Mijn eerste maandag in België; chaos, drukte, regen en kilometers! Igor en Imane vrij van school, dat leek ons wel een leuk idee! Op deze
manier konden we eerst mooi kennis maken en een beetje aan elkaar wennen
voordat het echte leven zou beginnen. Maar of daar nou veel van terecht
gekomen is?
Boodschappen doen was klus één. We vertrokken vol
goede moed in een Opel Antara (!!!) met een volle tank richting de
Champion, 10 kilometer verderop. Daar aangekomen bleek deze dicht dus moesten
we verder richting de Intermarché. Deze supermarkten liggen overigens meer naar
het zuiden, dus hier spreekt met Frans in de supermarkten, heel prettig
Toen we thuiskwamen en de sleutel van het huis van de
verstopplek wilden halen, bleek deze er niet te hangen. Door het ramen
klimmen was geen optie (er zit een enorm beveiligingssysteem op het huis) dus
zat er niets anders op dan om bij iemand anders een reservesleutel te gaan
halen.
Inmiddels was het al behoorlijk gaan hozen maar gelukkig heeft onze geliefde
Opel Antara stoelverwarming én enorm goed meubilair, dus dit was zeker
aangenaam.
Eenmaal aangekomen op de snelweg richting Meter (zo
noemen de kinderen hun oma), belandden we in een file vanwege de staking van de
melkboeren die vinden dat ze te weinig verdienen. Maar wat gaan die gekke
Belgen dan doen als protest?! Ze gaan met allemaal tractors over de snelweg
karren!! Nou, heel plezant om naar te kijken en vooral erg irritant.
Aangekomen bij Meter, blijkt ze niet thuis te zijn.
Wat blijkt: Igor had het verkeerd begrepen. We moesten naar de oma van móeders
kant! En jawel, dat hield in: terug de Antara in, weer 25 kilometer rijden want
we gingen naar Landen. The place to be als je het mij vraagt! (NOT) Ook deze
oma deed niet open, dus werden we gedwongen naar moeders te rijden. Zij deed
wél open, maar zij had geen zin om de sleutel aan Igor te geven. Zelfs na
hevig protest, weigerde ze haar sleutel aan ons mee te geven.
Inmiddels was het al 11.30, in de flessen Coca Cola
zal tegen die tijd wel geen prik meer hebben gezeten Uit wanhoop hebben we
vaders weer gebeld, die heeft ons uiteindelijk geadviseerd naar hem toe te
komen op de markt. Even voor de goede orde: dit was weer een dik half uur
rijden over de snelweg, waar nog stééds die verdraaide melkboeren met hun
tractors bezig waren. Joepie, de kinderen waren het rond 12.00 ook al
behoorlijk zat aan het worden. We zaten al vanaf 9.00 in die auto en reden
rondjes door half België, dus dat begrijp ik wel, helemaal gezien het
energiegehalte van Imane (voor nadere toelichting: klik even op de link
onderaan dit bericht).
Uiteindelijk waren we om 14.02 thuis en vertrokken we
om 14.08 richting St. Truiden voor Imane haar tennistraining. Daarna door naar
Tessenderlo (Imane had nog conditietraining namelijk). Tessenderlo ligt weer
zon 50 kilometer ten noorden van de thuisbasis, dus daar praat iedereen
onverstaanbaar Vlaams. De conditie van Imane was prima. Rond 19.00 waren we
weer thuis.
We zouden die middag eigenlijk spaghetti maken, maar
daar is dus echt keihard niks van terecht gekomen. Ik heb nu fijn kant en klare
lasagne op met Imane. Gelukkig smaakt alles lekker als je honger hebt
