Laat ik het eens hebben over twee brandend actuele maatschappelijke themas: de opwarming van de aarde en het moederinstinct
Op het eerste zicht hebben deze niets met elkaar te maken, maar toch ga ik ze aan elkaar linken. Ik hou jullie nog even in spanning om zo het verrassingseffect te vergroten.
De opwarming van de aarde, beter bekend als het Global Warming fenomeen. Iedereen praat erover deze dagen, tot Al Gore en Oprah Winfrey toe. Weervrouw Jill Peeters van VTM schreef er een boek over en concurrent van de openbare omroep Frank Deboosere pakt het als groene mannetje van Man bijt hond nog groter aan en geeft dagelijks tips om zuiniger te leven.
Maar wat is dat nu precies, die global warming? Wel, laat ik het allemaal eens heel eenvoudig samenvatten. De aarde warmt op, zou net iets te simpel voorgesteld zijn, denk ik, dus bij deze een praktisch voorbeeld:
Half februari, Gent. De Graslei zit afgeladen vol met studenten die even aan alles willen ontsnappen.. Ik zit gezellig op een terrasje op de Korenmarkt te genieten van de eerste zon in een topje met korte mouwen. Natuurlijk kan ook de oversized zonnebril niet aan dit plaatje ontbreken.
Dit is dus global warming. Eigenlijk zou het niet mogen dat ik midden februari op een terras in de zon kan zitten. De opwarming van de aarde zorgt er dus voor dat er vanalles verandert. Allereerst zouden de seizoenen aan het verwisselen zijn, getuige het terrasjesweer in februari. Maar ook het klimaat lijdt hieronder, wat minder positieve gevolgen kan hebben. Zo kan het gebeuren dat binnen ettelijke decennia België vergeleken kan worden met de bodem van de Noordzee en dus volledig overspoeld zal zijn. Of als de Golfstroom verstoord wordt, kan het zelfs gebeuren dat we een nieuwe ijstijd tegemoet gaan.
Nu zit je waarschijnlijk al in spanning te wachten wanneer het aspect moederinstinct erbij zal komen. Let op! Waarschijnlijk zal de generatie van de twintigers van vandaag niet lang genoeg meer leven om het eigenlijke probleem mee te maken. MAAR voor onze kinderen en kleinkinderen kunnen er zich wel concrete problemen voortdoen. Met andere woorden, als wij ons vandaag niet bezighouden met het probleem van de global warming, zetten we ons nageslacht ferm in de zak. (om eens een echte Vlaams uitdrukking te gebruiken)
Nu moet je weten dat ik persoonlijk (voorlopig toch) niet de ambitie heb om kinderen te krijgen. Als ik mij nu een beeld van mijn toekomst probeer te vormen, hoeven kinderen er niet bij om het plaatje compleet te maken. Mijn moederinstinct staat voor het ogenblik dus op een zeer laag niveau.
Om de twee nu aan elkaar te linken: Als ik toch niet van plan ben om nageslacht op de wereld te zetten, moet ik mij dan zorgen maken over het global warming probleem?
Waarschijnlijk is dit wel een beetje een egoïstische denkwijze, maar objectief gezien heb ik toch een beetje gelijk, niet?
