Inhoud blog
  • Ongelofelijk maar waar
  • Nog 2 maand
  • Een jaartje ouder
  • 03/03/2021
  • Bericht toevoegen in gastenboek
    Archief per dag
  • 06-06-2021
  • 15-04-2021
  • 10-03-2021
  • 03-03-2021
  • 19-02-2021
  • 11-02-2021
  • 04-02-2021
  • 08-01-2021
  • 28-12-2020
  • 08-12-2020
  • 03-12-2020
  • 09-11-2020
  • 05-11-2020
  • 03-11-2020
  • 26-10-2020
  • 23-10-2020
  • 19-10-2020
  • 13-09-2020
  • 08-09-2020
  • 20-08-2020
  • 10-08-2020
  • 04-08-2020
  • 26-07-2020
  • 20-07-2020
  • 13-07-2020
  • 30-06-2020
  • 20-06-2020
  • 16-06-2020
  • 09-06-2020
  • 27-05-2020
  • 24-05-2020
  • 21-05-2020
  • 18-05-2020
  • 16-05-2020
  • 11-05-2020
  • 07-05-2020
  • 01-05-2020
  • 29-04-2020
  • 23-04-2020
  • 20-04-2020
  • 16-04-2020
  • 13-04-2020
  • 08-04-2020
  • 05-04-2020
  • 02-04-2020
  • 30-03-2020
  • 29-03-2020
  • 25-03-2020
  • 23-03-2020
  • 20-03-2020
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek
  • dank zij Diane...
  • dinsdag middag bezoekje
  • Eindelijk
  • Doorzetterke
  • Goed gedaan 👍

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    03 - 03 - 2020 : een onverwachte wending.
    Diagnose borstkanker ten tijde van Corona
    06-06-2021
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ongelofelijk maar waar
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hier zit ik dan 15 maand verder en  16 chemo’s - 1 operatie - 18 bestralingen - 665 💊 later aan de tafel en kan ik eindelijk zeggen het is voorbij. De behandeling is gedaan en nu start ik met een programma Onco revalidatie. Ik ben super blij deze bladzijde van dit zwarte jaar te kunnen omdraaien. Een jaar met heel veel moeilijke en hele mooie momenten. Het werd zwaarder dan gedacht. 15 maand mezelf opgesloten en een grotere impact op ons gezin kan je je niet voorstellen. Slechts 10 dagen geleden kreeg ik mijn J&J vaccin. Steven krijgt volgende week zijn eerste. Zoveel voeger kreeg ik het dus niet. De strikte maatregelen  zijn we dus veel langer dan voorzien blijven volhouden. Het weegt op ieder van ons. Het zal goed zijn dat we terug wat kunnen versoepelen en buiten komen. Dankzij de liefde voor elkaar is het ons gelukt. Een hele dikke 💋 voor mijn lieve gezin. 

    5 juli moet ik nog eens naar de oncoloog. Ik vermoed nabespreking. Onderzoeken worden er niet gepland in de nabije toekomst. Zolang ik geen klachten heb. De enige klacht die ik heb is mijn gewicht. Daar hoop ik de komende maanden mijn doel van te maken. Stilletjes aan terug meer bewegen en de energie opzoeken.

    Mijn haar heeft er in ieder geval zin in. Het groeit gelijk kool maar heeft wel een eigen leven. Een dikke bos grijs/zwarte krullen troont op mijn hoofd. Lang heb ik me kunnen verstoppen achter een Corona kapsel waar iedereen last van had. Dat is nu voorbij. Ik zal het terug met veel liefde moeten behandelen zodat het vlug terug langer is en de krullen naar beneden vallen en niet naar de hemel groeien. 

     Voordat ik deze blog afsluit wil ik de mensen rondom mij bedanken voor alle steun en liefde en vooral luisterende oren. Ik geef je allemaal in gedachte een hele dikke knuffel. Om het einde te vieren kreeg ik van Steven zijn ouders een heerlijke ontbijt mand 🧺 met super veel lekkere dingen in en van Steven een prachtige bos 🌺. 

