Ik weet dat het al een tijdje geleden is dat ik nog eens een tekstje heb achtergelaten, dus het zou me niet verbazen dat ik hier eigenlijk voor mezelf aan het schrijven ben, maar goed als mijn geheugen mij in de steek laat heb ik nog altijd deze woordjes.
Vorig weekend was het een verlengd weekend hier in Colombia(en er volgen er nog!) Dat betekent dat Kimmy gaat trippen! zodat ik het immens groot, divers en mooi land een beetje meer kan leren kennen. Ik ben samen met Lander een andere Belg naar Cali en Popayan gegaan. Cali is de derde grootste stad van het land en wordt ook wel de hoofdstad van de salsa genoemd.
Het was een busrit van 12 uur omdat onderweg de band van de bus vervangen moest worden. Ik ken iemand (Fernando) die in Bogota studeert, maar waarvan zijn ouders in Cali wonen en daar zijn we dan kunnen blijven. Super sympathieke mensen!! We werden echt heel warm ontvangen. Fernando had ook nog een fransman bij, dus was het een gemengd gezelschap. Zaterdag hebben we met de moeder de stad verkend (met de auto) dus hebben we op 1 dag wel veel kunnen zien. Het spijtige was wel dat het weer redelijk slecht was.
De volgende dag zijn we vroeg naar Popayan vertrokken. Popayan is ongeveer 1,5 met de wagen en 4 uur met de bus van Cali (we zijn met de bus gegaan :s) Popayan is de hoofdstad van het departement Cauca en ligt ten zuiden van Cali. Een mooi gezellig stadje met wel 100 kerken denk ik. Weer de pech van het slechte weer. In Popayan woont een broer van Maria waar ik woon in Bogota. Ook hij heeft ons rondgeleid in de stad, was wel leuk! Savonds zijn we dan met een sneller vervoermiddel terug naar Cali gegaan, wat ons 3000 pesos (een maand geleden 0,70 nu 1,20 ) extra koste.
De laatste dag zijn ik en Lander nog een Belg gaan bezoeken in Restrepo. Een dorpje , 2 uur rijden van Cali. Marc is een landbouwingenieur en heeft een grond gekocht in Restrepo, waar hij sinds een jaar woont in een mooi en gezellig huisje. Hij is momenteel bezig met een soort project rond boomtomaatjes. Hij had alvast een boomtomaatjespims gemaakt waar ik niet kon aan weerstaan! Het was wel eens tof om nog eens op dat echte platte platte land te zijn. In de namiddag moesten we dan al terug voor tijdig op mijn werk te zijn de volgende dag. Raar genoeg was de busrit terug maar 7 uur J.
Op het werk is het ook nog steeds boeiend. Elke week is er weer wel een nieuw thema om over te schrijven. Dat maakt het natuurlijk ook wel moeilijk om bepaalde thematieken echt goed te beheersen, maar zo blijft het ook allemaal wel interessant. Deze week was er bv. Een speciale VN-gezant in Colombia om de buitengerechtelijke executies te onderzoeken. Morgen is er vanalles te doen rond de dag van de vluchteling. (Colombia telt meer dan 3 miljoen interne vluchtelingen). Volgende week wordt er weer meer aandacht besteed aan de problematiek van de drugshandel
Soms vind ik het wel spijtig dat ik niet dichter bij de mensen sta om hen te helpen, maar ik hoop via deze weg toch ook mijn steentje bij te dragen om de problemen waarmee de bevolking te kampen heeft mee op te lossen. Eind juli ga ik samen met Heleen (en een internationale delegatie) naar de vredesgemeenschap van San José Apartadó. Deze gemeenschap is al meermaals het slachtoffer geweest van moorden en bedreigingen door alle partijen in het gewapend conflict en wordt waarschijnlijk wel het hoogtepunt van mijn stageperiode hier.
Ik hoop dat het met jullie daar ook nog allemaal goed gaat. Als er iets spannends gebeurt, aarzel niet om ook mij op de hoogte te houden.
