Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
E-mail mij
Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.
Zoeken in blog
De CVA van Kristel
23-07-2008
Op vakantie ???
Voorbije zondag was een feestdag voor ons. Kristel thuis ná anderhalve maand !!! En het ging relatief vlot. Het moeilijkste was een pak friet met een Curryworst special zoeken. Vind maar eens een fritkot dat op zondagmiddag open is. Ja, der was er eentje open in Dendermonde aan het Station. Ik had thuis al wat voorbereidingen getroffen zodat alle plaatsen (behalve de eetplaats) goed bereikbaar waren met de rolstoel. Het huis was netjes, mede dankzij de hulp van een sociale hulp die ingesprongen is, en Kris was tevreden. In de namiddag zijn we zowaar naar de Kermis in Baardegem geweest, samen met Rens. Mijn ouders waren er ook en later was Rune en de fam. De Vis er ook bijgekomen. Het was leuk, Rens op de paardemolen en visjes vangen. Na de pannekoek begon het wat druk te worden voor Kristel en zijn we dan vertrokken richting Wambeek voor even aan de bbq aan te schuiven. Het resultaat was dat we een beetje te laat terug in Inkendaal toe kwamen, maar niemand maakte zich daar druk over. Het in en uit de auto stappen ging vlot. Ook de transfer naar het toilet ging vlotjes. Het was voor mij wel vermoeiend om iedereen te bedienen op z'n wenken. (Ik was maandag en dinsdag doodmoe en heb 's avonds gelukkig goed kunnen rusten en slapen). Maar, en dat is het belangrijkste, we hielden er een goed gevoel aan over. Vandaag ben ik bij haar langs geweest en ik heb haar haar eerste stappen zien zetten. Welliswaar nog met steun van haar rechterhand, maar toch. Het lukte haar om een stap voorwaarts te zetten. Ik heb de dokter gesproken en er is géén reden meer om haar zondags daar te houden. Ik mag ze iedere zondag afhalen van 10 tot 20 uur. En dan gaan we op zondag op vakantie. Eens naar een pretpark, naar de dierentuin, eens gewoon gaan wandelen of naar het kasteel van Gaasbeek dat op een 3-tal km van Inkendaal ligt en waar er ook een speelplein voor Rens voorzien is. Misschien heb jij ook ideeën of wil je ons op een zondag eens gezelschap houden. Dan verwittig je me maar gewoon. Nu zondag gaan we misschien naar de Pikkelingfeesten in Moorsel, tenminste als de weide er goed bijligt om met de rolstoel er naar toe te gaan. Want ja hoor, de rolstoel is de eerste weken (maanden) zeker nog een noodzaak. Vol goede moed gaan we terug een week tegemoet. Groetjes en tot volgende week. Benjamien.
Kristel kan al wat bewegen met haar been. Ze kan al liggend haar knie buigen en haar been van links naar rechts bewegen. Het deed ons plezier toen we dit zagen. Het is een begin én een teken dat alles misschien toch nog goed zal komen. Nu zondag mag ze een dagje weg. Ik ga haar rond 10 uur halen om ze dan 's avonds terug te brengen. Waar we naar toe gaan weten we nog niet. Het weer is té wisselvallig om met de rolstoel buiten te gaan wandelen. Een bbq met familie is ook een optie, maar de verpleging denkt dat dit mentaal nogal zwaar zou kunnen worden (aandacht geven en krijgen in groep). Misschien gaan we gewoon thuis wat tot rust komen, wij, samen met Rune en Rens. Rens, die is ondertussen zich lekker aan het amuseren aan de zee. Hij verblijft er een ganse week met mijn schoonzus en diens kinderen. Het is ginder goed heb ik horen zeggen. Rune, daarmee ga ik vandenavond naar Kind en Gezin. Hij krijgt zijn eerste spuit (tegen het Rotavirus). Gelijk zullen ze hem meten en wegen. Ik denk dat hij al 5 kg weegt. Hij drinkt met gemak zijn flesje reeds leeg (200ml). Rune verblijft nu een week bij mij. Wat mezelf betreft, al m'n vrije tijd gaat naar de bezoekjes van Kristel. De bezoekjes zijn tof. We wandelen dan eens rond en drinken of eten iets in de cafetaria. Soms spelen we eens een gezelschapsspelletje zoals domino of 4 op een rij. We houden het gezellig. Ondertussen kennen we al heel wat andere patiënten en maken we hiermee ook contact. De verpleging ziet ons gaarne komen met de kindjes. Vooral Rune trekt de aandacht. Je mag gerust ook eens langskomen. Dan kan ze nog wat babbelen. Let wel op, ze heeft iedere dag in de namiddag Kiné van 14.30 tot 15.30 uur.(behalve in het weekend en op feestdagen). Bezoek is tot 20 uur welkom. Als aflsluiter van deze week toon ik je een foto van Rens in een kraan. En gelukkig dat hij was dat hij daar in kon.... Tot volgende week. Benjamien.
Ik doe een schampere poging om vanaf nu via een blog wat info door te sturen.
Afgelopen woensdag is ze verhuisd naar Inkendaal (De Bijtjes) in Vlezenbeek. Ze ligt op een gemeenschappelijke kamer van 2 personen afdeling 400, kamer 418.
De verpleging is in orde. Ze verzorgen haar goed. Overdag zit ze nu in een rolstoel en komt ze regelmatig uit haar kamer. 'sAvonds is er avondmaal rond 17uur, hetwelke overal kan genuttigd worden, behalve op haar kamer zelf. Als we bij haar op bezoek zijn eten we samen in de cafetaria.
