Onze laatste dag in Tokyo (en van onze vakantie)... Vandaag was het een stralende dag (maar wel pokkeheet; >35°C...) en we hebben van het zonnetje geprofiteerd om Odaiba te bezoeken. Dit is een artificieel eiland in de baai van Tokyo met veel futuristische gebouwen (en de obligate shopping malls...). De vele shopping malls komen goed van pas om de nodige afkoeling te vinden van de hitte buiten... We gaan richting Odaiba met de metro gevolgd door de monorail. Deze geeft ons mooie uitzichten op de Tokyo skyline en het grote reuzerad dat op Odaiba staat. Een van de eerste dingen die we zien is een replica van het vrijheidsbeeld (overblijfsel van de expo...). Tussen de verschillende malls en architectonisch gedurfde gebouwen staan de nodige kunstwerken. Eentje daarvan is een "levensgrote" Gundam Wings robot (wel bekend bij de mede-nerds (Otaku genaamd in het Japans)). In een van de malls (Venus Fort) is er ook een grote tentoonstelling van auto's, gesponsord door Toyota; zij stellen daar ook al hun modellen ten toon alsook een aantal prototypes van toekomstige wagens (bvb aangedreven door waterstof). Best wel interessant, ook al zijn we geen autoliefhebbers... Venus Fort is ook een waar paradijs voor honden en kattenliefhebbers; met een groot aantal winkels die alles voor de dieren te koop stelt; de meest waanzinnige kostuumpjes en "vervoersmiddelen" (maw buggies om met je hond te gaan wandelen in alle soorten en maten...). Er was ook een winkel waarbij puppies te koop werden aangeboden... Lara was direct verkocht...ze zal nog lang moeten sparen want sommige van die hondjes kosten meer dan 10.000 euro! Daarna met de waterbus en de train terug naar ons hotel. Nog even een gin tonic nuttigen in de lounge en dan voor de laatste keer gaan sushi eten in ons favoriete Kaiten restaurant (in Shibuya Hakirie). Morgen zitten we op de vlieger... 't was een schitterende vakantie maar we zijn alledrie toch ook een blij dat we naar huis gaan...
Deze morgen
nog eens vroeg uit de veren. We willen naar Tsukiji fishmarket. Das een eindje
van t hotel, en we nemen de metro. Das s morgensvroeg wel een belevenis. Om de
2 minuten vertrekt er een metro en toch zitten die allemaal bomvol. Er staat
zelfs een meneerke die als job heeft de laatsten in de metro te duwen! Ni leuk om in die massa te staan. Als je als vrouw liever niet tegen een vent aangedrukt wordt, kan je in de 'vrouwenwagon' gaan zitten...
Tsukiji is
de grootste visveiling/vismarkt ter wereld. Ongeveer 30 percent van alle gevangen vis
ter wereld, passeert hier. Eigenlijk begint de veiling zelf om 5u met de tuna auction. Maar das
toch wel heel erg vroeg voor ons (en bovendien, mogen er dan nog maar een
beperkt aantal toeristen binnen). Na de veiling is er dan de vismarkt. Gigantisch
groot, met de meest uiteenlopende vissen, weekdieren en schaaldieren. En natuurlijk
ook de meeste soorten tonijn. Zon schoon stukskes tonijn vind je bij ons ni
ze!!!
De vismarkt
bevindt zich ni ver van Ginza. Daar vind je oa shops :D (ja alweer) en malls. De
eerste mall waar we stoppen is mitsukoshi. Deze is bekend om zijn
openingsceremonie. Er staan daar 3 poppemiekes aan de ingang om de shoppers te
verwelkomen. Ze doen een openingsbabbelke (ale, dat vermoeden we toch... t is
in t japans he!) en dan een ceremonieke met veel buigingen. En dan mogen we
binnen en worden we als eersten (wij ni alleen he, der zijn nog mensen die van
die ceremonie afweten) begroet met nog meer buigingskes door de verkoopsters
van alle volgende standjes (je kan mitsukoshi een sjieke inno noemen). Die mall
zelf interesseert ons ni zo erg (ookal bleek de kelderverdieping vol met lekker
eten wel leuk te zijn). Maar het is nog maar 10u30 en buiten snikheet. Die malls
dienen dus vooral om ff op temperatuur te komen. Genoeg om een paar blokken
verder tot bij de A&F te geraken. 8 verdiepingen!!! Maar we hebben ons toch
redelijk ingehouden (vooral ook omdat het hier ni echt voordelig is... :p)
Na een
rappe lunch wacht ons om 13u een theeceremonie. Gedurende een uur wordt ons
uitgelegd hoe zon ceremonie gebeurt, wat je allemaal moet doen (we mogen het
zelf ook proberen) en mogen we uiteraard ook proeven van de lekkere matcha-thee
:D
Na al het
shoppen van de vorige dagen (vooral voor de lara en mij dan) trekken we voor Erwin
naar Akihabara. Daar vind je allerlei (ale, heeel veeel) shops met elektronica,
games, manga ed. Er lopen hier precies toch meer mannen dan vrouwen rond. De maiden
niet meegeteld. Dat zijn meisjes die in een meidtenueke (vooral) eenzame mannen
naar binnen lokken om die dan wat bezig te houden (vooral te luisteren naar de
mannen... toffe job pffff)
Het is dan
al dik 4u en we worden toch moe en hebben het veeeel te warm (35gr in t stad
met veel te hoge vochtigheidsgraad... ni aangenaam!) Tijd om richting hotel en
bar te trekken. Ff de rust (en de drankjes, ik geef het toe) doen deugd.