P.S. Voor wie naar Werchter gaat, drink er minstens toch ééntje op mijn gezondheid!! ;)
Ik heb er zoals de meeste ook een weekja vakantie achter de rug. Het was echt fantastisch!!
Ik ben naar de Atlantische kust van Colombia getrokken!
Eerst Cartagena dan Het Nationaal Park Tayrona en Vervolgens Santa Marta Tagana. Wat wel ontbrak waren de paaseieren natuurlijk! Voor mij heeft een pasen zonder paaseieren maar weinig nut J
Er waren wel wat probleempjes voordat ik aan de kust geraakte.
Ik dacht dat ik een vlucht had geboekt van Bogotá naar Cartagena, maar dat bleek dus niet zo (betaling visa mislukt) met gevolg dus geen vlucht.Dat ontdekte ik twee dagen voor mijn lang verwachte trip! Wat verschrikkelijk was dat! Ik twee dagen ervoor naar de bussenterminal om een ticket te kopen bogotá-Cartagena in bus (22uur :( De bus zou zaterdag vertrekken om 7 uur in de ochtend.
Je hoort me misschien al komen: zaterdag, 7 uur tja :) De avond ervoor was er het afscheidsfeestje van Fiona dat ik niet kon missen, wat ik wel miste was mijn bus :o
Ik had me overslapen (gsms zijn niet de beste wekkers), maar heb het toch nog voor elkaar gekregen om een andere bus te regelen om 9:45 die zelfde ochtend. Fjoew ik kon toch vertrekken!
Na een dag en een nacht bus kwam ik dus alleen aan in Cartagena. De rit was best ok, de wegen waren heel degelijk alleen werd ik wel wat misselijk van het bochtenwerk in de Andes. A
lleen reizen lijkt me best nog wel ok. Terwijl ik in de stad wandelde heb ik een kerel van Costa Rica leren kennen en heb daar mee de stad verkent. Savonds in het hostel heb ik twee jongens van Holland leren kennen. Stijn en Tom en een vriend van hen Abe (Australië) en zij waren allen super grappig. We hebben die twee avonden met de kaarten gespeeld en zijn samen weggeweest, was echt leuk! Zij reisden door naar Medellin en vervolgens Bogotá.
Mijn laatste dag in Cartagena is Courtney gekomen (een vriendin van mij in Bogota) en dan zijn we samen vertrokken naar Tayrona, waar Claudia en Carlos ons opwachten. Echt fantastisch, het paradijs!! We zijn daar twee dagen geweest en dan doorgegaan naar Santa Marta en Taganga, maar echt ik kon daar vanzelf nog veel langer blijven! Santa Marta was niet echt de moeite. Je moet letten op de foto in facebook, met veeel volk op het strand, het was persies Blankenberge wanneer het in België eens 30 C° is hihiJ Het had natuurlijk ook met het Paasweekend te maken. Iedereen vertrekt dan op reis hier.
Gelukkig was Taganga wel de moeite. Het is een vissersdorpje met een supermooi strand. Het lijkt een woestijn met een strand, echt heel mooi.
Daarna terug met het vliegtuig dat 21 uur minder tijd in beslag nam dan de heenreis ;)
Op mijn stage is ook nog alles goed. Vrijdag heb ik twee Belgische schrijvers ontmoet die naar de Cauca waren gereisd (Zuid-Westen van Colombia) om een toneelstuk en een boek te schrijven over mensenrechten en de gedwongen ontheemden in Colombia. Ze vertelden me heel wat interessante dingen. Verder gingen ze ook contacten zoeken voor mij zodat ik binnenkort ook wat organisaties kan bezoeken die zich bezig houden met de intern ontheemden.
Voor diegene die een kaartje van mij verwachten, heb nog een beetje geduld. Ik vertelde misschien al dat ze niet echt een kaartjes-stuur-cultuur hebben, maar dat het zo moeilijk ging zijn om simpele kaartjes op te sturen had ik niet gedacht! De ambassadeur is nu voor twee weken in België en ging voor mij postzegels meebrengen vanuit België om deze dan hier via de ambassade op te sturen J
Zo, nu hebben jullie nog eens iets van mij gehoord.