    Heel veel liefs Veerle 🥰😘😍

    06-06-2021 om 07:34 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    15-04-2021
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog 2 maand
    Nog 2 maand pillen nemen, heb er al 7 achter de rug... het duurt zo lang, er komt precies geen einde aan. Ik slijt mijn dagen met vooral niks doen. Ik ben gebrand om erop uit te trekken. Natuurlijk is het niet alleen de verminderde immuniteit maar vooral Corona die het tegenhouden. En met die gedachte kan ik me toch een beetje troosten. Ik ben niet alleen. Zoveel mensen willen vanalles gaan doen, zoveel mensen zitten al evenlang thuis. Ik probeer me dus bij mijn situatie neer te leggen en de onrust te verjagen. 
    Heel af en toe kom ik wel eens buiten. Vorige week was dat naar een dietiste. Ik kan voor de volle 100% bevestigen dat een kankerbehandeling niet altijd gepaard gaat met gewichtsverlies. Ik ben het afgelopen jaar 13 kilo bijgekomen. 13 kilo waar ik de jaren ervoor toch wel hard voor had gevochten om die kwijt te geraken. En dat is dus nog een frustratie erbij. Bijna de hele zomercollectie van vorig jaar past me niet meer. Er zitten zelfs kledingstukken bij die ik nog maar 1x heb aangedaan. Als je dan niks anders te doen hebt, lig je daar wel echt wakker van. Door de behandeling ben ik nu al een jaar in vervroegde menopauze. Ongekend of dit proces nog gaat omkeren. Ik zit in een lastige leeftijd daarvoor. Het internet is alvast duidelijk menopauze gaat heel vaak gepaard met gewichtstoename. En ik kan het alleen maar bevestigen. Ik hoor je al denken ah Veerle sport dan wat en let op je eten... awel ik let op mijn eten en sporten probeer ik te doen in de mate van het mogelijke. En er veranderd niks. Vandaar een traject bij de dietiste. Ik hoop dat het helpt. Het was alvast leuk om eens buiten te kunnen komen en een babbeltje te doen met iemand.

    Volgende week terug naar het ziekenhuis voor een babbeltje met de oncoloog en de verpleging... kan ik daar is wat gaan zagen. Ze controleren mijn bloed dan om te zien of ik volgende week kan starten met een nieuwe cyclus medicatie of de week daarop. Ik ga er wel vanuit dat het de week daarop is. Vorige week was ik zooo moe en heb ik voor het eerst sinds mijn behandeling een koorstblaas. Allemaal tekenen dat mijn lichaam moe is. Niet in staat om al een overdosis van pillen te verdragen. De laatste loodjes wegen ook hier weer zwaar.

    Wat me nadien nog te wachten staat weet ik niet maar ik dacht dat het nu gedaan is. Aansterken en terug deel gaan uitmaken van de maatschappij en hopelijk vlug verlost zijn van deze 4 muren. 

    Blijf veilig en gezond! Liefs Veerle

    15-04-2021 om 09:54 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    10-03-2021
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een jaartje ouder
    Hallo

    Afgelopen zondag kon ik toch een beetje mijn verjaardag vieren met een bezoekje van ons papa en Son. Ik had lekkere taarten gemaakt. Ja ja je leest dat goed taarten. De kids en Steven genieten nog graag een paar dagen na met wat taart. Gelukkig dat ik daar de energie nog voor heb om te koken. Als ik dat niet had deed ik niet veel op een dag. Daarnaast kreeg ik ook vele leuke berichtjes, kaartjes en cadeautjes. Nu duimen dat het komende jaar ik wat meer kan genieten, minder stress en vermoeidheid heb en leuke dingen kan gaan doen. 

    Volgende week is het een jaar geleden dat ik mijn eerste chemo kreeg. Toen leek het allemaal heel veel en als ik nu achterom kijk is het toch voorbij gevlogen. Ik denk dat dat komt omdat je telkens leeft van gebeurtenis naar gebeurtenis. Nu lijkt het wel nog steeds tergend traag te gaan. Ik zit nu midden in een periode van pillen nemen. Volgende week een rust week en dan terug naar het ziekenhuis voor controle. Ik ga er al vanuit dat mijn bloed niet goed zal zijn en dat ik nog een week extra moet wachten met de start van de pillen. Zolang het dan maar goed weer is om te gaan wandelen of fietsen. Dan weet ik tenminste waarvan ik moe ben. 

