sinds die dag zijn we zo goed als onafscheidelijk, Lunaatje en de mama. Iedere dag zijn we samen. In het begin héél erg letterlijk, 24u/24u en 7d/7d. Maar na 9 maanden zwangerschap en 5 maanden zwangerschapsverlof moest de mama toch écht terug naar het werk. En Lunaatje naar de crèche.

    Het was wennen. Voor ons alletwee. Misschien nét iets meer voor de grote meid dan voor de kleine meid...

    Beetje bij beetje hebben we nu een klein stukje ons eigen leventje. Momentjes waarbij we niet samen zijn en waarbij we ook niet voor de volle 100% weten wat de ander allemaal doet... De mama kent wel de namen van de kindjes in de crèche en de lieve crèche mevrouwen vertellen veel over wat en hoe en wanneer... Maar hoe het er daar écht aan toe gaat, wat Lunaatje doet, wie haar liefste vriendjes zijn, hoe ze exact met hen omgaat, wat haar lievelingsspeeltje in de crèche is,... dat weet de grote meid niet helemaal precies... Zo hoort het ook, maar toch: het blijft moeilijk...

    Het geldt ook een beetje in omgekeerde richting. De mama moet beetje bij beetje terug 'leren' om haar eigen leventje te leiden en daar horen ook momenten zonder Lunaatje bij. Die stap is wel héél groot. Grote meid is er nog steeds niet aan uit of ze daar écht wel al aan toe is... Maar het moet. En het komt. En het went. En soms, héél erg soms, is het zelfs een beetje leuk!
    Zo volgt de mama nu al sinds september op maandagavond salsa les. Lunaatje zit op het salsa-les-uur al veilig in haar bedje, dus de brave babysit-van-dienst heeft nauwelijks 'werk'. En in de wetenschap dat de mama geen quality time met haar meisje verliest (want ze slaapt dan toch, dat lieve Lunaatje), was het wel een stap die kon genomen worden. Een salsa-stapje dus.
    Het is zelfs fijn. Die salsa lessen. Het lukt ook steeds beter. De mama begint het al een beetje onder de knie te krijgen... Maandagavond is salsa avond geworden. Eén uurtje per week. Zonder Luna. Eventjes alles wegdansen op zuiderse muziek. En daarna weer vlug naar huis en naar Lunaatje kijken, die zich niet eens bewust is van het feit dat haar mama er iedere maandagavond even tussenuit knijpt...

    Maar vanavond gaat de les niet door. De salsa juf zit in het gips. Niet handig als dansjuf. En vermoedelijk ook pijnlijk...

    Vanavond lopen onze leventjes dus weer helemaal gelijk, dat van de kleine en de grote meid... Geen separate lives op deze maandagvond! We gaan er van profiteren en opnieuw gezellig samen onder mama's warme dekbed kruipen. Melkje drinken. Boterhammetje eten. Bumba kijken. Boekje lezen. Maakt eigenlijk niet uit wat we gaan doen... zolang we het maar samen kunnen doen...

    21-11-2011 om 00:00 geschreven door E.  


    20-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eigen willetje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ze heeft een behoorlijk sterk en stevig eigen willetje, dat kleine Lunaatje van mij. Vannamiddag illustreerde ze dit nog maar eens met het nodige gevoel voor dramatiek.

    Terwijl de kleine meid aan haar tweede middagdutje van de dag bezig was, maakte grote meid zich nuttig door wat huishoudelijk werk te doen. Waaronder een hoognodige wasmachine draaien. Met daarin vooral spulletjes van lieve Luna. Na, onder andere, een natgeplast bedje (lakens, kussensloop, onderlaken, deken, pyama, slaapzak, rompertje,... the works!), een herhaaldelijke overgeef-sessie-met-zure-melk, een weekje crèche met dagelijks een uurtje buitenspelen (waar de mama wél fan van is, van dat buiten spelen! Die vuile kleertjes nemen we er graag bij! Kleine meid heeft nood en deugd aan gezonde buitenlucht...) en standaard-melk-morsen-bij-iedere-gelegenheid, was er opnieuw sprake van een behoorlijk gevulde machine!

