Topdokters?

Op tv vier gaat het derde seizoen door van de reeks topdokters.

Tot voor kort had ik helemaal geen interesse voor dergelijke emo-programma's. Ik keek er zo goed als niet naar.

Niet te begrijpen dat ziekenhuizen daarvoor hun toestemming geven. Tv-series als Topdokters en andere gelijkaardige gedrochten zouden verboden moeten worden omwille van hun sensatiezucht. Ze hebben geen meerwaarde voor de gezondheidszorg. Ze scheppen verwachtingen die niet kunnen waargemaakt worden. Marketing waar het niet moet of zelfs mag zitten. Ethisch besef zit ver.

Hebben dokters het nodig om hun eigen persoon op een standbeeld te zetten? Kwaliteit van zorg maakt zijn eigen publiciteit. Dat dokters en ziekenhuizen meewerken aan echte wetenschappelijke tv programma's is geen enkel probleem en zelfs wenselijk.

Nieuwe behandelingsmethoden of zorgmethodieken aankondigen is goed maar daarbij moet het stoppen. Goede medische zorg behoeft geen reclame, deze zorgt intrinsiek voor zijn eigen bekendheid. Eigen lof stinkt. 

Dit is zeker waar voor dr. Morlion van de Zorgkliniek Pellenberg UZ Leuven. Als bij deze zogenaamde pijndokter de eigen technieken falen wordt de patiënt verwezen naar psychiatrie waar cognitieve psychotherapie soelaas zou moeten kunnen bieden. Zonder verpinken en begeleid zonder de nodige empathie wordt de mededeling sec gedaan. 

Ziekten waarvan de oorzaak medisch niet kan gediagnosticeerd kan worden zijn de facto psychologisch. Wat niet betekent dat er helemaal geen ziekte is. Door is de nieuwe hype, genaamd SOLK, die vanuit Nederland geïmporteerd wordt uit besparingsoverwegingen en geïnduceert door de geprivatiseerde ziekteverzekeringen. Alle ziekte die niet meteen behandelbaar is wordt gecatalogiseerd als psychogeen of psychosomatisch of als conversiestoornis. 

Bij zeldzame ziekten kan het jaren duren voordat er een besluit kan getrokken worden en de diagnose vast staat. Dit wordt beschreven in de teksten van de nieuw opgerichte expertisecentra voor zeldzame ziekten.

Ernstige onverdraaglijke pijn is iets wat zogezegde topdokter dr. Morlion niet begrijpt. Vind men de oorzaak niet van ondraaglijke pijn dan mag er volgens hem ook niet verder gezocht worden. Duidelijk verbod. Het zal té veel kosten (waar haalt hij zijn inkomsten?) en overbodig zijn. 

In Nederland bestaat een systeem van buitenlandse superdokters waarop de patiënt een beroep kan  doen. De patiënt wordt aan zijn eigen lijden overgelaten. Is dat de moderne geneeskunde die enorme investeringen doet in superprojecten maar die de individuele patiënt vergeet waarmee géén roem mee te behalen is?

Interessant om te lezen lezen: het boek van Leo Visser, neuroloog, met als titel “Menselijkheid in de zorg  - de arts-patiëntrelatie”. Vooral pagina 64 en pagina 130.