Later word ik mama... toch?!

Inhoud blog

	De eerste teleurstelling
	het meterschap
	Het begin
	Proficiat!

Zoeken in blog

Verwachting verwacht

30-04-2016

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Het begin

Januari 2014

Het lief en ik hebben samen gevierd toen ik mijn laatste anticonceptiepil had genomen. Flesje cava gekraakt en samen zitten dromen over wat de toekomst ons zou brengen. ' Een mengeling van onze karakters, wat gaat dat geven?' 'Hopelijk heeft ons kind jouw hersenen.' 'En jouw haar.' Het was allemaal eigenlijk heel spannend. We waren het er al langer over eens dat we kinderen wilden. De echte stap zetten om eraan te beginnen was moeilijk. Een half jaar voordien hadden we al eens op het punt gestaan maar door mijn nieuwe job toen hadden we het toch nog maar even uitgesteld. Voor het lief zijn grote stappen in het leven niet zo evident. Hij gaat uit van het ergste en blijft de situatie overdenken. Zelfs over het wel of niet nemen van een hond hebben we uren, wat zeg ik dagen gepraat.
Wie had toen kunnen denken dat het voor ons niet zo gemakkelijk zou zijn om zwanger te worden? Dat die hoopvolle avond eigenlijk het begin was van één van de zwaarste periodes uit ons leven. Dat we meer dan twee jaar later nog steeds geen ouders zouden zijn. Ik denk nog vaak aan die hoopvolle avond. Soms zou ik willen dat we nog maar daar waren, aan het begin, met het gevoel dat alles mogelijk is.

Die hond, trouwens, die is er gekomen. En zowel het lief als ik hebben daar nog geen seconde spijt van gehad...

Geef hier uw reactie door