Kan u even de tijd nemen om mijn bedenkingen/reacties eens te lezen? Graag ook uw eigen bedenkingen/reacties/kritieken. Ik verwacht geen ernstige reacties te ontvangen van RIZIV en Dr. Matheï, ik ben een quantité négligable! Mogelijk wordt ik niet ernstig genomen, ben ik klein grut, word er met mij gelachen, ken ik er niets van enz. 

Aan riziv t.a.v.Dhr. Erik Rossignol communication@riziv-inami.fgov.be

Aan DR.Cathy Matheï Catharina.mathei@kuleuven.be

Recent las ik een artikel in De Morgen van 19 april 2019 over het overmatig gebruik van tramadol. Ook vernoemd werden dhr. Erik Rossignol en prof. Cathy Mathei van de Kul Leuven.

Ik voel mij rechtstreeks aangesproken en tot slachtoffer beschuldigd. Ik ben chronische pijnlijder en neem dagelijks een minimale hoeveelheid tramadol. Zonder dat, met alleen een verlichtende werking, meer niet, kan ik evengoed afscheid nemen van het leven.

Trouwens, van alle psychotrope middelen die mij eerder voorgeschreven werden, had ik enorme bijwerkingen. Dit leidde zelfs tot observatie in het ziekenhuis, door ernstige hartklachten, veroorzaakt door oxycontin, voorgeschreven door een pijnarts en de dosis precies ingenomen zoals voorgeschreven!

Dat tramadol en andere nog sterkere pijnstillers toenemen in gebruik, kan ik aannemen. Cijfers zijn echter wat ze zijn. En meestal oncontroleerbaar. En interpretaties zijn immer subjectief. Hoe de data verkregen zijn weet ik niet, evenmin welke parameters en statistische correcties werden toegepast. De studie en de berekening zou ik graag eens grondig lezen. Kan u mij dat document of studie eens mailen? Amerikaanse droevige dodencijfers door overgebruik zijn gelukkig niet dezelfde realiteit als de Europese. Amerikaanse dokters hebben geen schroom om zware pijnstillers voor te schrijven, gestimuleerd en opgedrongen door de aanvragers, zwaar beïnvloed door de medische marketing op de sociale media en televisie. Met als gevolg: jaarlijks tienduizenden dodelijke slachtoffers per jaar. Maar de verklaring of interpretatie van deze cijfers is iets van een andere orde en altijd subjectief. Over de reden of de oorzaak van het verhoogde gebruik wordt weinig verteld, ik las ook de publicatie te vinden op de website van RIZIV van 2018. Standpunten, ook politiek van aard, worden wel ingenomen.

Ook sterk moraliserend en betuttelend!

Deze standpunten houden geen rekening met:

- de vergrijzing van de bevolking - de milieuvervuiling die rare ziekten teweegbrengt

- hoeveel mensen moeten geholpen worden met sterkere pijnstillers, anders kan de pijn niet verdragen worden - pijnstillers die reeds zeer oud zijn qua ontwikkeling (tramadol 1977!) waar variaties van bestaan die weinig toevoegen

- lees bijgevoegd artikel over een nanogneesmiddel voor pijn! Daarom: veel meer onderzoek nodig door onafhankelijke onderzoekscentra naar pijnstillers zonder bijwerkingen en fysieke afhankelijkheid. Ik noem het niet verslaving want dit heeft een negatieve psychologische connotatie. Veel pijnstillers zijn reeds zeer oud, minimale veranderen brachten weinig positief effect. Alleen een andere naam en het veel duurder worden van het product. Twee aloude zeer goede geneesmiddelen die ik jaren nam (beclometazine sedert 1971!) zijn niet meer te koop. Reden: niet winstgevend genoeg! Een brief naar van Perrigo Nazareth bevestigde dit! Straf genoeg dat zij daar nog voor uitkomen! Ik heb nog altijd de originele mail! Heel recent hoor ik van mijn huisarts dat nog andere goede medicamenten om dezelfde reden van de markt zijn gehouden. Is de patiënt er voor de farmacologie of is de farmacologie er voor de patiënt? Men spreekt over een onrustwekkend aantal verslaafden, maar hoeveel er zijn wordt niet eens vermeld. Hoe weet RIZIV dat? En wat denkt u van ziconotide (niet te betalen), lacosamide, ralfinamide en andere te ontwikkelen pijnstillers zonder ernstige bijwerkingen! En investeren in onderzoek die de big pharma nauwelijks doet wegens winstprincipes! En de talrijke miljardenveroordelingen in de USA van grote farmaceutische bedrijven!

