Udaipur dag 2: Teun verjaart en dat moet gevierd worden. Na goed uitgeslapen te hebben, begeven we ons naar het beroemde zwembad uit de Bond-filmk Octopussy. Voor een dag leven we boven onze stand en drinken we een cocktail in de zon aan een heerlijk fris zwembad. De zon vereert deze eerste ontmoeting met ons lichaam met een bruin-rood tintje. Vooral Blinky Marty, die de hele dag in de schaduw vertoefde, had 's avonds een flinke laag aftersun nodig. We waren allen behalve Arne te moe om de eerste halve finale te zien. Volgende dag een uitstapje gewaagd naar Ranakpur, waar de grootste Jain tempel van India zich bevond. We zochten een reisgezel om de auto vol te krijgen en vonden er een onder de vorm van een in India verdwaalde Noor. Een goede 4 uur rijden heen en terug en een aangenaam bezoek. Bij valavond pizza, kaarten, een pintje en de laatste halve finale die Teun tot winnaar van het euro prediction spel zou kronen. De volgende dag nog wat proberen vullen met rondlopen om uiteindelijk op de nachtrein naar het gevreesde Jaipur te kruipen. Udaipur was een heel aangename en toffe stad, zelfs desondanks de riksjarijders de regelmatig vroeger of we niet "something smaller" wouden kopen. Nu momenteel bevinden we ons in een cybercafe in Jaipur en we hebben vandaag al redelijk wat meegemaakt. Maar dat is voor de volgende sessie. Cheers van de kinindias en tot binnenkort.
28-06-2008 om 14:43
geschreven door teun
26-06-2008
De foto's blijven komen...slaat de verveling toe?
Wij in het City Palace in Udaipur
Hotel van James Bond in Octopussy
Arne en Teun Bond
Slaafjes voor 1 dag. Normaal met een glimlach, maar Teun gelooft niet in tippen
Jain tempel in Ranakpur. Enkele van de 1444 zuilen + Arne en Teun Bond op verplaatsing
Tempel van buiten
Teun die zich te veel inleeft (cfr bericht van Arne op het forum)
26-06-2008 om 00:00
geschreven door teun
24-06-2008
De volgende lading
Jain tempel danseresjes (als alternatief voor de Kama Sutra tempel)
Meer bochtenwerk
Twee babes in de wind en onder de sterrenhemel (de enige sterren die we die dag te zien kregen)
'Camele Safari' Teun Fransen op zijn ros
Arne op zijn ietwat eigenwijze en reumatische kameel
'Desertwatch' (foto genomen door Pamela Anderson)
Wederom dezelfde lekkere babes, deze keer onder een minder uitgebreid sterrentapijt
Teun fotografeert graag zichzelf
Rare kerel
Ontvangsthal Maharadja
Het slagveld
Udaipur by night
24-06-2008 om 00:00
geschreven door teun
Geachte toehoorders
De nachtterin bracht ons met veel lawaai en gebots, en met behoorlijk wat vertraging naar de kleinste stad die we op onze reis zouden bezoeken. Lekker broeierig warm in de woestijn. Aangekomen werden we onder de voet gelopen door een wilde meute riksjarijders en dachten we: 'O nee, niet nog eens.' Maar gelukkig vonden we onze gratis lift en even later kwamen we aan in ons hotel. Behoorlijk verzorgd, maar evenwel bijbetaald voor airco. Wat zijn we luxebeestjes geworden. De lokale tourmanager wou ons meteen al een all-in woestijnsafari aansmeren voor 4000 rupee de man (een goede 50 euries), maar we weigerden halstarrig. De prijs dropte tot 2000 rupees toen hij hoorden dat we in de stad verder zouden kijken. Jaisalmer bleek een heerlijk rustig stadje, en dankzij onze Trotter konden we goed eten en een kameelsafari boeken voor 850 rupee de man. Uiteraard nog een duikje genomen in ons zwembad en de volgende nacht gecancelled ten voordele van een woestijnnacht onder de sterren. We zouden vertrekken in de namiddag, als de zon net iets minder brandde, en konden zo de voormiddag uitbesteden aan souveniershoppen. Na een inwerkperiode pingelden we af als volleerde pro's. Tijd voor het