Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Journey of life
What future has in store for me :) vandaag is het gisteren van morgen
07-01-2008
hi
Ondertussen iedereen het berichtje in het gastenboek gelezen?
Er zijn foto's bijgekomen op de flickrsite(link vind je hier rechts ergens!). Merci paps! Kadootje is aangekomen:) Mams, kadootjes nog niet aangekregen maar ik check straks nog eens bij Judy.
De auto wordt een dezer dagen gemaakt. Ik weet niet goed of het definitief in orde zal zijn of niet, is afwachten. Als er geld van de visa afgaat, mams, dan is het daarvoor:)
Ik heb werk gevonden via de oma van Jaala. Ik ga metaal sorteren. Meer weet ik nog niet. Ik verdien netto een 450dollar per week. Da's niet slecht, maar dat kan snel meer worden als ik goed werk lever. Als het allemaal wat meevalt, dan ga ik daar zo lang mogelijk blijven werken, het zijn in ieder geval fijne mensen. Harry ga ik vanaf dan ook huur betalen, zo'n 100 dollar per week. Wat ook niet veel is.
Ik ga eerst en vooral een hoop mensen een gelukkige verjaardag wensen! Rafke, proficiat met die 31 lentes! Broerke, die 28 komt dichterbij ee, drie dikke kussen! Ik heb mijn agenda niet bij me, maar volgende sessie ga ik nog een verschillende een gelukkige wensen!
een fantastisch nieuw jaar gewenst! Bedankt voor al jullie fijne mailtjes, dat doet echt deugd. Ben nog een beetje moe van gisteren. Ik ben met Jaala's grootouders naar een linedancefeestje geweest. Erg grapig. Alles gebeurde daar primitief. Iedereen brengt eigen hapjes en drankjes mee, de lerares had haar stereo bij en had een lijstje van de nummers gemaakt die ze zou spelen. Ze had zelfs een draadloze micro bij om haar liedjes aan te kondigen. En alle linedancers hebben bijna de ganse avond gedanst. De rest van het gezelshap konden af en toe hun hartje ophalen aan de spelletjes tussendoor. Zoals tunnelball, de stoelendans, een partijtjes 'golf' enz. Erg grappig, echt originele fun! Fijn! Simpel maar echt. Geen alcohol, of toch praktisch niks, grappige madammen, venten met humor, erg leuk! Was terug thuis om 1.15u, had bezoek van meneer de kikker. Heb hem een nachtbadje aangeboden, zijn eerst van het jaar, en hij was content. Heb fotootjes, maar ben kabelke vergeten om ze te downloaden. Zal da woensdag doen, dan is de bib weer open. Oeps, misschien geen tijd dan, ach ik zie wel. Je hebt ze nog te goed.
Ondertussen een straf verhaal meegenaakt. Was op een avond aan het lezen in bed(lees matras op de grond) en ik heb het boek uit, leg het weg zo, naast mij. En met dat ik het boek loslaat zie ik nog net een slang wegglippen. Dat beest had zich liggen opwarmen onder de lamp op nog een 30cm van mijn hoofd. IEK. Bon, ik recht. Madam slang(of meneer ben ik vergeten te vragen) had zich onder de deur genesteld(ja 't was een kleintje). Er is een spleet onder de deur en daar zat ze in. Probleem, ik zou geen oog meer dichtdoen wetende dat die slang daar was en ik wilde geen seconde langer in die kamer blijven. Ik dus alles door de deuropening de woonkamer in gezwierd. Als laatste moesten ik en de matras nog voorbij madan Sssss. Matras veilig tussen mij en de slang in er voorbij. Ondertussen beetje uitdagen en slang wat sissen naar matras. Bon,alles terug georganiseerd in de andere kamer, die wat hoger gelegen is, met een hoge drempel en geen gaten in de muren!Maar ik zat dus nog steeds met die slang, en dan begonnen er plots overal spinnen op te duiken. GEZELLIG! Dus, er was daar zo'n dikke vette madam spin die begon rond te hollen en toen moest ik twee van die griezels in het oog houden. Ik heb dan maar een plastieken potteke over die spin gekwakt zodat er al een griezel minder wegkon. En dan een beetje met een bezemsteel madam Sss wat geambeteerd, maar die vertikte van nog iets te doen. Dus, ik licht aan gelaten, spin onder potteke laten zitten en gaan slapen(jaja, wonderbovenwonder dat lukte). Volgende morgen, slang weg, spin nog steeds onder potteke. Spin buiten vrijgelaten, die droeg wel 40 spinnekes op haar rug. En die slang was waarschijnlijk een Eastern Brown. Maar ze was amper 40cm lang, dus waarschijnlijk een jong dier. In ieder geval, extreem giftig. Ach ja.... dat hebben we dan ook weeral meegemaakt:) Hihi, nu kan ik er mee lachen, maar toen, wilde die zelfs met mijn zakmes te lijf gaan. Zo'n slang is beter dood dan dat jeniet weet waar ze zit(wat dus nu het geval is hehe). Voila, mijn eerste straf verhaal voor het nieuwe jaar! Moge er nog veel volgen met een happy ending:)
Schaapscheerders avontuur afgelopen. Ik heb mijn ontslag gekregen. Oesje toch. Het boterde totaal niet met diene baas, en zijn dochter was een bitch van de bovenste plank. Bon, eindconclusie, het zit efkes serieus nie mee. Mijn centen zijn op, de nieuw verdiende centjes staan nog steeds niet op mijn rekening en ik ben het efkes kostbeu om een job te zoeken. Maar niet getreurd, ik stap morgen binnen bij de universiteit (griffith) van Brisbane, ze hebben daar blijkbaar wel wat vacatures, ben benieuwd, ik ga dat straks eens uitpluizen. Ondertussen wacht ik op een telefoontjes van Jaala, mijn exbuurvrouw uit Kilkivan waar mijn autootje staat. Ik krijg haar maar niet te pakken en ik zou graag dat autootje verkopen. Met kerst zie ik haar zowiezo maar zou het toch graag afgehandeld hebben.