Nadien moeten
we nog 1x terug naar buiten, ne mens moet eten he! We kiezen om terug sushi te
gaan eten (na die vismarkt deze morgen, hebben we daar wel zin in). De
conveyorbelt is een belevenis op zich (wie mij op facebook volgt, kan daar t
filmpje zien, da zegt meer dan woorden). Je bestelt een bordje (met meestal 2 stukjes sushi op) of neemt een bordje van de belt dat je aanstaat. Op t einde betaal je volgens de bordjes (elke kleur bordje heeft een prijs... ). Bij ons is sushi duur. Hier helemaal niet :D
Japan trekt
toch een beetje op Belgie: als t bij ons ne warmen, laffen dag is, krijgen we
gegarandeerd onweer! Awel, hier dus ook. Het is al 3 uur aan t onweren,
regenen. Vanop onze kamer op t 34e is dat wel spectaculair. Als we
daarstraks van t restaurant kwamen, was t al iets minder leuk. T water viel
echt met bakken naar beneden, stukken voetpad stonden helemaal onder water, het
water liep als een beek van de trappen. Maar ik ben met droge schoenen op de
kamer geraakt... ik had ze dan ook op tijd uitgedaan en ben op blote voeten
door t water gewaad...
Vandaag zijn we op stap geweest in de Shibuya wijk (waar ook ons hotel staat). Deze wijk is het hart van hip en fashionable Tokyo. Je vindt er duizenden fashion & designer winkels; van de grootste kitch tot de high end designer shops zoals winkels van de Belgen Dries Van Noten en Annelies De Meulemeester. Hier loopt ook weer de nodige vreemd geklede jeugd rond...elke subgroep heeft zijn eigen specifieke kledij...zo hebben we bijvoorbeeld de Lolitas die in een soort extravagante poppenjurkjes rondlopen... Het is weer drukkend warm (33°C met hoge luchtvochtigheid) en we doen alles te voet. Halverwege onze tocht kunnen we wat verkoeling zoeken in het Yoyogi park en het Meiji shrine (waar keizer Meiji en zijn keizerin begraven liggen). Deze plaats is erg belangrijk voor de Japanners en is met Nieuwjaar de druk bezochtste plaats van Japan. In de winkels is het nog solden en dat zullen we geweten hebben... de dames gaan hun gang en onze valiezen geraken meer en meer gevuld.. Naast kleding schaffen we ons ook nog een Japans kookboek aan (kunnen we thuis nog eens genieten van het lekkere Japanse eten..). We komen langs onze tocht ook langs Harajuku subway station. Dit is het drukste metrostation van Tokyo; elke werkdag komen hier ongeveer 2,5 miljoen reizigers door! 's Avonds hebben we afgesproken met Astrid en Jimmy. Astrid is een collega van Kristien die op ongeveer het zelfde moment rondreizen in Japan... We gaan tesamen iets eten en wisselen verhalen uit over onze indrukken de laatste paar weken...