Ik ben juist terug van een verlengd weekendje Manizales (een stad meer ten Westen van Bogota, ook nog in de Andes) en ik heb er echt super van genoten!
Ik werd vergezeld door Claudia en vriend van haar Daniel en zijn vriendin en dan nog een vriend van Daniel. Daniel zijn ouders wonen in Manizales en we mochten daar logeren.
De heenrit verliep wel niet echt vlot. We vertrokken met de bus om ongeveer half 6 savonds vanuit Bogotá. Bogotá-Manizales is ongeveer 8 uur rijden zonder stoppen. En ja stoppen doen ze hier niet echt J Onderweg was de weg geblokkeerd door een Derrumbe, dat is wanneer er een verzwakking in een berg is door water dat naar beneden komt, zoals een grote schuifaf eigelijk J Dus hebben we daar wel enige tijd gewacht, om er dan toch door te rijden J
Aangekomen om half 4 snachts in Manizales kwam de moeder van Daniel ons ophalen met een Chevrolet Spark of in het Nederlands een Deawou Matiz J Spijtig genoeg sprong onderweg de band zodat we die nog moesten maken. We zijn om iets over 4 in de morgend dan aangekomen en we moesten om 6 al terug opstaan om de Nevada del Ruiz gaan te beklimmen. 5080m meteen het hoogste dat ik ooit ben geweest, ik was zeer fier om daar te staan J Het naar bovengaan viel uiteindelijk wel mee omdat je het rustig op je eigen tempo kon doen. Het enige moeilijk was de ademhaling.
Daarna zijn we naar termen geweest, wat wel perfect was na zon koude beklimming. Alleen moet ik wel toegeven dat de Colombianen jammer genoeg moeten onderdoen voor de thermen in Hongarije, die blijven voor mij nog altijd nummer 1 ;)
Wel spijtig dat we niet meer konden doen in het Nationaal Park, maar in een weekend alleen
De volgende dag hebben we de stad wat verkend en hebben we een autoritje gemaakt in de regio van de koffieplantages en platano-plantages (soort grote bananen, dat ik hier wekelijks eet en echt lekker is!)(Hier heb ik aan de bio-ingenieurs gedachtJ . Super mooi! Ja ik was onder de indruk!
Vandaag moesten we dan vroeg opstaan voor een heel dagje bus. Dit ging veel vlotter dan de vorige keer zonder enkel probleem.
In Bogota aangekomen stonden de straten hier wel blank. Het had precies goed geregend, dat ik dat heb moeten missen J
Volgend weekend staat er weer een tripje op het programma! We gaan met mijn klasgenootjes van de Spaanse les naar Melgar, dat ligt 2 uur ten zuiden van Bogota en is Tierra Caliente=warme grond. We gaan waarschijnlijk een huisje huren met zwembad verder iets om naar uit te kijken dus!
Op het werk gaat ook nog alles goed! Vorige week moest ik naar een conferentie over de rechten van het kind en ik ben ook bezig met een rapport van Amnesty International. Deze week ga ik naar een conferentie van de UNODC (United Nations Office on Drugs and Crime) Wat misschien sommige onder jullie weten, wel een belangrijk thema is hier ;)
Verder heb ik ook nog een Belgisch meisje leren kennen, Klara, die hier al twee jaar woont. Deze week staat er vooral op het programma, werken, naar de les en stageverslag schrijven vrees ik, en wat is er allemaal gebeurt op Belgische bodem ?
Ik ben benieuwd!
Ik hebgehoord dat Werchter al bijna is uitverkocht ?Daar kan ik dit jaar jammer genoeg niet bijzijn, maar als er misschien kandidaten zijn om naar Pukkelpop te gaan? Let me know!
Hier nog eens een berichtje van mij van aan de andere kant van de wereld!