Amai, ik kan geen schapen meer zien. Ik heb ondertussen van een paar duizend schapen het gluid van hun geblaat gehoord en hun wol gezien, doemme toch! Mannekes, als ge de job van een 'rousie' (zo denk ik toch dat het geschreven wordt) nog nooit gedaan hebt, dan kunt ge u nie voorstellen wat ik nu doe. Ik ben ongeveer oververmoeid, heb stress van mekanniemeer als ik opsta en in bed doe ik de dag nog eens over, ha. Gatver gatver. Hoe moet ik het uitleggen. Mijn job bestaat erin dat ik 'sweep'. Dat betekent dat ik de 'bellies(buikwol) opraap als de scheerders dat wegzieren, dat ik de wol van rond hun achterwerk oppik en opkuis als een schaap gedaan is en de volledig fleece is opgeraapt. Er zijn vier scheerders en zij scheren aan een tempo van een 160 schapen per dag. Ge hebt vier runs van twee uur te doen. En na die eerste run is uw lijf klaar voor de schroothoop. Een andere job is 'picking up' Dat wil zeggen dat je zoveel mogelijk de sweeper helpt en bellies opraapt en vooral de volledige fleece oppikt en naar de woltafel brengt. Aan de tafel checken ze die wol volledig op vuil, slechte wol enz. De woolclasser bekijkt het nog eens definitief en gooit de wol dan in het juiste vak. Ondertussen worden er constant schapen opgedreven en wol samengeperst. Mick de baas is keihard. Ik heb vrijdag al een stevig potje staan bleiten. Zag het volledig niet meer zitten. Dat fysieke dat komt wel in orde, maar ik moet leren van zo geen stress te hebben vooraleer we beginnen. Het punt is, vanaf het moment dat je iets mist of je routinebewegingen raken uit balans, je hopeloos achter komt want je hebt soms maar een fractie van een seconde tijd om iets te doen. Wat is het dus gans de tijd: crossen van hier naar daar, in het oog houden welke bewegingen die scheerders maken, er vlug tussenin duiken om te grabbelen naar die crutch, maken dat je wegkomt, want ondertussen is er een andere die crutch aan het doen. En als je die scheerder zijn voeten ziet verzetten weet je dat het te laat is en dan ziet Mick, de baas, aan de woltafel dat je de crutch gemist hebt en wordt hij pissig. Ah ja, hij verdraagt ook geen excuses of wat dan ook. Als hij je kleineert verwacht hij dat je gewoon 'yep' zegt. Ik kan daar niet tegen. De dag dat ik weet dat hij niet zonder mij kan, heb ik hem. Ik verdraag dat autoritaire gedoe niet. Hij verwacht dta je luistert en gehoorzaamt, maar dan moet hij ook luisteren. En dat.... doet hij niet. Zal mij worst wezen, hij zal nog wel ontdekken wat voor vlees hij in de kuip heeft! De scheerders zijn harde bolsters met peperkoeken hartjes, hebben alls mogelijke snufjes en gadgets om in contact te kunnen blijven met hun 'missess'. Cute! Vragen ook of alles ok is enz.... erg fijn! Ik zit gans de week in godvergeten boerengat, niks te zien. Geen internet, geen telefoon, nada. IN de weekends trekken ze dikwijls naar een dichtsbijzijnd dorp of stadje om pinten te pakken en dan kan ik dus een pc zoeken of bellen. Ik zal op trot zijn met die mannen tot 20/12/2007. Ik ben nnu in Griffith, in de bieb!
Heb bangelijke verhalen maar geen internet tijd meer dus, dat komt later wel, zal het allemaal netjes neerpennen en rond kerst uitgebreid verslag doen.
cheerio!
Ah ja, ze kunnen hier bangelijk vloeken, freakin' hell, yeah!
Ik ben vorige week dinsdag bij Judy aangekomen nadat Harry mij er had afgezet. Ik heb mijn autooke in Kilkivan moeten achterlaten want het heeft waarschijnlijk nen join de culasse of oe schrijf de datte:) Er komt veel geregel aan te pas, worst case scenario 300-500dollar, wat nog meevalt. Dat wil zeggen dat er geen garantie meer is op de tweedehandsmotor die er nu in zit, dat een produkt niet volstaat om de scheuren in de koppen te dichten. Dan gaat mijn buurvrouw in Kilkivan haar grootvader er zelf een herziene motor inzetten. Die mannen hier kunnen alles! Ondertussen heb ik contact gehad met de schaapscheerders en ik vertrek morgenvroeg richting Sydney want ik moet zaterdag in Nyngan zijn waar Mickey(de baas) mij komt oppikken. Deze schaapscheerders blijven 1 tot 2 weken op eenzelfde plaats en verhuizen dan naar een volgende schapenboerderij. We hebben twee teams schaapscheerders, van telkens twaalf man. Mijn job zal zijn: schapen 'opjagen' , wol oprapen en sorteren. We hebben onze eigen kok mee en op de boerderijen slapen we telkens in de sheepshaerersquarters. Ik heb het ganse weekend vrij, wek acht uur per dag, het is beter betaald dan vele andere jobs en ik heb twee weken verlof rond kerst en nieuw. Ik probeer tegen oudjaar in Sydney te zijn. Blijkbaar is dat de ultieme verzamel en ontmoetingsplaats van alle backpackers. Moet nog slaapplaats zien te vinden. Bon, ik slijt hier mijn laatste ogenblikken op tracey's bureaustoel bij de Rockemers. Seffes naar judy, opruimen en inpakken en morgen om 6u richting Murgon de bus op. Telefoneren zal moeilijk zijn, ik kan jullie altijd wel bereiken. Dringende toestanden: Judy Pennell. Alle post stuur je ook daar maar heen. Zij vist wel uit waar ik altijd zit.
Aangekomen in Cairns het great barrier reef geboekt. Zondag geboekt. Dinsdag een plaatsje op een catamaran die vertrok vanuit Port Douglas. Maandag heb ik me een beetje op mijn eentje beziggehouden mat foto's op het net te zetten en de was te doen, gsmtroubles te regelen enzo. Wim was alleen op stap in Cairns. Ik had Cairns ondertussen al wel gezien. En Wim ook :P, hihi. Dinsdag om 6.50u werden we opgepikt en reden naar de 'sailaway'. Met 30 medesnorkelers zijn we dan, op moter want er was geen wind, naar Low Isles gevaren waar ik ongeveer vier uur heb gesnorkeld. Moooooooooooooi. Zaaaaaaaalig, ruuuuuuuuuuuustig. Ik zag op een bepaald moment een schildpad (70cm diameter) op het reef zitten. Ben daar dan een beetje geen boven snorkelen. Heb er anderen bijgeroepen met hun vaneras. En toen ging hij zwemmen. Man, zo,n elegant beest in 't water. Ongelooflijk. Hij bleef zo rustig rondjes zwemmen en ik hing er op een 1.5m boven. Fantastisch!!! Ik ga zeer zeker terug en ik ga nog proberen te zeilen voor een paar dagen aan de whitsundayislands. Man man, ik ga nog tijd tekort komen! Daar ben ik zeker van.