Of er reeds vooruitgang is ? Dat weet ik niet. We moeten niet te snel hopen. De eerste week was hoofdzakelijk observatie. Wat kan ze en wat niet. Wat is het dringendste. Hoe is ze als persoon en hoe reageert de familie op de verhuis
Vanaf deze week heeft ze een programma af te werken. Meestal zijn de oefeningen in de voormiddag. Deze week dient ze op donderdag ook oefeningen te doen tot 16 uur in de namiddag. Misschien kun je hiermee rekening houden met bezoek.
Wat het bezoek betreft. Dit is voorzien in de namiddag van 14 tot 20 uur. 20 uur is wel strikt. De sfeer is veel rustiger als in een ziekenhuis. Je bent er losser en je kunt samen genieten van de rust die overal in het gebouw en buiten heerst. Als het goed weer is kun je met haar buiten wandelen. Als het slecht weer is kun je iets nuttigen in de cafetaria en rustig rondwandelen in de gangen. Ik heb ook een paar gezelschapsspelletjes mee voor als er verveling dreigt. Bezoek heeft ze graag, ze is nu al beter en ze zou zich kunnen beginnen vervelen als ze niets meer om handen heeft. Telefonisch contact is nog moeilijk. Je kunt haar wel altijd een berichtje sturen (+32475628598). Schrijf er dan wel jouw naam bij.
Volgende keer zal ik wat fotootjes publiceren.
De groeten van Rune, Rens en Benjamien en natuurlijk ook van Kristel.
Hallo, Kristel lag van maandagavond tot woensdag op de spoedafdeling. Niet zo prettig. Maandag lag ze op de gang, dinsdag en woensdag lag ze in een kamer waar er nog wel 10 andere bedden stonden. De sfeer is daar steeds gespannen, bezoek is zeer beperkt. De diverse onderzoeken brachten niets aan het licht, alle onderzoeken werden dubbel uitgevoerd, echter zonder resultaat. In haar hersenen waren er een aantal bloedvaatjes vernauwd. Woensdagavond hebben ze haar dan overgebracht naar Neuro-Care, alwaar ze me gisteren konden vertellen dat het hoogstwaarschijnlijk een bloedklontertje was en dat ze een beroerte gekregen had. Het heeft dus niets te maken met vroegere operaties. Vandaag zouden ze verder onderzoeken vanwaar dat dekselse klontertje afkomstig is. De nacht van donderdag op vrijdag heeft ze terug een beroerte gekregen. Haar linkerarm en linkerbeen zijn nu volledig lam. Misschien kan ze dit weekend al op een gewone kamer liggen, laten we afwachten en hopen.
Wanneer ze naar huis mag ? Dat blijft voorlopig een open vraag. Volgende week, of de week daarna, of ... Als ze thuis is, is er wel nog een weg af te leggen alvorens ze terug is zoals vorige week. Door die beroertes zijn haar linker ledematen niet meer actief en zullen deze , via oefeningen, na verloop van tijd wel terug allemaal normaal zijn. Een serieuse revalidatie staat er haar te wachten. Kinesisten en logopedisten zullen dagelijks over de vloer dienen te komen. Een zorgteam zal haar moeten bijstaan om haar te helpen. Maar, en dat garanderen ze ons, alles zal goed komen en na enige tijd zullen we er niets meer van merken.
En vandaag, straks nog eens naar Leuven een bezoekje brengen en het nieuws van de dag aanhoren.
Wat met de kindjes hoor ik je nu vragen. Welnu, ik dank nu reeds mijn hele familie omdat ze me zo steunen en de zorgen van de kinderen tijdelijk op zich nemen. Zowel Rens als Rune missen hun mama maar worden goed opgevangen zowel in school als thuis.
En ik, ik onderga alle emoties en probeer realistisch optimistisch te blijven.
In bijlage alvast twee foto's : eentje van een gelukkige Kristel met Rune en eentje van Kristel die iedereen groet vanop Neuro-Care.
de eerste tekenen van Kristels CVA oftewel beroerte
Hallo iedereen,
Kristel heeft een beroerte gekregen. Ikzelf had niets door, tot het verdikt in het ziekenhuis kwam.
Afgelopen zondag (01 juni 2008) was Kristel gevallen hoe ze Rune, haar zoon van 2 weken oud, in de maxi cosi legde. Ik dacht dat ze een schuiver gemaakt had en dat haar linkerkant pijn deed. Haar mond was wat vertrokken van de pijn (zo dacht ik). Ik hielp haar in de zetel om wat te bekomen van de val. Na een half uurtje rust was alles terug oké en zijn we met haar ouders naar een barbeque geweest. Geen problemen meer met haar. Wel wat moe, maar ja, ze was nog maar 2 weken terug bevallen van een flinke zoon. De volgende dag echter was Kristel terug gevallen. Ik ben er dan direct mee naar de dokter gegaan. Daar heeft ze in de wachtzaal terug een aanval gekregen. Zo is ze in de spoed terecht gekomen in Jette.
Na wat onderzoek hadden ze niets speciaals gemerkt, maar aan de hand van Kristels "verminderde activiteit" concludeerden ze dat het waarschijnlijk epilepsieaanvallen waren. Een oorzaak konden ze echter niet achterhalen. Daar haar linkerledematen en haar mondhoek tijdens die aanvallen verlamd waren wisten ze dat het om een beroerte (CVA) ging. Ze kreeg direct de nodige medicatie.
Op onze vraag hebben ze Kristel 's avonds overgebracht naar het UZ Gasthuisberg in Leuven. Daar hebben ze van haar een dossier ivm een vroegere operatie en waren we zeker van de beste zorgen.
 "Wink"){kind=icon}
 "Smile"){kind=icon}
 "Question"){kind=icon}
