Welkom op mijn blog! Ik ben Sarah, een vrolijke en eigenwijze jongedame. Wat mij iets specialer maakt, is dat ik een aantal zeldzame aandoeningen heb die mijn leven dagelijks beïnvloeden. Het syndroom van Turner, Diabetes Insipidus, Reuma en NLD. Ondanks dit alles sta ik positief in het leven. Ik leef, werk, reis en doe leuke dingen, net als iedereen... maar soms net iets anders!
Meer weten? Lees snel verder....
04-09-2013
Back to school
En zo is het alweer september! Een nieuw schooljaar, ook voor mij. Want straks start ik met lerarenopleiding. Spannend, spannend! Ik ben echt heel benieuwd naar de docenten en medestudenten. Maar ik ga er van uit dat het allemaal wel zal meevallen. Ik ben in elk geval heel blij dat ik weer iets om handen ga hebben. Want veel vrij tijd is leuk, maar na dik 2 maanden ben ik het toch wel een beetje beu. Tijd voor actie!
Ik ben sinds zaterdag ook terug van vakantie. Het was een heel mooie reis, echt prachtige dingen gezien. Lago di Garda, Verona, Venetië... echt de moeite! Helaas viel ik wel een beetje uit de toon in de groep, gezien de rest veel ouder was. En dat ' veel' mag je dan wel letterlijk nemen. Ik was hier bij inschrijving niet van op de hoogte, en dat was toch een beetje jammer. Het waren wel heel vriendelijke mensen. Al bij al ben ik toch blij dat ik het gedaan heb. Maar voor volgend jaar zoek ik toch ander gezelschap op
Volgende week moet ik ook weer even op controle bij de dokters van het UZA. Ik zal jullie op de hoogte houden!
Hier ben ik weer! Het leven kabbelt nog steeds rustig verder. Ook in mijn eigen leven is het nu een beetje komkommertijd. Er valt niet veel te melden.
Toch een leuke anekdote: Zoals gemeld ben ik nog altijd bezig met solliciteren. Gisteren heb ik deelgenomen met aan schriftelijke proeven voor een bediende functie. Heel cliché eigenlijk, met een stuk of tien mensen in een zaaltje. Eerst een aantal testen tegen de tijd, en da's nooit echt mijn sterke punt geweest. Ook dit keer vond ik het heel moeilijk. Ik had het idee dat ik er niet veel van gebakken heb. Daarna volgde nog een kennisproef, grotendeels openboek. Dat ging me dus beter af. Toch waren mijn verwachtingen bij het verlaten van de zaal niet erg hoog. Mijn verbazing was dan ook groot toen ik al bij thuiskomst een mailtje in mijn mailbox vond: ik ben geselecteerd voor de volgende ronde, en mag binnenkort op gesprek komen. Hoera, eindelijk een meevaller! Al wil het nog niet zeggen dat ik de job heb, natuurlijk. En ik weet ook nog niet of het helemaal mijn ding is. Maar mijn zelfvertrouwen heeft in elk geval weer een kleine opkikker gekregen.
Verder kan ik nog melden dat ik een vakantie geboekt heb naar Italië, eind augustus. Uiteraard kijk ik er heel erg naar uit! Vanmiddag ben ik samen met een vriend de stad ingegaan voor een hapje en een terrasje, heel gezellig. Volgende week ga ik waarschijnlijk nog een dagje naar zee. Mijn ouders zijn nu ook met vakantie, dus vul ik mijn tijd een beetje met op hun huis te letten. En zo kan ik me wel bezighouden.
Eindelijk zomer! De laatste dagen is het vrij mooi geweest. Vandaag iets minder, maar het zou maar van korte duur zijn. Een mens kan soms toch zo'n deugd hebben van een beetje zon
Verder gaat het hier rustig verder. Inmiddels ben ik zo goed als zeker dat ik in september opnieuw ga studeren, hopelijk in combinatie met wat interim werk hier en daar. Er zijn toch weinig interessante vacatures momenteel, en die opleiding kan me wel boeien. Dus dan moeten we er maar voor gaan. Maar het zal eerst nog wat geloop worden de komende weken ivm het in orde brengen van een uitkering. Al verwacht ik daar nu niet echt problemen mee.
En nu heb ik dus even rust. Ik probeer er maar het beste van te maken. Hier en daar een uitstapje, voorzichtige vakantieplannen. Voorlopig verveel ik me niet, maar dat kan nog komen natuurlijk.
Maar ergens blijft de angst toch zitten: Gaat het ooit lukken? Ga ik mijn weg wel vinden, op de arbeidsmarkt en daarbuiten? Als je weer een tegenslag te verwerken hebt, is het moeilijk om dan niet te beginnen piekeren. Al probeer ik mezelf er van te overtuigen dat ik goed bezig ben, en dat het allemaal wel los zal lopen.
