|
Beste mevrouw Otten
Misschien herkent u het hondje op de foto. Waarschijnlijker is het echter dat er niets gaat dagen. U hebt Holler nog nooit bij daglicht gezien voor zover ik weet. Als ik met haar overdag wandel was u normaal gesproken aan het werk in de Johannes Verhulststraat. Wij kwamen elkaar wel eens tegen later op de avond een uur of elf. Wij lieten allebei ons hondje uit. Ik Holler, +een Spaniël, en u een klein wit geval waaraan ik geen naam kan geven. U had er wel een verhaal bij maar tot mijn schande moet ik bekennen dat ik niet meer weet wat u over de afstamming van het beestje gezegd hebt. Meestal maakten we bij deze ontmoetingen een korte opmerking over en weer. Eén maal op het Merwedeplein werd het een iets langer praatje. U vertelde mij dat u dierenarts bent. En dat u ervoor gekozen had in de Johannes Verhulststraat te gaan werken. Het hondje mocht mee. Ik stelde deze weerkerende ontmoetingen op prijs.
De afgelopen maanden zag ik u niet meer. Ik dacht eerst misschien is dat toeval. Toen dacht ik misschien is ze verhuisd. Onlangs vertelde mijn vrouw een verhaal, van horen zeggen, over een ongeluk. Veel uit het verhaal deed me aan u denken. Een telefoontje naar de praktijk leerde me dat dit ongeluk inderdaad de reden is dat ik u niet meer tegen kom als ik 's avond met Holler mijn rondje maak.
Meestal als ik een kaartje maak voor iemand probeer ik daarvan iets toepasselijks te maken. Deze keer wilde ik dat niet eens proberen. Alles wat ik zou kunnen zeggen is òf te dramatisch òf irrelevant. Het enige wat ik wil zeggen dat er altijd een moment is dat ik aan u moet denken als ik met Holler mijn avondwandelingetje maak.
Vriendelijke groet
Bert Kroonenberg
PS Ik heb deze tekst en de foto op papier naar de praktijk gestuurd. Pas daarna heb het weblog bekeken. Vandaar dat u dit berichtje twee maal ontvangt.
07-03-2009, 14:36 geschreven door Betr Kroonenberg
|
Hallo
... 