Mount Fuji wou zich gisteren niet laten zien, maar deze morgen vroeg was hij ons wel goedgezind. In zo'n ryokan kennen ze geen gordijnen, enkel van die papieren schuifwanden en daardoor waren we rap wakker (rap da's al voor 6u!!!). We hadden dus ook al rap gemerkt dat het mooi weer was, en dat we dus misschien wel zicht op mount Fuji zouden hebben. Wij dus al vrij vroeg naar het dak van t hotel (ale ja, ryokan) en ja hoor, geen wolken die deze keer de berg verstopten! Ikke heel blij :D (Tegen 9:30u was hij alweer verstopt, ma khad hem dan toch gezien he) We zijn met de bus vanuit Kawaguchiko naar Tokyo gereden. 't Laatste stuk in Tokyo moesten we de trein nemen. En amai, da's hier DRUK!!! Overal volk, een heel uitgebreid openbaar vervoer... precies nog erger dan in NY! Tokyo is onze laatste stop. We zijn hier voor 4 nachten. En t begint al goed. We moeten een uurke wachten op onze kamer, en we hebben honger. We beslissen om in het hotel te lunchen. Ze hebben hier broodjes, panini's, ... lekker Westers! En ze serveren er zelfs frietjes bij! Na al meer dan 2 weken Japans eten, smaakt ons dat ongelooflijk goed! Ons hotel ligt in de 'wijk' Shibuya. Gekend voor het drukke kruispunt ala Timesquare. Maar in mijn ogen nog drukker! Met Lara trekken we naar de mall Shibuya 109. Daar komen ook alle lokale Lolita's achter hun kleren. 8 verdiepingen vol winkeltjes met frullenkleedjes en bijhorende frulleriekes!!! Te gek eigenlijk. Van dat rondslenteren in malls krijgt ne mens dorst. We liggen hier in t hotel op de executive floor (waar we dat aan verdiend hebben, weet ik ni... ale, t zal wel door ons betaald zijn :p ) en we hebben daardoor recht op toegang tot de bar. Ideaal dus om ff te ontspannen met een 'gratis' glaasje champagne of gin tonic of ...
Ik zal maar al meteen met de deur in huis vallen... ondanks een vrij mooie dag heeft die %µ£@-berg (Fuji-San) zich niet laten zien. Constant wolken om de top... We zijn dan maar van miserie een toer gaan doen met de "retrobus" rond de meren van Kawaguchiko en Saito. Eerst met de "ropeline" naar boven om te proberen een glimp van meneer Fuji op te vangen (noppes dus); te voet de berg afgedaald en opnieuw de bus genomen. Afgestapt om iets te eten te vinden maar met weinig success... dan maar terug wachten op de bus (er kwam er maar een om het uur). Tot onze verbijstering zit de bus afgeladen vol (er kon zelfs geen kleine Japanner meer bij). Echter geen probleem bij de Japanners...de chauffeur belt even naar zijn collega's en 5 minuten later stopt er een volledig lege lijnbus aan onze halte om ons mee te nemen! (dit zou ik nog wel eens willen zien gebeuren in België...). Onze volgende halte was de "lava bat cave" bij lake Saito. Lava tunnels overgebleven van een oude uitbarsting van Mt. Fuji waar (normaal gezien) veel vleermuizen inzitten. Best wel leuke grotten maar geen vleer- of andere muizen gezien. Te veel last van het lawaai van de toeristen denk ik... Dan terug naar Kawaguchico en enkele mooie musea gedaan; Kawaguchico museum of art en het speciale Ichiku Kubota museum. Ichiku Kubota is een kerel die heel speciale kimono's maakt. Uitermate ingewikkeld gemaakt en fantastich om te zien maar we mogen geen foto's nemen... (Kristien heeft er echter toch eentje door de deuropening gemaakt; zie fotos). Hij is bezig aan een serie van 80 waarvan hij er al 48 heeft gemaakt. Die kerel is wel al 80 jaar oud dus hij zal hem moeten haasten... 'S avonds weer een heel erg lekkere maaltijd in de Ryokan. En nu is het tijd voor de Onsen...
Eigenlijk niet veel te vertellen vandaag. Voornamelijk veel in treinen gezeten (5 verschillende treinen; 1 Shinkansen, 3 express treinen en een lokale trein...) om van Takayama via Nagoya en Yokohama naar Mt Fuji te geraken. Vanuit de trein ons eerste zicht op Fuji-San; gelukkig even zichtbaar door de wolken...Was gelukkig wel onze laatste lange verplaatsing. We zitten ook voor de laatste keer in een Japanse Ryokan (Konanso Ryokan). De Ryokan ligt net naast het meer van Kawaguchiko en we hebben zicht op het meer vanuit onze kamer. Op de 4de en 5de verdieping de verplichte onsen met zicht of Fuji-San. Zeer lekker Japans dinner op onze kamer gebracht.
