Er hangt mist buiten maar ook in mijn hoofd!
Misschien omdat Lieke, ons kleinkindje, al enkele weken ziekjes blijft. Koorts, geen koorts, soms niet willen eten, niet willen lachen...
Pamper en bloed reeds onderzocht, een virus? Maar ik mis ons zonnetje in huis!
Misschien omdat ik zo moe word door het vele hoesten 's nachts. Dan verhuis ik naar een andere bed om Werner niet wakker te maken. Maar ik blijf wakker, en begin veel te veel na te denken...
Misschien omdat de volgende afspraak met dokter O. maar binnen 3 maand is. Aan de ene kant een goed teken, maar aan de andere kant
voel ik me ook wat aan mijn lot overgelaten. Ik weet dat er in het ziekenhuis wel een psycholoog of sociaal werker moet zijn waar je
met allerhande psychisch-sociale vragen terecht kunt...Niet dat ik dat nu onmiddellijk nodig heb, maar waarom is er nooit over gesproken?
Is kanker dan niet meer dan iets wat je op een scan kunt zien? Ik heb mijn blog en ik vind alles wel terug op internet, maar andere patiënten hebben wel nood aan iemand waar ze met hun vragen terecht kunnen!
Maar ondertussen is het buiten één en al zon geworden!
Misschien moet ik mijn contactlenzen eens afspoelen met koud water, dan ga ik die zon beter zien!
19-03-2012 om 11:16
geschreven door Brigitte 
|