    Voor de rest gaat hier alles zijn gewone gangetje.. ale wat gewoon is he. Ondertussen na 1 jaar thuis zitten, zeer weinig sociale contacten en weinig activiteiten noem ik dit al gewoon. De onrust hierover in mij is wel wat gaan liggen. Ik heb er hard van afgezien en als ik er zo over schrijf zie ik ook weer af maar probeer me erover te zetten. Ik kan er niets aan veranderen, Ik laat het komen zoals het komt. Dan doet het het minste pijn. Telkens ik naar de brievenbus ga, hoop ik steeds dat de oproepingsbrief voor het vaccin in de bus zit. Dat zou toch wat meer gerustheid en vrijheid moeten geven. 

    Ik hoop dat jullie ook nog steeds in goede gezondheid verkeren en kunnen genieten van de kleine dingen.

    Liefs Veerle

    10-03-2021 om 09:02 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    03-03-2021
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.03/03/2021

    Vandaag 1 jaar geleden kreeg ik een onverwacht telefoontje... eentje die ervoor zorgde dat ik de deur op school abrupt moest sluiten. Ik moest op een trein springen die nog altijd verder raast. Er zijn momenten dat hij trager gaat zodat ik even adem kan halen. Andere momenten raast hij verder... stoppen of afstappen zit er nog niet in maar elke dag komt het eindstation een beetje dichterbij... ik voel het, ik proef het, ik ruik het, ik hoor het... toch het lijkt het nog een eeuwigheid... de sporen zijn als een rollecoster met veel hoogtes en laagtes, dankzij de steun van mijn allerliefste gezin val ik gelukkig niet van de trein en bereiken we samen wel het eindstation. Liever gisteren dan morgen maar ik zal me moeten houden aan de grillen van de rit... 

    03-03-2021 om 08:40 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    19-02-2021
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bericht toevoegen in gastenboek
    Door technische problemen, die ik niet krijg opgelost, kan je geen reactie meer plaatsen in het gastenboek. 

    19-02-2021 om 12:58 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    11-02-2021
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hier ben ik nog eens
    Hallo

    Het is een tijdje geleden dat ik nog schreef. Het was geen gemakkelijke maand. Veel pijn in mijn bekken, winterblues, moe,.... Mijn bloedwaarden waren weer niet goed met als gevolg dat ik een week langer moest wachten voordat ik mochten starten met de pillen. Ik zit nu aan het einde van cyclus 4. Dit wil zeggen amper in de helft. Ik moet nog zeker tot eind april medicatie nemen. Dat lijkt nog gigantisch ver weg. En het stemt me niet zo positief dat ik nu al 2x een week langer heb moeten wachten om te starten met de medicatie. Mijn lichaam is echt moe en de lange behandelng begint zwaarder te wegen. Ik kan er ook niks voor ondernemen, ik moet het gewoon ondergaan. Het weegt.... dat maakt dat de moed me de afgelopen maand vaak in de schoenen is gezakt. 

    Afgelopen maandag moest ik naar de rugspecialist. Omdat ik zoveel pijn heb en dit de revalidatie in de weg staat (lees actiever willen zijn) heeft de dokter een spuit gegeven in het facetgewricht van mijn bekken. Ik had er veel schrik van en ik denk dat de dokter het merkte daarom dat hij besliste ineens die spuit te plaatsen en niet uit te stellen. Volgende week moet ik terug. Indien er niet voldoende beterschap is kunnen ze nog een 2de spuit bijgeven. Ik denk dak die dokter rond zijn nek ga vliegen van contentement. Wat een verschil, dag en nacht! Ik beweeg terug zo goed als pijnvrij, kan terug pijnvrij slapen. Heerlijk. Steven merkt het ook. Ik ben terug wat gelukkiger. 
    Niet alleen ik moest op controle maar ook Kiara. Net uitgerekend de maandag, met alle sneeuwellende, moest zij van Kalmthout naar Lier met de trein om 10 min op controle te gaan en nadien de trein terug naar Essen te nemen. Dit wisten we niet op voorhand, dat Kiara nu stage heeft, anders hadden we dat wel anders geregeld. Ze is vertrokken om 16u en om 20u was ze terug in Essen waar ze gedurende haar stage verblijft. Zowat alle treinen hadden vertraging of werden afgelast maar deze keer zat het ons mee. De trein die zij moest nemen reed op tijd. 
    Bij de dokter kreeg zij goed nieuws. De bloedklonter is aan het verminderen. Het is nog zeer normaal dat dit nog niet weg is. Eind april moet ze terug. Tot dan moet ze nog dagelijks bloedverdunners nemen en een steunkous dragen. 