    Luna's jasje werd meteen ook maar meegewassen. We doen hier wel ons best om gemorste melk onmiddellijk af te wassen, maar het jasje kon een iets stevigere wasbeurt wel gebruiken. Dus: wasmachine in! En daarna jasje op de verwarming, want zo'n dik winterjasje, dat droogt niet zo snel. En morgen moet lief Lunaatje wél weer haar jasje aan kunnen om naar de crèche te gaan...

    Na haar 'power-nap-deel-twee' was Luna terug haar actieve zelf. In pyama en op één voetje in een pantoffel en één voetje in een sokje trippelde ze overal rond en in geen tijd had ze ontdekt dat haar jasje op de verwarming in de keuken lag. Dat is niet de gebruikelijke plaats voor de jas, dus Luna kwam dit meteen melden. Niet gewoon melden, eigenlijk... Ze rukte de jas van de verwarming, sleepte de pas-gewassen-en-nog-natte-jas achter zich aan over de grond al roepend 'jasch, jasch, jasch'!!! (Waarom ze 'ch' zegt in plaats van 's' is niet bekend. Maar er bestaat geen discussie over het feit dat ze 'jas' bedoelt)

    Grote meid bleef stoïcijns rustig over het feit dat de pas gewassen jas een gans traject over de niet gedweilde vloer aflegde en probeerde lief en vriendelijk de situatie uit te leggen aan Lunaatje. 'Ja meisje, dat is jouw jas'. 'Jasje is gewassen en nu gaan we die drogen'. 'Kom Lunaatje, we gaan samen je jasje terug leggen'. Er volgde nog véél meer uitleg, maar Luna had al beslist: 'Jasch' moest aan!!!!! Er volgde opnieuw een geduldige uitleg van de mama met de nadruk op het feit dat de jas nog nat was en we die dus beter niet konden aandoen. Dat we bovendien niet weg gingen, maar samen in onze pyama wat zouden lezen in de boekjes. Of Bumba kijken. Of pannenkoek eten. Of spelen. Of, of, of,...

    Maar Luna liet zich niet van de wijs brengen: 'Jasch' moest aan!!! En er volgde een hysterische huilbui toen de mama geen aanstalten leek te maken om te helpen. De mama had geen zin in een schreeuwend Lunaatje. We chose our battles wisely! En dit was niet meteen een 'battle' die belangrijk leek. Dus Luna mocht haar jas aan.

    Daar stond ze dus te glunderen: Kleine Luna, in haar pyama, één voetje met een sokje, het ander voetje met een pantoffeltje, met een natte versgewassen winterjas aan. En ze wou hem niet meer uittrekken! Dus speelde ze met haar blokjes met haar natte jas aan. At ze een schelletje lunchworst met haar natte jas aan. Las ze een boekje met haar natte jas aan.

    Het heeft nog een halfuur geduurd voor Lunaatje voldoende afleiding gevonden had en de grote meid er in slaagde om het jasje terug uit te trekken en opnieuw op de verwarming te leggen.

    Volgens 'de boekskes' is het nog te vroeg om nu al in de peuterpuberteit te zitten... Wij hebben daar een andere mening over.


    20-11-2011 om 00:00 geschreven door E.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bumba meisje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Mijn meisje is een beetje Bumba gek...

    Ze heeft de gele clown nog maar een weekje of zo ontdekt, maar jongens toch, ze is écht superfan! Je kan van studio 100 zeggen wat je wil en ja, zij zijn écht wel héél erg commercieel, maar 't zijn kraks in hun job!

    In alle eerlijkheid: ik begrijp haar fascinatie niet. Maar van het ogenblik dat het draaiend cirkustentje in beeld komt tot het moment dat de twee regenwormpjes elkaar een kusje geven en Bumba 'tot morgen' zwaait zit hier een klein meisje gekluisterd aan het scherm. Wel makkelijk dat je zo'n aflevering via telenet kan bestellen... En 's avonds maken we Bumba al deel van onze 'naar-bed-routine': pyama aan, samen in het grote bed, flesje melk drinken en nog even naar Bumba kijken op mama's laptop (dank u YouTube!). En dan gaan Bumba én Lunaatje slapen. Leuk én makkelijk toch...