Helemaal
proper van alweer zalig relaxen in de onsen! Vandaag waren er gelukkig veel
minder (kwebbelende) vrouwen. Het heeft geduurd tot ik terug bij Erwin was, vooraleer
ik goed en wel doorhad dat ze vandaag de baden voor mannen en vrouwen
omgewisseld hadden tegenover gisteren. Kwestie van van beide te kunnen
genieten! Ik vond al dat er sommige baden anders uitzagen... en dacht eigenlijk
dat er mss 2 verschillende ruimtes voor de vrouwen waren... maar gelukkig had
Erwin wel door dat ze de bordjes gewisseld hadden bij de splitsing om naar de
onsen te gaan. T was in mijn voordeel. De onsen die de vrouwen vandaag moesten
nemen, ligt hoger dan die andere, die van de mannen. Een van de baden (zo
eentje waar t water over de rand loopt, zaaaalig) had een keimooi zicht over de
stad en de bergen...
We hebben
vandaag Takayama bezocht. In de voormiddag een lokale markt, met vrij veel
ongekende groenten. Het was lekker warm en we hebben wat door gezellige,
autentieke straatjes gewandeld (met de nodige toeristenwinkels!). Maar helaas
hadden ze regen voorspeld. De eerste bui was rap over en algauw was het weer
heel warm. 2x per jaar gaat er hier een processie door de stad. De praalwagens zijn
we dan ook gaan bezoeken. Na de middag was t echt gedaan met het mooie weer. De
regen viel met bakken uit de lucht, en er hangt een hevig onweer juist boven
Takayama. Maar we zijn binnen in een huis van een rijke koopman (150 jaar oud),
lekker droog! We hebben ons ingeschreven voor the discovery of sake. We
krijgen er de volledige uitleg over het verpakken van sake, het offeren van
sake en natuurlijk ook het drinken van sake. Na onze uiteenzetting hadden we
graag nog een wandeling gemaakt tussen tempels wat hogerop gelegen, maar de
weergoden zijn ons vandaag echt niet goedgezind. Het blijft regenen... We
bezoeken nog een ander museumke en begeven ons naar het restaurant voor ons
avondeten. Lara had gisterenavond al een van HIDA-BEEF geproefd en vond het
een aanrader. We hebben dat deze avond ook geproefd. Lekker!
We zijn net
terug uit de onsen. Helemaal properkes en helemaal zen. Deze onsen was wel van
een ander kaliber dan de vorige. Veel chiquer en groter, maar wel met veel meer
volk. Ook hier zijn mannen en vrouwen gescheiden. Bij Erwin bleken er niet meer
dan 10 mannen te zijn, bij de vrouwen denk ik dat we toch met dik 30 waren. En ja,
die kwebbelen, maar redelijk stil ;)
Deze voormiddag
zijn we met de bus (een luxecar eigenlijk) vanuit Kanazawa naar Shirakawago
gereden (en van daar verder naar Takayama, waar we dus nu zijn). Daar staan nog
oude traditionele huizen (gassho-zukuri houses). Ze hebben een rieten dak dat
veel schuiner loopt dan onze daken. Maar das om de huizen tegen de sneeuw te
beschermen. In de winter ligt er hier een heel dik pak sneeuw. De huizen zijn
zeer groot, maar er woonde dan ook wel 20 tot 30 man in. Wij vonden het een
beetje het Japanse Bokrijk. Het was hier weer bloedheet (vooral als de zon er
door kwam, wat ze af en toe dus wel deed) en heel laf. Dan zou je denken dat
een plensbui verfrissing brengt... maar das dus niet het geval. Jammer dat we
toen net op t hoogste punt stonden, waar je normaal gezien dus een mooi zicht
over het dorp hebt...
Vandaag een rustige dag zonder sleuren met valiezen. 's Morgens wat langer geslapen en na het ontbijt een dagkaart voor de city loop bus gekocht. Bij onze eerste stop bezochten we de oude Geisha buurt van Kanazawa (Higashi Chaya district). Kleiner dan in Kyoto maar wel erg mooi en met niet te veel volk om ons uitzicht te belemmeren. De meeste films die een Geisha buurt nodig hebben worden tegenwoordig hier gefilmd daar het hier goedkoper en minder druk is. We komen hier ook een kranige 96-jarige tegen die per sé wil weten waar we vandaan komen (zie foto). We stappen weer op de bus tot de volgende halte waar we het kasteel van Kanazawa bezoeken (herbouwd in 1990) en de Kenroku-en tuin, naar het schijnt de derde mooiste tuin van Japan. In elk geval erg leuk en mooi om in rond te wandelen. We zoeken dan binnen wat afkoeling in een gebouw waar allerlei plaatselijke ambachten kunnen geoefend worden. Lara ontpopt zich hier als een bedreven beschilderaarster van popjes en het maken van een glazen stempel door middel van zandstralen. Hierna brengen we een zeer gesmaakt bezoek aan het 21st century museum of contemporary art, een circelvormig gebouw met zowel een permanente eigen tentoonstelling als een expositie van de Leandro Ehrlich. Erg knappe tentoonstelling met zelfs een beeld van Jan Fabre (The man who measures the clouds). We spenderen hier het grootste deel van onze namiddag; enkel onderbroken voor het eten van een "pateeke". Naast sushi en sashimi kennen de Japanners duidelijk ook het nodige van het maken van patisserie....We sluiten de dag af met een wandeling door het oude samoerai district (Nage-machi Buke Yashiki district voor wie dit zo nodig zou willen weten...) en gaan dan eten in een restaurant genaamd "Oink Oink". Hier moeten we met een tekening uitleggen waar Belgie ligt en leren we ondertussen dat België in het Japans "Belugi" wordt uitgesproken... Morgen weer met onze valiezen de bus op, naar Shirakawago & Takayama in de Japanse Alpen...