Na cairns zijn we eigenlijk zo goed als linea recta naar beneden terug gereden. We hebben nog in het Paluma national park geslapen en rondgewandeld en toen was het een paar dagen behoorlijk slecht weer en zijn we richting Kilkivan afgezakt. Mijn centen waren toch op en Wim wilde Brisbane graag nog zien. Dus, back in Kilkivan, ik wacht nu op bericht van een schaapscheerdersteam om bij te gaan werken. Ik zou pas beginnen op 1dec dus ondertussen ga ik misschien efkes terug bij de Rockemers werken( die waar ik werkte voor ik die reisje heb gemaakt). Ik hou jullie op de hoogte. Nog steeds 1 postadres : Judy Pennell.
Ik weet niet meer waar ik vorige keer gebleven was. Ik ben weer in Kilkivan. Wim is vanmorgen vertrokken naar een collega-architect met een zwembad, in Caloundra. Vandaar gaat hij naar Brisbane en daar weer huiswaarts.
Bon, efkes geleden dus Wim van de vlieger opgepikt toen hij terug van de cape kwam. Wij zijn de volgende ochtend onmiddellijk beginnen rijden richting Cooktown. Het rijden ging iets vlotter en ergens na de lunch arriveerden we in Coen waar twee zweden al twee dagen aan het proberen waren om een lift zuidwaarts te pakken te krijgen. Wij hebben die mannen met hun hebben en houen erbij ingezwierd en zijn verder gereden. In Musgrave roadhouse hoopten ze dan een lift naar Cairns te pakken te krijgen. De volgende ochtend stonden ze aan ons tent. Of ze meemochten naar Cooktown, vandaaruit zouden ze dan een bus naar Cairns nemen. Dus, het hele eind met een stel noorderburen op de achterbank richting cooktown. Best wel amusant. Ik heb wat zweeds geleerd maar alweer veel vergeten. We hebben die mannen in Cooktown dan afgezet aan een hostel. We zijn er dan een pint mee gaan pakken want ze wilden ons geld geven voor de lift. Zogezegd zo gedaan, in de pub een paar pintjes gedronken. De volgende dag wilden we 'Eddie' gaan opzoeken. Eddie is een aboriginal die 2 uur ten noorden van Cooktown woont, aan de zee. Hij is altijd heel erg blij als hij met mensen kan gaan vissen dus dat wilden we dan ook doen. Dat leek die zweden ook wel tof en we spraken af dat we samen zouden gaan. Hun bus vertrok pas op zaterdag en het was donderdag. Volgende dage het hele eind gereden. Eindelijk na veel zwoegen van de auto, door rul zand enzo, komen we bij Eddie aan. Het was zijn broer David die er was maar Eddie was al gaan vissen met een toerist zie hij. Pech gehad dus. We zijn dan verder door naar Coloured sands gereden waar we mooie mangroves gezien hebben. Op de terugweg hebben we gegeten en een duikgenomen bij de Endeavour Falls. Alle ja falls. OP het einde van het droogseizoen zijn de 'falls' zo spectaculair niet. Maar de frisse duik deed wel deugd! Zaterdagochtend hebben we ingepakt, het plaatselijk museum met ons bezoek 'verblijd'?? en via het Bloomfieldtrack in de richting van Cairns vertrokken. Zeer mooie route. Al wie dit ooit wil doen, zorg voor een 4x4!!! Zeer steile hellingen met rul zand en stevige bochten daarbij. 't Was spannend en Wimmeke?! Er waren ergens ook 'falls' maar dat pijltje hebben we gemist, we gingen er onze lunch opeten. Onderweg op de track twee riviertjes overgestoken. Nadat we het tweede hadden overgstoken begon ons iets te dagen. Na die tweede oversteek begonnen we plots heel veel huurwagens te zien en dus ook toeristen. Blijkbaar geraakten die allemaal maar net tot daar op dienen track aangezien ze niet door het water konden. We waren dus terug in de beschaving! Allee ja. Hi, o ramp. Bon, op cape tribulation ons bokes opgegeten en een camping gezocht. De dag nadien richting Cairns vertrokken. Het great barrier reef kwam dichterbij.
Dit is australia speaking:) Ik ben op 't moment in Weipa, op cape york peninsula. Wim heb ik gisteren op het vliegtuig gezet naar Cape York, ik zelf ben hier gebleven.
Wijllie zijn zaterdag naar Kilkivan gereden, ik heb daar mijn boeltje nog verder ingepakt en we zijn dan zondag richting Banana gereden, 300km noordwaarts. Daar zijn we bij Harry blijven slapen die daar op een Studdstation werkt als caretaker. Wim heeft zijn doop gehad op een cattlestation. Hij, met een aversie van dieren, heeft daar een een stel stieren van hun maal mogen/moeten voorzien. Hihi, niet echt zijn ding. Hebben daar nog een lekkere thee gedronken na ons rondritje op de farm en zijn dan verder gereden. Ondertussen ikke een dikke keel, zeer pijnlijke nek als ik reed, en slikken was amper nog een optie. Bon, altijd vroeg in nest gekropen, keelpastilles gefret en gene kou op mijne nek gepakt. Ineens was het over. Op een dag, genezen, zomaar. Heeeeeeeeeeerlijk! Eerst volgende nacht hebben we in Capella geslapen, weer 400km verder denk ik van Banana. We rijden trouwens rond met eem bijna gloednieuwe Mitsubishi Pajero. Zo'n gigaluxemodel, jeezes, u zelf verstoppen met dat ding lukt dus van geen kanten. Man man man. het loopt er af: wij zijn toeristen! Soit, sindsdien werd het rijden super! Er was enkel maar een stukje asfalt ter breedte van een kamion, en als je dus zo'n roadtrain tegenover je krijgt moet je dus langs de kant de 'dirt' induiken. Da's fantastisch want dan is dien blinkende witte auto niet meer zo shiny! Bon, dit was een weg naar mijn hand, heeerlijk. Ik kan nie goe uitleggen waarom, but i loved it. Wim nie. Zenuwachtig, jawadde. Ondertussen is het al zover gekomen dat ( op de echte dirtroads hier) hij bijna de bush induikt om maar ver genoeg van het tegenoverliggende verkeer te kunnen ontsnappen. Ik zou er een tekeningske bij maken maar da gaat hier ni. Maar we hebben ook al een ster in de vooruit, en ik zat aan het stuur. Maar helaas pindakaas, daar kunt ge nu eenmaal niet aandoen. Soit, ik rijd op het moment op die dirtroads dus niet meer met dien auto, hij mag het zelf doen:). Het is hier wel zalig mooi. Palmbomen en gewone bomen staan over de hele camping verspreid, en als ik uit de tent kijk, zie ik 30m verder de zee. Prachtig! Elke dag wandelt meneer ooievaar door de branding. Madam ook, maar op haar eigen tempo en een beetje verder. Meneer de Pelikaan is er ook, madam heb ik nog nie gezien. Is wss bij de klein mannen. Oh ja, familie krokodil is er ook, maar die laten zich zo niet echt zien, beetje verlegen misschien? :) Jaja, die zitten hier in 't water, verboden te zwemmen! WAT, het is hier om weg te smelten, jaja, verboden te zwemmen. Onverbiddelijk. Zullen maar niet te hard aandringen zekerst?:) Morgen zou ik graag een mijnbezoek willen doen. Hier in Weipa bevindt zich 's werelds grootste bauxietmijn! Man, die trucks die daar rondrijden, HUGE! GROOT, IMMENS. Ik ben precies klein duimpke met mijn matchboxautooke. Zo weet je ook weer eens hoe het voelt om kabouter te zijn. Ah ja, zonsondergang en opgang zijn weer ongelooflijk mooi, rara, ja ik heb weer foto's getrokken. Zal sebiet eens proberen er nog een paar op te zetten.