Hier is het ondertussen ook winter geworden. Wat eigenlijk regen, regen, regen betekent :s
Elke dag in de namiddag kan je je wel aan een serieuze bui verwachten, met alle gevolgen van dien. Hier in Bogotá staan veel wegen onder water dan, maar wat niets is te vergelijken met het zuiden van het land, waar al verschillende doden zijn door de overstromingen!
Verder gaat alles zijn gewone gang. Van maandag tot vrijdag ga ik werken en daarna naar de Spaanse les. Als ik nog energie over heb ga ik daarna nog even fitnessen, maar dat gebeurt niet meer dan twee maal per week, maar geloof mij, het is serieus nodig met de eetgewoontes van hier. Voorlopig ben ik er nog niet in geslaagd om een beetje af te vallen :s
Dan breekt vrijdag aan! Waar ik altijd geweldig naar uitkijk! Na vier jaar en een paar maanden het studentenleven in Leuven gewoon te zijn is werken een hele aanpassing en vooral hier! Ik moet elke morgend vroeg opstaan dus doe avonds meestal niet veel meer, maar alles voor de toekomst ;) Volgende week heb ik trouwens een leuke week voor de boeg, morgen mag ik alleen naar een vergadering van Handicap International over antipersoonsmijnen, dinsdag is er een discussie (waaronder met een ex-president van Colombia) over het al dan niet legaliseren van drugs en vrijdag stelt de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten in Colombia van de VN de resultaten voor van 2008.
Het uitgaansleven hier verschilt misschien wel een beetje van dat in België. Bier is hier niet DE uitgangsdrank. Eerder koopt iedereen Aquardiente of Rum, waar je natuurlijk niet naar lieve lust van kunt drinken als bier en dat kan nog al eens gevaarlijk zijn J. Als ik niet met Claudia wegga, ga ik met mijn klasgenootjes, die zijn echt allemaal heel tof en we zijn echt super internationaal: Amerika,India, Engeland, Brazilië, Duitsland, Japan, Korea, Haïti, Frankrijk,Canada,.. Chevere!
Je hebt hier in Bogotá twee bekende uitgaansbuurten: Zona-T (zona Rosa) en Calle 93. Toen ik daar voor de eerste keer kwam, moest ik tof even slikken, je waant je precies in één of andere Westerse hoofdstad! Alles super modern en de ene discotheek naast de andere.
Gistere(zaterdag) zijn we even buiten Bogotá geweest, naar de Finca van Claudia samen met Marie (van mijn klas) en haar vriend. We hebben daar wat gewandeld en super goed gegeten, een soort vis die Trucha noemt en die recht uit de vijver kwam, jammy ;)
Vergeet ook niet mij op de hoogte te houden van de ontwikkelingen in ons klein Belgenlandje!
Ik heb mijn eerste week stage achter de rug,dus tijd voor een kleine toelichting.
Ik werk van half 9 tot half 4, normaal tot 4 uur, maar ik moet om 4 uur naar de Spaanse les tot 6. Al goed is het werk voorlopig nog niet te belastend zodat ik avonds niet al te vermoeid ben van de dagJ
Ik neem de bus naarhet werk en ben een uur onderweg dat is een heel avontuur op zich, er zijn hier geen bushaltes, dus je houdt een bus tegen waar en wanneer je wil en je gaat eruit waar en wanneer je wil, heel handig! Maar natuurlijk niet goed voor het doorgaand verkeer en voor het milieu, want daar hebben ze hier beide nogal problemen mee:s Gisteren is Pico y Placa ingevoerd voor een ganse dag! Eerst was het enkel tussen 6 en 9 morgens en 4 en 7 avonds. Pico y Placa wil zeggen autos met een nummerplaat die eindigt op een bepaald cijfer mag twee dagen in de week niet rijden bv. Op maandag mogen de autos die hun nummerplaat eindigt op 4 of 7 niet rijden. De dag ervoor hadden ze in Bogota dia sin carro dat wil zeggen dag zonder auto. De regering probeert wel idd het probleem aan te pakken, maar dagen zonder auto moeten ze voor mij precies toch niet meer doen. Het openbaar vervoer is daar nog niet uitgerust genoeg voor waardoor het wel wat meer chaos was dan anders J