In plaats van verslaafde zou ik liever spreken van fysische afhankelijkheid. De schuld van verhoogde toename wordt gelegd bij de gebruiker. Ook was dit het geval met antibiotica met campagnes die weinig opleverden en waar men nu stilaan een andere mening aan het verkondigen is. - mensen die pijnstillers nodig hebben om nog een menswaardig leven te kunnen leiden of lijden of zelfeuthanasie

Ook het shoppen: hoeveel shoppers zijn er? Hoe weet u wie een shopper is? Hoe geraakt u aan die aantallen? En als er al shoppers zijn: wie draagt dan de eindverantwoordelijkheid? Degene die het voorschrijft: de dokter. Honderd kilometer rijden om een dokter te vinden die sterke pijnstillers zomaar uit zijn mouw schudt? Moet deze dokter dan niet eerst een grondige diagnose stellen? Doet hij dat niet dan is hij als dokter onwaardig en dient geschorst te worden. Het is juist dat dokters onder druk komen te staan, maar het financiële kan en mag geen hoofddoel zijn. Ik ken geen dokter, en ik heb er heel wat gepasseerd, die zomaar een sterke pijnstiller zal voorschrijven op eenvoudige vraag. Zijn deze onverantwoordelijke dokters gekend? Blijkbaar wel. Maar er wordt niet opgetreden. Er is ook nog een orde van geneesheren. En over dokters: niet iedere dokter heeft hetzelfde publiek wat andere voorschriften met zich meebrengt. Een dokter met méér zorgpatiënten heeft méér pijnstillende voorschriften dan een dokter met andere soorten patiënten.

In Domus Medica, een te vertrouwen bron, stond het onlangs geschreven:

- sommige dokters nemen het niet nauw met het voorschrijven

- sommige apothekers kunnen blijkbaar in het zwart verkopen.

Hoe kan dit? Onvoldoende registratie bij de verkoop van sterke pijnstillers? Blijkbaar is domus medica duidelijk op de hoogte van wantoestanden, u niet of wel, maar er wordt niet opgetreden. Als dokters een pijnstiller voorschrijven heeft dat een reden, hetzelfde als een patiënt een pijnstiller neemt. Omdat het nodig is. Of heeft men liever dat mensen pijn lijden om minder te moeten uitgeven? En hoeveel misbruiken zijn er? Er zullen er zeker wel zijn, dit zal nooit kunnen vermeden worden. Maar iedereen van bovenvernoemden als schuldigen aanzien, dat gaat te ver! Mijn apotheker verklaarde dat ook zogezegd onschuldige vrij te verkrijgen middelen en pijnstillers meer worden misbruikt dan u blijkbaar weet! Maar ja, geen problemen, de sociale zekerheid moet financieel niet tussenkomen, dus geen probleem. Goed voor de farmaceutische sector, verzekerde inkomsten. En zal men nog pijnstillers vrij kunnen kopen in warenhuizen. Leve de gezondheid! En op de radio hoorde ik reclame maken voor dafalgan. Is dat wettelijk toegelaten?

En nu: reclame voor paracetamol! Trouwens ik ben gewonnen voor een verplichte vaste huisarts, met uiteraard mogelijkheden om te veranderen mits verplichte overdracht van het medisch dossier. En onlangs hoor ik dat een apotheker ook de voorgeschreven medicamenten kan zien, ook van andere apotheken, mits toestemming van de patiënt. Dit zou de verplichte regel moeten zijn, mits bepaalde regels van privacy, daar een apotheker doorgaand beter de toxiciteit van medicamenten kent dan de dokters, en zeker als medicamenten te samen worden genomen.