We zijn naar Weipa afgezakt, omdat we beslisten met de auto niet naar de top te rijden omdat de wegen er nog slechter zijn dan wat we al hebben meegemaakt. En aangezien we maar heeeeel traag vorderen, zou het belachelijk veel van onze, maar vooral Wims tijd vragen. Vandaar dat hij op het vliegtuid is gestapt. Morgenavond 7u ga ik hem terug oppikken. Ik heb het dan wel niet gezien, maar ik kan mijn centen niet langs deuren en ramen buitensmijten dus ik heb besloten het te sparen voor iets of dingen die ik liever wil gezien of meegemaakt hebben. Soms moet je nu eenmaal kiezen. Wim dacht dat we er samen heen moesten omdat we samen op reis zijn, maar dat kan ik niet maken. Een mens mag af en toe toch zijn eigen ding toch nog doen nietwaar? Bon, gene zever, hij is erover en hij is gegaan:). Woensdag vertrekken we dan terug zuidwaarts. Richting Cooktown. Dat belooft ook heel mooi te zijn en we hebben verschillende tips gekregen om bepaalde routes te nemen of ergens te slapen. Ik ben benieuwd. :)
Dikke kusjes allemaal, jullie horen gauw weer van mij!
ben een paar uur geleden in Brisbane aangekomen met mijn klein autooke. Bijna helemaal juist gereden. De laatste km heb ik verknoeid maar dat is niet erg. Ik was toch vlakbij. Zat midden in het financieel centrum van Brisbane, allemaal 'wolkenkrabbers' en dikke bmw's enzo. Ik daar dapper met mijn daihatsu van 15jaar oud tussen. Maar ze hebben mij niet opgegeten. Ben veilig en wel aan de youthhostel aangekomen. Morgen om 8.20u am de Wim oppikken, maar ik denk dat ik de airtrain ga nemen, 11 dollar, 25min, rechtstreekse verbinding met de luchthaven. Daar ga ik mijn klein wit dutske zijn leven niet voor riskeren. We blijven een dagje in Brisbane. Zaterdag pikken we de 4X4 op en rijden richting Kilkivan waar ik de rest van mijn rommel oppik, de auto achterlaat en naar het noorden vertrek. Ik zou graag nog efkes binnenwippen bij Judy om haar te laten weten dat ik voor een maandje wegben. Hopelijk vind Wim het ok dat we in Banana Harry efkes gedag zeggen (heb een pot en bestek meegejoept). In die 180km die ik daarstraks naar Brisbane heb gereden, mag je max 110km/u rijden en ik heb drie keer een politiewagen langs de weg gezien met een flitscamera. Hier lachen ze er nie mee dat je te snel rijdt. Hier zijn ze wel pakken maar aanwezig in het openbaar dan de 'flikken' bij ons moet ik zeggen.
Bedankt voor alle verjaardagfelicitaties allemaal. Het was er geen zoals alle andere jaren. En een feestje geef ik zeker als ik terug ben. Dat zal dus bijna samenvallen met mijn 31ste verjaardag, maar dat is niet erg e. Maar ik heb hier wel een fijne verjaardag gehad, echtig in 't echtig. Man man, de tijd vliegt echt wel. Als ik terug ben van dat maandje reizen, ga ik nog wat werken om de spaarpot terug wat aan te vullen. Ik zou graag nog twee dingen doen voor ik terug op de vlieger stap. Ik wil graag een 4X4 tour doen naar alice springs. Eentje van tien dagen waarbij je onder de blote hemel slaapt en alles leert over 'bushtucker', uluru, de woestijn, aboriginals enz. Ik zou ook heel graag de indian pacific doen. Maar ik denk dat ik in totaal vier maanden moet werken voor ik dat allemaal goed en wel kan betalen. Dus, nog efkes van dromen. Mjam mjam.
Wat de kilo's betreft. Ik peins niet dat ik er al kwijt ben. Maar ik vermoed wel dat ik 't een en 't ander heb omgezet in spierweefsel. Bon, en dat wat er met momenten is bijgekomen, is er weer af, maar er zou nog wat meer afkunnen.
Weersvoorspelling hier komende dagen, de temperatuur schommelt hier rond de 25 graden en dat is nie erg warm. Als ge dag in dag uit 32graden gewoon bent, loopt ge hier nu met een top, t-shirt en lange broek rond. het koelt hier s' avonds ook behoorlijk af. Op sommige plaatsen is het hier maar 12 graden. De avond van mijn verjaardag zat ik met Jaala achter het huis een wijntje te drinken. Beetje kletsen. Dan was het tijd om te gaan slapen en ik had verdorie ijskoude voeten! Ik heb ze in mijn bed moeten warmwrijven: dit zijn Belgietoestanden! Hihi, grappig wel.
Bon, wijlle trekken zaterdag zoetjesaan noordwaarts en dan zal het 'zoetjesaan' ook wel warmer worden. In 'Katherine' was het vandaag 38graden :)
Ben maandag samen met buurvrouw Jaala ( die overigens speciaal voor mij een birthdaycake heeft gebakken, met twee kaarsjes) naar haar Nanna geweest die heel australia heeft gezien. Zij schildert op stukken steen/rots, en maakt er klokken van. Mooi! Jaala is een stukje Aboriginal en haar broer maakt erg mooie abokunst. Ik krijg voor mijn verjaardag zon steen met een schilderijtje op van hem. Bangelijk! In ieder geval, ik kom met Kerstmis zeker naar hier, want ik ben uitgenodigd om dat met hun ganse familie en vrienden te komen vieren! De max! Dus na vakantie kom ik 9/10 terug bij de Rockemers werken, 7km van bij Judy s farm. Kei goe ee. Ah ja, Gwendo, kom maar af ee als ge met mij wil treintje spelen. Duur grap maar best wel de moeite heb ik gehoord. Voor de rest, al wie wil mag meekomen! Morgen rijd ik naar Brisbane, slaap een nachtje in de jeugdherberg en pik vrijdagochtend de Wim op. Zaterdag pikken we de auto op en rijden naar Kilkivan en Banana waar Harry werkt. En dan zal het verder noordwaarts gaan. All the way to the top! Ik ga zo goed en zo kwaad het kan de blog updaten, foto's komen als ik weer eens een tijdje een pc ter beschikking heb!