vetrek. Met de jeep door het oerwoud...euh...over asfaltwegen naar waar de kamelen (eigenlijk dromedarissen) op ons lagen te wachten. Bus zonnecreme leeggesmeerd en dan 2 uur op die beesten naar de zandduinen. Arne beweerde dat kamelen geen herkauwers waren, maar moest al gauw zijn mening herzien. Na een uur begon t poepke pijn te doen. Aangekomen in de zandduinen, leefden we ons uit op de hoge zandheuvels, terwijl onze kamelendrijver thee en eten maakte. Eten was wat flets (behalve de chili) en de schemer viel in. Geen zonsondergang en sterren te zien. Voor het eerste teveel wolken en voor het tweede teveel volle maan. We sliepen op een zeil dat wat omhooggespannen was tegen de wind. Na een lied of 5 over kameelsafaris en wenende kamelen vielen we tenslotte in slaap. Bij het krieken van het ochtengloren ontwaakten we met zand op alle mogelijk plaatsen. De strakke wind had ons niets ontzien. Bij het ontbijt maakte de kamelendrijver Teun duidelijk hoeveel fooi hij verwachtte en toen begon de pijnlijke terugtocht. Teun was de eerste die sneuvelde en om zijn teer poepke niet te beschadigen ging hij dus maar naast zijn kameel lopen. Arne vreesde voor zijn pubalgie en ook hij zette de tocht te voet verder. Bart beet door en toen we terug bij de jeep aankwamen was onze 20 liter water zo goed als op. Op de terugweg bezochten we nog een Jain tempel. Zo hadden we de dag ervoor ook 1 gezien in het majestueuze zandstenen fort van Jaisalmer. Nog wat shoppen en dan de trein op hoppen in de richting van Jodhpur. Deze stad bleek veel groter dan verwacht. Vanuit het hotel had men ons aangemaand te bellen van in het aankomststation, maar niemand beantwoorde de verschillende gepleegde telefoontjes. Met de riksja dan maar. Het was ondertussen goed 10 uur 's avonds en vanaf 11 dooft alle leven in elke Indiase stad plots uit. We kwamen aan en ons hotel bleek gesloten te zijn wegens verbouwingswerken. 2 dagen ervoor had de eigenaar nog gezegd dat alles in orde zou zijn, dus wij vreesden zakzetterij. We werden naar een ander hotel gebracht en betaalden extra voor een mini paleis met airco, balkon, een ligbad en een douche, maar zonder ESPN en voetbal. We sliepen goed uit en de volgende dag bezochten we het fantastische fort van Jodhpur, dat in zijn 600-jarige geschiedenis nooit met geweld was ingenomen. Daar zagen we waarom. Steile smalle wegen. een 6 tal poorten met pieken op de deur ter hoogte van een olifant en een flink dozijn kanonnen op de verdedigingsmuur. We besloten de audioguide te nemen en de rondleiding bleek ronduit subliem. Prachtige vertrekken, heerlijke architectuur en boeiende verhalen en legendes. Later daalden we weer naar de stad af en kochten fruit voor 4 olifanten. Citroenen, meloenen, papaya en mango's. Arne en Teun hielden een wedstrijdje mangofretten. We aten in ons hotel en maakten ons klaar om de volgende ochtend om 7.45u een 6 uur lange busreis naar Udaipur te trotseren. Nogt steeds geen diarree te melden. De volgende ochtend bleek de bus om 7.30u te vetrekken en de riksja tsheeste (mits extra betaling) de bus achterna naar de volgende halte. Daar konden we er net op springen en vervolgden zo onze reis. Udaipur bleek een charmante stad te zijn, waar het leven rustig zijn gangetje gaat en veel te zien en te kopen is. We plannen een bezoek aan de indrukwekkende paleizen, het keizerlijke zwembad van het Shiv Niwas Palace hotel, waar verschillende scenes uit de Bond-film 'Octopussy' werden opgenomen en een trip naar de grootste Jain-tempel van India in Ranakpur. Mount Abu was al eerder uit ons schema verdwenen. Iedereen stelt het goed en geniet met volle teugen van het betoverende Rajastan.