    Liefs Veerle

    11-02-2021 om 13:01 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    04-02-2021
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Werelddag tegen kanker
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Van Steven kreeg ik een prachtige bos bloemen. Hij is zooooooo lief voor me!!!! Mijn steun en toeverlaat. 

    Bijlagen:
    bloem 1q.JPG (111.9 KB)   

    04-02-2021 om 00:00 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    08-01-2021
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een nieuw jaar
    Hallo

    Mijn beste wensen voor het nieuwe jaar! Vooral veel liefde en geluk en een goede gezondheid aan je zijde. Dat je dromen mogen uitkomen. 

    De jaarovergang is hier heel stilletjes gevierd. Besef van wat een zwaar jaar we hebben gehad maakt een mens niet altijd gelukkig. Het komende jaar zal niet makkelijker zijn maar zeker en vast ook niet moeilijker. Althans dat hoop ik vurig.  

    Ik had het niet zo goed ingezet omdat mijn bloedwaarden niet goed waren en ik een week langer moest wachten met mijn pillen te nemen. Begin deze week ben ik bloed gaan laten trekken en daar kwam uit dat de waarden heel goed gestegen waren. Verbazingwekkend goed zelfs. Dus ik zit terug aan de pillen. Na een halve week zijn de vapeurs weer goed aanwezig. Vorige week waren ze bijna weg. Dat is wel een goed vooruitzicht want eens ik stop met de medicatie zal het wel beteren.  Ook de stijfheid van mijn gewrichten en slapeloosheid waren beter. Dat is dan alleen maar positief.

    De al om bekende vermoeidheid weegt echt wel zwaar. S morgens heb ik meestal wel een plan om van alles te doen overdag maar na 2 uurtjes moet ik die plannen vaak bijstellen en verschuiven naar de volgende dag. Dat is dan een voordeel van thuis zitten. Heb een zee van tijd dus uitstellen kan al is geen kwaad.
    Gisteren heb ik me wel wat overtroffen. Naast lekkere kippensoep en een bloemkoolpizza te hebben gemaakt, heb ik ook taartjes gemaakt. Kristof was namelijk jarig. 20 jaar. De eerste tiener is uit het huis 😉. Zo ben ik een hele dag in de keuken bezig gewest. Met momenten leek het wel of er een bom was ontploft. Maar met een powernap tussen 2 gerechten in en een goeie paracetamol is het me toch gelukt. 
    Effect van de rugschool en de oefeningen thuis ervaar ik nog niet echt. Dat zal een werk van lange adem worden vrees ik. Ik blijf wel volhouden want de pijn is anders niet te dragen. Ik moet toch nog 3 maand medicatie nemen dus tijd genoeg voor oefeningen . 

    Verzorg je goed en blijf gezond!  

    Liefs Veerle 💖

    08-01-2021 om 10:01 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    28-12-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Einde van een bewogen jaar
    Hallo

    Hier ben ik nog eens. De afgelopen week was ik vrij van het innemen van de chemo medicijnen. De 2 weken ervoor was het weer dagelijkse kost. Deze keer heb ik het beter verwerkt. 1 pil minder is blijkbaar een wereld van verschil. De vermoeidheid blijft aanwezig maar minder extreem. Ik voel wel dat ik alles in kleine stukjes moet doen bijv de ene dag wassen, de andere dag opvouwen en nog een andere dag een beetje strijken. Of s morgens een mise en place maken om s avonds af te werken zodat iedereen lekker avond eten heeft. Het is tegenwoordig allemaal wat minder culinair. We zijn al is tevreden met puree uit een pakje ☺️. 

    Naast de vermoeidheid heb ik vooral last van vapeurs en pijnlijke gewrichten. Een echt oud vrouwtje 👵🏻 Voel ik me. Tzal wel weer over gaan zeker nadat de behandeling stopt. Jammer genoeg is ze vandaag met 1 week verlengd. Mijn bloedwaarden blijken niet goed te zijn. De witte bloedcellen staan te laag. Ik krijg een week extra rust. Dat is minder want dat wil zeggen dat ik ook een week later gedaan heb. Het enige kleine voordeeltje is dat ik met oudjaar nu “echte” cava kan drinken ipv alcoholvrije. Ik kan al is zot doen 😉

    De kerstdagen waren rustig. Bijna zoals alle andere dagen. Toch heb ik genoten van het bezoek aan Steven zijn ouders. En de dag nadien bij mijn broer - zus en papa. Overal hebben Steven en ik een kaars gebracht om aan te steken tijdens ons virtueel kerstfeest. Toch een beetje een gevoel van samen zijn. 