ik had zoveel dingen ingetypt en alles is weg! Dit ding in de computer gaat offline van zichzelf als je lang aan het typen bent. Ik kon geen verbinding meer maken en dus mijn tekst niet uploaden. Bon, ik ga het in het kort dus nog eens neerschrijven. Zucht, keep on smiling:)
Ik ben sinds twee weken aan het werk op een farm 40km van hier(Kilkivan). Bij de familie Rockemer. Kindjes zijn zo blond als in uw jeugdige jaren, broer! Fijne mensen. Ik doe dingen in het huishouden en buiten op het veld. Ik heb al een soort stal moeten uitschuppen, heb uren in de aarde zitten wroeten, gisteren naar het recyclagepark geweest met de 'ute'. Dit is een 'utillities verhicle'. Fijn fijn.
Paps mams, ik heb nog niet naar eurocross gebeld, maar ik doe dat vandaag!
Wim, ik pik je op in brisbane vrijdag 8.20u.
Bedankt iedereen voor de mailtjes, je kan mij altijd blijven mailen kimmoureau@yahoo.com.
Vanaf volgende vrijdag ga ik een maandje de toerist uithangen. Heb er zin in, da's Australia eens van de andere kant bekijken he! Jihaa. By the way, al wie er zin in heeft. Ik zou heel graag de Indian Pacific doen. Da's een trein van Perth naar Sydney, of omgekeerd. Dus ik vlieg van Brisbane naar Perth en neem dan die trein naar Sydney. Hihaa.
Bon, dikke knuffels iedereen! Dikke kus voor alle jarigen!
Heb in Kilkivan de plaatselijke bib gevonden! En dus ook: internet. De hilariteit van het verhaal, ik ben hier al drie weken, en volgende week ben ik hier schuppes. Ik vertrek naar een station hier niet ver af. Het ligt tussen Springbrookfarm en de station waar ik mijn training gehad heb bij Judy en Richard. Een halfuurke rijden van hier. Cool e! Het is weer tijdelijk, kost en inwoon. Maar dat verschaft mij weer een dak boven het hoofd tot Wim komt:). Wim: op jouw kopie van jouw ticket staat dat je op 19/10/2007 plaatselijke datum en 8.20u plaatselijke tijd hier aan komt in Brisbane. Klopt dat nog steeds? Ondertussen heb ik een medische ervaring gehad ook! Zondagavond kreeg ik last aan mijn tand. Ik dacht niks aan de hand. Daar dacht ik de volgende ochtend dan weer anders over. Kaijieten! Abses op mijn wijsheidstand. Tandarts gebeld. Dinsdag afspraak gehad in Gympie. Frunnik frunik in mond, plaatje hier plaatje daar. Ontsteking tandvlees rond wijheidstand. Eindbesluit: extra foto's in Southern cross X-rayhospital. Waarom? Hij wil er twee(wijsheidstanden) uithalen. Volgens hem heeft de onderste niet genoeg plek en kan ook niet verder doorgroeien. Resultaat; pijn en 't zal weer gebeuren als ik er niks aan doe. Stomme Belgische tandarts. Honderd keer gevraagd of alles in orde was met mijn wijsdheid!? NIET DUS, GRRRRR! Het kan in ieder geval niet meer gebeuren voor ik een maandje rondtrek, het zal erna gebeuren en dan zal ik een weekje bij Judy en Richard logeren. "Mum" gaat voor mij zorgen, hihi! Geen zorgen mams, jij blijft de ware:)! Paps en Sonja, nerci dat jullie de verzekering willen uitvissen voor mij:) Paps: gegevens van de tandarts: Dr. B. Maher. Dental practice, 33 Excelsiorroad, Gympie. 0061 7 5482 5454. Soit. Vandaag is de eerste dag dat ik zonder pijnstillers rondloop. Afgelopen dagen ben ik niet veel mens geweest. Half versuft van de pijnstillers, dubbele antibiotica, enz... ne mens wil da liever niet nog eens meemaken:) Bon, da autooke van mij tuft zijn kilometerkes aardig rond. Harry heeft mij geholpen de luchtfilter te vervangen, olieverversen, oliefilter vervangen, de timingbelt wordt maandag vervangen. Er worden nog 'spareplugs???' vervangen, dingen die in de cillinder zitten? En als de ouwe eruitkommen en er is er eentje een beetje funny dan is die cillinder niet meer top en moet je die plug regelmatig vervangen. jaja, er schuilt zelfs nen automechanieker in mij:)! Alle cheerio, er komen weer een stel jarigen aan; Martijn drie dikke zoenen binnenkort! Sonja, jij ook op de 4de! Ik doe tegenwoordig fellicitaties best op voorhand aangezien ik niet altijd de dag zelf op een internetpc kan springen hein!
Iedereen weet dat ik al een tijdje niet op Minnamoolka ben. Ik was in Kilkivan om een huisje te helpen renoveren. Iedereen weet ook dat ik Strathburn verlaten heb, dat ik Harry daarvan ken. Dat hij mijn rots in de branding daar was? Soit. Harry is in een echtscheiding met zijn vrouw sinds hij van Strathburn terug was. Hij vertelde zijn vrouw dat hij mij had leren kennen, en dat het klikt. Zij wilde onmiddellijk een echtscheiding. Nota: huwelijk ging al jaren slecht en Harry was het afgelopen jaar amper thuis. Bon. Zoals alle goeie roddels, ging ook deze zijn eigen weg. iedereen vraagt Harry nu naar 'Kim'. En hij is en slechterik in het hele verhaal en ik diegene die hem op het slechte pad heeft gebracht. Hoera hoera. Soit, ik belde Lisa en Thomas deze week om te zeggen dat ik terugkwam. De roddels waren al tot daar geraakt. Roddel van de dag: Harry ran off with the Strathburn Governess. Nu jullie. Soit. Ik ga niet terug naar Minnamoolka. Als 'Nan', Harrys moeder en grootmoeder van Lisa en thomas, en hun werkgever, ontdekt dat ik in dat huis was, dan vermoord ze mij denk ik. In ieder geval, ik heb er mijn buik van vol van dat kortzichtig gedoe, ik wil Lisa en thomas niet in moeilijkheden brengen. En er is niks meer tussen Harry en ik dan een warme vriendschap. Maar maak dat de mensen maar eens wijs. Bon. Voorlopig zit ik dus nog efkes in Kilkivan, Judy zoekt voor mij een Jobke in de buurt zodat ik Wim kan oppikken in Brisbane op 19?oktober. Wel, de 'no worries'cultuur heeft een keerzijde: een beetje oppervlakkig wel:) Wat post betreft, ik vraag Lisa om alles te verzamelen en het naar Judy te sturen. Ik denk dat Judys adres hier nog ergens op de blog staat. Judy Pennell, Ettiewyn, 10611 Burnett Highway, Goomeri 4601 QLD Australia. Ik heb een gsmnummer (0061)0401797505. Maar dat werkt niet in Kilkivan en ik ben het telefoonnummer van Kilkivan vergeten te vragen aan Harry. Nogal eens een verhalen he:) Soit, back to what I want in this aussieexperience. Een paar weekjes werken. Wim oppikken in oktober. Maandje reizen naar cape york en terug, en dan een deftige job, voor een beetje langer dan een paar weken.:)
Voor al die jarigen die ik ondertussen gemist heb: een hele gelukkige gewenst, en vergeet niet, neem alles met een korreltje zout, zelfs het leven op zich:) Dikke pak voor: Jeanke, Annelies Nijskens, Annelies Peelmans, Marij, em er komen er nog!!! Binnen een paar weekjes!