Maar goed, hoe zit dat nu op de Belgsiche ambassade? Deze week heb ik vooral de vrijlatingen moeten volgen van 6 mensen die gevangen warden gehouden door de FARC, 2 dagen geleden werd de laatste persoon vrijgelaten. Ik weet niet dat het enigzinds op de het nieuws is geweest in Belgié , hier is het allessinds een hot topic. Op dinsdag mocht ik ook mee naar een vergadering van de UNHCR/ACNUR (United Nations High Comisioner of the refugees afdeling Colombia) die hun programma van 2009 voorstelden aan hun verschillende donoren . UNHCR werkt in Colombia rond de intern ontheemden, die met ongeveer 3,000,000 zijn en één van de grootste problemen in Colombia vormen. Het was heel interessant en ik werd omringt door allemaal belangrijke mensen wat wel raar aanvoelt ;)
Na mijn job ga ik naar de universiteit en de mensen in mijn klas zijn echt heel tof. Het enige nadeel is dat na de les er vooral Engels wordt gesproken en dat is niet zo goed voor mijn Spaans! Ik weet niet dat het echt een nadeel is want zo oefen ik ook mijn Engels een beetje, Nederlands wordt er in ieder geval in de verste verte niet gesproken;)
Vrijdag was ik uitgenodigd op de nieuwjaarsreceptie van de Belgische ambassadeur in zijn residentie. Wat een beetje ontbreekt op de ambassade is er dan weer in overvloed in zijn residentie: Een heel groot antiek huis, echt overdonderend, alles erop en eraan, met een bewaker (wat hier wel doodgewoon is), kamerpersoneel,
Na een hapje en een drankje volgde het diné: Een grote lange tafel, goed voor een dertigtal personen. De ambassadeur zat aan de kop van de tafel en aan de andere kant van de tafel zat zijn vrouw. Zoals het protocol ook wil, zaten de gasten in een volgorde man-vrouw. Wat niet helemaal klopte aangezien ik al geen mannelijk gezelschap bij had, maar goed ;).
Bestek glazen en borden droegen het wapenschild van België.
De ambassadeur wist te vertellen dat 2009 een boeiend jaar ging worden en dat er verschillende delegaties zouden langskomen (in tegenstelling tot 2008, toen was er maar 1 delegatie) waaronder de minister van financiën, een economische delegatie ( Ik veronderstel van België?) en er zal ook een inspectie langskomen. Jean-Jaques De Gucht toevallig nog niet gepromoveerd tot minister van financiën ?:)
De ambassadeur vertelde mij ook dat ik nog heel wat andere taken kreeg, maar voorlopig weet ik daar nog niets over. Ik weet wel dat mijn bureau is veranderd en dat ik midden in het gebeuren ga zitten in plaats van afgezonderd, dat lijkt me wel tofferJ
Ik ben wel heel warm ontvangen en dat geeft me al een beetje meer moed voor de komende zes maanden Ik heb er in ieder geval wel zin in!
Anders niet echt veel nieuws onder de Colombiaanse zon. Ik heb me deze week in geschreven in de Universidad Nacional. Wat dag en nacht verschil is met La Sabana waar ik nu zit. Universidad Nacional is een staatsuniversiteit en staat in Bogota bekent voor zijn opstandjes J. La Sabana is een supermooie universiteit en de tweede duurste van Bogota (Wat je duidelijk merkt aan de mensen die er rondlopen.) 2 maanden les in Nacional kost evenveel als een week in La Sabana. De keuze is rap gemaakt. Bovendien is het wel tof om op een universiteit te zitten die dichter staat bij de realiteit, bij de problematieken van de stad/het land.