    Nu is het gelukkig nog maar Bumba. Ik vermoed dat het binnen enkele jaren K3 en Justin Bieber wordt. Of iets gelijkaardigs... Hopelijk blijft het nog enkele jaartjes Bumba...

    20-11-2011 om 00:00 geschreven door E.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tijd te kort
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We kennen het allemaal: het gevoel dat 24u in een dag gewoon te kort is. Luna heeft er ook 'last' van. Ze wil zoveel doen, zoveel zien, zoveel beleven,... Haar dagen zijn eenvoudigweg te kort. Het helpt ook niet dat haar dagjes normaal gezien onderbroken worden met 'tukjes' en 'slaapjes' en 'middagdutjes'. Hoe we ze ook noemen, Luna vindt ze compleet overbodig.

    Dus begon ze gisteren om 4u aan haar dagje. Om 4u. Ja. Grote meid begon dus ook op dat ontiegelijke uur aan haar dagje. Al was dat onder lichte dwang van een over-actief Lunaatje.

    Middagdutje, daar deed Luna gisteren niet aan mee. No way. Ook al werd ze door de grote meid zo liefdevol mogelijk in haar bedje gelegd. Luna was niet van plan om te slapen. Ze was tijdens de namiddag wel wat lastiger en huileriger. Maar slapen? Neen dus.

    Ook 's avonds was ze niet echt van plan om haar nachtje wat vroeger in te zetten en zo haar vroege ochtenduur wat te compenseren. Neen neen. Luna vond dat niet passen in haar schema. Het werd uiteindelijk 22u alvorens mijn kleine meisje naar dromenland vertrok! Van 4u 's morgens tot 22u 's avonds. Zonder onderbreking wakker. Dat is héél lang voor een meisje van 15,5 maand!

    Maar vandaag is ze dus moe. Mijn lief klein Lunaatje is aan haar tweede middagdutje van de dag bezig. En straks mag ze na haar melkje ook wat vroeger aan haar nachtje beginnen. 't Was goed voor één keer, zo'n marathondagje. Maar we gaan er geen gewoonte van maken...

    20-11-2011 om 00:00 geschreven door E.  


    18-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.File-plezier
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Iedere werkdag staan wij in de file, Lunaatje en de mama. Soms slechts 10 minuutjes, soms ook 45 minuten. We proberen er telkens opnieuw het beste van te maken en onze tijd zo aangenaam mogelijk door te brengen. Quality time voor de kleine meid en de grote meid, zeg maar...

    Er wordt dus gezongen in de auto. En van 'handjes draaien' gedaan. En melkje gedronken. En boterham gegeten. En verhaaltjes verteld.

    En vandaag werd er vooral van 'dèdè' gedaan. Lunaatje zwaaide enthousiast 'dèdè' naar iedere auto die ons passeerde en iedere auto die wij passeerden. En zoals dat gaat in files, waren dat vaak dezelfde auto's. De wagens die ons aan 2km per uur voorbijreden, dat zijn net dezelfde wagens die wij een half minuutje later aan een even indrukwekkend tempo voorbij reden. En aan deze snelheden hebben bestuurders al eens tijd om in de wagens naast zich te gluren. Vooral als daar een klein enthousiast uitgeslapen vriendelijk zwaaiend peutertje in blijkt te zitten. Dat telkens opnieuw heel vrolijk lacht naar iedere bestuurder of bestuurster...

    Wij waren érg populair in de file deze morgen! Wel... Lunaatje was erg populair. De mama was meer de 'side-kick' van haar kleine meid. Wij hadden helemaal geen last van file-leed vandaag, integendeel: we hadden ontzettend veel file-plezier! En aan de reacties rond ons te zien heeft dat lieve meisje van mij bij veel mede-file-rijders het file-leed toch minstens voor heel even verzacht.

    18-11-2011 om 00:00 geschreven door E.  




    Archief per maand
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 07-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    IM000745
    http://www.demamablogs.blogspot.com/

    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    willibrord
    www.bloggen.be/willibr
    Mijn favorieten
  • tales from the crib
  • kerygma
  • lien
  • kleinkonijn
  • jacq
  • johnblog
  • Rock & b"roll"


  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!