Sinds ik hier ben aangekomen heb ik hier dingen geleerd, ge kunt het niet geloven. Ik heb ondertussen met een truck gereden van in de jaren stillekes. Ge moet drie keer de rem pompen voor hij goed en wel pakt. Ik heb al in 'Angelgear' gereden! Weet er iemand wat dat is? Ja, ja? Nee? Hihi, ik wel. Ik ging bergaf, zat uit versnelling, en dan 'flying like an angel'. Beetke te rap, ge krijgt dat ding zomaar niet terug in versnelling, dus remmen, maar daar moet ge eerst drie keer voor pompen. Jihaa hiaaa, ole! Soit, dat ding onder controle, en t was een mallie. Ondertussen heb ik ook al met een aanhangwagen gereden, zelfs achteruit paps! Een makkie! Allee ja> 't Zal wel beginnersgeluk zijn zekers. Ik heb vandaag boomstammen ontschorst. Dat doe je met een stalen ding met een soort van kliever onderaan. Vergt techniek en kracht en ge zijt na 1 boomstam gewoon geen jota meer waard. Maar wel tof! Foto op flickr! Jawel, van mezelf! Hihihihihii. Ondertussen heb ik hier een puppie geadopteerd. Gatver wat een cuties, sorry voor 't vloeken. Ah ja, vanaf zaterdag ben ik een week of twee in Kilkivan. Ik help Harry een appartement verder te renoveren. Ik kan terwijl de trainingfarm, in Goomeri, en dus ook Richard en Judy een bezoekje brengen en er een paar dagen doorbrengen. En, .....ik heb een autootje. Ik moet het daar ergens oppikken, een Daihatsu Sharade. Wit, maar een goed ding, 1650 dollar. Een zeer goede prijs is mij verteld. Nu kan ik in ieder geval al mijn gerief wat vervoeren, want het begint veel te worden. Een kleine koolbox, een thermos, schildersdoeken(zeer platte), verf, enz..... In ieder geval, de gsm werkt daar weer niet, maar er is vaste telefoon, maar laten we het gewoon bij de telefoonnummers van Minnamoolka houden. Zij weten waar ik ben, als er dus iets is, contacteer hen maar. No worries.
Als je naar de main homestead belt, daar waar ik voorlopig ( nog voor een paar dagen ben) laat dan eerst twee keer kort bellen, de derde keer neem ik op, ik leg dan wel uit waarom:)
als je wil bellen, tot een uur of acht s avonds, ben ik op dit nummer te bereiken: 0061 0740971401, thomas of lisa nemen dan op en roepen mij. Vanaf acht uur ben ik deze week nog te bereiken op 0061 0740971402. Eind deze week verhuis ik naar een kleine cottage en kan je mij s avonds niet persoonlijk bereiken. je kan lisa en thomas dan bereiken en die kunnen mij roepen. dat duurt dan wel 5min maar het is mogelijk:) voila, kort berichtje want ik heb liam op schoot, 6 maanden oud, en hij wordt ongeduldig. :) Schat van een kereltje. Lisa, zijn mama, is een nieuw paard aan t berijden, zodat die twee elkaar wat leren kennen. Ik heb ondertussen ook al paard gereden, magnifiek, die Lisa kent er wa van en die leert mij ongelooflijke dingen. Als alls mee zit ga ik in september mee musteren, een echte job! Ik ga morgen al een beetje musteren, een tryout of zoiets. 't Zij n schatten van mensen hier. ik ben met mijn gat in de boter gevallen en allemaal dankzij Harry die het risico op de hals heeft gehaald om mij op strathburn weg te halen en hierheen te smokkelen. De Atkinsons, een complexe familie. Later meer :)
Soit, bangelijke schone propperty, een meer vlak voor je neus, wegspringende kangeroes, AMAZING! En een brabbelende baby:)
Seffes als Lisa gedaan met rijden heeft, ga ik weer een beetje rijden. Dat is waarschijnlijk een vast ochtendstramien. Gisteren heb ik met gebruikte frituurolie nieuw hekwerk behandeld, in de namiddag, een vettige bedoening, maar dat hout krijgt dan een prachtige kleur. In ieder geval, ik krijg hier onderdak en eten en alles wat ik nodig heb, in ruil voor hulp voor lisa, kleine jobkes opknappen waar zij niet toe komt met liam. Mooie deal he:)
Ik heb hier een klein beetje de hemel op aarde gevonden. Een prachtig landgoed ge kunt het niet geloven. Ik heb een tijdje in de homestead gezeten, maar ik verhuis naar een kleiner stulpje een beetje verder. Helemaal voor mij alleen. We zijn het vandaag gaan uitkuisen, ik krijg er een ijskast, tv, enz. Ik kan het er helemaal homy maken, hihi. Het ziet ernaar uit dat ik hier wel een tijdje zal rondhangen dus, wie mij van interessante post wil voorzien, Kim Moureau Minnamoolka Station Mount Garnet Queensland 4872 Australia.
De telefoon, mijn gsm werkt hier weer niet, dus het zal weer de vaste worden, maar dat vis ik later nog wel uit. Ik ga hier komende maand wat jobkes doen, veel helpen, ik krijg eten en onderdak en ik leer paardrijden, want in september moet er gemusterd worden, en ik mag/moet mee! Cool eeeeeej! Voila, kleine update, maar er komt meer:) Er is internet, maar beperkt in down en uploaden. Foto's zullen er vrij snel weer zijn. Heb er weer een stel leuke!