Reizen en eten vandaag! Met de Shinkansen en nadien de Thunderbird (2 soorten treinen dus) zijn we van Hiroshima naar Kanazawa gereden. Dat heeft toch wat geduurd. We waren in ons hotel pas rond half 3. Een beetje sufgereisd zijn we naar de locale voedselmarkt getrokken. Kanazawa ligt aan de zee, vandaar dat je op die markt vooral vis vindt. Zoveel soorten en rare beesten! En toch kregen we honger. Veel hadden we nog niet gegeten (wat picknick op de trein, meer niet) dus mocht een verwennerij met een pateeke wel he! Je vindt hier in Japan ongelooflijk veel plaatsen waar je echte (goeie, volgens Erwin en Lara, de kenners) pateekes kunt eten. Via een winkelstraat keerden we terug naar t hotel. We weten nu ook waar de oudjes hun kleren vinden. Jeetje, dat noemen ze hier een winkelstraat!!! Echt erg! Behalve kleren dus, ook enkele winkels waarze looprekjes en andere attributen voor ouderen verkopen. Maar wel goed voor onze portemonnee! s Avonds zijn we dan in een typisch japans restaurant gaan eten (in van die aparte hokjes). Weer een hele belevenis. Wat staat er zoal op t menu??? We hadden wel wat prentjes, daardoor wisten we dat er sushi was. We hadden vandaag al ontdekt dat je dat hier veel vindt (is dus ni overal in Japan even makkelijk te vinden!) Wel grappig: de ober heeft ons ook de menu met de specialekes van de dag gebracht. Rara wat daar op staat! Maar de sushi was keilekker!
Naast kleding schaffen we ons ook nog een Japans kookboek aan (kunnen we thuis nog eens genieten van het lekkere Japanse eten..). We komen langs onze tocht ook langs Harajuku subway station. Dit is het drukste metrostation van Tokyo; elke werkdag komen hier ongeveer 2,5 miljoen reizigers door!
We zijn dan maar van miserie een toer gaan doen met de "retrobus" rond de meren van Kawaguchiko en Saito. Eerst met de "ropeline" naar boven om te proberen een glimp van meneer Fuji op te vangen (noppes dus); te voet de berg afgedaald en opnieuw de bus genomen. Afgestapt om iets te eten te vinden maar met weinig success... dan maar terug wachten op de bus (er kwam er maar een om het uur). Tot onze verbijstering zit de bus afgeladen vol (er kon zelfs geen kleine Japanner meer bij). Echter geen probleem bij de Japanners...de chauffeur belt even naar zijn collega's en 5 minuten later stopt er een volledig lege lijnbus aan onze halte om ons mee te nemen! (dit zou ik nog wel eens willen zien gebeuren in België...). Onze volgende halte was de "lava bat cave" bij lake Saito. Lava tunnels overgebleven van een oude uitbarsting van Mt. Fuji waar (normaal gezien) veel vleermuizen inzitten. Best wel leuke grotten maar geen vleer- of andere muizen gezien. Te veel last van het lawaai van de toeristen denk ik... Dan terug naar Kawaguchico en enkele mooie musea gedaan; Kawaguchico museum of art en het speciale Ichiku Kubota museum. Ichiku Kubota is een kerel die heel speciale kimono's maakt. Uitermate ingewikkeld gemaakt en fantastich om te zien maar we mogen geen foto's nemen... (Kristien heeft er echter toch eentje door de deuropening gemaakt; zie fotos). Hij is bezig aan een serie van 80 waarvan hij er al 48 heeft gemaakt. Die kerel is wel al 80 jaar oud dus hij zal hem moeten haasten...