En wat zal u doen met sporters die pijnstillers nemen? Hoeveel zijn er? Tramadol staat nu op de verboden lijst bij UCI niet bij WADA. Welke andere pijnstillers nemen ze dan nog in het brede gamma? Dat is pas oneigenlijk gebruik. Reeds jaren geleden spraken ex-wielrenners op Eurosport van het van het gebruik van pijnstillers en de talrijke valpartijen, duidelijk veel meer dan vroeger, zouden daarmee te maken kunnen hebben. Gelukkig zijn er nog geen Amerikaanse toestanden veroorzaakt door de reclame op de media voor geneesmiddelen, de druk die daardoor ontstaat op de dokters, de vrije en zwarte markt, het kopen op internet wat hier ook mogelijk is.

Wat doet u dan met antidepressiva die in veel gevallen overbodig zijn! En waarom wordt psychotherapeutische behandeling, zeer miniem terugbetaald en in voor een te korte periode, niet volledig terugbetaald, weliswaar met een zeker remgeld? En voor mensen boven de 65: die moeten het maar weten! Geen terugbetaling!Veel mensen boven de 65 hebben psychologische problemen, dat wist me onlangs nog een psychiater te vertellen. En wat met rilatine en aanverwanten die eveneens vaak overbodig zijn en een psychologisch/pedagogische aanpak vergen?

En antipsychotica bij bejaarden en andere kalmerende middelen toegediend in rusthuizen aan onwetende bejaarden. En wanneer zal u een standpunt innemen om geneesmiddelen goedkoper te laten worden? Neen, uit studies is gebleken dat de mensen niet meer geneesmiddelen zullen nemen. Waarom zouden ze dat doen? Maar het omgekeerde wordt beweerd.... Heel wat artsen minimaliseren de bijwerkingen van medicamenten, willen ze niet kennen of kennen ze niet. Hierin ben ik ervaringsdeskundige. Ook over de afbouw weten sommige dokters niets. Ik kreeg in de pijnkliniek te Gent het advies onmiddellijk te stoppen met een medicament. Het heeft echter, met begeleiding van de huisarts, twee maand geduurd eer de bijwerkingen verdwenen waren! Toppunt: het stond vermeld op de bijsluiter!

En waarom schrijven ziekenhuizen in het geheel geen generische geneesmiddelen voor? Besparing niet nodig? De patiënt betaalt achteraf wel de volle pot en heeft hierin geen enkel verhaal!

En waarom zijn de medicamenten veel duurder dan in andere landen? Omdat de minister niet kan en niet wil onderhandelen over de prijs. In Nederland doen de privé zorgverzekeringen dat wel. Dit zou een grote besparing opleveren!

Pijn: nieuwe tendens om alle pijn waarvan de oorzaak niet gediagnostiseerd kan worden, te beschouwen als psychologisch, zelfs psychiatrisch. Ik heb me verdiept in SOLK waar ik het volledige handboek heb gelezen. Twee keer staat het in kleine letters vermeld dat dit een besparingsmaatregel is! Het is een afwenteling van de financiële tegemoetkoming op de patiënt. Psychotherapeutische behandeling wordt slechts minimaal terugbetaald en kost iedere sessie tussen 40 en 50 euro. En zelfs voor die 10 euro komen mensen boven de 65 niet in aanmerking! Gesproken van discriminatie! Synergetische aanpak: zou bekend gemaakt moeten zijn bij het grote publiek. Niets van gehoord alhoewel ik al jaren de actualiteit volg via het internet en andere publicaties! Structurele oplossingen?

Mij lijkt het sterk dat het alleen te doen is om besparingen.

De gezondheid moet voorop staan maar lijkt geen thema te zijn. Het RIZIV moet daarover geen uitspraken doen, alleen de politiek, de regering en het federaal parlement!!!!

José Coolsaet