De laatste maanden heb af en toe last van hartkloppingen. Mijn hart beslist plots om een tel of twee over te slaan. Een zeer angstaanjagend gevoel. Langs de ene kant hebben we dit onverwachte occasionele gegeven, langs de andere kant is er ook sprake van een constant spanningsgevoel. Het is alsof ik mijn hart voel zitten. Vreemd kun je denken. Probeer gewoon eens het gevoel op te roepen na je 10de tas koffie. Mocht je hart een eigen leven leiden, het zou een exterieur feest willen bouwen. Dit gevoel baart me minder zorgen, waarschijnlijk door het continue karakter.
Een tijdje geleden ging ik met mijn bezorgdheden bij de dokter. Je hart is in orde zegt ze... Het is stress zegt ze...
Pffff stress, zenuwachtigheid, spanning, nervositeit, onrust. Over deze gemoedstoestand kan vermoedelijk uren keuvelen met 75% van de vlamingen.
Probeer te rusten zegt ze...
Dat mijn pogingen zo erbarmelijk waren, ontdekte ik nu pas.
52 uur geleden landde ik in Perth, Western Australia. Op dit moment kan ik stellen dat de agitatie rond mijn hart weggezonken is. Nog geen maand, nog geen week, nog geen drie dagen na mijn intrede.
Ligt het aan de onmeetbare temperaturen, de eindeloze sterrenhemel, het transparante zwemwater, de aimabele mensen, de zwermen papegaaien die rond je hoofd dartelen bij een winkelbezoek, de grenzeloze stilte,... of gewoon de afstand?
Ik heb gelukkig tijd genoeg om mijn hoofd hierover te breken.
Aan alle huisartsen geef ik graag het advies om tijdens het voorschrijven van een remedie bij stress, de monsterachtige hoeveelheden antidepressiva achterwege te laten en te kiezen voor een ticket naar australia.
Ik heb lang nagedacht of ik wel een blog zou aanmaken.
Ik heb de knoop doorgehakt.
Wees gerust, hier zal je nooit ellenlange reisverslagen vinden waarin ik mijn avondmaal, mijn middagmaal, mijn ontbijt, de kleur van mijn stoelgang enz... omschrijf. Enkel wat gevoelens en indrukken zullen de revue passeren. Ik had graag nog iets te vertellen bij mijn terugkeer.
Mijn eerste indrukken kunnen neergepend worden in kernwoorden. Deze weerspiegelen mijn alleenstaande, pulserende gedachten.