Gisteren zijn we ook nog uitgeweest naar een soort club in de uitgaansbuurt van Bogota (zona rosa). Het was wel leuk, alleen moet ik nog wennen aan het met zijn twee dansen wat in België enkel gebeurt als er om 12 uur een slow wordt gedraaid;) Zoals vele weten ben ik ook niet de beste danser, maar ik red me wel ! Tot mijn grote teleurstelling heb ik na 3 weken Bogota nog steeds geen knapperds gespot. Ik vraag me af waar ze zich verschuilen, maar goed. Geduld is een schone deugd zegt men J
Voor de meeste zijn de examens gedaan of bijna achter de rug, dus er komt eindelijk terug weer leven in de brouwerij, hou me zeker op de hoogte!
Eerst wil ik jullie bedanken voor de uitermate grote aandacht die ik van jullie krijg! Ik voel me zeer vereerd en ik vind het altijd super interessant nieuws vanuit het kleine België te krijgen! Wat is er in mijn tweede week Colombia zoal allemaal gebeurt ? Vorig weekend hebben we een uistapje gedaan naar Villa de Leyva en het Park Periquera. Ik heb er fotos van op facebook staan omdat ik ze op deze blog niet kon opzetten (daar is nen term voor ; maar die schiet me nu toevallig net niet te binnen). Bij deze mijn excuses Jans, maar de tijd om facebook aan te schaffen is misschien aangebroken ;).
Het park Periquera is genoemd naar een vogel, maar toevallig verwijst periquera ook nog naar iets anders, iets illegaals. Dat is wel grappig want juist in dit park groeien her en der speciale champignons waar ik wijselijk ben van afgebleven ;) Het park trekt dan ook toeristen aan die voor andere doelen gekomen zijn dan ik wandelen! Echt een tipje voor de 10+ ers en Charlotte en Yanna! We zijn op het einde van het weekend dan de twee fincas gaan bezoeken die de familie hebben. Echt super mooi en gezellig! (Hier geen fotos van wegens lege batterij). De ene finca cultiveert feijoas (een soort fruit van hier dat zeer lekker is) en de andere braambessen. Delisioso!
Ik heb ook ondertussen mijn eerste week Spaanse les achter de rug! Ik zit niet in het onderste niveau aangezien ik thuis toch wel mijn best had gedaan om het Spaans een beetje te oefenen;) Ik zit in een groepje van 4 personen en in de namiddag heb ik 1 uurtje alleen! Het meeste leer ik echter bij gewoon thuis bij de familie en ik ga mijn best doen om vanaf nu terug elke avond wat woordenschat en vervoegingen te doen zodat ik snel vorderingen maak, want binnen twee weken begint mijn stage al!
Dit weekend Heb ik op vrijdag een stapje in het Bogotaanse nachtleven gezet en het was wel heel leuk! De muziek viel wel even tegen. De liedjes waar je in België voor wegvlucht kwam ik daar terug tegen. Nee vraag me niet meer welk, want de namen kan ik niet onthoudenJ In ieder geval een suds n soda ga ik hier niet snel horen. De Colombiaanse muziek is anders niet slecht! Ik heb al kennis kunnen maken met de reggaeton wat me af en toe wel bevalt J
Zaterdag ben ik en Claudia naar een Zout cathedraal geweest in het stadje Zipaquira niet ver buiten Bogota. Het was een kathedraal in een zoutmijn, echt iets heel vreemd, maar wel groots!
Vandaag zijn we de legendarische Montserrate gaan beklimmen/bezoeken! Monserrate is een berg die tegen Bogota ligt en waar een kerk opstaat. Het uitzicht is enorm indrukwekkend. We waren spijtig genoeg niet de enigen die dit vandaag van plan waren. Het krioelde van het volk! Onderweg naar boven waren er talloze kraampjes waar je souveniertjes kon kopen, iets kon eten of drinken. Die laatste twee waren wel af te raden door Claudia, Carlos en Melo J
Ik heb nog een beetje huiswerk, dus ik denk me daar verder aan te zetten :s maar verder kan ik niet klagen, want ik heb voorlopig toch nog een beetje vakantie! De familie is heel lief, ik kom hier niks tekort!
Veel succes nog aan diegene die nog in de examens zitten, het komt allemaal wel goed! ;)