Zit vandaag in een stadje genaamd Atherton. Als je ooit hier geraakt, zeker langs gaan. The Bakpackers hostel is een aanrader, maar reserveer op tijd. Veel volk, is relatief, passeert hier, maar t is de mooiste, properste die ik al gezien heb. Morgen vertrek ik naar een plaatsje Mount Garnett genaamd, waar ik vrijdag het mailbusjes neem naar Minnamoolka, een landgoed hier niet zo heel ver vandaan. Op Strathburn gaan de roddels nu rond over mij, verspreid door de big boss(mama Atkinson). Stomme kleine dingen die ze opblazen tot een olifant opdat zij er in het verhaal van Strathburn and the teacher er beter uitkomen dan ik. Ik lig er nie van wakker, ik moet gewoon lachen van ongeloof als ik de verhalen opvang. Dank u lieve mensen die er nog zijn en die duidelijk aan mijn kant van het verhaal staan:)
Anyhow. Om een lamg verhaal kort te maken. Ik ben dus niet ontsnapt uit Strathburn maar heb mijn verstand tot de orde geroepen en bedacht dat ik mezelf minder laf zou voelen als ik Margeret dus zou vertellen dat het hele teachersding niet werkt voor mij, zij inclusief maar da zou ze toch nie geloven, en dat ik dus maandag, gisteren dus, zou vertrekken. Lee moest naar Mareeba en ik kon mee. Ik heb dus mijn dappere botinnen aangetrokken en heb haar vrijdagavond op een onbewaakt moment overvallen en de blijde boodschap gebracht. Kende da verhaal van klein duimpje en zijn grote laarzen? Wel, toen ik terugkwam, was ik een hoopje miserabele ellende. Alles wat ik had bijeengesprokkeld om mij goed te voelen, kwam los en een stroom van emoties daarbij. Precies of een last werd weggenomen. De dag nadien ben ik mee gaan draften en koeien op een truck gezet. Mijn got, van zo'n dag voel ik mij tien keer beter dan van 1 uur in 'the schoolroom' op strathburn. Nu gijlle! Soit,'t Waren nog twee lange dagen. Waarvan Margaret er anderhalf van liep te wenen. Omdat ik vertrok? Gek mens, maakt het mensen knap lastig rondom haar en als ze het dan afbollen is ze geen stuiver meer waard. Zegt toch duidelijk iets over haar gemoedsgesteldheid. Het arme mens. Ze zei dat als ik zou vertrekken, ze een hele zware week zou hebben en ze er waarschijnlijk aan kapot zou gaan. En ik dacht bij mezelf. OK. Twee mensen hebbe het hier duidelijk moeilijk, en zij gaat kapot als ik vertrek, en ik ga kapot als ik blijf. Moeilijke zaak hoor, ik denk dat ik ..........................b...b... VERTREK natuurlijk. Ik ben niet daar gekomen om de emotionele brokken te lijmen die zij veroorzaakt, ingewild waarschijnlijk maar dat doet er niet toe. Mijn beeld van deze vrouw: heel haar leven gevoeld dat ze zeer gevoelig is aan een hoop dingen, en toen maar een hard pantser opgetrokken omdat ze het leven anders niet aankon. Ze zoekt het antwoord in voedselallergie en probeert uit alle macht glutenvrij eten binnen te steken bij zichtzelf en haar kinderen omdat dat volgens haar de enige oorzaak is van haar en Troy's niet zo stabiele aard. Mijns inziens leven zij op een manier waar zij niet voor gemaakt zijn. Maar wie ben ik om daar over te oordelen. Ik zag een vrouw die uit alle macht probeerde stoer en hard te zijn, maar die door een bepaalde manier van communiceren heel snel door de mand valt. En ik denk dat ze op mij geen vat kon krijgen en dat ik daardoor ongewild een gevoelige snaar heb geraakt. Ik hoop alleen dat ze terug iets meer echte dingen van zichtzelf laat zien, al was het maar voor die drie kinderen. Soit, vandaag de dag zijn het rijke mensen want hun farm ( zo groot als half belgie) is verkocht, voor 4.9miljoen dollar. De cattle houden ze nog even, die is 5miljoen waard. En nu zeveren ze over het feit dat ik naar hun mening net 1 glaasje wijn teveel op hun kosten heb gedronken. Terwijl ik heb gezegd dat ik het zou begrijpen als ze mij niet zou willen betalen voor die twee weken dat ik er gewerkt heb. Vreeeeemde toestanden. Ik heb dus vandaag drie flessen van haar favoriete wijn gekocht, drie lolly's, in een doos gestoken, Lee opgebeld en gevraagd of hij een pakje mee wilde nemen terug naar Strathburn. Ik wil hun gezicht wel eens zien. Ik hoop dat ze blozen. Ik ben niet verondersteld te weten dat er over mij geroddeld wordt ziet ge:). Hihi. Ik hoop dat ze deze taal der onvoorwaardelijk liefde geven ( of wijn whatever ) leren begrijpen. Het grappige is dat ze mij telkens weer heeft willen teasen zodat ik een ergerlijke reactie zou uitspreken, maar ik weigerde dat te doen. Niks of niks zou ik zeggen of doen waar zij op in kon gaan. Een confrontatie zou alleen maar leiden tot winst voor haar en ik wist ook dat dat geen oplossing zou zien. Ik gaf dus nooit blijk van enige afkeuring. Ik denk dat dat frustrerend is :). Vandaar dus de wijn, geen afkeuring:). Eerder positief met een boodschap. Maar of ze het gaat snappen is een andere zaak.
Soit, morgenvroeg op de bus naar Ravenshoe en Mount Garnett, dan naar Minnamoolka waar ik een tijdje zelf voor eten zal moeten zorgen, maar waar ik wel buiten kan werken, dingen leer, geen centen verdien, maar vooral wel veel ervaring kan opdoen. Mijn volgende job, zal op een farm zijn waar ik een 'ringer' zal zijn. Werken met cattle, fencing en zo voort. Dat waar ik echt voor kwam. Ik heb er hoogstwaarschijnlijk geen internet, dus als je niets hoort, bel het thuisfront, die houd ik regelmatig op de hoogte.