    Deze week is Steven thuis dus heb ik wat afleiding overdag. Jammer dat het weer zo tegenvalt, de roep om naar buiten te gaan is toch minder.  Ik ga nu wel elke woensdag naar de rugschool. Ik doe het natuurlijk voor mijn rug terug te verstevigen maar ook wel stiekem om een beetje andere mensen te zien. Maar wat blijkt? Op woensdag avond tussen 16u en 17u30 komen niet veel mensen oefenen hoor, ik zat er al 2x helemaal alleen 🤦‍♀️. Best wel grappig. Langs de andere kant is dit misschien maar best, mijn weerstand is echt niet goed. Ik wil niks opscharen dus hoe minder ik in contact kom met anderen hoe beter. Ik zou het eigenlijk ook wel positief kunnen bekijken hé die quarantaine. Nu doet de hele wereld gezellig met mij mee. 🤭

    Daarnaast oef ik nog 2x per week extra thuis. Hopelijk heeft dit vlug wat effect. Momenteel voel ik nog niet veel verschil wat wel logisch hoor. Die spieren zijn niet in 1 2 3 terug sterk. Alles heeft zijn tijd nodig. 24/2 moet ik terug naar de rugspecialist. Als het dan niet beter is overweeg ik om dat facettegewricht toch te laten behandelen. Een plan dat ze al eens voorgesteld hebben, we zien wel. Nu thuis eerst  flink oefenen. Wel een zicht hoor om mij van mijn matje te zien afkruipen. Dan voel ik me een oud vrouwtje maal 2! 

    Geniet allemaal van de laatste week van dit ooohh zooo bijzonder jaar en zorg voor jezelf en je geliefden.  

    liefs Veerle 💖

    28-12-2020 om 16:21 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)
    08-12-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2de reeks 💊
    Hallo

    Gisteren moest ik naar het ziekenhuis voor de 2de reeks medicatie op te halen en een bloedafname. Naast deze 2 zaken hadden ze wel wat werk met me. Het werd me allemaal even teveel. Tranen met tuiten. Ze zijn minstens 1 doos zakdoeken armer.  Ze luisteren en proberen te helpen waar nodig. Het deed deugd. 

    De resultaten van het bloed waren goed. Mijn witte bloedcellen waren wel iets minder maar dat is een logisch gevolg van de behandeling. Voor de rest zat het allemaal goed. Omdat ik zoveel hoofdpijn had/ heb en zo moe was/ ben heeft de oncoloog beslist 1 pilletje van 500 mg minder te geven. Ik neem er nu dus 3 bij het ontbijt en 3 in de avond. Ze heeft daarnaast actie ondernomen voor mijn bekkenpijn. Ik mocht gelijk bij de specialist komen. Hij kon me gerust stellen, het is niet erger dan vorig jaar maar ik sta terug bij af. Ik mag nu wekelijks naar de revalidatie komen en krijg ondersteunde medicatie. Over 6 weken moet ik terug op controle. Jeeujjj elke woensdag heb ik nu dus iets te doen. Wat bewegen en een heel klein beetje onder de mensen komen.  

    Na het 4 uur durende bezoek aan het ziekenhuis gisteren heb ik terug wat moed en is er een blok ban mijn schouders gevallen.  

    Vandaag had ik dus een paar kleine dingen op de planning gezet om te doen. Helaas is de helft niet kunnen doorgaan want omg mijn ontbijt beviel me zo slecht. Had het idee dat ik moest overgeven. Heb me dan maar stilletjes op de zetel gelegd en geslapen tot 13u. En oef! Het is over. Waar rust dan toch goed voor is.  

    Een kleine wandeling in het dorp deed alvast deugd, wat frisse buitenlucht. Heerlijk.  

    Liefs Veerle

    08-12-2020 om 15:22 geschreven door Feeke  


    >> Reageer (0)

    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs