Nederland en België, twee landen, naast elkaar, waarvan je denkt dat ze op elkaar zouden lijken. Maar niets is wat het lijkt! Het zijn twee totaal verschillende landen! Van afgelopen woensdagavond tot aan gisteravond, ben ik ''met verlof'' naar Nederland geweest. Even terug naar de thuisbasis, dat is erg prettig! Super leuk ook om in zo'n korte tijd zoveel mensen gesproken te hebben. Tandartsbezoek stond ook op het programma, en ook daar heb ik mij moedig doorheen weten te bijten! Met als hoogtepunt: vrijdagavond. Een langverwachte hereniging met veel vrienden.
Maar goed, zo terug in België merk je meteen weer de verschillen op; Mensen, wegen, winkels, dieselprijzen, etc. Alles hier is anders! En of het nou leuker is? Ik weet het nog niet, daar ben ik nog niet helemaal uit. Ik denk dat het beiden zijn charme heeft. En Nederland heeft het grote voordeel dat ik daar geboren ben, dus eigenlijk ben ik zo objectief nog helemaal niet! Wat ik in ieder geval leuker vind aan België, is de opbouw qua winkels. Meer winkels, grotere winkels, leukere markten, meer gezellige kroegjes en minder van die enorme luide discotheken.
Hasselt, 35 minuten hier vandaan, is een hele leuke stad om te zijn, vrij groot ook voor Vlaamse begrippen. Ik denk dat het te vergelijken is met Apeldoorn qua stadscentrum. Sint-Truiden, 10 minuutjes hier vandaan, is een stukje kleiner. Maar ook heel gezellig ingedeeld met veel terrasjes en kleine kroegjes. Enige nadeel van de weg naar Sint-Truiden: ALS je achter een tractor belandt, kom je daar nooit meer vanachter weg. En aangezien je 90 mag rijden daar, en die tractor maar 30 rijdt, kan dat voor irritatie zorgen zo af en toe. Máár, gelukkig ben ik een zeer geduldig Nederlander... (Ahum)
En nu is het zo alweer tijd om te koken. Vandaag maak ik (zoals gewoonlijk) Stomp. Da's het Vlaamse woord voor stampot. Ik heb inmiddels al bijzondere stampotten mogen maken. Wortelpuree en andijviestampot waren niet zo heel bijzonder, maar zoals vandaag moet
ik preistomp maken. Nog nóóit van gehoord! Maar ik red me wel... Tot nog
toe heeft alles gesmaakt volgens mij!
Mijn eerste week als au pair in België zit er op, met als
begin een vuurdoop maar daarna rust en meer continuïteit. Ik begin langzaam de
wegen te kennen, de verschillende sportplekken voor de kinderen en de
supermarkten. Heb het ingebouwde navigatiesysteem nog maar weinig meer nodig!
Ik heb gezien op het NOS-journaal dat het in Nederland ook baggerweer is. Hier
is het nog erger; veel onweer, eindeloze regenbuien, etc. Vandaag heeft Igor
dan ook in de stromende regen zijn voetbalmatch moeten spelen. Máár hij heeft
wel gewonnen met 5-0. Hij speelt nationaal in klasse drie, dat houdt in: hij is
erg goed.
Ik heb gister voor het eerst de fitnessapparaten geprobeerd; de loopband,
crosstrainer en zon multifunctioneel ding voor je spieren. Nu heb ik
spierpijn. Moet de volgende keer toch maar een betere cooling-down doen denk
ik.
Verder: wat mij enorm is opgevallen de afgelopen week! Belgen zijn nogal schuw.
Ze hebben sowieso een hekel aan Nederlanders, ik moet áltijd eerst bewijzen dat
ik best aardig ben, voor ze ook aardig tegen mij doen. Belgen glimlachen niet
als je langsloopt, groeten niet (tenzij jij dit eerst zelf doet). Belgen vragen
ooknóóit of je wat wilt drinken in een
kantine. Nee hoor, moet je allemaal zelf doen! Belgen drinken om 10 uur s ochtends
bier en vinden het normaal om daarna gewoon hun kinderen met de auto weer terug
te brengen naar huis. Belgen zijn agressief, ze maken geen herrie hoor, maar
als je ze kwaad maakt OEF, dan heb je de poppen aan het dansen. Ik zat gister
in de auto, en blijkbaar ben ik een beetje sloom ofzo. Toeteren, met zn allen! Maar ik begin er aan te wennen en ik ben te koppig om me aan te passen aan dat
idiote rijgedrag van die mensen hier. Ik wil graag nog langer leven
Maar verder zijn het echt leuke mensen hoor! Phahaha!
Zo, dat
waren de eerste drie dagen! t Is absoluut wennen hier, maar ik vermaak me
kostelijk!
Imane is een vreselijke druktemaker, die valt behoorlijk op te fokken en als ze
eenmaal op dreef is, stopt ze echt niet meer. Ik heb een fotopagina gemaakt
waar iedereen op kan. Hier vind je ook een filmpje van Imane in haar uiterst
bijzondere bui. Ze is trouwens kei grappig verder hoor!
Igor is juist vrij rustig, hij komt verstandig en gecontroleerd over. En volgens
mij draagt hij ook een heel groot verantwoordelijkheidsgevoel bij zich. Best
sneu Igor is gek op voetbal en is samen met zijn papa (zo zegt men dat
hier), fanatiek supporter van STVV Sint-Truiden.
Ik heb vandaag en gisteren gekookt voor de familie. Ging vrij goed, al zeg ik
het zelf. Maar omdat Wim, de vader, zijn eigen groente en fruit markt heeft,
moet ik álles met verse groente maken. Zelfs de spaghettisaus moest van echte tomaten
worden gemaakt! Imane is een slechte eter maar ze heeft nu al twee dagen om een
tweede bord gevraagd!!
Mijn dag
ziet er ongeveer als volgt uit:
7.20 Opstaan, aankleden, kinderen wakker maken
7.45 Ontbijten, brood klaarmaken, etc.
8.15 Kinderen naar school brengen
8.45 Boodschappen doen voor die dag.
Dan ruim ik
nog wat op, doe de was ruim wat op of strijk wat. Uiteindelijk ben ik rond 11
uur klaar en heb ik tot 15.00 vrij. In die tijd kan ik hier binnen sporten (er
staan hier 4 fitnessapparaten). Maar er is nog genoeg te doen, heb me nog niet
hoeven vervelen in ieder geval.
Behalve dan wanneer ik mee moet naar de training van Imane. Zij tennist op heel
hoog niveau en daarom moet ze dus iedere dag naar tennis. Dinsdag 60 km rijden
voor 2 uur tennis. En als zij tennist, dan kan ik fijn koffie drinken op de
kosten van de baas! Vandaag moest ik naar Antwerpen rijden. Drama natuurlijk,
want t is een enorm drukke weg (vierbaans + twee invoegstroken!!) Ging ook
best wel goed eigenlijk, maar echt relaxed was het niet. En t is toch weer zon
200 kilometer rijden.
Nu zijn de kinderen naar hun mama toe, maar ik moet Imane nog wel iedere dag
deze week naar tennis toebrengen. Dus helemaal vrij ben ik niet. Ga morgen ook
even naar de zus van Wim, die krijgt bezoek van een Amstelveense!
Op de fotopagina zet ik ook fotos van het huis en de kamer van mij. Heb
trouwens een privédouche hier in mijn kamer!
Oh en je kunt hier rechts van je -> een berichtje achterlaten in mijn
gastenboek!
Mijn eerste maandag in België; chaos, drukte, regen en kilometers! Igor en Imane vrij van school, dat leek ons wel een leuk idee! Op deze
manier konden we eerst mooi kennis maken en een beetje aan elkaar wennen
voordat het echte leven zou beginnen. Maar of daar nou veel van terecht
gekomen is?
Boodschappen doen was klus één. We vertrokken vol
goede moed in een Opel Antara (!!!) met een volle tank richting de
Champion, 10 kilometer verderop. Daar aangekomen bleek deze dicht dus moesten
we verder richting de Intermarché. Deze supermarkten liggen overigens meer naar
het zuiden, dus hier spreekt met Frans in de supermarkten, heel prettig
Toen we thuiskwamen en de sleutel van het huis van de
verstopplek wilden halen, bleek deze er niet te hangen. Door het ramen
klimmen was geen optie (er zit een enorm beveiligingssysteem op het huis) dus
zat er niets anders op dan om bij iemand anders een reservesleutel te gaan
halen.
Inmiddels was het al behoorlijk gaan hozen maar gelukkig heeft onze geliefde
Opel Antara stoelverwarming én enorm goed meubilair, dus dit was zeker
aangenaam.
Eenmaal aangekomen op de snelweg richting Meter (zo
noemen de kinderen hun oma), belandden we in een file vanwege de staking van de
melkboeren die vinden dat ze te weinig verdienen. Maar wat gaan die gekke
Belgen dan doen als protest?! Ze gaan met allemaal tractors over de snelweg
karren!! Nou, heel plezant om naar te kijken en vooral erg irritant.
Aangekomen bij Meter, blijkt ze niet thuis te zijn.
Wat blijkt: Igor had het verkeerd begrepen. We moesten naar de oma van móeders
kant! En jawel, dat hield in: terug de Antara in, weer 25 kilometer rijden want
we gingen naar Landen. The place to be als je het mij vraagt! (NOT) Ook deze
oma deed niet open, dus werden we gedwongen naar moeders te rijden. Zij deed
wél open, maar zij had geen zin om de sleutel aan Igor te geven. Zelfs na
hevig protest, weigerde ze haar sleutel aan ons mee te geven.
Inmiddels was het al 11.30, in de flessen Coca Cola
zal tegen die tijd wel geen prik meer hebben gezeten Uit wanhoop hebben we
vaders weer gebeld, die heeft ons uiteindelijk geadviseerd naar hem toe te
komen op de markt. Even voor de goede orde: dit was weer een dik half uur
rijden over de snelweg, waar nog stééds die verdraaide melkboeren met hun
tractors bezig waren. Joepie, de kinderen waren het rond 12.00 ook al
behoorlijk zat aan het worden. We zaten al vanaf 9.00 in die auto en reden
rondjes door half België, dus dat begrijp ik wel, helemaal gezien het
energiegehalte van Imane (voor nadere toelichting: klik even op de link
onderaan dit bericht).
Uiteindelijk waren we om 14.02 thuis en vertrokken we
om 14.08 richting St. Truiden voor Imane haar tennistraining. Daarna door naar
Tessenderlo (Imane had nog conditietraining namelijk). Tessenderlo ligt weer
zon 50 kilometer ten noorden van de thuisbasis, dus daar praat iedereen
onverstaanbaar Vlaams. De conditie van Imane was prima. Rond 19.00 waren we
weer thuis.
We zouden die middag eigenlijk spaghetti maken, maar
daar is dus echt keihard niks van terecht gekomen. Ik heb nu fijn kant en klare
lasagne op met Imane. Gelukkig smaakt alles lekker als je honger hebt
){kind=link}
){kind=link}