In ieder geval. Cape York Peninsula is absoluut de moeite waard om te vertoeven, prachtig stukje land, onnoemelijk veel dieren, vogels, etc... Ik ga terug, zeker en vast. Ik moet eerste wel centen verdienen, want zonder auto is het een hopeloze zaak om er te geraken en dan best nog een stevige 4x4 als je op de terugweg nog ietwat carrosserie om je heen wil hebben. Hihi. Soit, ik heb hier kennisgemaakt met de flying foxes, een prachtig diertje dat 's nachts ongelooflijk veel lawaai maakt. Ze lijken wel hoog in een boom hun echtelijke ruzies uit te vechten, waarbij er veel 'gekwetterd' wordt en er regelmatig tumult ontstaat en er een paar het op een 'vliegen' zetten. Maar ze komen terug, want ze hebben nog een hele nacht om toch nog gelijk te krijgen. Hilarisch gewoon!
In ieder geval, ik denk dikwijls aan jullie. Heb niet altijd tijd om iedereen een mailtje te sturen, het spijt mij hiervoor. Laat wat van je horen en ik schrijf zeker terug. Als je dit blogje leest, laat een berichtje achter, dan heb ik ook een idee tegen wie ik aan het zeveren ben.
I love you all! No worries, we'll see each other real soon (een maand is reeds voorbij)!
strathburn is op t moment zo druk dat alle dagen anders zijn en het is moeilijk om je elke keer weer aan te passen. Vandaag dus niet zo'n vrolijk berichtje. Een hoop dingen zijn wel leuk, maar een hoop dingen ook niet. Het botert bv niet tussen mij en de mama en de papa of the kids. Dit zijn op geld beluste mensen met een kille harde blik in hun ogen. Als ik alleen de kids zou hebben en de natuur en wat meer van het werkvolk rond mij zou het ok zijn, maar ik heb minder en minder zin om hier te blijven. Volgend weekend vertrekt er ook nog eens een hoop werkvolk dat mij ondertussen nauw aan het hart ligt. Ben vannacht samen met enkelen onder den bloten hemel onder de sterren gaan slapen, met de paarden die rondom je heen grazen, kangoeroe's die over en weer hoppen enz. Machtig. Onbeschrijflijk en onvervangbaar. Maarrr, als ik hier aan het lesegeven ben en de kinderen voor mij alleen heb, loopt alles prima, zo gauw mama dominantie haar kop om de deur steekt is het om zeep. Ze is een ongelooflijke controlfreak en wil graag de touwtjes in handen houden. Zij weet niet dat ik haar niet mag, maar ze voelt dat ze haar grip op mij aan het verliezen is. Ze kan ook niet verdragen dat ik goed overeenkom met een aantal mensen hier die een volledig andere instelling hebben als zij en ze ziet dat als een bedreiging. Ik ga dus voor het einde van de week een beslissing nemen of ik mee vertrek met de rest of niet. Ik denk eerlijk gezegd van wel. Ik kan ergens terecht op een farm voor kost en inwoon, gewoon als hulpje van. Lijkt mij heerlijk, een relaxe andere omgeving. De bazin is een beetje oud om het allemaal nog zelf te doen, en ze heeft een heerlijk koppel dat haar helpt, ik mag daar wss tijdelijk verblijven. Geen inkomen weliswaar maar daar geef ik niet om. Ik heb ondertussen zoveel mensen leren kennen, tien keer warmer van aard dan de Atkinsons hier. En ik ben daar altijd welkom. Altijd. Ik ga hun aanbod aannemen denk ik. Ik kan in ieder geval mijn tijd goed vullen tot Wim komt:) Wim, ge komt toch nog, of niet? :) Ik heb een fantastisch plekje natuur hier ontdekt op cape york peninsula. Enige bedenking, die 4X4 hebben we definitely nodig:) Je geraakt anders echt nergens. Dus, geen post hiernaartoe sturen, ik laat gauw een adresje achter. Sorry als het allemaal een beetje verwarrend is, maar strathburn is het niet waard om te blijven, de kids wel en de natuur wel, maar er is meer en ik hoef mezelf niet op te offeren voor de kinderen ten koste van mezelf. Dus, tijdelijk efkes op mijn plooien komen en dan weer ander werk zoeken. Maar desalnietemin, australia is het zo waard om je ergens in de middel of nowhere op de grond te zetten en gewoon te kijken. De broer van Margaret Atkinson, Harry, die mij is komen oppikken in Cairns, is hier zo'n beetje mijn redder in nood. Is 50jaar en sinds jaren een doorwinterd filosoof en bewaarder van de inner peace. Ik had het nooit zo lang vol gehouden als zijn schouder er niet was waar ik op kon uithuilen. Klinkt erger dan het is....maar ik ben hem wel dankbaar. In ieder geval heb ik ook fijne ervaringen gehad. Zondag ben ik gaan paardrijden nadat ik een halve dag geholpen met het 'draften' van de veestapel. Dit wil zeggen dat ze allemaal bijeengedreven staan in een yard, de oudste kalveren moesten van hun moeder gescheiden worden en er moestem eartags gedaan wordenm vaccinaties enz. Mijn job was 'tellen'. Ik had zon' telmachientje en telkens wanneer een koe klaar was werd haar staart afgesneden(enkel de haren) en dan weer losgelaten, en die moest ik tellen. 365:) Na de lunch mocht ik wat rondhossen op een paard. Daarna werd er vee naar een andere paddock gedreven door de paarden. Ik moest achter Greg blijven. Maar gehoorzaam als ik was deed ik dat niet en begon gewoon mee te musteren. Desondanks dat ik amper kan paardrijden deed ik het. Greg gaf toe en zei dat ik het vee kon opdrijven en hij en Nicky zouden het vee in een richting drijven. Opdrijven is redelijk makkelijk, je rijd achter de cattle, en door achter hen aan te lopen en te fluiten of te roepen drijf je hen vooruit. Het bijeenhouden en in de juiste richting is moeilijker omdat de kop niet altijd weet waar ze heen moeten en al eens durven afslaan. Maar als je een immense kudde musterd, kan dat wel eens zijn dat je in galop moet schieten en die lelijkaards terug op het juiste pad moet brengen, en daar heb je ner iets meer paardrijskills voor nodig. Maar ik heb het toch maar lekker afgedwongen, hihi, stoemme Greg, ik weet wat ik kan en als ik ergens feeling voor heb is het voor dieren en voorspellen wat ze gaan doen. En dat heb je broodnodig wanneer je een veestapelt ergens heen drijft. En of ik dan kan paardrijden of niet, ik doe da gewoon, hihi. Tot zijner grote frustratie want hij kon mij niet onder de knoet houden, hihi, hihi, hihi, nahnahnahnahnah! Bon, sindsg gisteren dus terug lesgeven, ppfffrrt. Ach, ik beperk mij nu tot het minimum en ik verdwijn naar betere oorden als ik gedaan heb, om hun negatieve energiesfeer niet te moeten slikken.
Soit,
meer en beter later,
and uh
No worries, mate hehe
Killabong under the stars together with the walabies, he.
Journey of life
